ik leef met je mee, zeh. Is het nog steeds zo erg?
Als ik het zo hoor, lijkt het me toch ook eerder iets fysiek te zijn als hij nog lang doorweent nadat je hem hebt vastgepakt. Of echt pure oververmoeidheid...
Waar ik nog aan had gedacht: laat hem apart slapen, desnoods in de living als er geen kamertje vrij is. Ergens, maar niet naast jou. Jullie worden misschien wakker van elkaar en hij wilt misschien stomweg rust en stilte?
Probeer dit desnoods eens in 't weekend als je dit niet tijdens de week wilt uittesten. (En ga dan zeker op je gevoel af wat de raad 'laten huilen' betreft. Ben daar zelf ook alles behalve een voorstander van, zeker als je eerst al eens zo probeert te troosten. Jij kent je kind het beste, he.)
Als hij gevoelig is aan allergie: zijn lakentjes zeer regelmatig verschonen, geen knuffels en doekjes in z'n bed, en ook z'n slaapzakje zeer regelmatig wassen. Hij wordt misschien kortademig en krijgt het hierdoor misschien benauwd, wat de oorzaak kan zijn voor nachtmerries.
(stond dit al in je lijstje van: al geprobeerd?)
Wat ook kalmerend werkt: lavendelgeur. Als hij niet krijsend wakker wordt, is dit misschien net voldoende om hem terug te doen ontspannen als hij wakker wordt.
Of (heb ik dit al eens aangeraden? sorry voor de herhaling dan) een t-shirt bij hem leggen waar jij in geslapen hebt en naar jou ruikt. Werkt ook ontspannend.
Maar ja, da's ook enkel als hij gewoon wakker wordt, en niet krijsend...
Een hele goeie nacht gewenst ginder.
Dikke knuffel
(En het aanbod blijft geldig, he)