Borstvoeding na zes maanden

[mies]

Dus toch nog heel veel schema's he!
Vaak idd owv creche etc waarschijnlijk...
(en waaw staat pateke al op een 4u-schema??? chapeau hoor! (grote opslagcapaciteit ook in jouw borsten ))


Ik heb er gisteren wat over zitten mijmeren, en ik denk dat er ergens nood is aan openlijke info over een meer "gemiddelde" manier van borstvoeding geven. Je gaat me namelijk echt niet vertellen dat ze de percentages BV-gevende mama's omhoog gaan krijgen (toch een algemeen doel) als ze de zaken soms zo die-hard voorstellen. Want dan kunnen idd alleen thuisblijfmama's BV geven tot 6 maanden en langer, of mama's die op 1 of andere manier kunnen live BV geven op vraag terwijl ze werken (creche vlakbij die ritme van het kind volgt en je opbelt als je moet gaan voeden (in combi met flexibel werk), of eigen nanny die het kind brengt ofzo, heel uitzonderlijk dus). Al de rest van de mama's moeten toch dat voeden op vraag opgeven, en een schema invoeren in samenspraak met de kinderopvang?
Maar waarom vind je daar nergens info over he. Alleen een vroedvrouw gaat vanuit de praktijk daarover spreken, maar online vind je niks. Tot wanneer is op vraag voeden echt essentieel owv de productie, en vanaf wanneer kan je overgaan naar een schema? Enzovoort. Voor de meeste vrouwen natuurlijk, want het lijkt wel alsof ze altijd uitgaan van de uitzonderingen (bijvoorbeeld zuigverwarring) en daardoor alles gaan "verbieden" voor al de rest (bijvoorbeeld tutje helemaal in het begin). Ik denk dat er daardoor enorm veel collateral damage wordt veroorzaakt, en er uiteindelijk veel meer mama's de BV opgeven (of er gewoon nooit aan beginnen) dan dat er mama's echte grote productieproblemen zouden hebben gehad. Maar dat valt natuurlijk moeilijk aan te tonen in studies he.

Mochten ze nu eens echt de dingen objectief voorstellen in de boeken (heb er hier een heel rooskleurige van LLL), dan zou er veel minder een "kwalijke reputatie" zijn van BV omdat mensen op den duur dan idd alleen verhalen gaan geloven ipv de extreme boeken. En ja, het is in het begin soms verschrikkelijk moeilijk (ikzelf had tot 8w vreselijk pijnlijke vaatspasmen), en dat is een beetje algemeen geweten. Maar hoe het dan verder moet na 4m, 6m, 12m etc, daar vind je bijna niks over. Ik denk dat er dan nog weinigen echt op vraag voeden idd owv verplichtingen overdag, maar toch lees je overal dat op schema voeden uit den boze is. Heel vervelend vind ik dat.
Je leest bijvoorbeeld ook bijna niks over hoe je dat moet doen in combinatie met een ouder kindje. Ja, men weet dat het soms heel zwaar kan zijn als je in het begin veel moet voeden. Over maanden aan een stuk vaak voeden lees je niks. Je kan de peuter ook niet altijd voor TV zetten he, of zich op een andere manier "in stilte laten bezighouden" (haha wie heeft dat ooit gesuggereerd). Je vindt wel dingen over tandemvoeden, maar dat doe je toch ook niet continu? Tuurlijk dat er veel mensen liever flesjes hebben: die moet je in het begin maar om de 3u geven en snel om de 4u. Veel gemakkelijker te combineren met de zorg voor een peuter, tenzij je ook BV op schema zou geven natuurlijk.

Je ziet, ik moet er mijn weg nog in vinden. Ik ben trouwens begonnen met BV geven owv de voordelen voor de gezondheid van de baby. Heb ook tutje gegeven in de eerste week (en volgens vv en lk nu heeft Jon weldegelijk een enorme zuigbehoefte, Meis was ook zo achteraf bekeken), heb afgekolfde flesjes gegeven vanaf 4w en ook al eens KV als ik niet meer kon van de pijn en uitgedroogd was door koorts op 5w etc.
Ook na 6m zie ik het nut er wel van in, ook al is het dan wat minder op gezondheidsgebied (wordt meer een troost dan). Zelf geniet ik (nog) niet echt van het voeden op emotioneel gebied.
Maar we zullen zien, wie weet ga ik ook over die 6 maanden...
(maar dan wel op schema )

(mocht iemand het zich nu afvragen: bij Meis ben ik op 3m terug gaan werken en ze stond volledig op KV op 3,5m. Voor Jon heb ik BV-verlof tot 5 maanden (daarom ook dat ik doordoe) en nadien nog ouderschapsverlof. De noodzaak om streng te zijn ontbrak dus wel een beetje vanuit dat standpunt)

[mies]

O ja, nog een vraagje:
maken jullie kindjes nog steeds zo van die spuit-BV-kakapampers, of is dat veel minder na introductie van vaste voeding?
Hier is het nog steeds alle hens aan dek als ik hoor dat er een pakketje wordt gemaakt, en nadien vliegt de body toch meestal nog in het inweekstation... ben dat ook een beetje beu eerlijk gezegd.
(zo een papiertje in de pamper zou bij ons totaaaaal niet werken, ik denk dat de hele luier altijd vol zou hangen (heb ernaar gekeken ten tijde van Meis). Bovendien wou mijn man geen grote emmer met water en vuile pampers continu in de badkamer...)

[Loeki]

Kvond dat Liesje het mooi verwoord heeft. Ja voeden op verzoek maar wat is verzoeken. Een baby kan alleen huilen. Die zegt niet "mama, honger". Voor mij is voeden op verzoek de borst geven als de baby honger heeft. Maar niet alle huilen is honger, dus je hoeft geen borst te geven bij al het huilen hé. Je kan dat, maar das een keuze die je maakt, en heeft voor mij niks te maken met voeden op verzoek.

Voeden op verzoek is voor mij ook duidelijk tweeledig. Baby's verzoek, en mama's verzoek. Als ik Baby nu ga halen id creche, dan pak ik hem op en het eerste wat hij doet is even zijn neus in mijn decolté steken. Vroeger legde ik hem aan. Later zei ik "je wacht maar even tot thuis". En nu weet ik dat dat gewoon zijn manier is van dag zeggen. Hij snuffelt en keer, en klaar. Die heeft helemaal geen honger, ook thuis niet.

Hier mooi "pureetjes" id pamper sinds introductie vaste voeding, vrijwel onmiddelijk. Yveske met zijn KV, die had pas losse stoelgang (waar jij ook eens getuige van was ).

[josie]

De beruchte spuitpampers zijn hier wel degelijk gestopt bij de start met vaste voeding. Kan ook niet zeggen dat ik ze mis, haha...

[Loeki]

Ik "mis" de geur ervan wel. Toen Baby de driedagenkoorts had heb ik nog eens een BV-pamper mogen ruiken. Toch een stuk aangenamer.

Heb eens opgezocht wat Sears zegt over "voeden op verzoek". Omdat hij toch zowat de grondlegger is van AP en dat hele op verzoek gedoe. Hij spreekt over een "BV-routine" ipv op verzoek en ipv schema. De meesten hier zetten ook schema tsn " "; kvind dat routine idd het best past. Hij spreekt over vooral kijken naar het kind en antwoorden op de vraag, maar dus niet persé met BV, maar eveneens met andere manieren van troost. Hij spreekt ook over de balans tsn moeder en kind en dat 't voor beiden oké moet zijn. Zoniet is de mama "verplicht" om iets aan de "BV-relatie" te doen. Afin ja. Invullen naar wens dus eigenlijk, die "op verzoek". Tis echt jammer dat de "BV die-hards" daar eigenlijk iets verkeerds van gemaakt hebben.

[wat is er mis?]

Ik was bij de weinige gelukkigen die Adie BV live heb knn geven id crèche en een flexibel werk te hbb op dat vlak. Ben ik heel blij om. Tgft idd veel voordelen. En zo heb ik idd "op verzoek" knn voeden al zit er al een bepaalde "routine" in, maar kheb daar naar mijn herinnering niet echt iets voor gedaan. Behalve ih begin toen hij heel erg vaak kwam, wel eens geprobeerd twee à drie uur tss voedingen te laten. Das het enige dat ik gedaan heb. Kheb het geluk dat Adie veranderd is ie brave baby vanaf 4,5 maanden, net voor ik terug moest gaan werken.

Kweet dat ik toch nog vrij vaak voedingen gaf. Eerst 's morgens bij het opstaan. Dan als ik aankwam op de crèche; dan rond 11u. Dan rond 14-15u. En dan nog eens bij het ophalen id crèche (17u). En dan direct bij thuiskomst terug. En id avond lag hij eigenlijk heel vaak aan. Kon daarmee leven. Lekker samen id zetel. Kdenk dat het heel veel scheelt of je nog 's nachts "eruit moet" of niet. Voor mij toch. Ik voel mezelf helemaal niet die "alternatieve" zoals jullie ze noemen, ook niet de vintage mama . Ben eerder mainstream. Maar wat is mainstream hé. Alé ja ik bedoel ik koop niets bio, ik gebruik wegwerpluiers, drink cola, ... redelijk "gewoon" dus. Maar BV was iets dat ik wilde doen gewoon omdat het voor mij het beste aanvoelde en ik mijn kind wilde het beste geven (en hiermee wil ik zeker NIET zeggen dat zij die KV geven niet het beste willen geven hé - zeker niet - voor ik de mmm in belandde had ik zelfs altijd gedacht KV te geven; nooit gedacht dat ik zo verslaafd ging zijn aan BV).

Waar ik me wel aan erger, net zoals Mies, is dat nergens wordt vermeld dat het best eens lastig kan zijn en wat je moet doen als het niet goed gaat. Alé gisteren was op tv in Villa Vantielt Laura Lyn te gast. Ze is dus zwanger voor wie het nog niet wist. Wel het ging dus over de zwangerschap maar ook over BV. En dan haalde ze er een zogenaamde expert erbij. Kweet niet goed wie het was. Doet er niet toe. Maar zij stelde het allemaal voor alsof het poepsimpel was. Je doet het gewoon en het lukt. Ik dacht echt "alé stel het toch niet zooo rooskleurig allemaal voor". En ook afkolven, dat gaat gewoon hé (en Loeki kmoest aan jou denken want ze toonden zo een soort band waar twee gaten in zaten voor de kolven - kd8 direct aan jouw zelfgemaakt topje - vast goedkoper). Niets over kolven is miss niet zo gemakkelijk als je op verplaatsing bent of als je stress hebt. Alé één en al rozengeur en maneschijn.

Doen ze dat express om de mensen te laten beginnen met BV? Maar riskeer je dan niet veel ontgoocheling en veel "snelle stoppers"? Ik weet heel goed dat ik enorm ontgoocheld was. En ik vond dat jammer. Had ik het vooraf geweten, khad vast ook BV gegeven hoor maar het mentale proces had anders geweest. Kvoelde me zooo een mislukkeling, terwijl ik achteraf bekeken eigenlijk een heel goede BV heb gehad.

[Loeki]

Das helemaal waar. Kdenk dat de meesten idd daardoor nooit echt stilstaan bij dat 't vaak niet goed gaat in het begin. Waardoor ze geen lactatiekundige weten zitten enz enz. Waardoor ze zich idd "mislukt" voelen bij de minste problemen. De meesten bevallen wel in het ziekenhuis en daar is begeleiding, maar die is niet altijd even goed als ik dat zo hoor...

Plus er zijn idd altijd wel ergens "problemen" hé, hoe oud je kindje ook is. Dingen die je je gewoon afvraagt. Of iets wel "normaal" is. Tis echt niet zo dat je op een paar dagen ih ziekenhuis BV leert geven.

Vooral bij Yveske (die ik dus niet ad borst gekregen heb terwijl ik ZO graag wilde) had ik enorm nood aan "lotgenootverhalen", die ik eigenlijk niet vond (behalve een beetje op DVO NB, bij GG met A, ook nog eens precies even oud ). Wat als het echt niet lukt? Of wat als je maar blijft sukkelen en van het ene probleem in het andere gaat, en dat blijft maar duren en duren ... wat dan hé.

Dat van dat kolven is bijna schandalig. Ale. Dan komt het al eens "op TV". Ze hadden beter aangekaart dat er zo'n tekort is aan afkolflokalen op het werk en werkgevers die "mee willen". Precies of je hebt alleen maar een kolf nodig om te kunnen kolven.

[Kimzie]

Haha, heel herkenbaar wat er hier allemaal geschreven wordt! Ik ben ondertussen van de bv af (ik moest omdat ik opnieuw zwanger ben en medicatie kreeg tegen de misselijkheid; ik had hyperemesie). Ik wou sowieso stoppen op een jaar (alhoewel ik die datum niet graag dichterbij zag komen), maar ben dus gestopt op 11 maanden (waar ik ook wel blij om ben).
Anyway, ik heb een heel positieve ervaring achter de rug. Eerlijk, ik heb geen enkel boekje gelezen en zo weinig mogelijk mensen geraadpleegd. Enkel voor ik beviel las ik in een foldertje van K&G hoe je een kind het best aanlegt en in het ziekenhuis kwamen ze heel af en toe (ik denk in totaal drie keer) helpen om hem aan te leggen (omdat ik de handigheid nog niet had). Voor de rest deed ik gewoon mijn zin en volgde ik volledig mijn buikgevoel. Vanaf drie weken kreeg hij een tutje (dat hielp tegen de krampjes, een beetje) en vanaf 6 weken begon ik af te kolven zodat papa af en toe eens een flesje kon geven (ongeveer 1x per week, zodat hij dat leerde kennen). Toen L een goeie 3 maanden was, nam ik mijn ene werk terug op (lesgeven in avondonderwijs) en ik kolfde voldoende om dat te overbruggen (dat ging maar over 1 voeding per keer). Toen L 5,5 maanden was, ging ik terug voltijds werken. Op voorhand heb ik als gek gekolfd om nog twee weken volledig te kunnen overbruggen en vanaf 6 maanden volgden de groentepap en fruitpap waardoor hij niet meer zoveel melk nodig had. Ik moet erbij zeggen, onze L is een gemakkelijke en gestructureerde en hij was (en is) een kleine melkdrinker. Soit, ik gaf wanneer het nodig was en als ik zag dat het om troost vragen ging, gaf ik gewoon een tutje.
Alleen 's nachts ben ik heel streng moeten zijn. Op drie maanden sliep meneer door, maar na 2 weken plots niet meer. Groeispurt dacht ik, maar dat bleef maar duren. Toen probeerde ik echt alles: 's avonds flessenvoeding geven, gekolfde voeding geven, tutje geven, ... Maar niets hielp. Toen hij 5 maanden was, was ik uitgeput en ten einde raad. Ik maakte toen van mijn hart een steen, legde hem op zijn eigen kamertje (oh, wat heb ik daar toen om gehuild) en liet hem een nacht gecontroleerd wenen. Dat duurde welgeteld twee uur en het was over. De nacht daarna heeft hij ook nog geweend, maar was snel te sussen (zonder bv!) en daarna was het gedaan met wenen! 't Was hard, maar ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Ook dat was ingegeven door mijn buikgevoel (alhoewel ik daar toen liever niet naar wou luisteren ). Ik denk dus dat, welk 'schema' je ook volgt, je je daar zelf goed bij moet voelen! En dat je eender welk 'schema' kunt uitvinden, het lijkt me allemaal goed! Jij bent mama, kent je kind en jezelf het beste en dus weet jij ook wat het beste is voor allebei! Laat jullie niks anders wijsmaken!

[mies]

Maar als ik het goed lees, kan "op verzoek van mama" bij Sears ook betekenen dat mama zegt "geen voedingen tussen 19u en 7u, je mag zoveel wenen als je wil maar je krijgt geen voedingen". Dan sta je toch heel erg ver af van de "attachment" met de baby, want de baby kan nog zoveel laten merken wat hij wil, jij geeft niet toe, en uiteindelijk leert de baby het dan opgeven. Niks attachment lijkt mij?
Ik zal het echt eens zelf moeten lezen denk ik. Tot nu heb ik heel erg het gevoel dat het meer gaat over "mama doe maar waar je zin in hebt". Samen slapen etc past perfect bij onze instincten, en het behaagt dus de mama. En vanaf dat het te moeilijk wordt voor de mama owv te uitputtend allemaal, dan zegt hij dat er ook naar de mama mag gekeken worden en dat de mama mag doen wat zij denkt dat goed is? Wat is de rol van de baby dan eigenlijk nog?
Maar ik weet het, ik ben hier advocaat van de duivel aan het spelen. Ik zal het eerst zelf eens moeten lezen allemaal.


Ik vind trouwens ook dat er een veel realistischer beeld moet worden opgehangen van BV. Jonge mensen denken allemaal dat het gewoon een makkie is, het beeld van de madonna-met-het-kind dus. Vanaf dat de vrouw echt aan kinderen begint te denken of zwanger is, worden allerlei horror-verhalen voorgeschoteld over kloven etc (en alsof er daar niks aan te doen is behalve ofwel pijn verbijten (voor altijd?) ofwel stoppen met BV), en als de vrouw wel succesvol BV geeft wordt gedaan alsof die vrouw gewoon een dikke egoist is die de omgeving graag shockeert door haar borsten te ontbloten, of die graag onder haar werk uitmuist onder de vorm van borstvoedingsverlof of -pauzes. Waarom kan er nu eens niet normaal over gedaan worden?
Ik hoop in ieder geval tegen dat Meis in de vruchtbare leeftijd komt, de BV al veel beter ingeburgerd is. En alles daarrond dus. Ze gaat in ieder geval wel steun krijgen van haar mama, da's zeker!

[mies]

Ik wil nog even zeggen dat ik natuurlijk wel weet dat de meeste AP-ouders weldegelijk hun baby vooropstellen, en er heel veel offers voor over hebben.
Maar strikt genomen zou je het zo kunnen interpreteren dat de mama gewoon doet waar zij zin in heeft, al denk ik dat er zo maar heeeeeel weinig mensen zullen zijn.

[liezeke]

@Mies:
't is echt nog maar heel recent dat ons patéke op een vieruur-'schema' staat. Bij de introductie in de crèche (waar ook nog op vraag wordt gewerkt maar ze zich 'richten' op de vier uur) dacht ik nog ff dat ze dat nooit zou volhouden maar ze deed het daar bijna volautomatisch om de vier uur.
Opslagcapaciteit... tja, en dan gaat het vooral over één borst die het grootste deel vn de productie voor zich neemt. Van de 190 ml die ik kolf komt er 160 vn één borst, de andere borst is eigenlijk altijd een pruttelaar geweest. Van in het begin al moest ze echt losgemasseerd worden om deftig te produceren en toen ik met die (dubbelzijdige) mastitis zat zat ze verstopt tot onder mijn oksels;)...

@bokje: tis ook zo moeilijk om heel consequent 'natuurlijk' op te voeden, dat vind ik nog het moeilijkste aan die 'streams', het moet alles of niets zijn en niet alles volledig volgens de strekking doen geeft je op die beurt een schuldgevoel, iets waar we al meer dan genoeg van meedragen, niet?
Hoorde op de conference vn wouter de prez ('Je mag alles worden') nog een laconieke commentaar op het 'natuurlijke' waar iedereen tegenwoordig aanhanger van is. Op het moment dat zijn vriendin aan het bevallen was en pijn had wou ze geen epidurale want ze wou het zo natuurlijk mogelijk... Waarop hij repliceerde: 'Natuurlijk?!! Natuurlijk is jij alleen in een grot en ik die een ander aant poepen ben'.
Klinkt beetje grof maar eigenlijk wel very bio en natuurlijk al hoor je geen enkele bio-aanhanger daarover piepen natuurlijk;).
Ben ook meer een mixed-stream, ik doe met alle natureway-regeltjes wat goed voor mezelf voelt en goed voor ons patéke en (oh ja, bijna vergeten;)), 't ventje en denk in the mean time ook nog ff aan de consequenties van mijn actes aan de omgeving... Niet altijd makkelijk en een leven vol twijfel maar denk dat ik sowieso gedoemd ben om te twijfelen.
@kimzie: volgens mij was frank sinatra een pedagoog ipv een zanger:).

Ach, heb de eerste weken/maanden vaak zo'n behoefte gehad aan mensen die zeiden : 'ge doet dat goed!' al was het maar om mezel op te krikken en mijn zelfvertrouwen wat op te krikken. Soms was een leugentje om bestwil (cfr. het slapen, dat al-tijd voortreffelijk ging als mensen ernaar vroegen) voldoende om bewonderenswaardige blikken te krijgen;).

En ja, die rooskleurige info over bv... Jammer dat er geen boeken bestaan over het minder rooskleurige van bv, er geen nacht-kraamzorg bestaat, de materniteiten vaak een boeltje zijn etc.
Misschien een gat in de markt:)

Mensen, ge doet dat allemaal goed, hoe jullie het ook doen...

Liesje

[Loeki]

Tis idd wel een goed boek vind ik, Sears zijn BV boek (je mag 't uiteraard lenen Mies). En ja je zou het zo kunnen interpreteren, Sears gaat er idd vanuit dat je dat niet doet, dat je wel in de AP filosofie blijft maar dat je bijstuurt als het "niet meer gaat". Hij zal dan wel eerst 101 tips geven om het makkelijker te maken (zoals samen slapen). Maar ja, hij geeft heel veel "macht" aan de mama. Kwas daar eerlijk gezegd een beetje door verrast, net daarom vond ik het een interessant boek. Ik dacht dat je jezelf als mama maar volledig aan de kant moest zetten, maar dat ziet Sears anders. 't Moeilijkste vond ik de rol van de papa die nogal intens is als het voor mama niet meer gaat. Terwijl ik (en veel mama's met mij) niet in die mate op papa kunnen terugvallen. En ook de combi met een ouder kind wordt maar minimaal beschreven (een leuke paragraaf gaat over samen een dutje doen met de baby, terwijl je peuter rustig op zichzelf speelt - zie je 't al gebeuren? )

Ik denk dat Sears ook wel weet dat het haalbaar moet zijn allemaal, en dat hij als arts BV ook belangrijk vind vanuit het standpunt van voeding. En dat hij BV op schema beter vind dan geen BV.

Nu ja hij zegt "goeie" dingen en "slechte" hé, zoals ze dat allemaal doen...

Kimzie's verhaal vind ik een mooie van "het buikgevoel volgen". Want dat zou bij onze kindjes echt niet kunnen... . Fijn dat het ook zo kan.

Tja. Je leest 101 boeken, en uiteindelijk doe je je eigen ding hé.

[liezeke]

jep, loeki, zoveel boeken...

Zelf ben ik ook een 'product' vn een Thomas Gordon adept. Mijn moeder vond dat alles in overleg moest gebeuren met het kind zelf en dat kinderen ingeval van ruzie zelf onderling tot een compromis moesten komen.
Post factum (zo rond onze puberteit) vond ze wel dat die overleg-theorie ook zijn nadelen had. Zo voelde ze aan dat ze heel weinig kon vragen (bvb. afwasmachine vullen of zo) en het moeilijk was om consequent te blijven en eindverantwoordelijke als er telkens in overleg werd gegaan. Child-centered is mooi (en begrijpelijk als je zooooooooo lang hebt gewacht) maar zo moeilijk om jezelf niet te verliezen...

Hoe heet het Sears boek?

Liesje

[mies]

Hey, hier was het ook Thomas Gordon dat mijn ouders volgden! Ik herinner me nog de ontdekking van een boek met gele kaft "Luisteren naar kinderen", waar alle technieken instonden die ze met ons uitgestoken hebben
Maarja, puberteit hier niet meegemaakt op die manier, aangezien mijn vader er toen alleen voor stond en zijn hoofd ergens anders was.

Dusja, wat wil je he, als mijn moeder boeken las dan doe ik dat ook


Zou anders idd graag het boek van Sears lezen. Je hebt het algemene "The Baby Book" maar je hebt er ook eentje over slaap, en eentje over nighttime parenting, discipline, enzovoort.
Wat het "natuurlijke" betreft denk ik ook dat je gewoon je gevoel daarin moet volgen. Zelf zegt mijn gevoel ivm herbruikbare luiers "pfff zoveel werk!" en ivm samen slapen heb ik te vaak gelezen dat wat Sears aanraadt toch nog altijd gevaarlijk is ivm wiegedood (en ik hou te veel van mijn donsdeken )(en we hebben een te smal bed). Maar dragen etc doe ik dan weer wel. En Meis gaat naar een Freinet-schooltje gaan, dusja.
Maar het farmaceutische "natuurlijke" of homeopathie etc heb ik vanuit wetenschappelijke hoek eigenlijk nooit begrepen.

En ivm de peuter die zich alleen bezighoudt terwijl jij een dutje doet. Van welke planeet komt die??? Waarschijnlijk was het vooral zijn vrouw die de kinderen dag in dag uit bezighield (hij ging immers toch gaan werken, niet?) en nadien hielden misschien de oudere kinderen de jongere kinderen wat in toom?

[liezeke]

Grappig, mies, dat boek 'luisteren naar kinderen' heeft jaaaaaaaaaaren op ons moeder haar nachtkastje gelegen, was haar referentieboek ingeval vn kindertroubles:).

Inderdaad, tis heel veel je gevoel volgen in het 'natuurlijke'. Je doet waar je je goed bij voelt.
Hier ook nooit samen in bed geslapen, ook té ongerust als het op (wiege)dood aankomt, niet dat de kans zo groot is maar Murphy moest maar eens langskomen, hé... Ons trinette is ook op week vijf al nr haar eigen kamertje verhuist, het tanteke vn 't ventje (oud kind en gezinvpk) riep er bijna moord en brand over maar eigenlijk was het bijna een noodzaak voor de superongerust ouders als we zijn. De geluidjes die ons trinette maakt/e tijdens haar slaap werden minutieus door ons geanalyseerd en als ze even stil was werd ze meteen gecheckt op ademactiviteit... We sliepen zelf bijna niet meer. De mastitis en bijhorende ellende deed ons beslissen haar evetjes op haar eigen kamertje te leggen. En evetjes is nog steeds bezig:).
Dragen doe ik hier ook, ventje heeft daarbij dan weer de schrik dat ze niet kan ademen. Hm, de schrik zit er bij ons precies wel diep in...

Homeopathie wordt hier (vooral door het ventje) ook langs geen kanten begrepen ook al respecteert hij het gebruik ervan (vooral omdat het niet zoveel extra kost). Het geloof in een 'middeltje' kan al veel doen in de beleving.

Amai, een dutje doen terwijl je peuter zich bezighoudt, hoe doe je dat? Je peuter vastbinden voor de teevee? Ik durf nu al amper een dutje te doen terwijl ons trinette slaapt (er moest maar iets gebeuren...) laat staan dat je dat durft als je peuter speelt. Defenitly een paar broertjes en zusjes rondlopen die toekijken!

Zijn er zo nog Sears uitspraken?

Liesje