Mama's klets- en tettertopic

[JD]

Cinne,

Toen mijn nichtje haar grootmoeder overleed, merkte ze zelf op dat ze nu geen 'meter' meer had en dat ze binnenkort haar plechtige communie zou moeten doen zonder meter...
Mijn tante heeft dan aangeboden (nadat ze eerst uitgelegd heeft wat 'meter' zijn betekent, want ze zijn Katholiek) dat ze misschien zelf een meter kon kiezen en vragen om meter te worden... en zo heeft ze mijn mama gekozen. Héél speciaal, zowel voor mijn mama, want ze is zeer bewust gekozen, als voor mijn nichtje die zelf heeft mogen kiezen.

Wijzelf zitten ook met een gigantisch probleem. Bij zoonlief hebben wij zeer bewust gekozen voor 'de jonge garde', vooral uit dank omdat mijn zus eicellen heeft afgestaan zodat ik sneller aan de beurt zou komen! Mijn zus is dus meter, een schoonbroer peter.
Voor ons tweede kindje wil ik zeer graag mijn jongere broer als peter, want hij is zó lief voor zoonlief, hij zal een fantastische peter zijn, maar aan mijn man zijn kant is er enkel nog een broer/schoonzus en met beiden hebben we niet zo'n goede band. Schoonbroer is zeer teruggetrokken, wereldvreemd, toont zelden interesse en zijn vrouw is zeer wisselvallig qua humeur en bovendien klaagt ze continu over haar kinderen (ze zijn te klein, kunnen dit niet, konden dat pas op die leeftijd...) en vergelijkt ze hen met zoonlief. 't is zo erg dat ik maar weinig durf te vertellen over zoonlief omdat ik schrik heb dat haar kinderen weer maar eens een opmerking zullen krijgen.

Nu opnieuw overschakelen naar de oude garde wil ik niet omwille van mijn broer. Een combinatie van jong en oud, zou beteken dat ik mijn schoonmoeder zou moeten nemen. Zeer braaf mens, maar daarmee is alles gezegd. Na 1,5jaar spreekt ze nog steeds de naam van zoonlief verkeerd uit (mijn man heeft haar al tientallen keren gecorrigeerd) ze is ouderwetser dan mijn vier grootouders samen en bovendien is zij al even wereldvreemd als mijn schoonbroer. 'k Heb haar nog nooit 5 min aan 1 stuk horen babbelen (misschien is dat wel een geluk als ik de verhalen van anderen lees )
Echte vriendinnen, waarvan ik zeker weet dat ze er binnen 20 jaar nog zijn, heb ik niet. Met de nichten klikt het wel, maar heb ik te weinig contact mee om hen deze taak toe te bedelen.

Allé ja, 't ziet er dus naar uit dat we zullen kiezen voor 1 peter en dat er dus niemand van mijn man zijn familie zal gevraagd worden. 'k Vind het ergens wel jammer, maar liever maar 1, dan een tweede pro forma.
Zoals gezegd, schoonfamilie is zeer braaf, maar weet niet goed hoe ze zullen reageren. 'k Verwacht niet direct een (uitgesproken) mening, maar 't zal de communicatie en het contact met bv schoonbroer/schoonzus ook niet echt op gang brengen... Maar je kiest een peter/meter toch niet om de familiebanden aan te halen hé. Hoe zouden we trouwens onze zoon kunnen enthousiasmeren om naar zijn (2e)peter/meter te gaan of een tekening te maken of zo als we zelf niet warm lopen voor die mensen?

Gelukkig staan mijn man en ik op dezelfde lijn!

[sassie2]

Vandaag op bezoek geweest in de klas. Brent gaat naar het tweede kleuter, en het is een klas tweede/derde kleuter. Zijn beste vriend van vorig jaar zit bij hem, en de juf lijkt me ook wel ok.

Ik weet niet of ik hier al eens verteld heb dat Brent motorische achterstand heeft, hij kon pas stappen om 26 maand, en kan nog steeds (4.5 jaar) niet fietsen, ook niet met steunwieltjes dus.

Ik zei dat hij wel niet ging durven vragen om pipi te doen, en dan uiteindelijk in zijn broek ging doen. En dus is ze eens meegegaan om de toiletjes te tonen. Dat waren gewone toiletten, ze zag me kijken, en vroeg: 'kan hij dat nog niet'. Ik dus: 'nee'. En nu gaat ze morgen een opstapje gaan kopen voor hem, super lief, maar als mama wel confronterend: 'een tweede kleuter heeft dat nog nooit nodig gehad'. Pff, toch maar afspraak maken met de kinderarts (een half jaar geleden ging die wachten met kine omdat hij dacht dat hij vanzelf wel ging bijbenen). We gingen toch veranderen, en de huisarts heeft iemand aangeraden gespecialiseerd in motoriek.

[Sterretje]

sassie, da's wel super van de kleuterjuf hoor!
en mmh,vervelend van zijn motoriek hé. Best toch maar eens laten nakijken toch. Hoe jonger ze er nog mee kunnen beginnen, hoe beter...

[nathalie v]

Inderdaad JD, je kiest een meter-peter niet om familiebanden te versterken, daar geloof ik ook niet in, je kiest volgens mij iemand omdat je die zelf graag ziet (in geval van geen familie) en omdat die een "beschermer" kan zijn voor je kindje. Zoals Mindyke zegt, volg je hart, dus ik ga het geval twee meters-grootmoeders nog eens herbekijken...

Goh Sassie, dat zal inderdaad confronterend voor je geweest zijn. Wel lief van de juf, ze zijn zeker niet allemaal zo denk ik! Misschien inderdaad eens naar een specialist motoriek gaan.

[sassie2]

Ik ben naar een kinderarts, aangeraden door de huisarts. 'Belt u voor een neurologisch onderzoek, mevrouw?'. Euh, dat weet ik niet... 'Wenst u een kwartier of een half uur consultatie?'. Euh, dat weet ik ook niet . Heb dan maar een half uur gevraagd, wat kun je nu zeggen in een kwartier .

[nathalie v]

Wat is dat nu voor een vraag, een kwartier of een half uur??

Alsof je zou zeggen, goh, tis eigenlijk ni zo belangrijk, ik kom wel toe met een kwartiertje...

[Sterretje]

rare manier van afspraak maken hoor...

hopelijk is dat neurologisch onderzoek niet nodig en kun je met een half uur een mooie uitleg en oplossing krijgen!

[nathalie v]

Ik denk dat het gedrag van ukje de laatste tijd een sprongetje was, want sinds een paar dagen is hij weeral helemaal relaxed en kan zelfs al wat alleen spelen! En hij kent ook nieuwe woorden!

Twas dan ook een leuk weekend, ondanks dat we alledrie nog wat ziekjes zijn. En toch moet er dan altijd iets gebeuren dat niet leuk is he! Gisteren was het de avond. Ukje zoals gewoonlijk tegen 20u in zijn bedje, deze keer zonder Nurofen, want geen koorts. Een half uur later, gekrijs van jewelste, ni meer te sussen of te troosten, overgeven van de opwinding, tot twee keer toe, dan maar terug mee naar beneden en opnieuw verhaaltje, wat drinken...heel de rimram. Mama geraakte ook over haar toeren, want ik wist niet wat hij had, dan toch maar Nurofen gegeven (tandjes?) en om 22u30 was het dan eindelijk stil...

[mindyke]

ooo wat een zonde , net als het weer goed was.

hopelijk was het idd wa tandjes dat ie snel weer beter is ! xxx

[sassie2]

Zaterdag dus naar de dokter geweest, onze Brent heeft dyspraxie. Een motorische ontwikkelingsachterstand dus. Grove motoriek vond hij niet zo erg: iedereen leert uiteindelijk fietsen en lopen, maar voor de fijne motoriek gaan we nu kine volgen, zodat hij zeker zal kunnen goed leren schrijven en knippen tegen het eerste leerjaar.

Ik heb vanavond dan ook gebeld naar de kine, en ze was zo super vriendelijk, ik had al een goed gevoel van aan te telefoon .

Ik heb dan wat op internet gelezen, en de gelijkenissen waren echt schokkend, bv. ook onhandig, bekers omstoten (doet hij wel 2 keer per dag ). Daar stond ook wel te lezen dat je best de juf inlicht dat het niet om niet willen gaat, maar wel om niet kunnen. Ik wacht nog even voor wat meer uitleg bij de kinesiste, want wil ook niet dat hij het buitenbeentje is in de klas!

[Sterretje]

sassie,
ergens is het wel 'goed' dat er een diagnose gesteld is, langs de andere kant word je nu echt met de neus op de feiten gedrukt
Allessinds is het goed om meteen actie te ondernemen en naar de kine te gaan hé
die mensen kunnen echt wonderen doen hoor.
ik hoop dat je snel winst doet. maar je hebt natuurlijk nog alle tijd!

[sassie2]

Ik heb nu eigenlijk nog niets tegen Brent gezegd. Zou ik aan hem moeten uitleggen waarom we naar de kinesist gaan? Ik kan toch moeilijk opeens zeggen: ‘en we zijn weg’. Hij weet niet eens wat een kinesiste is. Langs de andere kant ben ik zeker dat hij gaat vragen waarom hij moet gaan, ik kan toch moeilijk zeggen: ‘omdat je dingen niet kunt die je klasgenootjes wel al kunnen’, hé! En als ik ga zeggen: ‘om te leren lopen en springen’, ben ik al zeker dat ik een loop- en springspectakel te zien ga krijgen. Maar ja, niets zeggen is ook raar, hé! En waarom moet broer daar dan niet naartoe? Omdat die al veel te goed kan lopen en springen (ja,ja, dit weekend zijn eerste sprongen gemaakt)?!

[cimoca]

Sassie, zeg gewoon dat je naar de beweegjuf gaat. Toen ons meisje naar de logo moest vond ik het ook veel te moeilijk om het haar uit te leggen. Ze kwam zelf af dat ze naar de "praatjuf" gaat. Voor ons is 't de praatjuf gebleven.

[sassie2]

Gisteren naar de kine geweest. Ik had gezegd dat het een soort turnles was. We krijgen eerst 4 sessies met testen, daarna een evaluatie en diagnose, en dan begint de eigenlijk therapie. Gisteren was het knippen en tekenen, hij vond het super leuk. De ‘dezelfde zoeken’ had hij allemaal juist, het binnen de lijntjes blijven met een streepje trekken had hij allemaal mis … Zijn ruimtelijk inzicht was ook ok. Na die 4 sessies gaat ze dan ook met de kleuterjuf praten, ik vind het alleszins al super dat ze zou willen samenwerken met de school, want daar leren ze toch het meeste, hé! Hij duwt ook niet genoeg op zijn potlood, zodat alles er super licht uit ziet, blijkbaar heeft hij daarvoor ook geen spierkracht genoeg.
’s Avonds is mijn man thuisgekomen toen ze moesten gaan slapen, dus ik had nog niets verteld van de kine toen hij ze in bed stopte. Hij vertelde dat hij naar de ‘kleine turnjuf’ geweest was, en had moeten knippen en tekenen en dat het keileuk was. Mijn man begreep het niet, en hij vroeg: ‘hebben ze nu al knippen in de turnles ook’ . Hij was dus vergeten dat we naar de kine geweest waren.

Maar allée, het belangrijkste is dat hij het leuk vindt!

[Wappie]

Sassie, super dat je jongen het graag doet. Ik vind eigenlijk wel dat je het heel goed aanpakt! Je maakt er een leuke bedoening, heel goed voor je jongen. Hij zal wel snel evolueren als ik het zo lees! Goed bezig hoor!