Bevallen juli 2015

[Julie278]

Tijdens een onderwaterbevalling blijf je hele tijd in het water, dus ook voor het persen en de geboorte zelf.
Of het minder pijnlijk is, kan ik moeilijk zeggen. Ik heb nog maar 1 zoontje en kan dus niet vergelijken. Je moet wel goed beseffen dat een epidurale uitgesloten is voor een onderwaterbevalling.... Mocht je het niet meer kunnen houden, halen ze je natuurlijk uit het bad en zet je de bevalling gewoon verder.

Het is ook wat afhankelijk van de arts of je onder water mag bevallen van je eerste kind, sommige artsen staan het enkel toe als het je tweede kindje

Ik vond het een geweldige ervaring en zou het direct opnieuw doen. Het blijft natuurlijk een persoonlijke beslissing

[NeleG]

Isabella,


Onze kleine meid zit duidelijk nog niet gedraaid. Die gaat echt nog alle kanten op hahahaha! Hoeveel weken ben jij ondertussen?

En ik heb ze niet veel hoor, zelfs niet dagelijks. Alleen af en toe als ik te druk bezig geweest ben (of te vermoeid en niet meteen in de zetel ga hangen) en als juffrouwtje te hevig stampt. Dan stampt ze zichzelf een harde buik

En of ik het zie zitten zonder epidurale: geen idee! Eerste kindje hier, dus absoluut niks nada nul besef over wat me te wachten staat hahahahaha! Maar in mijn omgeving zijn er veel mensen die het met epidurale doen en ook veel die het zonder gedaan hebben. Ik pin me nergens op vast. Ik denk dat als ik op voorhand al ga zeggen "oei oei ik ga zeker een epidurale nodig hebben" dat ik er dan ook veel sneller aan toe ga zijn omdat ik mentaal niet de kracht heb om de weeën op te vangen. Heb tijdens mijn studies ook wel altijd geleerd dat zonder verdoving beter is omdat je a) betere weeën hebt: je voelt ze ook sterker, dus je perst beter en daardoor heb je dus een vlottere bevalling, b) je niet zo gelimiteerd bent in de houdingen die je kan/mag aannemen: je hele onderlijf is gevoelloos dus op handen en knieën zit er niet meer in denk ik. En laat ik dat nu precies een fijnere houding vinden ipv plat op mijn rug, c) de verdoving ook in de bloedbaan van je kindje terecht komt waardoor die suffer zijn na de geboorte (lagere APGAR-score). Om nu mijn kind al vol verdoving te steken het moment dat het moet geboren worden wringt in mijn hoofd ook wel wat...

Maar al deze argumenten ten spijt: als ik verga van de pijn en het niet meer volhou zal die epidurale er komen hoor! Ik wil alvast zonder de bevalling in gaan en zien hoever ik kom. Ik zeg er niet expliciet nee op, maar ook niet geheel ja. We zullen wel zien?

En het klopt wel inderdaad (voor zover ik begrepen heb) dat je bij een onderwaterbevalling geen gebruik kan maken van een epidurale. Van zodra die epidurale in je rug zit kan je dat bad vergeten... Voor zover ik het begrepen heb ben je bedgebonden van zodra ze een epidurale prikken. Nog een reden voor mij om het precies liever niet te willen: ik ben niet zo'n bedgebonden liggend persoon... Een vriendin van me heeft rondgelopen tot de laatste moment omdat ze zo de weeën goed kon opvangen. Dat lijkt me echt wat! Die is bevallen (zonder epidurale) op een bevallingskruk. Recht met de zwaartekracht naar beneden. Dat lijkt me ook wel wat! De vroedvrouw zei op een bepaald moment tegen haar "mevrouw, u hebt volledige ontsluiting u moet nu echt wel gaan liggen", waarop zij gegromd moet hebben "als je wilt dat ik ga liggen dan moet je de hele bevalling godverdomme ook maar lekker zelf doen". Waarop de gynaecoloog dan weer in de lach schoot en zei 'ik denk dat mevrouw niet gaat liggen. Ga maar een kruk halen, we doen het zo". Als je geen epidurale hebt zijn ze duidelijk geneigd om je meer te volgen in jou ideeën precies: je ziet al genoeg af Hahahahaha!

[NeleG]

Trouwens,


Ik denk dat ik ook veel aan mijn man ga hebben. Die is altijd de rust en kalmte zelve (terwijl ik het stresskonijn ben), dus ik hoop dat ik ook op dat moment heel erg op hem kan leunen om de weeën op te vangen. Dat we het samen doen bij wijze van spreken. Hij wordt ook helemaal niet afgeschrikt door bloed en naalden en god weet wat, dus die houdt zich wel overeind in een bevallingskamer. Hopelijk houdt hij mij dan ook wat overeind

Ik merk dat ik lichamelijk altijd rustiger wordt in zijn aanwezigheid omdat zijn kalmte dan overslaat op mij (als ik heel zenuwachtig ben bv kan ik alleen maar slapen als ik lepeltje-lepeltje tegen hem aan lig omdat hij me dan rustig maakt) dus daar hoop ik tijdens de bevalling ook heel erg op. Dat zijn aanwezigheid mij sterker maakt.

Tenslotte merk ik ook dat we mentaal een veel sterkere band hebben sinds ons vruchtbaarheidstraject: dat bracht ons als koppel echt dichter bij elkaar omdat we elkaars miserie goed aanvoelden en doorpraatten. Dus ook mentaal kan ik heel goed op hem leunen. Dat hij maar ruikt wat ik nodig heb hahahahaha! Nee even serieus... Wie weet helpt dat ook...? Ik hoop het alvast!

Anhouwel. Waarschijnlijk niet. Lig ik na een uurtje helemaal verkrampt in dat bed om een epidurale te schreeuwen hahahaha!

[Isabella***]

Hey Nele,

Hmmm, ik wist niet dat epidurale een effect had op je baby, dat brengt me sterk aan het twijfelen om het te doen ! Leve dit forum hé

Ik ben nu 27 weken, dit weekend starten aan de 28ste week, en jij? Mijn banner klopt niet echt, hij zit wat achter.
Oh damn het komt echt wel dichter

Hier is mijn man eerder het stresskonijn, hij heeft ook enorm schrik van de bevalling, nog meer dan ik denk ik Niet van "erbij te zijn" maar wel dat er iets zal misgaan ofzo. Ik heb hem deze week toen ik zo steken had toch al effe moeten kalmeren

Maar ik moet zeggen dat hij er wel altijd in blijven geloven is toen we aan het proberen waren om zwanger te raken, terwijl ik op het einde echt erin berustte dat het nooit ging lukken...Hij zei altijd dat we gewoon tijd nodig hadden, en uiteindelijk heeft hij gelijk gehad. Maar nu het zover is , is hij toch wat aan het flippen hihi

[NeleG]

Ja goh weet je... niet levensbedreigend ofzo he, anders zouden ze die epidurale echt niet toelaten. Maar zoals alle verdoving komt dat in jou bloedbaan etc terecht en daardoor via de placenta ook in je baby. Dus die zijn een (iniminie-) beetje verdoofd als ze ter wereld komen. Is geen ramp natuurlijk, maar een fijn idee vind ik het niet. Ze nemen dan de APGAR bij de geboorte en daarna nog eens om te kijken of de score verhoogt als ze wat aan de lage kant is. Leerde ik. Omdat de verdoving dan de reden kan zijn dat de score wat lager is. Maar mijn geflipte hoofd gaat dan denken 'jamaar wat als de score niet laag is door de verdoving maar door iets anders? Dan ontdekken ze dat pas laat want dan denken ze dat het door de epidurale komt!". Waan-ideeën, ik weet het, maar zo ben ik. Anyway... ik denk dat ik dus wil proberen zonder en zal zien waar ik uitkom. Als ik het niet uithou komt er wel een epidurale hoor, want anders komt die hele bevalling ook onder druk te staan en gaat het misschien voor het kindje helemaal mis

Maar dit is eigenlijk ook een beetje de reden waarom ik een vroedvrouw wilde die de eerste fase van de bevalling en weeën met mij thuis doet: onderzoek heeft uitgewezen dat je als vrouw rustiger bent in je eigen omgeving en daardoor de weeën beter kan opvangen. Een ziekenhuisomgeving is geen rustige kalme omgeving. Je bent daar niet op je gemak. Ik toch niet. Die rust van thuis zou ook helpen in het regelmaat en sterkte van de weeën, waardoor veel vrouwen ook een kortere en vlottere bevalling doormaken. Dus... laat ik dat zo maar doen, in de hoop dat het allemaal vlot gaat Dan heb ik die epidurale misschien helemaal niet nodig. Ergens, als ik het echt niet zou willen, is het misschien ook goed als ik thuis blijf. Wie weet kom ik dan in het ziekenhuis aan en krijg ik (net zoals die vriendin van mij) de mededeling 'maar mevrouw, u hebt al zoveel ontsluiting dat een epidurale helemaal geen zin meer heeft'. Dan is het geen optie meer waarover ik moet nadenken EN ik weet dat het allemaal vooruit zal gaan want bij (bijna) volledige ontsluiting gaat het normaal gezien snel. Plus dat thuis om een epidurale gillen niet zoveel zin heeft. Dat heb ik niet in mijn medicijnkastje liggen hahahaha!

Ik zat me trouwens ook net te bedenken dat je zal zien dat manlief altijd zijn meest kalme zelf is, behalve bij de bevalling. Dat ie dan ineens zenuwachtig door het huis gaat rennen 'ze komt! ze komt! wat hebben we nodig? waar zijn mijn sleutels? de koffer niet vergeten!" om dan het huis uit te rennen en mij gewoon in de living te laten staan Ik hoop dat ik dan nog het gemoed heb om te lachen hahahaha! Nee echt... ik hoop dat hij net zoals steeds kalm en rustig is, of op zijn minst zijn zenuwen niet toont Op zich mogen ze nu ook echt flippen wat ze willen vind ik, als ze er maar staan bij de bevalling hahahaha!

Ik ben trouwens 26,5 weken momenteel. Volgende week maandag ben ik alweer 27 weken ver. Het gaat zo sneeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel!!!!

[doorzetter]

Een epidurale komt niet in de bloedbaan terrecht. Heb daar nog recent een uitgebreide uitleg over gehad van Gyn en anesthesist. De verdoving komt dus ook niet tot bij het kind, maar verdooft het deel in je rug waar ze het spuiten, waardoor ook de zenuwen enzo van je onderlichaam verdooft zijn.

[NeleG]

Hmmmm dan zou ik het toch opnieuw moeten opzoeken precies. Er was toch echt iets dat de baby ervan ondervond waardoor die APGAR-score lager werd... de zuurstof in het bloed dan? Dat niet de verdoving in het bloed zit maar de zuurstof lager wordt?


Pffffff seg hahahaha! Zit ik hier gewoon verkeerde informatie te geven! Ja wadde! Ik ga er eens naar informeren bij de gynaecoloog.

[NeleG]

HLN zegt dit:

http://www.hln.be/hln/nl/38/Familie/art ... ving.dhtml

Maar of die nu betrouwbaar zijn in hun info? Hun wetenschappelijk gehalte is vaak eerder nihil he


Een ander artikel zegt:

"In de epidurale ruimte bevinden zich bloedvaten. De pijnstiller uit de ruggenprik kan in de bloedbaan van de moeder terechtkomen als het naar deze bloedvaten diffundeert. Dit gaat sneller naarmate de pijnstiller meer vetoplosbaar is (bupivacaine is goed vetoplosbaar). Eenmaal in de bloedbaan gaat het ook via de placenta naar het kind. Hoe langer de ruggenprik actief is, hoe hoger de kans dat je kind ook aan de pijnstilling wordt blootgesteld. Vertraging van de hartslag kan het gevolg zijn. Denk er ook aan dat de lever van je kind nog niet volgroeid is waardoor hij er langer over zal doen om het medicijn uit zijn bloed te verwijderen.
Je kind kan ook last krijgen van de bloeddrukdaling van de moeder, doordat dit de zuurstofvoorziening van de placenta verslechtert. Je zult effecten kunnen zien op de hartslag van je kind.
De Apgar-score van kinderen waarvan de moeder een ruggenprik had gekregen is vaker lager (onder de 7) dan bij moeders zonder ruggenprik. In de studie van de COMET groep was de Apgar-score vaker onder de 7 zelfs bij de lage dosis epidurale anesthesie; dit is in verband gebracht met het gebruik van fentanyl. Dit medicijn heeft al bij lage dosis een groot effect op pasgeborenen.
Kinderen die met een ruggenprik geboren worden, hebben een lagere spierspanning en maken in de eerste uren na de geboorte minder van de bewegingen die nodig zijn om aan de borst te kunnen drinken. Het zal wat meer moeite kosten om ze meteen aan te leggen en te laten drinken."

En dat sluit dan wel weer aan bij wat ik erover geleerd heb. Maar misschien is de medische wereld weer al zoveel vooruitgegaan dat het niet meer up to date is? Ik heb het tenslotte een 5 jaar geleden "geleerd"...

[doorzetter]

hmmm, een artikel uit een gazet zou ik al helemaal niet geloofwaardig vinden.

Nu, ik baseer me op wat de specialisten mij vertellen en hun uitleg daarover. Maar iedereen moet natuurlijk doen waar zij zich het beste bij voelt. Wou dit alleen even melden, omdat als moeders in spé we al zo onzeker zijn en we alles goed willen doen, ik kan me voorstellen als iemand dan leest dat epidurale effect heeft / gevaarlijk is voor de baby, dan in paniek slaagt en dan misschien een heel andere beslissing neemt dan dat ze had genomen. En soms kan dat geen kwaad maar soms wel, vandaar.

[NeleG]

Nee Doorzetter ben ik het helemaal met je eens!!!!

Ik vind het ook heel belangrijk dat iedereen er zijn eigen keuze in kan maken, zonder zich gestuurd te voelen door andere mensen. Je krijgt (vooral rond zwangerschap en baby's/opvoeding) al "goedbedoelde" adviezen genoeg. Ik had dus ook helemaal niet de bedoeling om mijn mening op te dringen aan anderen. Vooral als nu blijkt dat de info mijn hoofd niet eens klopt medisch gezien

Ik blijf ook van mening dat ik niet voor of tegen ben. Ik denk wel dat ik het wil proberen zonder. En dan zien we wel waar we uitkomen. En hoe een ander dat aanpakt is helemaal zijn/haar eigen zaak. Nuja in dit geval eerder haar zaak, aangezien mannen niet snel een bevalling moeten doen denk ik

Het advies volgen van de gynaecoloog/specialisten uit het ziekenhuis is sowieso het beste plan, toch? Die mensen doen het dagelijks en weten waar ze mee bezig zijn. Al kan je daar soms ook goed voortgaan op je eigen intuïtie en gezond verstand. Toen mijn zus pas bevallen was wou haar kleine ventje niet zo gemakkelijk inslapen. Tijdens haar kraamperiode had ze dus een nacht waarin ze hem echt heel moeilijk stil had gekregen, en toen het ventje eindelijk sliep (nog maar een half uurtje ofzo) kwam de nachtverpleegkundige zeggen dat ze hem moest wakker maken om hem eten te geven want het was tijd. Zij heeft toen echt gezegd dat ze dat niet wou doen omdat hij net in slaap was gevallen en slaap is ook belangrijk voor baby's. Ze heeft dus echt wel even moet palaveren met die verpleegkundige of hij mocht blijven slapen of niet. Terwijl ik precies ook zou gedacht hebben 'hee seg hij zal wel wakker worden als ie honger heeft nee?'.

Bwaaaaaaah de verantwoordelijkheid! Whaaa! We zullen wel zien... zullen we het daarop houden?

[Ketje]

Ha, jullie zitten met jullie hoofd al helemaal bij de bevalling. Ik moet nog altijd wennen aan de gedachte dat ik zwanger bén. Soms denk ik een milliseconde bij het ontwaken: "Nu moet ik toch wel iets aan die buik beginnen doen" tot ik goed wakker ben en me realiseer dat het door de zwangerschap komt.

Mijn "droom"bevalling zou de volgende zijn: lang genoeg thuis blijven, vervolgens in het ziekenhuis het bad in en op de baarkruk bevallen. Maar ja , we zien wel. Ventje zou willen dat ik direct een epidurale neem, maar dit zie ik (nu nog) niet zitten. Ok, misschien piep ik op het moment zelf wel anders, maar voorlopig hoef ik geen naald in mijn rug. De gedachte aan die naald vind ik nog het meest enge van allemaal en stilliggen ligt ook niet in mijn natuur.

Isabella, daar heb ik nog niet van gehoord dat bevallen pijnlijker wordt met het stijgen van de leeftijd. (en ik word er 39, ai). Anderzijds hebben mijn moeder en mijn zussen, op de zus met de epidurala na, snelle bevallingen gehad. Het zal dus effe kort en krachtig zijn.

Mijn bloeddruk is nog altijd perfect binnen de limieten, ik zal dus last hebben van 'witte jassen hypertensie' (ja, bestaat écht!). Voel me toch zekerder dat ik het zelf regelmatig opvolg. Maar wees gerust: als het te hoog wordt, zal ik aan de alarmbel te trekken.

ter info: op Sn*pstore is het verkoop van maxicosy en dergelijke!

[Leniemienie]

Ik kom hier even inbreken ivm die epidurale enzo. Ik ben enkel weken geleden naar een infosessie hierover geweest in uzleuven omdat ik ook wou weten wat het beste was voor mijn babytje. Enkele belangrijke dingen die ik toen heb onthouden is:
- dat als je teveel pijn hebt, je lichaam onder stress staat en dus ook je baby daarvan last heeft, wat eigenlijk ook niet gord is. Dus als ze die epidurale zetten, gaat je bloeddruk idd zakken omdat de pijn wegvalt en kan idd de hartslag van je baby daardoor dalen maar dat zijn normale reacties dus niets om je zorgen over te maken
- je met epidurale de bevalling bewuster kan meemaken (tenzij je bij de gelukzakken hoort waar de bevalling supersnel gaat)
- er is geen impact op je weeën
- dat ze niet je ruggemerg kunnen doorprikken omdat dat veel hoger zit. Dus het is niet gevaarlijk. Als ze een bloedvat raken en je hebt een stollingsprobleem kan je een hematoom ontwikkelen maar dat is zeer zeldzaam en kunnen ze tijdig ontdekken en verhelpen.
- in sommige gevallen epidurale heel hard wordt aangeraden (zwdiabetes, tweeling, hartproblemen, zwvergiftiging, als het lang duurt, ...) maar je hebt altijd zelf de keuze
- bevallingen niet pijnlijker zijn omdat je ouder wordt. Meestal als je wat ouder bent, ben je kalmer en weet je beter wat je kan verwachten, dus ga je beter met de situatie om. Maar je kan dit nooit veralgemenen
- 86% van de bevallingen in uzleuven met epidurale gebeuren

Hopelijk hebben jullie er iets aan en als jullie ook twijfelen of meer info willen, zo'n infoavond in het ziekenhuis is een aanrader

[Muse]

Als ik kon bevallen zoals mijn nichten en enkele vriendinnen: wat krampjes naar het ziekenhuis en oh al 8 cm en op Max een uur die kleine hebben, ik had direct getekend!

Maaaaarrr het kan ook anders: baby nr 1: sterrenkijker, had ik ha zo'n 12u afzien geen epi gevraagd, hadden ze niet zo lang kunnen blijven proberen hem te draaien en gad ik een keizersnee gehad. Nu er bij de laatste wee juis tussenuit gemuisd.

En baby nr 2: is vlotjes gekomen, maar ik heb een gele zware nabloeding gehad, waardoor ze mijn baarmoeder hebben gespoeld om te zien of er nog placenta was achtergebleven. Dit hadden ze niet kunnen uitvoeren zonder epi. Had ik due niet gehad, hadden ze me onder volledige narcose moeten brengen...

Dus ik heb twee keer veel geluk gehad dat ik epi had. En twee keer zeer alerte baby's.

Moraal van het verhaal: go with the flow, doe waar jij je het best bij voelt en laat je niet beïnvloeden door anderen en al zeker niet door uitspraken als ' met epi ben he niet echt bevallen' ik heb al meer uren weeën opgevangen zonder verdoving als mijn snel bevallende vriendinnen zonder epi. Dus ik weet echt wel wat bevallen is.

Dit gezegd zijnde: niet bang zijn, wat komt komt toch en heeeeeeeel veel succes allemaal!

[NeleG]

Helemaal gelijk Muse! We shall SER what happens en hopelijk loopt het allemaal vlot!

Hier trouwens wat slechter nieuws: lig een dagje op de materniteit ter observatie. Blijkbaar drukt mijn baarmoeder op mijn nieren (vooral de rechter) waardoor die zijn gaan zwellen. En dat doet PIJN! dus nu lig ik hier met een infuus zodat ze terug zouden ontzwellen. Als dat goed helpt mag ik straks naar huis, anders moet ik een nachtje blijven en nog een infuus krijgen. Op zich is het niet gevaarlijk voor de baby ofzo (die doet het prima, ze hebben me aan de monitor gehangen en zij doet het perfect. Schopte zelfs de hele tijd tegen dat ding aan dat haar hartslag moest meten, het wipte echt telkens omhoog ), maar het is wel vervelend. Hopelijk snel weer beterschap hier! Gynaecoloog heeft me ook al wel gewaarschuwd dat de kans groot is dat ik dus vaker gezwollen nieren ga krijgen tijdens de zwangerschap en dus nog wel eens zo'n infuus nodig zou kunnen hebben. Bleeuuuuuuh! Na onze historie had het hier wel een beetje vanzelfsprekend mogen zijn hoor, pffffff. Weeral gedoe met ziekenhuizen Maarja! Alles voor dat kleine hummeltje!

[Isabella***]

Omg Nele

Ben je al thuis van het ziekenhuis nu?

Steunknuffel !