Ik voel me nu al wat 'schuldig' dat ik kom zagen
Maar vandaag ben ik gebroken... Het heeft lang geduurd moet ik zeggen, maar het is allemaal teveel.
De jongens slapen ondertussen wel iets beter, maar nog niet ideaal. Het slaaptekort, de drukke bedoeningen overdag, veel werk. Het eist nu allemaal zijn tol.
Ik heb twee weken verlof gehad en heb geen tikkeltje het gevoel dat ik uitgerust ben. Ik heb er wel van genoten, dat wel, maar zo kan dit hier niet verder.
Ik heb een lang, emotioneel gesprek gehad met mijn man en morgen vraag ik mijn 4/5de (eindelijk) aan. Dit zal ik doen voor 15maand en dan waarschijnlijk op zoek naar een nieuwe job. Dichter bij huis, en minder veeleisend.
Mijn man heeft in september superveel werk en zal heel veel van huis zijn. Hij moet congressen organiseren en zal soms weg zijn van zondag tot dinsdagavond, en dan van woensdag tot vrijdagavond, dit een paar weken aan een stuk... Ik hoop dat de jongens daartegen een beetje beter slapen want anders haal ik het einde van het jaar niet denk ik