Zwanger en bang

[liezeke]

de angst wordt hier ook sterker en sterker...

gisteren te horen gekregen dat ik ontslagen wordt. veel emoties door mijn lijfje. vrees dat ons appelke zoveel emoties niet echt overleefd heeft...

ben dus ook bang, zo bang,

liesje

[logost]

Liesje toch. Had je je baas reeds verteld over je zwangerschap? Hij kan je niet ontslaan omwille van een zwangerschap he. Zeker niet als je die bekend hebt gemaakt. Dat is echt wel vreselijk nieuws om te horen te krijgen. Hopelijk vind je snel nieuw werk.
Wat je beebje betreft: een 'vruchtje' kan heel veel aan hoor. Je hoeft niet teveel schrik te hebben dat je door stress een miskraam zou krijgen. Ik denk dat iedereen bij DVO in het begin ontzettend onzeker en bang was wat dus stress meebrengt maar je ziet ook dat het meestal toch goed afloopt.
Meid toch, het leven zou zo makkelijk kunnen zijn maar dit is het op dit moment helemaal niet voor jou.
Dikke knuffel!

[melika]

kathy dju toch hé ik had zo gehoopt
neem maar lekker je tijd meid om er weer bovenop te komen , om je slecht en verdrieitig te voelen , om te doen waar jij je best bij voelt
heel veel sterkte meid !

[lisa marie]

Kathy toch, wat verschrikkelijk... Ik weet niet goed wat schrijven, maar weet dat ik enorm met je meeleef..

[bereke]

Mag ik me hier aansluiten dames?

Ik ben nu zo'n 6 weken en 4 dagen zwanger van onze eerste ICSI. Heb rond de eerste bloedname (voorzien op 14/1) een week bloedverlies gehad (van de 10e tot de 16e). Dit is gelukkig gestopt daarna! Heb ondertussen al drie echo's gehad en heb een kloppende hartje gezien donderdag en toch ben ik zooooo bang! Bang omdat ik vandaag wat minder mijn klachtjes voel. Bang dat het alsnog misgaat. Enfin, jullie begrijpen mij wel!!!

Kathy, ik ken je niet maar wil je toch heel veel sterkte wensen!

[liezeke]

bereke,

ken dat gevoel, jong! als ik een dagje iets minder misselijk ben dan denk ik meteen dat het gedaan is.
een bloeding zou me al helemaal doen freaken, knap dat je dat zo goed doorgekomen bent!
ik ben (hoop ik toch nog steeds) 6wkn en 2dgn.

logost; nee mijn baas weet ht niet, het was trouwens mijn baas niet die me evalueerde, die modereert wel de evaluatie maar het is een collega die me evalueerde. ik had een contract tot eind april dat zou verlengd worden maar hoewel het goed gaat op de school zelf met de kinderen en de leerkrachten en andere collega's zijn er een paar collega's waar het niet mee klikt. net één daarvan moest me evalueren, pech dus. omdat we binnenkort verhuizen en het dan heel ver is (1u45min rijden zonder file bijgerekend) en omdat moest ik nu zwanger blijven ik geen verlenging van mijn contract zou krijgen was die evaluatie voor mij genoeg om te zeggen dat ik liever volgende maand al stop om de druk van die collega's te vermijden.
beetje loserachtig maar ik denk dat mijn hormonen meebeslist hebben, zucht.
toch nog veel 'faal'-gevoelens en triest om afscheid te nemen van mensen met wie ik toch al een goeie band heb opgebouwd en natuurlijk van de kinderen;)

liesje

[Katleentje]

Hey meiden,

Hier net terug van de spoedgevallen
Waren daarstraks aan't eten, en ik voel me ineens zo'n gulp vochtverlies, ik direct naar 't toilet. Met dat ik rechtsta voel ik het langs mijn benen naar beneden lopen! Op het toilet: bloed, en heel veel!!!

Zwaar in paniek, want was verdorie vandaag 11w en 4 dagen, ik kan die 12-weken-grens al bijna ruiken!!
Direct naar spoedgevallen, daar zijn we gelukkig vlug geholpen. Ik was er echt rotsvast van overtuigd dat het gedaan was, zoveel bloed verloren dat ik slap op mijn benen stond! Ze hebben een inwendig onderzoek gedaan, en dit keer kwam het niet van mijn baarmoederhals!
Inwendige echo, en ja hoor, daar zat het boeleke nog! Maar ook een ferm hematoom, dat aan het bloeden was...

Ze wilden mij eerst al direct in de kliniek houden, want de kindjes waren er ook bij (geen opvang op zo'n korte tijd, dus maar meegenomen), en die dokter zag genoeg, aan rusten zou ik thuis toch niet toekomen.
Maar omdat ik maandag een afspraak heb bij mijn gewone gyneacoloog, en die assistent daar precies meer vertrouwen in had dan in zichzelf, mocht ik toch naar huis. Met de belofte van in mijn bed te blijven liggen tot maandagmorgen.

Volgens hem kan het nog altijd dat die bloeding een miskraam veroorzaakt, maar de kans is klein. Moet wel platte rust houden en volgens hem gaan ze het goed in't oog moeten houden...

Wat is dat nu toch deze zwangerschap? Ik word letterlijk vanaf de stimulatiefase van onze icsi al heen en weer geslingerd tussen hoop en paniek! Dinsdag zijn we 12 weken en het is nog altijd niet beter!

Ik blijf met een bang hartje hopen op een goeie afloop, maar ik heb zo'n vreselijk voorgevoel dat het vechtertje het op één of ander moment toch eens gaat opgeven...

[liezeke]

kathleentje,

sterkte meid! zoiets moet enorm schrikken zijn... hopelijk blijft het beebje zitten en trekt die zich niets aan van zoete bloed in zijn huisje.
ik kan er inkomen dat de volgende twee dagen serieus veel scenario's aan je voorbij zullen gaan. als je wil kan je hier atlijd komen tetteren, mijn man is morgen van wacht dan zal ik me hier ook van wacht stellen om je moed in te pompen!

liesje

[bereke]

Oei Kathleentje, dat moet verschrikkelijk verschieten geweest zijn voor je !!! Rust maar heel heel goed en ik ga duimen dat je beebje zich niks aantrekt van dat hematoom!

Liezeke, nou weet niet of ik het zo goed doorstaan heb... . Heel veel op internet gezeten, vanalles gelezen dat niet goed was voor me, constant bevestiging vragen ,... . Maar goed, ik hoop dat dat bloed echt gewoon wegblijft en alles voor de rest goed mag verlopen.
En fijn dat we zo gelijk lopen!

Wel rot van je werk. En ergens snap ik dat faal-gevoel wel maar langs de andere kant begrijp ik ook heel goed dat je het zo liever hebt! Denk maar: ander en beter!

[giete]

hey katleentje,

hoe gaat het ondertussen met je? is het bloeden gestopt!! ben je nog op controle geweest?
denk veel aan je!! je moet nogal wat meemaken hé!!maar ik ben zeker dat jullie ukje heel sterk is en dat allemaal goed gaat doorstaan!!rust maar goed hé!!

ikzelf ben gisteren binnen geweest voor een curetage!! emotioneel en lichamelijk heb ik het heel moeilijk!!weet me even geen raad meer!! wil ik wel nog kinderen, waarom moeten we dit doorstaan! gaat het geluk dan nooit aan onze kant staan!! allemaal vragen die de hele dag door mijn koppie raast!!

hoe gaat het eigenlijk met de rest van de meiden? logost, nala,liezeke.

@kathy,gaat het een beetje met je? denk aan je!!!

grtz

giete

[Nikita76]

Kathleentje, ik heb net t zelfde doorstaan op zo'n dikke 10 weken. Zeer zware bloeding, t gutste eruit... ook ik dacht dat t gedaan was. Zeker na 2 miskramen...Ik heb nog 5 weken bloedverlies gehad en dan merkten ze ook dat de placenta zéééér laag lag toen. Sinds de 14de week ben ik ook fulltime moeten thuisblijven. Intussen zijn we bijna 38 weken ver en loopt alles prima.

Het is wel even schrikken natuurlijk en je blijft maar hangen tussen hoop en paniek. We kennen t slagen van de zweep.

volg de dokter's raad zeker op en neem je rust. Hou er rekening mee dat t nog enige tijd kan blijven bloeden. Als dat zo is, zal je wel vaker op controle mogen.

Sterkte en vestig je hoop maar flink op dat kleine wondertje in je buik. We duimen allen mee op n goed afloop.

X

[Katleentje]

Hallo iedereen,

Intussen zijn we een paar dagen verder, en ben ik bij mijn "gewone" gyne ook al op controle geweest.

Zondag had ik de indruk dat het bloeden minder werd, en tegen maandagmorgen had ik nog een beetje bruinverlies. Maandag op controle, echo gehad, en tja, die bloedklonter... Volgens mijn gyne kan het nu nog de twee kanten uitdraaien, en buiten mijzelf rustig houden kan ik niets zelf doen. Ofwel wordt dat bloed opgenomen door de baarmoeder, ofwel blijft het eruitkomen, met als risico dat die bloeding de baarmoeder prikkelt en zo de foetus uitdrijft. Ofwel kan de klonter in één keer loskomen en zo het risico lopen dat hij de foetus mee naar buiten sleurt. Dat is op zich het minst waarschijnlijke scenario, omdat die foetus toch redelijk snel groeit en in verhouding die klonter dan kleiner wordt.
Al bij al ben ik dus echt niet gerustgesteld

Maandagavond ben ik dan opnieuw beginnen bloeden, maar dit keer was het geen helderrood bloed, nee, 't was bijna zwart! Dat is nu af en aan aan't bloeden, soms wat minder, soms alleen nog heel donkerbruinverlies. Als ik begin dingen te heffen of druk op mijn buik zetten, wordt het erger.
Vooral lastig omdat ik nog altijd erg misselijk ben en bij het overgeven, voel ik het bloed zo lopen...

Nikita, kwam bij jou die bloeding van de placenta, of was het ook een hematoom?

Ik kan echt niet meer gerust zijn, ben me nu al aan't afvragen wat het volgende gaat zijn? Mijn hoge bloeddruk (oorzaak van de vorige twee inleidingen die ik gehad heb) is nu al terug, op 12 weken!
Die kan dus de volgende complicatie vormen, ofwel vroegtijdige weeën, daar hou ik ook al rekening mee...

Heel die zwangerschap gaat een aftelrace worden. Eerst naar 15 februari, omdat ik dan een volgende controle heb. Dan naar de 20-weken, da's ook zo'n mijlpaal. Daarna naar de grens van de levensvatbaarheid, da's toch ook wel 25 à 26 weken. En hopen dat het onderweg niet meer misloopt...

Meisjes, bedankt dat ik hier mag komen zagen hè! In mijn omgeving heb ik de indruk dat ik het een beetje zelf gezocht heb. Ik heb twee gezonde kinderen dankzij icsi, moest ik nu echt nog gaan risico's nemen voor een derde?

Groetjes, Katleen

[Sueke]

Oh Katleentje, wat jammer dat je dat allemaal moet meemaken en wat jammer dat je omgeving zo reageert. Het is toch niet omdat je al 2 kinderen hebt, je geen recht meer hebt op een derde. Ik ben nu ook zwanger van een 2de na 3 bbz's en 2 IVF's en 2 cryo's. Ook ik krijg de reactie waarom ik me dat blijf aandoen. Maar ik kan je alleen maar een hart onder de riem steken, want een drang naar een 2de of zelfs 3de blijft even groot als naar een eerste. Daar is geen verschil tussen. Ik hoop voor jou dat alles goed blijft gaan en luister inderdaad maar goed naar de dokters. Ik weet als je al kinderen hebt, het niet makkelijk is om te rusten, maar probeer het toch zo veel mogelijk. Ik blijf voor je duimen en kom hier gerust maar je verhaal vertellen als je het nodig hebt. Daarvoor zijn we er hé.

Groetjes Sueke

[mies]

Hé Katleentje,
't is voor het eerst sinds lang dat ik dit topic terug opengedaan heb. En ja, jouw verhaal geeft inderdaad het volste recht om bang te zijn. Ongeacht of je nu al kinderen hebt of niet, deze zwangerschap op zich is iets unieks...

Ik wens je heel veel goeie moed alvast, en heel veel rust!!

[barkat]

Hoi allemaal,

@ Katleentje, veel sterkte en probeer je toch maar rustig te houden. Dikke knuffel!

@Giete, ik heb eigenlijk ook al veel aan jou moeten denken, we zitten zowat in dezelfde situatie. Dus je hebt dan toch gekozen voor de curettage. Ik moet zeggen dat ik eigenlijk blij ben dat mijn gyn onmiddellijk had beslist om een curettage te doen en ik kon er niet over nadenken. Ja ik was toen nog volledig van de kaart en kon ook niet helder denken die moment. Maar nu weet ik wel het verschil over een jaar had ik ook een miskraam en dan is die van zichzelf doorgekomen maar ik vond dit heel emotioneel.

Nu kan ik het precies iets beter verwerken en plaatsen, ik denk toch dat ik mezelf al die tijd toch wel al een beetje had voorbereid. Ik voelde dat het niet goed was en dat was de eerste keer niet zo. Ik zeg niet dat ik nu geen lastige momenten heb, die zijn er helaas wel, maar ik voel dat ik gewoon terug verder wil en terug kracht heb om dat te doen.

Ik hoop dat jij ook die kracht mag vinden.

Vele groetjes kathy