Vanavond gingen we na het werk zoals gewoonlijk Seppe afhalen van de crèche. Ik kijk altijd al even door het raam voor ik aanbel, en ik zie Seppe op de mat liggen, zijn gezichtje helemaal rood van het wenen. Ze zeggen dat hij de hele dag supervrolijk was, maar dat hij na zijn middagdutje constant aan het krijsen was. Het was alleen maar goed als hij op de schoot zat, anders niet. We rijden naar huis, in de auto lijkt hij terug vrolijk. We komen thuis, en de poes is er ook, dus ik zet Seppe op de grond en zeg: ga maar de poes strelen. Hij blijft staan. Ik vind het raar en zeg nog eens: ga maar Seppe. Hij doet een poging, en ik zie dat hij vreselijk mankt

Mijn moederhart sloeg al een tel over

Direct naar de dokter gebeld om zo snel mogelijk te mogen gaan, naar de crèche gebeld om te vragen wat er gebeurd is (ze wisten van niks)... Ik doe zijn schoentjes uit om te kijken of ik iets zie, zijn linkerteentje hangt er slap bij en is helemaal rood... Zijn teentje heeft dus gewoon gekneld gezeten! 2 minuten later stapte hij alweer vrolijk rond (op blote voeten dan

)
Pff toch wel even geschrokken! maar gelukkig niks aan de hand

Wat ik niet begrijp, zien ze dat dan niet in de crèche dat hij mankt? Dan moeten ze toch ook de link leggen met het huilen en krijsen???
Véro.
xx