Zwanger en bang

Nikita76
Berichten: 1918
Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31

Bericht door Nikita76 » 4 februari 2010, 19:02

Kathleentje, dat was bij mij een bloedklonter van 3 op 1 cm die ook moest uitbloeden, of stoppen of wegtrekken. Was niet van de placenta dus. En net als jij kreeg ik het nieuws dat er niks aan te doen is.

Wat je echt wel moet vermijden is dingen heffen hoor !
Echt niet doen, dat geeft druk op je hematoom en baarmoeder kan geprikkeld worden, dus laat iemand anders die dingen heffen en rust maar voldoende !

X

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 10 februari 2010, 9:47

hupla,

ons liezebies zit weer in het zwanger en bang-hokje. gisteren en eergisteren veel minder misselijk en moe, ook borsten lijken minder gespannen te zijn.

deze middag echo, angstmonsterke vraagt zich af of appelke nog leeft...

liesje

Nikita76
Berichten: 1918
Lid geworden op: 19 september 2008, 14:31

Bericht door Nikita76 » 10 februari 2010, 10:17

op n bepaald moment nemen die symptomen wel af hoor Liezeke, was bij mij al vrij vroeg, niet dat ik ze zo sterk had zelfs, maar degene die ik had waren alweer weg op 8 a 9 weken...

toi toi toi straks en we duimen mee voor jouw appelke !

MA
Berichten: 3546
Lid geworden op: 27 oktober 2008, 17:29

Bericht door MA » 10 februari 2010, 11:17

Kathleentje,

Ik heb ook bloedingen gehad op 7 weken (moest dan week rust houden) en op 14 weken (sinds dan heb ik platte rust moeten houden tot 28-30 weken). 'k heb ook een voorgeschiedenis van 4 miskramen en 1 doodgeboorte, maar desondanks ben ik nu toch 37 weken ver en gaat alles heel goed. Veel rusten en zo weinig mogelijk doen zal de booschap zijn...vervelend, frustrerend soms, maar als het helpt....Bij mij werden bloedingen veroorzaakt door laagliggende placenta. Ik moest blijven rusten omdat ik een bloedklonter had en men schrik had dat die zou loskomen. Veel sterkte en vooral een gezonde baby.

Martha
Berichten: 199
Lid geworden op: 2 april 2009, 10:04

Bericht door Martha » 10 februari 2010, 16:14

Hey meiden

De laatste drie weken heb ik toch wat angsten uitgestaan. Gelukking niet in verband met de zwangerschap, die loopt heel goed. Maar op vlak van werk is het hier dikke miserie. Ik heb maar een vervangingscontract en kan elk moment mijn baan verliesen. Maar ik kan echt niet zeggen wanneer, dus kinderopvang plannen is heel moeilijk, en toch moeten wij ervoor zorgen, dat wij opvang hebben. Recht op borstvoedings- of ouderschapsverlof heb ik niet, omdat ik er nog niet lang genoeg werk. Komt er nu nog bij dat mijn ventje plots ontslagen is en de werkgever ook nog eens moeilijk doet. Het ziet er financieel echt niet goed uit. Het is allemaal zo oneerlijk. Een mens werkt al meer dan 20 jaar, maar uiteindelijk ben je toch maar een nummer. En tegenwoordig aan nieuw werk geraken, dat is echt alles behalve gemakkelijk. We zullen het wel overleven en er zal wel een oplossing uit de bus komen, maar plezant is anders. Ik moet echt opletten, dat ik mij niet te veel opjaag, want dat is slecht voor de baby en voor mij.

En iets triestige Martha

barkat
Berichten: 124
Lid geworden op: 23 oktober 2009, 13:33

Bericht door barkat » 15 februari 2010, 16:43

Liezeke hoe gaat het nu met jou?

Vele groetjes

liezeke
Berichten: 2796
Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23

Bericht door liezeke » 16 februari 2010, 14:12

heej kathy,

voorlopig gaat het goed met mij. angstmonsterke wordt vaak afgelost door blij wolkske en omgekeerd.
lief dat je aan me denkt. ik denk ook nog veel aan jou (en de rest van IUI-clubje) alleen durf ik niet te veel meer te reageren.

martha, hier hetzelfde scenario (bij mij toch). ik had geen vast werk en ontslag dat binnen een week ingaat. in mijn toestand niet echt makkelijk om te gaan solliciteren natuurlijk...
knuffel, meid.

liesje

barkat
Berichten: 124
Lid geworden op: 23 oktober 2009, 13:33

Bericht door barkat » 20 februari 2010, 12:05

Hoi Liezeke,

Ik ben heel blij te lezen dat alles goed gaat met jullie. Ik en het ganse IUI-clubje gunnen het jou maar al te graag. Je hebt er lang genoeg op moeten wachten.

Met mij gaat het wel hoor, ik heb het eigenlijk redelijk vlug en goed kunnen verwerken, met constant te zitten kniezen komen we er ook niet denk ik dan. Nu moet we wel nog wachten tot 31 maart. Dan gaan ze ons bloedonderzoek bekijken en zien wat er misschien scheelt en anders mogen we gewoon terug verder gaan met IUI.

Ik versta het wel dat je niet veel meer neerschrijft bij het IUI-clubje toen ik zwanger was voelde ik mij daar ook niet zo goed bij. Iedereen is aan de ene kant wel blij om je nog eens te horen maar aan de andere kant voelt iedereen toch stiekem een beetje jaloers.

Ik hoop echt dat alles heel goed mag verlopen, en probeer er ook maar van te genieten.

Dikke knuffel

NatSar
Berichten: 1486
Lid geworden op: 14 maart 2010, 17:08

Bericht door NatSar » 23 maart 2010, 18:21

Hallo allemaal,

Sinds gisteren weten we dat we eindelijk zwanger zijn. Meteen nadat de gyn vertelde dat het positief was, bleek ook dat de progesteronwaarde te laag staat.
Ik was natuurlijk al helemaal in paniek en eigenlijk nu nog. Ben zo bang dat het fout loopt, ga waarschijnlijk pas echt kunnen genieten na 12 weken en dan nog :( . Voel mij ook super emotioneel, kan voor het minste beginnen wenen.

Heeft iemand dit nog voor gehad? Zo'n te lage progesteronwaarde (ik neem al 3 weken 4x/dag utrogestan) Gisteren moest ik dan nog een extra progesteron spuit krijgen.
Donderdag krijgen we een nieuwe bloedafname om te kijken hoe het dan staat met de progesteron.
Vreselijk vind ik het!!

Cassyke
Berichten: 2046
Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19

Bericht door Cassyke » 24 maart 2010, 8:25

Hoi natsar,

Alvast een voorzichtige proficiat met je prille zwangerschap! Ikzelf heb geen last van een te lage progesteron-gehalte dus kan ik je daarbij niet helpen vrees ik :oops: Je kan misschien een nieuw topic aanmaken zodat de mensen die het voorhebben of hebben meegemaakt zich aangesproken voelen? Want de meeste komen hier niet meer kijken denk ik... (als ik mij niet vergis)
Ik duim alvast dat je donderdag goed nieuws krijgt! :D

Greetz
Cassyke :D

http://onvervuldewens.blogspot.com/

prutske14
Berichten: 302
Lid geworden op: 22 mei 2009, 21:03

Bericht door prutske14 » 25 maart 2010, 19:03

Dag iedereen,

vandaag echo gehad op 25w6d en op zich is alles goed. Maar het loopt wat achter, het gewicht ligt onder gemiddelde van 25weken. Ze zei nog niets om je ongerust over te maken maar ze moeten het in de gaten houden. Binnen 3weken wil ze me terug zien. Ik moet binnen 10dagen wel naar huisarts om opnieuw bloeddruk, bloed en urine te controleren. Want mijn bloeddruk stond 13.9, hou ook vocht vast maar ze zeggen nog niets ernstig maar we gaan het in de gaten moeten houden. Heb zo een dubbel gevoel, aan de ene kant superblij dat we ons kindje terug gezien hebben maar heb er niet echt kunnen van genieten omdat het niet echt goed groeit. De vorige keer aan 22w was wel alles nog goed en plots niet meer.

groetjes prutske

mies
Berichten: 3814
Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44

Bericht door mies » 25 maart 2010, 21:12

Prutske, dikke knuffel! Ik ken dat gevoel, als het plots niet meer allemaal 100% ok is. Ze zeggen dan iets in de aard van "onder het gemiddelde", of "aan de ondergrens van het normale" en in je hoofd speelt er zich al een heel rampscenario af.
Maar uiteindelijk zijn gemiddelden ook gemiddelden he. Er zijn er altijd boven, en onder. Die perfect normaal zijn.
Dat is zo vóór de geboorte, en ook erna...

Je beebje heeft in ieder geval al de grens van de levensvatbaarheid bereikt, dus mocht het toch echt totaal de verkeerde kant uitgaan zouden ze ingrijpen. Maar voorlopig is jouw buikje nog steeds de beste couveuse!
(ikzelf lag plat vanaf week 26, ik weet hoe het voelt om minder goed nieuws te horen op die zwangerschapsleeftijd...)

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 26 maart 2010, 9:30

Prutsje, dikke knuf. Was er nu al iets te zien in je eiwitten. En weet je, het is zoals Mies zegt het zijn gemiddelden. Dus geen vaste norm hé. Probeer je niet al te veel zorgen te maken, al weet ik heel goed dat dat gemakkelijker gezegd is dan gedaan.
Plus, denk ook aan het feit dat ze je beter goed opvolgen dan dat ze niets zegt en niet opvolgt en het wel verkeerd loopt. Bether safe than sorry.

Liefs,

Bokje

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 26 maart 2010, 9:55

Ook knuff van mij Prutske! Een weekje "achter" is nog niet veel, zoals je gyne zegt nog geen reden om alarm te slaan. En Mies heeft gelijk, het was ook het eerste wat ik dacht toen ik verhaal las. Je beebje is levensvatbaar, nog een beetje kantje boordje nu maar ik dacht dat ze beebjes er pas uithalen als ze weken achterstand hebben. Zo'n beebje kan veel meer hebben dan je zou denken!

Dus kop op meid, probeer je niet te veel zorgen te maken (makkelijk gesproken ik zou er ook ziek van zijn denk ik), en verzorg jezelf goed!

Lissa
Berichten: 389
Lid geworden op: 28 januari 2010, 8:54

Bericht door Lissa » 26 maart 2010, 9:55

Hei Natstar,

Maak ook niet genoeg progesteron aan op natuurlijke wijze. Ik neem ook 4X2 utrogestans per dag + 5 progynova(ook progesteron, maar dan orale inname) per dag, vanaf het ogenblik dat m'n test positief was. Mijn progesteron staat nu heel goed, ik ben 8 weken en 3 dagen en ook nog angstvallig aan't aftellen naar de 'magische' 12 weken grens. Hoeveel weken ben je? Heb je al zwangerschapsverschijnselen; bij mij zijn die vorige week pas goed doorgebroken en dat geeft je toch een iets veiliger gevoel; en de eerste echo ook natuurlijk.

Nog heel veel succes, lissa

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 71 gasten