Bericht
door sassie2 » 17 mei 2011, 9:57
Ik wou gewoon even een zalig moment in mijn leven neerschrijven:
Onze Brent is een zeer rustige kleuter, maakt NOOIT ruzie, en is eigenlijk veel te lief en te zachtaardig voor de grote school. Zo ‘erg’ dat de juf, die toch al een jaar of 8 les geeft, gezegd heeft dat ze nog nooit zo’n lieve jongen in haar klas gehad heeft. Maar dat betekent natuurlijk ook dat hij iedereen in de klas te druk vindt, en iedereen rond hem lijkt ruzie te maken. En hij is al een paar keer tegen de vlakte gegaan door geduw en getrek van anderen. Als ik vroeg: wie zijn je vriendjes in de klas, was het antwoord steevast: ‘iedereen is mijn vriend’. Hij praatte vaak over de grootste ruziemakers, en trok ook vaak met hen op. Na de paasvakantie is er een kindje bijgekomen in zijn klas, de ouders waren verhuisd. En van de eerste dag zei hij: ‘mama, ik heb een ECHTE vriend in de klas’. Ze zijn op schoolreis geweest, en hebben naast elkaar gezeten op de bus, ze zitten in de klas naast elkaar, staan naast elkaar op de stip … Vorige week vrijdag zei de juf: ‘Brent komt echt wel goed overeen met Ward, ik heb ze naast elkaar gezet, ik ben blij voor Brent dat hij een vriend heeft’. En vanmorgen zet ik Brent af naar school, en hij loopt direct naar zijn vriend, en ze staan te praten (enfin, wat zegt een kind van 4?!), ik heb zeker 10 minuten staan kijken, ik ben zo blij voor hem, want ik vreesde dat hij altijd maar wat verloren ging blijven lopen in de grote school … Donderdag is het grootouderfeest, en alle 4 zijn oma’s en opa’s gaan, en hij gaat zijn nieuwe vriend tonen!!!
Een gelukkige mama