Zwanger en bang

Plaats reactie
Nikita76
Berichten: 1918
Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31

Bericht door Nikita76 » 28 augustus 2009, 18:22

Ik weet hoe erg t is, heb t 2 keer moeten meemaken en je wenst zoiets niemand toe.. bij de eerste poging was ik me van geen kwaad bewust, bij de 2de wist ik gewoon dat t fout ging, ook al hoop je dat t niet zo is. En wachten duurt tergend lang... Kan je bvb niet naar de spoedafdeling gaan om een extra echo, zodat je niet zo lang meer hoeft te wachten ? Of n extra bloedafname zodat ze toch al aan je HCG waarden kunnen zien of die al dan niet gestegen zijn ?

Ik zou t zo lang niet kunnen uithouden.

Dikke troostknuffel !!!

Keesje
Berichten: 4
Lid geworden op: 28 augustus 2009, 16:25

Bericht door Keesje » 29 augustus 2009, 11:25

Dank voor je lieve woorden. Ik heb net het hele forum gelezen (72 pagina's -> da's niet misselijk...) en ik las dat je in ieder geval nu weer zwanger bent! Super.

Ik durf eigenlijk geen nieuwe bloedtest te doen. Want mocht het al mis zijn gegaan dan kunnen mijn hormomen nog steeds doorstijgen (best gemeen van je lichaam eigenlijk). Ik heb op dit moment ook nog last van mijn borsten, hoofdpijn en duizelingen. Dan is dat valse hoop.

Over valse hoop gesproken. Ben gisteren bij mijn acupunctuurarts geweest (zij hielp me bij de IVF) en ze dacht dat ze me nog kon redden met acupunctuur, kruidenthee en veel rust. Ik hoop het!!!

Ik heb in ieder geval besloten om me de komende dagen ziek te melden op mijn werk, ik trek het niet meer. Ik ben zo moe en voel me rot. Ik kan me niet meer goed concentreren.

Nog 4 nachtjes slapen en dan weet ik meer...

X Keesje

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 31 augustus 2009, 9:21

Keesje,

Nikita heeft het al gezegd. Het klinkt niet echt super.
Ik ben zelf wel gestart met zeer lage hcg-waarden en ben die netjes bijgebeend. Op echo was hij ook altijd een paar dagen achter, maar nooit een week. En ze zeiden telkens wel dat hij op schema zat. Dus denk dat daar toch een verschil zit. Ik heb zelf ook altijd gedacht dat hij iets later was ingenesteld. Maar bij mij was het wel IUI. En zeker zal ik het nooit weten, maar maakt niet veel meer uit.
Ik denk wel bij een tp, heb je al een bevruchting. Dus dan is toch al de groei bezig, zelfs buiten de buik. Ik weet niet of dan een latere innesteling een minder gevorderde groei op echo zou geven. Ik weet dat je zoekt naar hoop, en dat zou ieder van ons doen. Ik zou zeggen de hoop niet opgeven maar ook niet vals hopen. Voor mij hielp altijd een beetje realiteitszin ook.
Ik hoop en duim in elk geval dat jij een wonder bent.

Liefs,

Bokje

itteke
Berichten: 118
Lid geworden op: 20 januari 2009, 12:31

Bericht door itteke » 31 augustus 2009, 10:46

juffie,
ik weet helemaal hoe je je voelt. Zag ook net het berichtje op het andere forum en ik voel de paniek ook toenemen. Vooral omdat ik sinds ik weet dat ik zwanger heb totaal niks voel. Buiten het feit dat ik sneller en veel moe ben en tegen de avond een gespannen boezem. Ben nog geen seconde misselijk geweest. Ik weet dat dit voor sommigen als muziek in de oren zal klinken, maar ik word er niet echt geruster van. En nu dit berichtje. Ik moet ook nog 2we wachten op 12w echo... oh, ik ga zo super nerveus zijn.
Wat betreft Utro, ik mocht op 8w echo stoppen, had net een nieuwe doos gekocht dus gynea zei om eventueel nog enkel 's avonds te doen, maar dat heb ik maar een paar dagen volgehouden en nu begin ik me daar natuurlijk ook zorgen over te maken, na het lezen van dat berichtje...
Pfff, veel moed aan iedereen die zwanger & bang is, ik wou echt dat we deze periode al achter ons konden laten, en eindelijk eens kunnen genieten, al is het maar een beetje...
i

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 31 augustus 2009, 11:22

Veel succes aan alle zwanger en bang-ers.

Het is allemaal zo herkenbaar. Zo een onzekere tijd.
Het is inderdaad dagen aftellen tot aan de echo's omdat dat de enige zekerheid is dat er nog leven in je buikje zit.

De eerste maanden was er bij mij ook niet veel genieten bij.
Enerzijds wil je genieten van de euforie van 'ik ben eindelijk zwanger' en anderzijds heb j iets van 'zal het echt wel goedkomen'?
Doemscenario's spoken door je hoofd en je durft de zwangerschap precies nog niet 'aanvaarden'. Het is een slopende en verwarrende tijd en jammer genoeg zijn we afhankelijk van de natuur om te beslissen hoe het zal verlopen.

Leven op hoop en van dag tot dag!

Ik duim voor jullie!

http://eindelijkzwanger.skynetblogs.be/

eefje 1983
Berichten: 3
Lid geworden op: 26 mei 2009, 13:35

Bericht door eefje 1983 » 31 augustus 2009, 15:38

hey,

Ik ken dat gevoel, je bent overgelukkig maar andere kant ook ongerust en je zal pas gerust gesteld zijn als je de eerste echo zult zien ..
ik had dat ook, ik was 4 weken zw enik geloofde het niet, het was na de 2de poging met icsi, ze hadden er 2 eitjes teruggeplaatst ...
maar na de eerste echo , kreeg ik een week later bloedverlies en dan begon ik ook te paniekeren, je bent dan al zo lang bezig en wil je je baby's niet verliezen, ik heb een paar keer bloedingen gehad, dan kreeg ik vreplichte bedrust ...
maar nu zijn we ondertussen 13 weken verder en we zijn al wat meer gerust gesteld ... maar toch blijft er dat stemmetje in je hoofd, die altijd negatief denkt ...
maar je mag de moed niet opgeven !!!! alles komt wel goed , ik denk maar dat ze pas op 6 weken pas iets kunnen zien, nl het vruchtzakje en je vruchtje en die is dan maar ongeveere 3 mm groot maar dan zie je iets flikeren , het hartje en dan kan je pas beginnen genieten van je prille zwangerschap. maar 1 tip van af je iets voelt of denkt het gaat mis, bel je naar de gync., dan pas ga je maar gerust voelen.
dikke proficiat en na al de miserie komt het allemaal wel goed!!
ik zend je positieve energie en veel succes !!!!

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 1 september 2009, 9:02

Ieder van ons herkent denk ik wel het "zwanger en bang" gevoel. En niemand van ons anticipeert er echt op. Het is pas als het zover is dat je echt begrijpt wat anderen bedoelden met "zwanger en bang". Ik dacht ook "ik ga dubbel en dik genieten van de zwangerschap eens het zover is; ik ga er dan zo lang moeten op wachten hebben". Maar het wachten heeft een omgekeerd effect. Je hebt zoveel schrik dat het misgaat, dat je terug doorheen de miserie moet om zwanger te worden, enz. Je hoofd houdt niet op met tobben. Nu, bijna 34wkn zwanger, is er soms nog steeds een angstmonster. Maar meisjes, het betert wel fel. Het vertrouwen begint te groeien. Dus probeer toch te genieten zoveel je kan!

Liefs,

Bokje

Nikita76
Berichten: 1918
Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31

Bericht door Nikita76 » 1 september 2009, 21:52

tjah ik voel nl helemaal niks van kwaaltjes, buiten wat maagzuur en nu een heel pijnlijke onderrug, ik kan niets meer uit de ijskast nemen dat wat laag staat...

ik kan alleen maar hopen dat alles ok is en de verplichte rust de placenta praevia wat goed heeft gedaan. Dat zal ik pas 9 sept weten.

X

juffie
Berichten: 900
Lid geworden op: 11 mei 2009, 10:10

Bericht door juffie » 2 september 2009, 8:26

Hoi, hoi,

Hier ben ik opnieuw met mijn zorgen en vragen, sorry.
Ik ben vandaag ongeveer 10w4d zwanger. Ik ben gisteren voor de eerste keer gaan werken sinds mijn zwangerschap. 's Avonds toen ik in de zetel lag had ik enorm veel buikpijn onderaan in mijn buik zo precies wat menstruatiepijnen.
Kan dit van een hele dag recht te staan en rond te lopen?
Of zou dit van mijn darmen kunnen zijn heb wat constipatie.
Of zou dit echt niet goed zitten, mijn borsten zijn ook al enkele dagen niet meer zo gespannen als in het begin.
Ik moet nog een hele week wachten voor ik naar de gyne mag, heeft iemand hier ervaring mee?

Sorry voor mijn gezaag maar ik ben toch altijd oh zo ongerust!!
Grtjs

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 2 september 2009, 9:41

Juffie, je zaagt helemaal niet. We herkennen allemaal het ongerust gevoel.
Mijn borsten zijn nooit echt gevoelig geweest, dus misschien kan je dat al geruststellen.
En die menstruatieachtige pijn kan nog bandenpijn zijn. Dat treedt meer als je werkt, dan als je de hele dag je rustig hebt gehouden. Of ook wel van je darmen. Die liggen ook in de buurt hé. Volgens mij is het een goed teken. Is het gewoon je beebje die steeds groeit. Je baarmoeder die groter wordt en die aan je ligamenten begint te trekken.
Maar ik snap best je ongerustheid. Ik was zelf niet anders :wink: .

Liefs,

Bokje

Keesje
Berichten: 4
Lid geworden op: 28 augustus 2009, 16:25

Bericht door Keesje » 2 september 2009, 12:57

Pfff... net terug uit het ziekenhuis. Vruchtzak was goed gegroeid en er was zelfs een dooierzak met ieniemienie embryo te zien (3 mm)!!! :D

Volgens de meting van de vruchtzak ben ik ongeveer 5 1/2 week zwanger (maar volgens de IVF terugplaatsing moet ik al 6 weken zijn). Het ziekenhuis vertelde me dat het voorkomt dat je door een late innesteling wat achterloopt.

Mijn bloedverlies is sinds zondagmiddag gestopt en mijn HCG was mooi gestegen tot 12.000!

He, he, nu kan ik even rustig genieten tot de nieuwe echo volgende week. :D

X Keesje
Laatst gewijzigd door Keesje op 2 september 2009, 13:00, 1 keer totaal gewijzigd.

lisa marie
Berichten: 2449
Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17

Bericht door lisa marie » 2 september 2009, 12:59

Oef... opluchting !!!!! Fijn hè, om zo'n goed nieuws te krijgen !

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 2 september 2009, 14:24

Super Keesje!!!!
Bij mij loopt hij dus ook altijd wat achter. Heb het ook altijd op een iets latere innesteling gestoken. Maar super dat alles goed was.

Liefs,

Bokje

Nikita76
Berichten: 1918
Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31

Bericht door Nikita76 » 2 september 2009, 19:54

super super super Keesje !!!
Nog maar eens een voorbeeld dat t echt wel goed kan lopen met n laag HCG !

Ik ben oprecht blij voor jullie !
En die "achterstand", let maar op, dat wordt dik ingehaald. Mijn ukje was bij de eerste meting op 7 weken een 11 mm. En ik herinner me bij de eerste poging, dat ik op 6 weken een vruchtje had van 3,9mm, helaas is het bij mij wel misgegaan, na zelfs t hartje gezien te hebben. Maar ik denk nu zo; waarschijnlijk heeft het vruchtje zich die 2 keer te dicht bij mn vleesboom ingenesteld en daardoor niet kunnen verdergroeien. En deze nu wel, maar die heeft zich dan genoodzaakt onderaan ingenesteld... hmzz, nog zo klein en toch al zo dwarsliggen (effectief dan :lol: )

fluffie
Berichten: 1582
Lid geworden op: 10 oktober 2008, 18:34

Bericht door fluffie » 2 september 2009, 21:28

Super Keesje!

Véro.
xx

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten