Mindyke, ik voel met je mee hoor! Bij ons is het al over anderhalve week D-day... Bah ik kijk er zo hard niet naar uit!
Jullie zullen me dan ongetwijfeld weer vaker lezen.
Hier is het ook zo dat ik in de week vaak alleen thuis zit, al dan niet met ons dochtertje (hangt ervan af of het druk is op werkgebied of niet). Ik begrijp maar al te goed wat jullie bedoelen met die vier muren die op je af komen. En zoals Sterretje zegt, op de duur is zelfs die stomme afwas er te veel aan. Op zo'n momenten probeer ik te focussen op hoeveel geluk ik heb dat ik zo veel tijd kan doorbrengen met onze dochter. Dat is zo'n luxe! En ach, dat sociale contact komt wel weer meer aan bod als die kleintjes wat groter zijn. En werken kunnen we ook nog genoeg hoor, profiteer er maar van dat dat even niet hoeft.
Mist, Ik wil je ook nog even veel goeie moed wensen met je borstvoedingsperikelen. Je wil het beste kunnen geven aan je kindje, dat is normaal. Maar als het echt niet meer gaat, weet dan dat overschakelen naar flesvoeding geen ramp is. Ok, het is niet hetzelfde maar een oververmoeide mama is ook niet ideaal voor je kindje. Wat je ook beslist, veel succes ermee!
). Ik vraag me dus af of mijn opname van mijn ouderschapsverlof (na mijn bevallingsverlof) wel zo'n goeie zet is; voor mijn kindjes zonder twijfel, fysiek voor mij ook zeker maar psychologisch??? Zelfs nu ik nog werk, heb ik het gevoel van enkel met huishouden en babyvoedingen bezig te zijn in mijn vrije tijd. En manlief, die gaat tennissen en naar de rugby en een pint halen met zijn vrienden en en en... En het erge is dat ik DAT dan weer niet over heb om een babysit voor te vragen 
