Maar ik verlang naar het moment dat ik weer mn kousen kan aandoen, zonder zonder adem te komen, dat ik weer kan kiezen welke schoenen ik aandoe en er dan makkelijk in kan, dat ik mij weer kan draaien in bed zonder ai ai ai ai oei.... enz;...
Gisteren efkes gedacht dat we prijs hadden. Verscheidene steken in mn onderbuik... maar helaas pindakaas.. het is weer over gegaan.
Morgen monitor, en bespreken wat de volgende stap is. Ik hoop dat ze mij maandag gaan inleiden als hij er tegen dan niet is. NOG tot woensdag wachten zie ik niet echt zitten.
sorry dames voor mijn klaag gezang....
Hoe is het met jullie? En met de kindjes?
