Bericht
door mies » 27 mei 2011, 13:10
Ik vind 5-7 maand niet te vroeg om te starten hoor. Je weet waar je begint, maar je weet nooit waar je eindigt...
Wij zijn zelf spontaan gestart toen onze dochter (van IUI) 5 maand was. We waren onverwachts direct zwanger en er zou 14 maand tussen de kindjes gezeten hebben. Wat natuurlijk wel zwaar is, maar het was o zo welkom. Helaas is dat toen snel misgelopen.
Nu zijn we alweer een jaartje verder, is onze dochter bijna 17 maand, lukt het niet meer met IUI's, zijn we weer door onderzoeken gemoeten, en ziet het ernaar uit dat we pas weer vanaf september een deftige kans zullen hebben (IVF na zomersluiting labo). En dat zal het leeftijdsverschil dan brengen op 29 maand. Minstens, want het kan best nog een jaar, of twee, drie, vier... duren. (als het ooit lukt natuurlijk).
Maar bij anderen, ook hier op het forum, lukt het zeer vlotjes, vaak zelfs van de eerste keer. Dus daar moet je ook wel ergens op voorbereid zijn.
Zelf heb ik de indruk dat het er allemaal van af hangt welke precieze diagnose de koppels eigenlijk hebben. We zijn hier wel ergens lotgenoten, maar ook weer niet helemaal.
De meesten hebben idd een lange weg afgelegd voordat ze zwanger werden van hun eerste. Maar het maakt natuurlijk wel uit of je veel tijd hebt "verspild" met natuurlijk proberen, of je lang hebt op wachtlijsten moeten staan, gesprekken met psychologen etc, of dat je eerst heel wat IUI's hebt geprobeerd, operaties gehad, veel mislukte IVF/ICSI-pogingen etc.... Uiteindelijk maakt het wél uit wat je diagnose precies is.
Stel dat het probleem volledig bij de man ligt (slecht zaad, of TESE nodig owv allerlei redenen), en de vrouw eigenlijk supervruchtbaar is, en er uiteindelijk overgegaan is tot ICSI / IUI-D / ICSI-D en het koppel dan ook snel zwanger werd (= bewijs dat de vrouw idd supervruchtbaar is), dan is de kans dat het snel lukt voor het brusje hoog. Of omgekeerd, stel dat het eigenlijk puur aan de vrouw lag (bijv. zware PCO, of eileiders volledig toe, of eiceldonatie), en de man heel vruchtbaar is, en de IVF snel lukte (maw geen grote innestelingsproblemen), dan is de kans dat het snel opnieuw lukt ook hoog.
Maar als er zowel aan de man als de vrouw iets scheelt, of de diagnose is "onverklaard onvruchtbaar", of het is via IUI gelukt (waarbij er bijv. bij beiden iets scheelde maar niet zwaar genoeg voor IVF), of er waren meerdere IVF-pogingen nodig met allemaal topembryo's (=innestelingsproblemen); dan kan het opnieuw een hele tijd duren voordat je prijs hebt...
zo zie ik het tenminste, maar ik ben natuurlijk geen ferti-arts he.
Bwa ja, bottom line is: als je opnieuw start, moet je je niet te hard spiegelen aan zomaar enkele lotgenoten-verhalen; we zijn niet allemaal gelijk. We hebben allemaal afgezien om aan een eerste te geraken, maar of je je gezinnetje met gemak verder kan uitbouwen met dezelfde techniek, hangt allemaal af van wat er eigenlijk mis is... sommigen worden hier spontaan zwanger, bij sommigen is er een heel adequate techniek gevonden om een zeer specifiek probleem te verhelpen en is het weer snel prijs (= "de weg is gemaakt"), en bij anderen blijft het trial-and-error waardoor de miserie nog een hele tijd kan blijven duren tot het gezin compleet is...
, moesten er minimaal 10 zijn.
.