mama in een dip

[stienemien]

Ik kwam gewoon even binnenspringen om je een hartverwarmende knuffel te geven Nathalie. Trop is teveel hé...

Maar ik ben't eens met Loeki: neem een weekje / aantal dagen 'slaapverlof'. Kan dat? Op je werk vrijaf nemen? Overdag de kindjes naar de crèche en jij slapen? Ik snap dat één nacht ergens anders slapen geen moer helpt (en waarschijnlijk lig je dan ook gewoon te piekeren of L nu wel/niet slaapt). Maar zo overdag wat bijslapen kan wonderen doen lijkt me.

Ik stuur je een virtueel potje energie...
Knuf!

[Beesje]

Pfff Nathalie, klinkt vermoeiend! Snap heel goed wat je bedoelt, heb me af en toe ook zo gevoeld omdat ons zoontje ook geen slaper was. Maar waarom hem toch niet 1 nachtje bij een vriendin laten slapen? Kindjes slapen bij iemand anders soms langer dan thuis. Het is inderdaad maar 1 nacht, maar ik heb daar toen toch af en toe serieus van genoten! Alleen werd ik dan altijd wakker van pijnlijke borsten omdat ik bv gaf en dan moest zitten kolven. Maar zelfs 1 nachtje was soms bevrijdend. En dan nog wat goed nieuws, hoewel wij ook absoluut geen slaper hadden (heeft lang 's nachts 2 en 1 voeding gehad) en ik was ook altijd jaloers op mensen bij wie hun kleintje snel doorsliep of overdag goed sliep. Maar na 7 maand is het bij ons super verbeterd en sliep hij door. En nu slaapt hij meer dan ooit. Overdag redelijk, en 's nachts ook, terwijl degene die toen een goede slaper hadden er nu elke nacht uitmoeten en niet weten wat te doen omdat hij altijd weent, wil niet in bed, enz. En zoals Loeki zegt, waarom niet gewoon wachten tot hij honger heeft ipv echt je wekker te zetten? Zo kan je het misschien telkens verlengen tot hij het niet meer nodig heeft?

Hopelijk betert het snel!!
liefs,
Beesje

[nathalie v]

Thanks dames, één nachtje goed slapen lost de boel niet op voor mij, want dan wast nu opgelost, L heeft doorgeslapen geen tutje of niks, tot half 7, enige verschil, ik heb hem opnieuw ingebakerd. Straks ga ik toch met hem eens naar de KA, ook voor andere vragen, maar dan ben ik "gerust" dat hij (hopelijk) niets mankeert, alé ja, dat dacht ik bij F ook, was ook fout gedacht bleek achteraf

Slaapweek, klinkt aanlokkelijk, maar niet haalbaar momenteel vrees ik....

Wat die droomvoeding-wekker betreft Loeki, ik doe dat omdat ik dan quasi zeker weet dat hij 's nachts niet weent van de honger, en dat klopt ook, want als ik dan ten einde raad toch eens een flesje geef, moet hij het niet hebben. Ik wil niet meer dat hij tussen middernacht en ochtend nog drinkt, omdat ik hem dat niet gewoon wil maken (als dat al zou kunnen, kweet dat eigenlijk niet hoor) Het lijkt me logische dat hij binnen X aantal tijd die droomvoeding ook niet meer moet hebben, drinkt die nu al slapend gulzig leeg. En op zich is dat niet het vermoeiendste hoor.

[nathalie v]

Twee goede nachtjes en mama voelt zich al wel wat beter

En hopelijk meer duidelijkheid na de testen in het ziekenhuis, dat zorgt ook voor mentale rust bij mij.

En gisteren heeft L ook flink patatjes gegeten en voor de fruitpap in de namiddag (eerste keer) ging het mondje ook goed open!

[Sterretje]

dat klinkt echt goed nathalie!

we hebben het hier vaak al gezegd hé: de kindjes voelen het precies wanneer het te veel wordt en dan keert het tij - al dan niet tijdelijk.

ben wel blij dat die patatjes beginnen gaan. is alweer een last die minder wordt

nu de rest nog.
veel succes in het ziekenhuis.
'k vind jou een straffe madam hoor dat je het zo bereddert alleen
en als binnenkort schoonouders terug thuis zijn heb je weer wat meer ademruimte!

[nathalie v]

Mercikes Sterretje, ik heb al vaak gedacht aan alleenstaande ouders of als je geen (opvang) netwerk hebt in de buurt, dat is pas zwaar, en die beredderen het ook he, zo goed en zo kwaad. Dus ik zit nog altijd in een luxe-positie!

[Sterretje]

en bovenal: we hebben schatten van kinderen! dat is ook al boven sommige verwachtingen in.

het leven kan toch zo mooi zijn hé!

[Tammyke]

Flinke L en super voor de mama.

Onthou, na regen komt de zonneschijn.

[Sterretje]

'k mag me hier ook aanmelden. een dikke week ziek zijn, korte nachten, zieke dochter, stress op't werk en pre-vakantie stress zijn een dodelijke cocktail. vandaag beetje gecrasht op't werk.
net twee uurtjes in wachtzaal dokter (eindelijk rust ) doorgebracht.
straffe medicatie gekregen voor de verkoudheid en enkele dagenziekenverlof.
dan twee weken vakantie en dan zou ik er terug bovenop moeten zijn.
'k moet dan wel mijn emotionele balans opmaken en vanaf dat het echt niet gaat, dat ik met lood in mijn schoenen uit bed stap, moet ik het toch wat rustiger aan gaan doen.
enfin, niks nieuws onder de zon...
vakantie komt geen dag te laat dus, en deze mama gaat zich wat beter gaan soigneren
te beginnen met een lekkere thee met honing en twee pralines

[nogeenkeer]

Aiai toch Sterretje, tijdig aan de noodrem trekken als het niet meer gaat hé!! Hopelijk ben je met de straffe medicatie weer snel de oude en kunnen jullie met z'n vieren gezond en wel op vakantie vertrekken. Niet dat ik me wil moeien, maar als je je job echt tegne je zin doet en je er zo stressy van wordt, is het dan toch geen tijd om stilaan uit te zien naar iets nieuws...? Uiteindelijk kan enkel jij op die vraag antwoorden hé! Ik zit alleen met je in

[nathalie v]

Sterretje,

Ik hoop dat je vakantie TOP gaat zijn; in goede gezondheid leuke dingen doen, slaap inhalen en vooral family time!

[lyse]

Hier ook een mama in een dikke dip. Gisteren ben ik voor mijn bekken langsgeweest bij een bekkenbodemspecialist. Dat was op aanraden van de kine die mij nu behandelt. Wat blijkt, mijn bekkenbodem heeft zéér zwaar geleden onder de tweelingzwangerschap. De specialist zei letterlijk, mevrouw ik kan zelfs niet geloven dat u hier nog staat. ik heb oefeningen meegekregen. 1 uur per dag moet ik minstens oefenen en er zijn afspraken vastgelegd tot in december en dat bovenop de andere kine die ik moet doen en de oefeningen die ik daarvoor ook moet doen. Ik zie dit totaal niet zitten. ik heb echt geen tijd hiervoor maar niks doen is ook echt geen optie.

Ik ben boos. Ik heb tijdens mijn zwangerschap al over mijn bekken gesproken met de gynaecoloog en de huisarts. Ik heb eerst 20 weken postnatale kine gevolgd bij een all-round kinesiste. En niemand heeft mij gewezen op het feit dat het probleem misschien bij mijn bekkenbodem kon zitten. Men heeft mij tijdens de zwangerschap om de oren geslagen met info over borstvoeding maar over mijn bekkenbodem heeft niemand iets gezegd. Ik blijf achter met het gevoel dat ik niet genoeg geklaagd heb, dat niemand mij ernstig genomen heeft.

Het ergste van al vind ik dat ik me weer helemaal in de MMM voel. Intieme onderzoeken, een hele waslijst met verplichtingen en me afvragen hoe ik dit in godsnaam gecombineerd ga krijgen met mijn werk en mijn gezin. Ik heb dat alles duidelijk nog lang niet verwerkt. En ik haat dat herkenbare gevoel dat nu weer opduikt, dat gevoel dat mijn lichaam tekortschiet, niet kan wat anderen wel zonder grote problemen kunnen, gewoon niet gemaakt is om kinderen op de wereld te zetten. Ik heb sinds gisteren al niks anders gedaan dan gehuild. Een jaar geleden was ik trots op mijn lichaam dat het 2 gezonde kindjes op de wereld gezet had, nu voel ik me weer "gewoon" een mislukking.

[Vi]

Dikke knuffel zunne Sterretje en Lyse. Hopelijk voelen jullie jullie snel weer wat beter.

Lyse, zal je bekkenbodem weer in orde komen met die oefeningen en kiné? Het is zwaar hé als de gezondheid niet mee wil en je voor 2 kindjes moet zorgen.

Ik heb het ook al maanden lastig om alles (mmm, zware bevalling, maanden niet voor mijn zoontjes kunnen zorgen door de gezondheidsproblemen en zo heel veel moeten missen) te verwerken en heb maar eens een afspraak gemaakt bij mijn psychologe. Hopelijk kan zij me helpen het allemaal een beetje te plaatsen. Het is nu niet dat ik ganse dagen loop te huilen maar er zijn wel periodes dat het huilen me nader staat dan het lachen. En doordat het tamelijk druk is, kan ik 's avonds moeilijk in slaap raken omdat ik over alles en nog wat lig te piekeren.
Ik denk dat het hoogtijd is voor vakantie alleen, ik moet nog een 8-tal weken werken eer het zover is.

[Sterretje]

een groot deel van de problemen zit idd in mijn job. gisteren nog eens met mijn rechtstreekse overste gepraat en hij zei dat ik nog 'even' geduld moest hebben dat er op korte termijn veranderingen komen: najaar 2012...
'k had al lang voor mezelf uitgemaakt dat ik mezelf tijd geef in deze job tot nieuwjaar.
maar ik heb 12 jaar anciënniteit, dat geef ik niet graag zomaar op hé. plus een firmawagen achterlaten, die kans krijg ik nooit meer. financieel speelt dat voor ons een enorm grote rol. 'k moet nu echt leren die knop om te draaien, gewoon mijn job te doen, hetgeen niet kan, kan niet, meer haar op mijn tanden kweken en aan mezelf denken.
nu eerst rustig aftellen naar de vakantie...

lyse, amai een flinke boterham! eerst en vooral: voel je vooral geen mislukking hé, al begrijp ik goed vanwaar die gevoelens komen!
en pff 'k zou t ook niet zien zitten, elke dag die oefeningen + zoveel kine + werken + kids... hoe moet je het in hemelsnaam gecombineerd krijgen? heb je de mogelijkheid om minder te werken of zo?
'k vind het echt rot voor je dat het zo ver gekomen is en dat je eigenlijk pas zo laat au serieux genomen bent. jammer genoeg klinkt dat heel bekend...
maar probeer het positief te bekijken: je wordt nu door de beste 'specialist' behandeld en het zal nu vast ook beter worden. vanaf dat je minder last hebt, zal je je stilaan ook beter gaan voelen hé...
knuffel meid!

[cimoca]

Dikke knuffel Lyse en Sterretje.

Hier ook grote dip. 'k ben ook gecrasht. op 't werk is 't echt niet meer te doen met de nieuwe chef. Hij is er nu een jaar en op die tijd is het ziekenverlof exponentieel gestegen op onze dienst. iedereen s gedemotiveerd en er zijn er al 5 met burnout. Maar de chef is zich van geen kwaad bewust. mij werd het ook allemaal teveel, ik kon echt niet meer; snauwde de kids af, was doodop, weende voor 't kleinste detail. Dus ben ik gisteren bij de dr getrokken. ik wou niet opnieuw mijn verlof gebruiken om te recupereren ( been there, done that). de dr heeft me direct een ganse week geschreven en als 't niet beter is volgende week moet ik terug komen. En weet je, als 't echt niet beter is doe ik het gewoon!!! Ik heb gisteren ganse dag geslapen en nog kon ik deze nacht doorslapen. Vandaag ben ik op 't gemak op de kinderkamers aan rommelen. En de chef kan voor één keer de pot op.
Mijn probleem is vooral dat ik 't werk wel graag doe maar dat er absoluut geen appreciatie komt, de chef demotiveert vooral.
Veel sterkte aan iedereen