@sloebertje; kaarsje brandt nog steeds voor je kleine oogappel....
@liezeke; ik heb je borstvoedingsverhaal de voorbije tijd gevolgd...met lede ogen.... Ik had net hetzelfde. Bij mij is er wel een oorzaak (borstverkleining gehad 13j geleden). En toch blijf je maar bezig, je blijft kolven; voor een paar ml links en rechts. Frustrerend, ontzettend vermoeiend; maar stoppen lukt precies niet... Het is een hormonaal/emotioneel proces als je ziet dat bv niet lukt. En vandaag de dag is het soms moeilijk om alles buiten te keilen en te zeggen; ik gééf poedermelk en ik sta hier 100% achter... ZOals je al aangeeft; "ze worden hier ook groot van"....
Ik heb zo 6 weken doorgedaan en heb hier achteraf nog steeds een dégout van! Tot een vriendin van mij alles afgenomen heeft en gezegd; jij geeft nu enkel en alleen poedermelk... Dat had ik nodig! Ik ben ze er nog steeds dankbaar voor.
Dus meid; smijt alles overboord; verdiep je in poedermelk en zorg dat je hier 100% achter staat. Hij zal er meer dan alleen maar "groot van worden" hoor! De momenten dat jij de tijd neemt om de fles op een gelukkige manier te geven; daar gaat die pruts ook van genieten hoor!
En bedenk dat je kleintje ook meer van je zal genieten als je wat meer uitgerust bent dan dat je tussen 2 dutjes door nog zit te kolven (tegen beter weten in); steriliseren enz...
DUs; kin recht, borst vooruit en schreeuw het uit; ik geef kwaliteitsvolle poedermelk met het beste water en geniet van mijn flesmomentjes met mijn pruts!!
Voilà; dat wou ik even kwijt... En ik ben pro borstvoeding, maar als het niet lukt moet je met een éven goed gevoel flesvoeding geven!
@Ster; ik duim voor Otisje hoor! Je legt ook een parcours af seg! En ik kan me levendig voorstellen dat het zwaar is; met 3 kids in huis! Je zal hier nog op terugkijken....
Leuk om jullie verhalen te lezen, van ons kort het af en op die manier kan ik me weer zoooo inleven in die moeilijke, gelukzalige maar vermoeiende eerste weken!!

Onze grote droom werd meer dan werkelijkheid; 3 keer werd ons een liefde voor het leven gegeven...