Bevallen juli 2015

[Cathy Van den Broek]

Hey aan allebei,

Isabella: wij weten morgen het geslacht nog niet, dat is pas bij de uitslag van de NIPT test, en dat zou binnen drie weken zijn...
Ik dacht, als je geen test laat doen, dat je dan rond de 20 weken op de echo het geslacht kent. (als ukje zijn poepje in beeld wil brengen he want bij mijn collega...die heeft moeten wachten tot een maand voor haar bevalling, hahaha, dwarse dochter...)
Ook succes bij je echo volgende week, maar tegen dan passeer ik hier nog wel hoor

Nele: haha, jullie vertellen het dus ook in "shiften" aan de mensen. Ja, wij dus ook. Omdat we het voor sommigen ook niet konden verzwijgen, die wisten dat we met IVF bezig waren en die willen natuurlijk de "uitslag" kennen. En om daar dan voor te liegen... dat zag ik niet zitten.
Met kerst "vertellen" we het dan aan de ganse familie en half januari vertel ik het op mijn werk. Het is een beetje eigenbelang dat ik daar zolang mee wacht, het komt gewoon voor mijn werkuren beter uit dat ik tot dan wacht. Al weten op mijn werk mijn drie "beste" collega's het ook al wel.

Ik herken me trouwens echt goed in heel veel dingen die je schrijft.
Ook al heb ik (bij mijn eerste zwangerschap) zolang moeten wachten (7 jaar) op "zwanger zijn", toch ben ik nooit echt ongerust geweest. Ik berustte erin dat ik alles deed om mezelf goed te verzorgen en dat de natuur de rest zou doen.
Maar ik heb me nog wel "normaal" gedragen en heb mezelf niet in een gouden kooi gezet om zo weing mogelijk risico te lopen. Je moet nog leven ook he.
Ik heb bvb heel af en toe een glaasje wijn of bubbels gedronken, en ging zelfs af en toe (met goedkeuring van mijn gyn) naar de sauna om te ontspannen. Ook in "eten" ben ik nooit een freak geweest. Ik gebruikte gewoon mijn gezond verstand en kijk, mijn zoontje ontwikkelt zich tot nu toe normaal.
Als het uiteindelijk mis "moet" gaan, dan zal het ook misgaan, en dan kan je daar niets aan doen.
Maar het googlen van "symptomen" deed/doe ik ook. En ik heb toch ook al heel wat keertjes naar toilet gelopen omdat je denkt te voelen dat het misgaat...
En je kan niet in je eigen lichaam kijken he. Dat kan enkel de gyn, haha.

Dat brei-boek voor je grootmoeder is ook super he. Oo wat zal ze verrast zijn!
Op de site "zizou" staan ook nog leuke dingen. Ik heb bvb de flessenpost gebruikt om meter/peter te vragen bij mijn zoontje. En nog een tip: "babygoodies" is ook leuk. Beide sites zijn betrouwbaar trouwens.

Ben trouwens ook benieuwd naar de cursus die jullie misschien gaan volgen... ik heb daar echt nog nooit van gehoord. Seffens dus maar even googlen.

Groetjes en tot binnenkort!
Cathy

[NeleG]

Ik had het potverdorie niet mogen zeggen he: ik ben sinds deze middag zo misselijk als de pest. Honger en tegelijkertijd nergens zin in en als ik eet komt het er weer uit. Hahahahaha! Typisch! Hormonenpiekje waarschijnlijk ja, halleluja!

[Isabella***]

Tis ni waar Nele! We hadden er beter niet over gepraat!!! Echt typisch! Gaat het nu beter met je?

Hier valt het mee vandaag ( tot nu toe).

Aan het aftellen naar de echo van maandag!

[NeleG]

Ik heb van mijn vrije dag geprofiteerd en eens schandalig lang uitgeslapen. Dat helpt wonderwel wat tegen de misselijkheid precies. Gisteren was nog een ramp hahahaha!

Manlief vroeg trouwens deze ochtend of het kon dat hij de baby al had voelen schoppen vannacht ik denk het niet lieverd er heeft er eentje goed gedroomd denk ik

[Cathy Van den Broek]

Hey aan allebei,

Ik heb dus gisteren de 12-weken echo en de nekplooimeting gehad. En ik heb geen goed nieuws:
Nekplooi zit op 3,2, en moet onder de 3 mm zitten om "goed" te zijn.
3,2 is echt teveel. De gyn was er eerlijk in, en is niet al te optimistisch.
Uiteraard is dit slechts een indicatie maar het feit dat we via ICSI zwanger zijn geworden, mijn leeftijd (ik ben 39) en de slechte meting, geeft veel kans (statistisch, praktisch en theroretisch) op een kindje met het syndroom van Down.

De rest van de echo was wel goed: alles zit erop en eraan. Jammer genoeg geeft de "goede" echo geen vermindering op de kans voor het syndroom van down. Het zijn twee los van elkaar staande zaken.

Zoals gepland is dan ook de NIPT test gedaan, en die geeft 99 procent uitsluitsel, maar dat resultaat hebben we pas binnen drie weken. In normale omstandigheden. Hopelijk vertragen de feestdagen den boel niet.

Ik heb natuurlijk als een gek zitten "google-en" maar echt wijzer ben ik daar niet uit geworden.
Het is dus nu bang afwachten. En dan duren drie weken echt lang.

De gyn zegt dat er zowel "vals-positieve" als "vals-negatieve" resultaten zijn, maar dat is eerder zelden. Meestal is de echo een goed indicatie.
En dan zit ik natuurlijk te denken: de meting destijds bij mijn zoontje was wel ok (1,5mm) en dat werd bevestigd door de punctie. Stel dat het nu dus weer klopt... maar ja, voor 't zelfde geld is het een vals resultaat... want dat kan ook...
Echt helemaal gek word je ervan.

Uiteraard is het een hele schok. Ook al ben ik eerder realististisch ingesteld, en weet je dat "moeder natuur" is en dat je er niets kan aan doen... ik vind het best zwaar om dragen...

Succes allebei met jullie echo: en niet panikeren hé: de meeste echo's zijn helemaal ok, ik behoor gelukkig tot een dikke vette minderheid!

Laten jullie je resultaat weten?

Groetjes!
Cathy

[Muse]

Kunnen ze al geen kansberekening doen op basis van je bloedwaarden? Die heb je normaal wel sneller als de niptresultaten, maar het blijft wel eenkansbereking en de leeftijd speelt daar ook een rol.
Een collega van mij heeft bi haar twee kinderen een verdikte nelooi gehad en beide zijn twee gezonde, pientere ventjes geworden, dus valse resultaten bestaan wel hoor!

[poes]

Dag iedereen

Ik lees hier al even mee, want ben uitgeteld voor 23 juli. Maar ik durfde me totnogtoe niet aanmelden... zelfbescherming.

Maar nu ik het berichtje van Cathy over de nekplooi lees, wil ik toch even reageren.
Ik heb enkele jaren geleden hetzelfde meegemaakt bij mijn dochter. Nekplooi was 3,1 mm, was ook via ICSI en de combinatietest gaf een heel heel slechte prognose. Na een vlokkentest bleek dat alles in orde was, en dat we voor niets dagen in een emotionele hel hebben geleefd. Heeft de dokter bij jou iets gezegd over een neusbeentje? Als dat er is, is dat in ieder geval een goed teken.
Ik hoop in ieder geval voor jou dat dit slechte nieuws even 'onschuldig' uitdraait als bij ons. Helaas kunnen we er niets aan doen, en rest ons niets anders dan afwachten (weer maar eens). Ik wens je heel veel moed en sterkte voor de komende zenuwslopende dagen, en ik duim duim duim voor eenzelfde scenario als het onze.

liefs

[Isabella***]

Hey Cathy,

Ik sluit me aan bij wat Muse zegt, heb hier ook al veel gelezen en op andere fora, en een slechte nekplooimeting was vaak geen indicatie voor een afwijking. Ik zou nu je nipt-test afwachten, voor hetzelfde geld is alles normaal in je bloedwaarden. Het is idd lang 3 weken , spijtig genoeg zijn we het allemaal al gewend om te moeten wachten!

Ik ga mee hopen dat alles goed uitdraait, dikke steunknuffel.

Isabella

ps : Welkom poes, begrijp 100% wat je met zelfbescherming bedoelt.

[Muse]

Probeer gewoon niet te panikeren en van het beste uit te gaan. Anders duren die drie weken nog langer.
Wij kregen op het einde van de zwangerschap te horen dat er iets mis was met ons meisje haar hart en ze konden de ernst van de zaak pas zeggen enkele dagen na de bevalling omdat er dan heel wat verandert in dat babylijfje.
De eerste momenten was ik doodsbang, maar ik heb dat op de een of andere manier toch van me af kunnen zetten en van het beste uitgaan. Na de bevalling bleken we geluk te hebben en moest ze niet geopereerd worden. Dan is alle stress met de nodige tranen er wel allemaal ineens uit gekomen, maar ik heb die weken toch kunnen genieten van mijn zwangerschap. Probeer dat misschien ook maar te doen. Veel veel succes!

[Leniemienie]

@cathy, ik heb uit eigen keuze de nipt test laten doen ook al was de echo goed. Bloed is vorige week maandag getrokken (in UZLeuven)en ze hebben me gisteren al gebeld met het resultaat, dus het heeft bij mij maar 9 werkdagen geduurd.

[Cathy Van den Broek]

Hey aan allemaal,

Bedankt allemaal voor de steunbetuigingen!

Muse: Dat is hoopgevend nieuws! Weet je hoe dik de nekplooi bij jouw collega was? Ik heb inderdaad hier op andere fora ondertussen nog hoopgevende berichten gelezen over nekplooi van 5, 6 tot zelfs 8 mm.... en met die beebjes was toch alles in orde. Dus we leven inderdaad op hoop.
Over de kansberekening heeft de gyn niets gezegd. Ik heb daar ondertussen wel over gelezen, maar ik denk dat het "gewoon" wachten wordt tot we de resultaten kennen.
Super dat bij jullie alles goed gekomen is achteraf, ik kan me perfect voorstellen dat dat zeer, zeer bange momenten zijn geweest... Wanneer ben je bevallen en hoe gaat het nu?
Ik kan het zelf ook tamelijk goed van me afzetten ondertussen. Ben over de eerste schok heen.
Ik ga niet van het slechtste scenario uit, maar de gyn was echt niet al te positief en dat speelt toch door je hoofd.

Lieniemienie: Hoe was de uitslag van jouw NIPT? Ik heb dus de test laten doen in het UZA. Specifiek nagevraagd en het zou tussen de twee en de drie weken duren.... Hopelijk heb ik het resultaat ook sneller!

Poes: de zelfbescherming begrijpen wij allemaal hoor! Welkom hier en hopelijk post je regelmatig een bericht zodat we kunnen volgen hoe het verloopt. Leuk te lezen dat jij ook al een dochter hebt! Hoe oud is ze nu?
Wel pure horror dat jullie nadien ook nog eens een vlokkentest hebben moeten laten doen... Dat voordeel is er wel met de nipt: die uitslag is voor 99,9 procent betrouwbaar dus normaal gezien achteraf geen bijkomende toestanden meer.

Wij hebben een zoontje uit IVF 1, (Middelheim) ziekenhuis Antwerpen) perfect gezond en nu 20 maand. Ook al was zijn nekplooimeting perfect ok, toch koos ik daar ook voor een vruchtwaterpunctie (nipt bestond toen nog niet). Maar dan wacht je toch op een andere manier de resultaten af, als je al kan uitgaan van een goeie nekplooimeting.

Omdat ik bij mijn vorige bevalling "al" 37 was, raadde de gyn aan om ten laatste dit jaar op te starten voor een brusje, indien we dit zouden willen.
Dus vandaar al tamelijk snel terug opgestart.

Mijn huidige zwangerschap is na ICSI 1 (UZA) (gyn ferti verplaatste zijn aktiviteiten van Middelheim naar Uza)
De gyn heeft inderdaad gezegd dat het neusbeentje perfect is, alsook de rest van de echo zag er heel goed uit.
Kindje was ook zeer beweeglijk op de echo. Daar was ik toch van geschrokken, want bij de echo's van zoontje was die altijd kalm.

Ik heb ondertussen al meer verhalen gehoord van slechte kansberekingen en slechte nekplooimetingen die toch goed uitgedraaid zijn dan omgekeerde.
Dus laten we echt hopen dat ik me binnenkort bij één van hen mag rekenen!

Liefs en ik hou jullie op de hoogte!
Cathy

[NeleG]

Cathy,


Wat heftig allemaal seg! Verdorie! Ik leef met je mee hier: zo zenuwslopend afwachten de komende weken!

Ik wil je toch ook even een hart onder de riem steken: ik ken ook heel veel mensen waarbij de nekplooimeting achteraf dik in orde bleek te zijn. Allemaal stress voor niks dus en zo'n meting is gewoon niet heeeeel erg accuraat. Geeft een eerste indicatie dat het zou kunnen dat er iets niet klopt, maar meer onderzoek is wel degelijk nodig...

Ik ben van opleiding pedagoge en in onze opleiding hebben we toch ook steeds te horen gekregen dat de combinatie van nekplooimeting + neusbeentje + activiteit van de foetus heel belangrijk zijn. Als ik jou hoor zeggen dat het neusbeentje er oké uit zag (bij syndroom van down is dat platter en staan de oogjes verder uit elkaar) en dat de baby heel actief was op de echo vind ik dat toch hoopvolle tekenen hoor. Daarnaast mag je misschien ook niet onderschatten dat de gynaecoloog al meer gealarmeerd was op voorhand, vanwege je leeftijd. Klinkt stom (en is verdorie ook gewoon belachelijk eigenlijk), maar daardoor gaan ze vaak sneller de "ohnee" toer op als anders: het zekere voor het onzekere nemen. Uiteraard moet je de resultaten van de NIPT test afwachten, zenuwslopend als dat is, maar ik denk persoonlijk dat het echt nog alle kanten uit kan. Ik lees dat je het ondertussen al wat van je af kan zetten en dat je niet van het slechtste scenario uitgaat, maar uiteraard hou je daar in je achterhoofd wel rekening mee. Ineens wordt je geconfronteerd met situaties waar je eerder gewoon niet bij stilstaat. Praat er ook veel met je partner over, dat jullie hier samen ideeën over kunnen vormen. Het is tenslotte ook maar realiteit dat alle scenario's de revue passeren bij dit soort nieuws, en dat je daar samen over moet kunnen praten.

Heel heel heel veel moed om de komende dagen niet al teveel piekerend door te komen en ik denk aan je!
We duimen ontzettend met je mee!!!!

Knuffel!

[Cathy Van den Broek]

Hey Nele,

Heel erg bedankt voor de uitleg. Ook voor de steun!
Inderdaad was het neusbeentje volgens de gyn perfect, en de beweeglijkheid zeker ook.
Dus, zonder naief te zijn of worden, ga ik momenteel zeker niet van het slechtste uit.

Toen ik daar buiten stapte voelde ik me echt slecht: hij gaf zo weinig hoop. Ook toen ik vroeg dat dat neusbeentje eventueel een indicatie was zei hij dat het ene het andere niet uitsloot. En dat zal wel zo zijn, maar als ik al die reakties dan lees, had hij misschien een beetje positiever mogen zijn of toch iets van hoop geven.

Ik had het uiteraard liever anders gezien, met een goeie meting, maar ja...

Ik ben nogal positief ingesteld, en dan denk ik "beter een slechte meting en achteraf een positief resultaat dan een goeie meting, optimistische gyn en een slecht resultaat." Want ik was er op voorhand uit dat ik sowieso de nipt zou laten doen.
Dus hoop doet leven!

Hoe gaat het ondertussen met jou? Nog misselijk!? Leuk he!

Groetjes
Cathy

[Muse]

Nee, ik weet de precieze dikte niet. Maar idd je hoort vaker dat het toch in orde blijkt te zijn dan niet.
Dus de duimpjes staan hier hoog voor jullie!

En misschien is her ook belangrijk om na te denken wat jullie willen doen als de uitslag toch niet goed zou zijn. Als jullie het kindje sowieso zouden laten komen, dan maakt de uitslag ook niet zoveel uit. Dan gaat het gewoon over voorbereid zijn en weten wat op je af komt.
Mijn man die was daar altijd resoluut in, ik met mijn verstand ook, maar die beslissing op dat moment nemen, dat zou een ander paar mouwen zijn. Dus misschien nu al even er bij stilstaan, dat je daar een doordachte keuze kan in maken en ik denk dat dat moeilijk is op zo'n emotionele momenten. Wij hebben enkel de kansberekening laten maken en als die niet goed was gingen we de nipt nemen. Bij onze zoon was de kans 1/1200, deze keer 1/680. Ik vond dat al groot worden. En ben eigenlijk heel de zwangerschap nerveus geweest. Ergens wou ik ook de nipt, maar mijn man vond dar te duur voor iets wat niet nodig was. En toen ze dan die hartafwijking vaststelden las ik overal dat dat ook een symptoom van enkele syndromen kon zijn. Dus ik was nog nerveuzer, maar das allemaal niet nodig geweest. Ze is geboren op 1 december.

Ha ik bedenk me nu net ook dat een vriendin van me ook een slechte kansberekening had, terwijl zenig geen 30 is, dus bij haar was het niet de leeftijd die een rol speelde en de nipt bleek ook ok.

Het zal nu effe spannend zijn, maar hoogstwaarschijnlijk zal alles wel in orde zijn! En dat de gyn wat pessimistisch keek is hoogstwaarschijnlijk om je op het ergste voor te bereiden en dan kan het resultaat nooit zwaarder zijn, enkel beter. Beter zo dan dat ze je valse hoop geven, dat zou je hem achteraf alleen maar verwijten.

[Hopeful82]

Bedenk ook dat bij een verhoogd risico, bv 1/50, de kans op een gezond kindje nog altijd 50x hoger is dan een kindje met trisomie he!