papa weg

trinity
Berichten: 2099
Lid geworden op: 29 juni 2010, 17:19

Bericht door trinity » 9 augustus 2011, 15:41

mindyke, als ik het zo lees heb je een superman in huis! ben er beetje jaloers op
nu ja, echt klagen mag ik niet doen, als het op verbouwen aan komt dan doet hij wel zijn best
alleen zijn hobby hé, het heeft hem zo in zijn greep... hij gaat nu bijna dubbel zoveel als voor michiel
alleen toen ik nog zwanger was ging ik overal mee
maar nu met de kleine, zo elke dag 'tjollen' van hier naar daar, pffff
kga dan liever eens opt gemakske met ons tweetjes naar de winkel en dan zijn we tegen de volgende voeding weer netjes thuis
ventje slaapt nog steeds, alhoewel toen ik daarnet onze zoon ging uit zijn bedje halen hoorde ik wel dat hij wakker was
denk dat hij het gesprek beetje ontloopt/wilt uitstellen
maar tis dat het wilt, een goeie babbel is hier zeker nodig!!!

mindyke
Berichten: 3760
Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44

Bericht door mindyke » 10 augustus 2011, 10:08

superman is wel wat overdreven, maar in zake van ons kleine ventje ben ik wel tevreden.
Pas op als ik zo een dagje ni thusi ben geweest is er ook een kleine orkaan door het huisgewaaid ze. kookgerief overal, nog overschot eten op de eetstoel, was, volel pampers op de kast...

maar ja da ruim ik dan met in mezelf morrend maar op he...

Is ie nog uit bed gekomen?.

trinity
Berichten: 2099
Lid geworden op: 29 juni 2010, 17:19

Bericht door trinity » 10 augustus 2011, 17:13

mindyke, ja, hij is nog uit bed gekomen en we hebben een goeie babbel gehad
allé ja, ik deed de babbel en hij luisterde
althans dat hoop ik dat hij het allemaal begrepen heeft
vandaag een nieuwe start
ventje heeft al goed op onze zoon gepast en heeft voor de tweede keer fruitpap gegeven :lol:
mama blij
hopelijk het begin van een goeie vader zoon band!

trinity
Berichten: 2099
Lid geworden op: 29 juni 2010, 17:19

Bericht door trinity » 2 september 2011, 12:17

het blij zijn is van korte duur
sorry voor het gezaag maar ik moet het eens van mij af kunnen schrijven
het ouderschap weegt toch door op onze relatie
vanaf ik iets probeer te vertellen tegen mijne man (als hij dan al eens thuis is) wordt hij kwaad of is hij met iets bezig en moet ik hem gerust laten
deze morgen ook, had het moeilijk over het feit dat michiel voor het eerst in zijn eigen kamer heeft geslapen en de traantjes waren al niet ver
hij wordt kwaad en gaat met een slaande deur gaan werken
ipv eens te luisteren en te helpen waar het kan
nee, tis precies of hij alleen maar de toffe momenten met onze zoon wil delen en de moeilijke niet
ik stuurde dat nog in een berichtje en wat krijg ik als antwoord: 'ja zeg, stop eens met die berichten. ben nu al geflits ook en moet nog gaan werken'
plezant hé
op den duur denk ik het erste en vrees ik dat onze relatie het niet gaat overleven
en ik kan niet zonder mijn ventje, ik zie hem zoooo graag en heb hem zoooo hard nodig
zie mij hier nu zitten
weeral tranen met tuiten
bestaat er zoiets als sprongetjes voor mama's ook?
wel dan heb ik een mega-sprongetje
gelukkig is mijn zoontje zeer flink
hij doet zijn middagdutje

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 2 september 2011, 13:09

trinity, ik geloof wel in postnatale dipjes... waarmee ik bedoel dat je hormonen rare sprongen gaan maken en je ineens nergens meer tegen kan of gaat huilen bij het minste. ik heb het bij mijn vorige zwangerschap ook gehad, ik had toen ook een man die niet wou luisteren.
en bij deze geloof ik dus ook in postnatale dipjes/crisises bij papa's.
ik vind het heel erg van je ventje dat hij zo egoïstisch en hard is precies.
ventjes moeten leren dat jonge mama's heel gevoelig zijn en heel veel nood hebben aan een uitlaatklep.
soms verwachten ze te veel van ons ook.
Dat we na 9 maand zwangerschap, voor sommigen 9 maanden afzien, ons lichaam zien veranderen, dan ineens die gekoesterde zwangere buik kwijt zijn, en dan ineens de superbelangrijke zorg voor een beebje moeten opnemen, en daarbij ook nog eens huishouden moeten doen, een lief woord voor t ventje en de familie overhebben, en noem maar op. dat gaat gewoon niet.
je ukje verandert je leven zo drastisch, het is meestal superheerlijk, maar er zijn ook mindere momenten. en die moet je gewoon met elkaar kunnen delen!

hopelijk heb je nog een goed gesprek vanavond met ventje en neemt hij wat meer zijn verantwoordelijheid!

trinity
Berichten: 2099
Lid geworden op: 29 juni 2010, 17:19

Bericht door trinity » 2 september 2011, 13:16

sterretje, merci voor de troostende woorden
al krijg ik er wel weer de traantjes van in de ogen
och, de moeilijke dagen passeren ook hé
gelukkig is ons zoontje flink aant slapen boven
straks nog even gaan winkelen
ga om andere poedermelk om eens te proberen
alleen jammer dat het altijd zo'n grote dozen zijn
hopelijk kies ik de juiste dat we dan toch het flesjesprobleem opgelost krijgen want dat weegt toch ook door

LittleBean
Berichten: 1715
Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55

Bericht door LittleBean » 2 september 2011, 14:16

Trinity, kom je hart hier maar uitstorten hoor! Door gewoon iets neer te schrijven voel je je vaak al een heel pak beter.

Ik heb ook lang last gehad van de babyblues na de bevalling en ik weende ook om het minste.

Daar kwamen dan nog het slaaptekort en bv perikelen bij dus ik zat er af en te wel helemaal door.

Ik heb wel een heel begripvolle man maar we wonen in het buitenland en hij reist veel voor zijn werk, dus ik sta er ook vaak alleen voor en dat is niet plezant.

Ook wij hebben momenten gehad dat we elkaar afsnauwden, maar we wisten ook dat dat kwam door de vermoeidheid en bij mij de hormonen dus excuseerden we ons altijd achteraf.

Het klinkt alsof je man zich krampachtig probeert vast te klampen aan zijn oude leventje, waarschijnlijk uit schrik voor de grote verantwoordelijkheid van papa de zijn.

Probeer ook een beetje tijd voor jezelf te maken, al was het maar een half uurtje in een relaxerend bad, want als nieuwe mama zijn we zo druk bezig met vanalles dat we onszelf vaak verwaarlozen!

trinity
Berichten: 2099
Lid geworden op: 29 juni 2010, 17:19

Bericht door trinity » 2 september 2011, 14:25

hey littlebean, merci
je doet deugd om toch begrepen te worden en ik kan idd hier alles eens kwijt
ik voel me al veel beter hoor
sedert gisteren slaapt onze michiel in de namiddag iets langer dan zijn gewoonlijke uurtje
gisteren heb ik dan ook een kalm badje gepakt en de laatste nieuwe jommekesboek gelezen die ik al 2 weken geleden gekocht had
ik moet het wel nog leren om tijd voor mezelf te nemen maar gisteren vond ik het echt geslaagd
tja, wat papa betreft denk ik dat je wel eens gelijk kunt hebben
ik heb de indruk dat er voor hem nog niet echt veel veranderd is want zijn leventje gaat gewoon door en hij doet maar wat hij wil
mijn leventje daarentegen staat echt op zijn kop
en ook al zie ik mijn zoontje doodgraag en wil ik hem geen seconde missen, soms denk ik wel eens terug aan hoeveel simpeler alles vroeger was
ik wou dat michiel de flesjes graag dronk zodat de bv vlugger kan stoppen
dan neem ik het er in het weekend eens van
een ganse namiddag op uitstap en dan kan papa ook eens voelen hoeveel tijd onze kapoen in beslag neemt
ik verheug mij er al op, op die dag dat ik thuis zal komen en dat papa zal zeggen 'hoe doe jij dat toch allemaal'

mindyke
Berichten: 3760
Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44

Bericht door mindyke » 2 september 2011, 15:21

hey Trinity, het klinkt inderdaad alsof je man zich vastklampt aan zen oude leventje.

En ik denk dat veel ventjes dit doen. ze krijgen schrik dat het ukje heel hun leven gaat afpakken en niets zelf meer kunnen doen. terwijl het gewoon een verrijking is van het leven.

Ik hoop dat de flesjes idd snel lukken, als je ventje ziet dat het niet niks is zo voor een baby zorgen.
Maar smeer het hem achteraf niet in he , zeg zeker niet zie je wel want dan ga je er weer op achteruit hoor.

ik hoop dat hij snel betert, neem maar wat tijd voor jezelf als het ukje slaapt!

knuf

trinity
Berichten: 2099
Lid geworden op: 29 juni 2010, 17:19

Bericht door trinity » 2 september 2011, 22:05

mindyke
vanavond kwam ventje thuis van het werk en heeft eindelijk nog eens wat tijd met zijn zoon doorgebracht
tot michiel eens schreeuwconcert begon en ventje niet goed wist wat te doen
hij vroeg mij waarom hij nu zo lastig deed
en heb geantwoord, tja, dat zijn kindjes en ik weet vaak ook niet direct wat er scheelt, mss pamper, mss wat moe
ventje keek mij heeeeel verwonderd aan en viel precies uit de lucht dat er zoveel verschillende dingen aan de hand konden zijn
ik hoop ook dat de flesjes snel lukken
helaas, vandaag beba poedermelk gekocht en dat spuwde hij rapper uit dan dat het in zijn mond kwam
dan toch maar bij nutrilon blijven zekers en mss eens wat roos vicee bijdoen om het wat zoeter te maken
door alle emoties lukt het kolven al helemaal niet meer en ik moet er toch iets mee doen hé
binnen 2 weken heb ik enkele sollicitatiegesprekken en dan moet hij zeker een flesje kunnen drinken of ik ga niet op mijn gemak zijn

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 2 september 2011, 22:19

trinity

die rose vicee bijdoen zou ik ecdht niet doen hoor... dan eerder rijstvlokken met vanillesmaak of zo, mag vanaf vier maand...

hier werd de nan pro 1 bij m'n eerste kindje gebruikt, in combinatie met BV, maar ik denk dat je t niet ziet zitten om weer iets anders te kopen hé
en probeer het echt rustig aan te doen met verschillende dingen proberen om je ventje niet af te schrikken hé

ik ben wel blij met mijn man momenteel ;) hij geniet ook duidelijk van gezinsuitstapjes. is een superpapa als ik zie hoe hij met ons meisjes omgaat, hoe graag hij bij hen is en hoeveel tijd hij vrijmaakt
maar ik merk ook wel dat de minder leuke dingen vooral voor mij zijn.
als ik me ergens zorgen om maak, of iets wil veranderen in de voeding, of medicatie over moet beslissen, is het allemaal voor mij
soms rolt hij met zijn ogen als ik zeg dat het bedtijd is, of dat de tanden moeten gepoetst wordenen dan zie ik wel weer dat de belangrijke zaken bij ons wel op een ander vlak liggen
qua opvoeding zitten we geluk wel meestal op de zelfde lijn. dus da's wel in evenwicht!

mindyke
Berichten: 3760
Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44

Bericht door mindyke » 3 september 2011, 8:51

das al een start he trinity! heeft je man soms al eens geprobeerd het flesje te geven?
Kweet dat mijn man daar super van genoot! en misschien lukt het hem wel..

roos visce zouik ook niet in het flesje doen hoor. Ik dnek dat het eerder een kwestie van wennen is. Je beebje is jouw smaak gewoon he ! misschien wat bv mengen met pap?

Niet opgeven en blijven aanbieden he!

mindyke
Berichten: 3760
Lid geworden op: 21 maart 2010, 12:44

Bericht door mindyke » 3 september 2011, 8:58

this hier nog 4 weken voordat tventje 4 maand weg is.
En ik heb het er zooooooooo moeilijk mee!

en in die 4 weken moet ie nog 1 keer 5 dagen weg...

Als iemand vraagt wanneer hij vertrekt en ik antwoord dan krijg ik al de tranen in men ogen.
Ik geraak hier thuis ook precies niet meer weg om te sporten of iets te gaan drinken met iemand;
Tot groot ongenoegen van veel vriendinnnen. zij begrijpen niet waarom ik nu zo graag thuis blijf!

kheb zelfs een vriendin die zelf eenventje heeft die al paar keer zo lang weg is geweest en zij snapt het ook niet. maar ze woont er dan ook nog niet met samen en heeft geen kindje.

Kzie het opt moment echt niet zitten, kdacht gister als ie weg is dan kruip ik maar elke dag vroeg in bed zeker ?
Pfff moest er al even af, wat ga ik hem toch missen :(

Sterretje
Berichten: 12336
Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11

Bericht door Sterretje » 3 september 2011, 9:57

ai ai ai, k mag er zelf ook nie aan denken ze :(
vier maand is lang hé, en elke avond alleen zitten, zeker in de wintermaanden, is niet te onderschatten.
kan me voorstellen dat het superlastig is!

hopelijk heb je veel aan je vrienden en familie om de eenzame dagen op te vullen!!

Vereltje
Berichten: 1947
Lid geworden op: 16 mei 2008, 10:02

Bericht door Vereltje » 3 september 2011, 10:06

Hey Mindyke, knuffel hoor! Ik weet dat het moeilijk is, maar probeer nog zoveel mogelijk van je ventje te genieten nu hij er nog is! Denk er best niet te hard over na (ik weet hoe moeilijk dat is, geloof me), het verandert toch niks aan de zaak. Doe misschien nog een uitstapje met het hele gezin, weekendje weg of zo. Ga je naar de kazerne om hem uit te wuiven?

Hier begint het zwaar door te wegen. Al dat geregel, altijd maar alles alleen doen, ik kan het even niet meer aan. En iedereen denkt maar dat ik zo sterk ben, omdat ik niet huil. Maar ze zien me niet als ik alleen ben he :cry: Gisteren ben ik bij mijn schoonouders nog in huilen uitgebarsten, en die wisten gewoon niet wat te doen of zeggen dus hebben ze me maar laten doen en stil gewacht tot het over was. Echt goeie steun hoor. :roll:

En het is nog altijd twee maanden tot hij terugkomt...

(Sorry Mindyke dat ik je geen toffe vooruitzichten geef)

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten