Zwanger en bang

[Martha]

Hey dames en meneer

Bedankt voor de verwelkoming en de informatie.

Ik zal nog eventjes wachten met het inlichten van mijn werkgever, maar toch niet te lang hoor. Ik heb dan zo'n slecht gevoel, alhoewel ik niets "mis" gedaan heb.

Ik voel nog altijd niet veel, af een toe een steekje, en soms denk ik dat ik misselijk word, maar dat zit tussen mijn oren. Heb wel nog "bruinverlies" en daarnet zelfs itsibitsi rood, maar de gyn zei me dat ik me daar niets van moest aantrekken. Dus ik blijkf hopen en vertrouwen op de natuur en mijn lichaam.


Groetjes


Martha

[Sterretje]

Proficiat hoor Martha

En inderdaad, blijven vertrouwen en positief denken!

Weet dat we hier duimen voor jou dat je je snel bij zwanger en blij mag voegen.

Over je werkgever inlichten zou ik me niet te veel zorgen maken. Dit kan ten gepaste tijden. Beschouw het nog maar als een leuk geheim en dan kan je later des te meer genieten van het goede nieuws te vertellen en de verrassing van de gezichten te lezen!

Liefs

[Liefje]

he Martha,
Gefeliciteerd met het goede nieuws, probeer er zoveel mogelijk van te genieten!

[Zabbie]

Hoi Martha,

proficiat en probeer er maar zoveel mogelijk van te genieten. Wij duimen dat donderdag HCG goed gestegen mag zijn.
Hier ook vermoeidheid alom, maar heeft mss ook te maken met het feit dat ik al 2 dagen om 5 uur ben moeten opstaan. Zou ook wel een tukje kunnen doen nu. Slaap ook slechter de laatste weken, hopelijk betert dat weer terug. Zal ook mijn kussen terug van stal moeten halen, helpt mijn slaap mss terug te vinden...

[wat is er mis?]

Proficiat Martha!

Het is zoals hier al is gezegd geweest normaal dat je bij een prille zwangerschap nog bang bent. Huh, wat zeg ik nu, een prille zwangerschap , het angstmonster komt geregeld nog eens opduiken . Maar het betert wel. Probeer er zoveel mogelijk van te genieten. In het begin lijkt het traag te gaan, maar plots gaat het "razend"snel.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Razendsnel? Vanaf wanneer dan? Hier kruipt de tijd nog steeds voorbij. Maar het mag even. Toen ik baby van collega vasthad, had ik echt wel 't gevoel van "ik wil nog een paar maanden zwanger zijn". Ik hoef Yveske nu nog niet in mijn armen te hebben, kheb hem liever in mijn buik, ook mentaal dus, los van alle premature angstmonsters (oops dat klinkt verkeerd ). Zelfs al zou hij morgen perfect volgroeid ter wereld kunnen komen, dan nog heb ik liever dat hij nog blijft zitten.

Het angstmonster betert echt wel hé Bokje. Ik vind dat het soms nog erg lijkt, maar als ik dan vergelijk met in het begin, is het toch anders.

[wat is er mis?]

Het is niet razendsnel maar "razend"snel . Op het moment zelf lijkt het traag te gaan, want dat was ik me ook aan het bedenken als ik het aan het typen was. Maar als ik nu terugblik vind ik toch dat het snel gegaan is. Maar ja, is dat niet altijd bij het terugblikken?
En nu ja, lijkt het ook vooral "razend"snel te zijn gegaan omdat ik laat pas met alles begonnen ben voor de voorbereidingen

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Het zal wel aan het terugblikken liggen. Al heb ik soms het gevoel dat ik al een eeuwigheid zwanger ben. En soms lijkt het nog maar net, en soms moet ik naar m'n buik kijken om te zien "of hij er nog is". Ik kan er eigenlijk echt geen begrip van tijd opplakken, dat lijkt met de moment te variëren... Waar is Einstein als je 'm nodig hebt (om dat te verklaren)?

Sinds het bedje er bij ons staat, heb ik zoiets van "nu nog kaartjes en doopsuiker en alles is klaar". "Misschien" ook niet helemaal realistisch, hangt er maar vanaf wat "klaar" betekent...

[Sterretje]

Ik vind op het moment zelf ook dat het traag gaat.

pff, nog zo lang denk ik nu

Als ik terugblik dan denk ik: amai, al 32 weken nu!

Langs de ene kant wil ik zo snel mogelijk genieten van mijn kindje en het in mijn armen houden, langs de andere kant, wil ik dat het nog even blijft zitten;
't moet immers nog even groeien hé....

Het angstmonster blijft me ook parten spelen. Of alles nog wel goed is met de baby, ....

[lisa marie]

Ook bij mij blijft het angstmonster nog regelmatig opduiken. We moeten natuurlijk nog de definitieve uitslag van de vlokkentest krijgen, het is nu al twee weken geleden....

Mijn laatste echo is een week geleden en nu moet ik nog wachten tot 4/11... Zó lang nog...
Maar volgende week dinsdag heb ik een afspraak bij de huisarts voor bloeddruk en urine. Ik probeer dan toch een echo los te peuteren, of toch tenminste een hartslag !

[grootgevaarke]

ik vind dat het nu toch ook 'sneller' begint te gaan. Wellicht om dat ik nu gestart ben met de voorbereidingen en er wat druk op de ketel begint te komen, ik wil het meeste rond hebben tegen dat ik 34 weken ben... En dat is binnen 12 weken (zal er rap zijn... )
Bij mijn eerste kindje heb ik in het ziekenhuis kunnen zitten knutselen: had veel te weinig doosjes voorbereid. Maar we kregen dan ook onmiddellijk gigantisch veel volk over de vloer, dat was daar altijd bakske vol... Na 2 dagen belde de verkoopster van de babywinkel al dat de lijst leeg was

Ik heb me vandaag wel wat moeten inhouden. Een ex-collega die van de eerste lap zwanger geraakt was en voor gisteren uitgerekend was, was het aftellen kotsbeu. Ik moest echt op mijn tanden bijten om niet te zeggen: mens, je moet anders eerst eens enkele jaren proberen zwanger te worden, dan is 9 maanden NIETS!!!

[fluffie]

Martha, dikke proficiat! Als je last hebt van angstmonsters kom je hier maar eens langs

Ik heb ook zo het gevoel dat het veel te traag gaat, maar als ik terugkijk is het allemaal veel te snel gegaan al. Dus: zoveel mogelijk genieten maar!

Véro.
xx

[fempie1]

Goeiemorgend dames! Pffff, ik loop de laatste dagen m'n voeten voorbij! Moet nekeer aan de handrem gaan trekken
Gisteren was het ventje jarig: nog cadeautje gaan kopen en spulletjes voor de kleintjes... Dat was niet echt de bedoeling, maar als je dat ziet liggen...

Wat dat snel gaan betreft: tis inderdaad wel vooruit gegaan: in het begin tel je af naar de 12 weken, dan steeds naar de volgende echo. En opeens... ben je toch weer een eind verder. En op de moment zelf gaat het traag, maar toch

[wat is er mis?]

Iedereen heeft dus hetzelfde gevoel. Vooral in het begin gaat het supertraag en ook nu nog "lijkt" het traag te gaan, maar bij het terugblikken lijkt het wel snel te zijn gegaan. Vreemd hé.

Liefs,

Bokje

[JD]

Pff, de voorbije weken ging het goed, was goed bezig me aan het informeren over babyspulletjes en zo, maar met nog een week te gaan tegen de volgende echo is het angstmonster toch weer opgedoken!

Ik ben vandaag 16weken, kan nog steeds in al mijn broeken (draag wel hoge modellen), was vorige week bijna 2 kilo bij en daar is nu ondertussen weer een kilo af... ben in totaal dus maar 1 kilo bij.
'k Moet wel zeggen dat ik tegenwoordig minder snoep en door de drukte op het werk af en toe vergeet m'n tussendoortje op te eten en ik dus 's middags of 's avonds soms met grote honger aan tafel ga...

'k Ben ook zo hard aan het 'proberen voelen' van blubjes ...

Nog 7 keer slapen... 'k hoop dat het angstmonster zich toch nog efkes zal terugtrekken, want 't is toch plezanter leven erzonder