Moppertopic voor mama's

[Sterretje]

Wappie, wat herken ik jouw gevoelens!
Ik zie mijn man ook doodgraag, maar doordat hij zo altijd zijn leven onbekommerd voortzet, zonder echt rekening te houden met de veranderde gezinssituatie, mijn eigen sociale leven, en mijn behoefte aan ontspanning/gezelschap, heb ik ook lang 'vies' op hem geweest.
't is niet dat hij echt iets verkeerds doet, maar 'k voelde mij ook altijd alleen. Alleen in het huishouden, alleen in de opvoeding, alleen in mijn relatie.... echte ups en downs. Gelukkig hebben we nu een 'up' moment, maar 'k heb er erg onder geleden en soms wringt het nog heel erg ...
'k leef met je mee en kan alleen maar zeggen praat met het ventje, praat praat praat, lucht je hartje eens en probeer eens tijd voor elkaar te maken.
ik zie Amber ook doodgraag maar soms vind ik ook da ik te veel moet 'opofferen' en dat er te veel sleur gen gejaagdheid in mijn leven is. De tol van de werkende mama denk ik

[grootgevaarke]

ik begin me er stilaan bij neer te leggen dat papa zich minder aantrekt van de verzorging en opvoeding... Aan de andere kant kan ik me dan wel in het achterhoofd houden dat mama onvervangbaar is
Ventje was hele weekend weg met de vriendjes. Gisterenavond kwam hij thuis en we gingen nog iets eten. net op het moment dat eten geserveerd werd, begon Aline wat te wenen. Ik heb gebaard of mijn neus bloedde en ventje laten instaan voor het troosten terwijl ik met volle smaak mijn bordje leegat. nah! ik mag ook eens genieten

[wat is er mis?]

Groot gelijk GG!

Ik kan eigenlijk weinig erop zeggen, behalve allemaal een dikke dikke knuf. Ik heb op dat vlak een schat van een man, die me echt helpt in het huishouden. Dus ik kan echt niet klagen.
Dus meemopperen kan ik deze keer niet.
Maar ik snap het wel. Mijn man werkt ook heel veel en er zijn al eens weken geweest dat alles op mijn schouders valt en dan heb ik het ook heel lastig. Dan ben ik ook lastig op hem. Dus ergens kan ik het wel begrijpen.
Maar ik vind wel dat als wij ook fulltime werken dat er van de man ook hulp ih huishouden kan verwacht worden. Moest ik minder gaan werken zou hij ook misschien minder moeten doen.

Liefs,

Bokje

[Zabbie]

Cinne, dat fabeltje heeft mijn schoonmoeder ook! Bij onze oudste zat ze altijd maar in zijn kruin te kijken en dan maar zeggen: jaja, de volgende wordt terug een manneke. Toen bleek dat ik in verwachting was van een tweeling en dat hij dus 2 kruinen had moeten hebben, riep ze ons "foefelen met de natuur" in als verdediging voor haar fabeltje. Nu met Brent zit ze ook de hele tijd te zeggen dat zijn kruintje naar een meisje staat. Natuurlijk: ons Larissa is een meisje en was vlak na Brent! En Larissa haar kruintje staat op een volgend jongetje. En als we al aan een 4de zouden beginnen en het zou een meisje zijn, zou ze vast en zeker zeggen: ja, maar dat derde in je buik toen, dat zal wel een jongetje geweest zijn... *diepe zucht*
Wappie, kom maar lekker mopperen meid, en zeg daarvoor zeker geen sorry! Ook hier heb ik soms het gevoel dat ik er alleen voor sta: in bad, potjestraining, de was, de strijk, mijn poetsvrouw die er 1 keer op 2 niet is, de tassen voor de crèche klaar maken, eten voor de twins, de winkel. Ik bak ook nog zelf mijn brood en probeer ervoor te zorgen dat Wout elke dag verse soep kan eten (dus regelmatig een pot klaarmaken en dan in porties invriezen), en als ik er dan wat van zeg, krijg ik steevast te horen: Leer dan ook eens wat delegeren. Ik werk halftijds, maar dikwijls zit ik in de namiddag ook nog achter mijn pc. Iedereen trekt aan me, maar ik ben toch ook maar 1 mens? Ik begrijp je gevoel maar al te goed, en met 2 is het al niet makkelijk, sowieso! Wij staan er voor je hoor, lucht je hart maar eens lekker. Petje af voor jou! Voor ons allemaal eigenlijk, we doen het toch maar hè?

[Loeki]

Grootgevaarke zo moet je dat doen!!

Ik probeer dat ook, maar als Yveske dan blijft pruttelen en ik weet dat hij honger heeft bijvoorbeeld, dan vind ik 't heel moeilijk. Papa wil dan wel de fles geven, maar hij wil eerst zijn eigen bord leegeten. Dat duurt maar vijf minuutjes maar toch zit ik dan mijn "kas op te vreten".

Bij ons zal idd de papa wel "helpen", maar uiteindelijk blijft het mijn verantwoordelijkheid (blijkbaar). Ik had meer gehoopt op teamwork maar ja...

[wat is er mis?]

Dat is bij ons ook zo hoor Loeki. Dat ik soms denk "alé wie is nu belangrijker: jij of Kaan?"

Zabbie, ik bedoelde niet dat ze bij halftime werken niets moeten doen hé de papa's. Ik bedoelde eigenlijk dat bij fulltime werken ze evenveel bijdrage moeten doen (utopie waarschijnlijk). En jij hebt ook niet één kindje hé. Met drie rakkertjes is het nog eens zo zwaar!

Liefs,

Bokje

[Wappie]

Wauw! Wat zijn jullie geweldig Dan krijg ik plots het gevoel dat ik er toch niet alleen voor sta
Het is ook een beetje zoals Sterretje zegt, precies of er is voor hem niet veel veranderd. Hij plant en doet, en ik zal wel oplossingen zoeken. De weinige tijd die ik vrij heb spendeer ik maar al te graag bij de jongens, maar soms wil IK ook wel eens iets... Dan komt natuurlijk steevast het antwoord: "Awel, dan vragen we of uw of mijn ouders kunnen oppassen." Allemaal goed en wel maar moeten die kinderen nu altijd 'op een ander gaan'????? Trouwens mijn ouders hebben al 6kleinkinderen en kunnen nu de hele vakantie opdraaien voor de kleintjes van mijn zussen, ik wil die mensen ook wat rust gunnen.
Het heeft veel ups en downs, maar ik wil mekaar niet voorbij lopen... Ik mis mijn ventje soms heel hard, en dat terwijl hij naast mij zit...
Als ik me niet vergis heeft Sterretje ook dit gevoel eens gehad.
We moeten praten, want er ligt mij veel te veel op mij lever.

[Zabbie]

Tuurlijk moeten ze hun steentje bijdragen. Tot vorige week was het hier echt wel erg: als er geweend werd tijdens het eten, keek de papa mij aan van "ga je er nog eens naartoe?" Precies of ik eet graag mijn eten koud. Vorige week maandag ben ik samen met Wout gaan slapen, ik kon niet meer: dacht dat ik ging flauwvallen, moest precies overgeven en diarree tegelijk, had kou (!) en was echt ellendig. Dus zei in tranen tegen ventje dat ik op was en dat ik ging slapen. Dat hij me maar moest komen wekken voor hun laatste voeding. Om 22u45 schrok ik wakker en stond op, want dacht dat ventje in slaap gevallen was voor de tv. Wat bleek: hij had de kindjes net allebei hun laatste flesje gegeven en was ze in bed aan het stoppen. Kennelijk moet ik er echt slecht uit gezien hebben, dat hij me had laten liggen. 's Anderendaags regelmatig smsje hoe ik me voelde en dat ik vooral kalmaan moest doen. Op zijn verjaardag nota bene. Sindsdien helpt hij iets actiever mee met de verzorging van de kids. Maar soms vraag ik me af: moest ik daar dan echt zo voor onderdoor zitten, om hem dat te doen inzien?
Bokje, ik weet dat je het zo niet bedoelde, onze berichten hebben mekaar gekruist, want was eigenlijk niet eens een reactie van mij op jouw uitspraak, die had ik toen nog niet gelezen. Maar ik ben het met je eens hoor, wij werken minstens even hard, en zelfs met minder werken, blijft het zwaar, en kan je hun hulp meer dan gebruiken.

[MA]

Hi hi (eigenlijk niet om te lachen) maar klinkt allemaal zo bekend...als je eens tijd voor jezelf vraagt, dan moeten ineens de grootouders opdraven want ventjes hebben geen tijd. JE mag niet zagen en klagen maar moet er zelf voor zorgen dat je ervan geniet en tijd neemt voor jezelf (zeggen ze dan). Als je dan eens even een boekje zit te lezen en de huishoudelijke boel even de boel laat (zoals door ventje gesuggereerd), dan krijg je te horen datje de laatste tijd alles maar laat verslonsen en het hoog tijd is dat je terug gaat werken...Praten werkt, maar..Herhalen nog meer...Ventjes verstaan het uiteindelijk wel, maar altijd maar even

[Sterretje]

Audry, ik word er horendol van: steeds dat zelfde antwoord: da's toch geen probleem: we doen ze even naar een oppas.... grrrrrrr net of dat de oplossing is

[Loeki]

Cinne ik had even over jouw berichtje over gelezen waarin je zegt dat je zo alles had klaargezet (maar dan ook alles en alles). We zijn ook zoveel tegelijk aan het posten.

Ik kan alleen maar zeggen :

Jouw ventje is een dik verwend nest, een schup onder zijn poep kan em krijgen! Zo alles klaarzetten, 't zou bij mij niet waar zijn, echt niet!

En zoveel kruisende berichtjes. Maandag?

Wappie ik heb dat echt ook zo hoor. Dat we soms gewoon naast elkaar leven. En dan lucht ik mijn hart eens - wat meestal niet helpt want dan krijg ik nog eens kritiek ook - en denk ik van "oef, ik heb het toch eens gezegd", de een tijd nadien is het weer van datte... Wat Audrey ook zegt eigenlijk.

En wat Zabbie zegt is ook heel herkenbaar. Ventje heeft dat ook eens gedaan. Zo even heel bezorgd omdat ze (eindelijk) zien hoe stikdoor je er doorzit. Helaas duurt dat meestal niet lang...

[Zabbie]

Idd, als ik zeg dat ik zo moe ben, is het van: ons ma staat te springen om eens te mogen oppassen. Daar kan ik echt van rotten. Hij heeft vrijdag aan zijn ma beloofd dat Wout tijdens het verlof eens een hele dag mag gaan. Want hij ziet dat niet zitten, als ik naar Brussel moet, om voor die 3 mannen te zorgen (allé, 2 mannen en een vrouw ;o)), dus moet Woutje maar naar oma. Hoe dat praktisch geregeld gaat worden, geen idee, want ik moet vroeg kunnen vertrekken. En het is tenslotte toch maar enkele uurtjes? Maar nee, meneer is niet te verwurmen, hij kan dat niet, dan wordt hij gek. Dus moet mama maar weer haar kop leggen en haar zoon laten wegbrengen naar schoonmama (die ik dus eigenlijk niet meer kan uitstaan), waar hij weer zo volgestopt wordt, dat hij er mottig van is. Want ja, hij is ocharme toch zoveel afgevallen de laatste tijd... En of dat nodig was! Hij is niet afgevallen, maar gegroeid en op gewicht gebleven, maar volgens haar staat hij op invallen momenteel, omdat hij toch zo mager is. Bijna 20 kilo, bij een meter lengte, is dat mager? Dat is net goed, niet te dik, niet te mager. Pfff, we hebben precies allemaal een collectieve baaldag vandaag. Op z'n maandags zeker?

[cimoca]

Weet ik Loeki, ik maak het hem veeeeeeeeeel te makkelijk. Maar dat is de enige manier dat ik tenminste zeker mag zijn dat onze jongen de juiste hoeveelheid melk binnenkrijgt, dat onze meisjes tenminstye boterhammen meekrijgen die ze lusten en dus iets eten, dat ze er tenminste een beetje deftig bijlopen. De enige manier dus om zelf met een gerust ( allé ja met een klein beetje gerust) gemoed kan vertrekken. dus was het me dat waard.

opvoedkundig totaal onverantwoord maar ja

zaterdag nog : was om 4 uur opgestaan om de beneden te kuisen te strijken en dergelijke. in de namiddag moesten we iets gaan oppikken dat ik besteld had. Toen we thuiskwamen ging hij rusten want hij was moe. ik heb dan maar tijdens zijn rust den boven gekuist. 's avonds vond hij het zo raar dat ik er moe uitzag, 't was toch weekend

[Loeki]

'n Dikke foei voor de papa's! Schoonmoeders, moeders en oppassers zijn GEEN equivalent voor een papa!

Zabbie is zo moeilijk hé! Enerzijds zou ik je ventje willen laten soppen, dat hij Wout zelf maar brengt, anderzijds ben je ook wel wat "bang" hé voor je kindjes, als ventje zegt dat hij gek wordt... Ik heb dan altijd zo van die taferelen in mijn hoofd dat als ik toch zou doorzetten en hem zou laten "soppen", hij niet goed voor Yveske zou zorgen... Mss volledig onterecht.

Papa zijn plan laten trekken en cameraatjes installeren?

[MA]

Ik heb hier toch ook al geregeld gefrustreerd uitgeroepen dat manlief wel anders zou piepen als hij eens 1 week de volledige verantwoordelijkheid had voor Fleur, helemaal alleen (zoals ik het merendeel van de tijd...). Ventje kan niet in de living werken als Fleur daar ligt te spelen in de box...MAar ik moest een paar weken geleden toen Fleur nog constant huilde en rondgedragen moest worden, wel in staat geweest zijn om een plan voor onze tuin uit te werken (hallo, ik ben geen tuinarchitect) en hem terug heraangelegd hebben (tja hij is ook maar 2700m2 he)...Duhu !