ONGERUST - bloedverlies op 21w en nu bruinverlies op 23w

[mindyke]

o Engel , even dik verschieten zeg! Al ben ik toch nog "opgelucht" je hier te lezen. was al mega ongerust!

Ik ken niets van wat je nu meemaakt maar snap dat je compleet overdonderd en met veel angst zit. Ik duim met alle duimen ter wereld dat het goed mag gaan.

En ik zou ook extra controle vragen hoor! xxxx

[Engel0405]

Bedankt Sassie en Eva en uiteraard ook Mindyke voor de steun.

Wel een goed idee: ik ga ook regelmatiger echo's vragen nu. Volgende week heb ik mijn 'normale' geplande echo, eens benieuwd of ik het ditmaal de volle 2 weken uithou, alvorens ik weer met spoed op doktersbezoek moet... Neen, positief blijven, dat mag ik niet denken.

Toch gek dat babieke het zo schitterend doet en dat het precies die baarmoeder is die ambetant doet.
Een heel dierbare vriendin van mij is kindje totaal onverwachts op 5,5 maand verloren. Zij had niets van tekenen van grillige bm, kindje deed het ook goed, ze was de week daarvoor nog op echo geweest. Ik krijg dat echt niet uit mijn hoofd dat verhaal. De commentaren van de mensen achteraf waren dan: "das de natuur, er zal wel iets fout gezeten hebben". Ergens had ik mezelf dat ook proberen wijsmaken om er niet teveel bij stil te staan..
Maar zie, het zou mij ook kunnen gebeuren, mijn beebke is ook superduper in orde. Alleen zijn er bij mij wel tekenen, dus misschien zou dat wel de redding zijn als er toch iets gebeurt.

Pff ik wil echt niet doemdenken, ik probeer mezelf ook op te peppen en te geloven dat het ergste misschien wel al voorbij is en het nu rustigaan verloopt.

Ik heb nog nooit het verdriet van een mk moeten ervaren, dus Eva, dikke knuffel daarvoor! Zoiets verschrikkelijks wil niemand meemaken. Ik hoop echt dat jullie sterretje een plaatsje heeft gekregen.

[Repelsteeltje]

Engel, eerste en vooral dikke knuffel voor wat je nu moet meemaken. Ik kan me voorstellen dat je geschokt bent, zo'n dingen hoor je van andere mensen, maar ergens verwacht je je niet bij jezelf.

Kan je toch niet proberen een tijdje platte rust te nemen? Al is het maar voor het mentale, dat je het gevoel hebt alles te doen voor het beebje?

[Blondie]

Hallo engel,

Ik heb bij beide zwangerschappen prepar en platte rust moeten nemen. De eerste keer onverwacht, direct naar ZH met 0mm bmh op 28w. De tweede keer vanaf het begin rustig aan en op 18w thuis plat met prepar, bmh 20mm. Beide keren veel schrik gehad, maar wel termijn uit gedragen, al leek het bij tijden zo lang. Wel heel strikt gerust en mijn man alles laten overnemen. Niet gemakkelijk, zeker de tweede keer met zoontje er al bij, maar superblij met goede afloop.

Ik zou het ook als geruststelling ervaren dat ze het tijdig hebben opgemerkt (en dat je nog wat reserve hebt), maar dan nu wel geen enkel risico nemen. Dus thuis laten schrijven en zoveel mogelijk rusten. En dag per dag, week per week bekijken en blij zijn met elke mijlpaal. Ben je nu bijna 25? dan heeft je beebje toch al een kans, maar elke week bij geeft hem/haar zo veel betere kansen. Streef nu eerst naar 26, daarna naar 28, en dan zie je wel weer.

Maar rust is heel belangrijk. Prepar werkt ook goed, neem je dat ook? Wel vervelende hartkloppingen. Ik nam ook extra magnesium, kalmeert de bm ook.

Heel veel sterkte en ik duim mee! Laat maar weten als je nog vragen hebt.

[E+P]

Hey Engel,

Bedankt. Ik denk nog vaak aan dat ene kindje maar doordat we alles op alles hebben gezet voor onze A. heeft het verlies vrij snel een plaatsje gekregen.

Nu, wat Blondie daar zegt, dat kan ik ook onderschrijven. De eerste 14 dagen na het slechte nieuws moest ik al thuis blijven en rusten (nog geen platte rust). Maar toen 14 dagen nadien de BH nogmaals verdund was, werd het ook platte rust.
Gelukkig heb jij nog genoeg dikte over maar ik zou er toch met de gynae over praten. Bij ons H. ben ik bijna mijn hele zwangerschap thuisgebleven en volgens mij was dat één van de belangrijkste redenen dat ik haar bijna voldragen heb (tot 37w).

Bij beide zwangerschappen heb ik ook een periode utrogestan voorgeschreven gekregen. Bij A. de laatste 7 weken, bij H. tussen 12 en 18 weken. Utrogestan is geen leuk ding om te nemen maar 't verstevigt wel de BH.

Ivm die opmerkingen over de 'natuur'. Je hebt volledig gelijk. In sommige situaties is er niets mis met de baby maar wel gewoon met de baarmoederzelf. Mijn kinderen zijn steeds kerngezond geweest. Ik en zwanger zijn, waren gewoon geen goede combinatie. Of zoals mijn gynae het ooit met een knipoog zei: "Zwanger zijn, is niet je sterkste punt." En ze had gelijk.
Heeft dat me tegengehouden bij een 2de zwangerschap? Niet echt. Ik had gewoon het sterke gevoel dat rust en een goede opvolging me verder ging brengen dat de vorige keer. En ik heb gelijk gekregen.
Was het makkelijk? Neen, bij momenten was het vrij zwaar, zeker emotioneel. Maar ik had het er voor over. Bij beide keren heb ik afgeteld tot 26 weken (grens van levensvatbaarheid) en daarna opgeteld. Elke extra dag, week,... was mooi meegenomen. Bij ons H. heb ik genoten vanaf 34 weken.

Allé, veel succes, volgende week op de echo, he! Hier wordt geduimd voor jou!!

Groetjes

[marie1981]

@E+P: alles goed met je? Wij zaten samen in het forum; "bevallen voorjaar 2012". Ik ken je verhaal dus inderdaad nog!!
Ondertussen ben ik alweer zwanger!!

Bij mijn vorige zwangerschap heb ik ook bloeding gehad op 15 weken; ook verkorte baarmoederhals, onverklaarbaar (veel!) bloedverlies... Stress!

Ik ben toen opgenomen in het ziekenhuis waar ik magnesiumsulfaat en prepar via de baxter kreege en opnieuw utrogestan moest opsteken.

Vanaf dan was ik thuis van het werk; moest ik veel rusten, prepar en utrogestan blijven nemen en uiteindelijk is onze dochter op 38,5 weken via keizersnede (stuit) geboren... En het zag er eigenlijk naar uit dat ze nog wat had willen blijven zitten..

Ik duim voor je mee dat het hetzelfde verloop mag zijn!! Mijn gynaecoloog sprak ook van cerclage maar dat is er niet meer aan te pas gekomen!

Veel sterkte!!

[Emmake]

Ja... de optellen (en aftellen) ken ik ook hoor. Dan is het fijn dat je iemand hebt die je een beetje begrijpt (dank je E+P !!!)

Mijn schoonmoeder heeft ook een cerclage gehad. Alles prima verlopen. Een flinke zoon moet ik zeggen

Bij mij hebben ze het ook in overweging genomen. Maar is er dan uiteindelijk niet van gekomen.
Wel héél véél gerust. Ook al beweert men dat het niet noodzakelijk zou helpen. Ik voelde me er beter bij! Zeker niet heffen, teveel trappen doen, ... dan had ik wel eens een bloeding.

Zoek een leuke hobby om je tijd op een fijne manier om te krijgen, of een leuke serie en kom geregeld eens 'babbelen', dat helpt ook (bij toch! )

[E+P]

@ Marie: Hey da's leuk je nog eens te horen! Ons groepjes voorjaar 2012 blijkt zeer vruchtbaar te zijn. Je gaat Liezeke achterna! Alles wat goed met deze zwangerschap?
Bij ons zijn in ieder geval de boeken toe. Hoewel ik graag 3 kabouters had gehad, ben ik al zeer blij met mijn 2 kapoenen.

@ Emmake (Emmy): 200% waar! Als je kan praten met iemand, voel je je nog meer gesteund. Vorige jaar heb ik enorm veel gehad aan de dames van het voorjaar en aan jou. Er waren er zelfs die met mij meetelden naar de volgende week. Dat was mega!

Dus Engel, weet dat je er niet alleen voor staat, he! Hou ons op de hoogte!

[Blondie]

Engel, hoe is het met jou?

[Engel0405]

Hey meiden, ik ben vrij hoopvol. Voor mezelf heb ik uitgemaakt dat vanaf half maart in platte rust gaan, wellicht een must zal zijn.

Ik beperk mijn stress nu door 1 op 2 dagen thuis te werken en elke week een dag verlof te nemen. Zo lijkt het voorlopig houdbaar, al geef ik toe dat het maar net lukt... Ik voel de druk gewoon enorm verhogen op mijn baarmoeder als ik het niet kalmaan doe.
Ik neem trouwens Adalat....

Het helpt enorm dat ik zoveel positieve verhalen van jullie lees. Het lijkt me niet evident, maar het kan dus echt dat je het kindje tot een redelijke termijn kan binnenhouden, als ik het zo lees.

Dus thumbs up.

[E+P]

Het lijkt me niet evident, maar het kan dus echt dat je het kindje tot een redelijke termijn kan binnenhouden, als ik het zo lees.

Ik kon het niet laten maar heb moeten lachen met je uitdrukking. Grappig!

Hoeveel weken ben je eigenlijk al, Engel? Zit jij al aan 24 weken?

[liezeke]

Eva,

dat was inderdaad een leuk groepje, met veel 'probleemgevallen';), nu ja, dat was op zich eigenlijk niet zo erg wnt je kon met je angstgevoelens terecht en er werd enorm gesupporterd bij elke mijlpaal...

engel,
na 34 weken ben ik ook stillekes beginnen genieten vn de zwangerschap, vanaf 36 weken leek het alsof ik me eindelijk zwanger voelde. Wou eigenlijk nog niet al te vlug bevallen toen:) (ook uit schrik voor emo-schok vn bevalling).
Ik denk dat deze zwangerschap nog meer 'week per week' zal zijn en elke week wordt gevierd!

Liesje

[Engel0405]

Hey dames,

Ik zit vandaag exact op 25 weken. Langs ene kant ben ik blij: dit zou al levensvatbaarheid betekenen..Maar langs andere kant ben ik ook niet juichend enthousiast. Overleven is daarom niet hetzelfde als kwaliteitsvol leven, ook al zijn die verhalen van dergelijke prematuurtjes die uitgroeien tot perfect gezonde kindjes er uiteraard ook.

Echt heel eerlijk, tot 21 weken ging het allemaal ongelooflijk vlug, te snel zelfs het leek wel alsof ik geen tijd had om me voor te bereiden op een babietje. Nu lijkt elke week megalang te duren. Ik zit constant te tellen, nog zoveel daagjes en dan ben ik weer een extra weekje verder...

Het is zo dubbel, ik heb zo'n drang om alles in orde te maken en bv een mutsje te kopen en het eerste slaappakje. Maar het speelt heel stilletjes in mijn achterhoofd van: misschien heb ik straks geen levend kindje. Verschrikkelijk dat ik dat durf te denken eigenlijk. Want op zich ben ik wel hoopvol, maar ik wil niet te overmoedig worden, alsof ik me deels ook een beetje voorbereid op een minder gunstige afloop.

Morgen ga ik bij de gyn, ben echt benieuwd wat die gaat zeggen:... Na druk weekend en gisteren een moeilijke werkdag had ik opnieuw beetje roze en bruinverlies. Ditmaal heb ik de gyn niet gebeld. Misschien uit lafheid, ik zie het niet zitten weer een nacht op materniteit te gaan doorbrengen, ik wil het niet horen dat er toch een reëel risico is..Maar zeker ook omdat zolang het geen echt bloed is ik in feite niet het groot alarm moet doen afgaan.. Of wat denken jullie? Liepen jullie bij wat roosverlies al naar de dokter?

Het verontrust me gewoon elke keer, ik leef dan van toiletbezoek naar toiletbezoek zelfs. En dan hou ik mezelf voor dat zolang ik niet vollen bak bloed, er geen paniek moet zijn. Maar ja happy word ik er niet van en alle opgepepte gevoelens en hoop en positivisme gaan dan weer naar de achtergrond..


Sorry voor mijn gezaag. Het moet er even weer uit.

[E+P]

Engel, meid, zwier alles er maar uit! We duimen hier meer dan mee want de meesten die op deze topic reageerden, weten verdomd goed hoe jij je nu voelt! Dus niet mee inzitten: blijf je hart hier maar luchten. En lukt het niet op deze topic, dan mag je me altijd pm'en!! Hier kan je op wat ondersteuning of een klankbord rekenen.

25 weken! Da's al mooi! En tegelijkertijd nog zovéél te vroeg, ik weet het. Ik kan me zeer goed voorstellen dat de dagen nu lang worden. Ik stond ook elke dag op en mijn eerste gedacht was steeds "zoveel weken, zoveel dagen". Want ja, je begint inderdaad in dagen te tellen.

Het is goed dat je bij de gynae mag. Schrijf alles op wat je wil vragen (rust, longrijping, 14-daagse controle, medicijnen,...). Ik hoop dat je een geruststellende echo hebt zodat je weer een paar weekjes gerust gesteld bent. Sorry, dat ik 'een paar weekjes' schrijf, maar zo zal het spijtig genoeg zijn.

Zelf heb ik steeds de hoop gehouden op een levend kindje ofschoon ik me steeds pas zeker heb gevoeld als ik de baby effectief in mijn handen had. De longrijping op 26 weken bij A. gaf me wel veel moed op een goede afloop. Ons H. kreeg dit niet en daar was ik pas wat geruster op 34 weken. Ik hoop dat jij, als de weken verstrijken, ook wat gemoedsrust mag vinden.

Ivm dat bloedverlies... Ik heb heel lang bruinverlies gehad. Daar liep ik niet direct mee naar de gynae maar ik vertelde het wel steeds bij mijn 14-daagse echo's. Roosverlies heb ik eigenlijk nooit gehad. Dat zou je eens aan Emmake moeten vragen. Zij heeft daar spijtig ook ervaring mee.

Groetjes.

[Engel0405]

Eva,

zo lief van je!

25 weken is idd al een stukje naar de goede kant eigenlijk hè.
Oh maar geen sorry voor je opm over 'paar weekjes', zelfs mijn ventje die heel nuchter is en positief ingesteld zegt dat we het gewoon week per week moeten bekijken.

Amai jij bent echt een ervaringsdeskundige zo te horen.
Ik ga alvast al mijn vragen oplijsten voor gyn.