Bericht
door missziggy » 30 september 2012, 22:20
Hey iedereen alles is prima hier, en ons poppemieke doet het erg goed. Ons Eline reageert ook heel goed op de komst van haar zusje, ik vroeg daarjuist al lachend aan mijn man 'gaan we er nog eentje maken?'. Ik ga hier alvast mijn geboorteverhaal zetten.
25 SEPTEMBER, ELISE IS GEBOREN!
We gaan eerste een beetje terug in de tijd, donderdag 20 september begin ik s’nachts pijn te krijgen in mijn buik, zijn dit nu weeën? Ze komen om de tien minuten ongeveer en dat gaat zo’n twee uurtjes door. Slechte nacht gehad.
Vrijdag 21 september, Eline gaat met moeke naar de kermis, zelf zie ik het niet zo goed zitten van te gaan met Eline, want ik heb nogal veel last in mijn buik de laatste weken en kan niet zo goed meer stappen. S’middag heb ik met Eline een beetje gerust op ons bed. Rond een uur of vier krijg ik opeens een bloeding en terug die weeën. Ik heb toen mijn ouders gebeld om op Eline te letten. Mijn vader heeft mijn weggevoerd, en tegen dat ik in het ziekenhuis was was mijn man er ook. Weer weeën en vrij regelmatig. Maar plots vielen ze weg. Ik verloor daar ook nog wat bloed en een stuk van de slijmprop. We hebben dan gevraagd of we terug naar huis mochten want het zou toch nog even duren. Zaterdag terug zelfde liedje, weer weeën en bloedverlies. Wel gauw even de gelegenheid gehad om nog een mooie gipsbuik te maken. Want dat wou ik wel, ik had dat tenslotte niet van Eline en misschien zou dit wel eens de laatste zwangerschap kunnen zijn...
Zondag zijn we bij mijn man zijn ouders gaan eten, en weer die weeën,zelf overdag. Terug naar de materniteit, maar weer vallen ze weg en nog altijd dezelfde opening, 3 cm en mijn baarmoederhals was een beetje meer verstreken maar de baby zat nog altijd hoog.
Ik was blij dat ik maandag naar de dokter kon gaan. Terug zelfde liedje, 3 cm en hoog, de dokter zegt als je volgende week nog rondloopt kunnen we eventueel je water breken, want zo hou je het ook niet vol...Ik ben momenteel doodop en heb bijna geen energie meer om te bevallen, en mijn schoonma zei dat ik mijn tijd ging uitdoen, zelf nog overtijd zou gaan... , allé dat zeggen haar tarotkaarten toch, 14 oktober stel je voor!
Mijn schoonzus zei dan het omgekeerde, jij gaat deze week nog bevallen!
En plots maandag om 18 uur breekt mijn water! direct oppas voor Eline geregeld, mijn ouders terug, zij blijven overnachten deze keer, mijn schoonouders gebeld, want ik kon het niet laten om te zeggen dat haar kaarten hebben gefaald!
In het ziekenhuis terug aangekomen, vijf cm yeah! dat kan nu toch niet meer lang duren...
Veel pijn en veel weeën later geraak ik aan 8 cm, ik ben uitgeput, Ik wist niet dat ik zo kon brullen van de pijn. Maar ik blijf steken op 8 cm. Paar keer epidurale gevraagd, maar de vroedvrouw probeer me te overtuigen om te blijven volhouden, en mijn man ook, Je doet dat goed vrouwtje zegt hij dan... pfffff hij voelt die pijn niet, en dan gaat zo’n antwoord door merg en been. Neem een badje, de eerste minuten was dat zalig en dan die wee, aaaauuuw, neen ik kon het niet meer ik wil epidurale, terug beginnen roepen van de pijn, het ging echt niet meer. Hoe spijtig ook ik heb dan epidurale gekregen. Maar het was wel een opluchting, geen pijn niet meer, maar plots werkte dat machientje niet meer, en ze gingen een tweede prik steken. oef terug opluchting en pijnvrij! En dan gaat het plots erg snel, om 2.15 s’nachts krijg ik persgevoel, en de baby zit klaar om te komen! We gaan eens kijken wat dat persen geeft. Baby komt plots heel snel en de vroedvrouw vraagt om nog even te wachten tot de gynacoloog er is. Om 2u35 is Elise geboren!
Een flinke meid van 3kg355, 48 cm groot! En dat voor bijna drie weken te vroeg geboren te zijn! Het voelt zalig aan, terug een baby in de armen! We zijn echt keigelukkig met ons twee dochtertjes! Echt een droom dat uitgekomen is! Ik zou langs deze weg ook het uz gent willen bedanken voor al hetgeen ze hebben gedaan om onze droom uit te laten komen! Van de drie pogingen twee keer zwanger, voor ons is dat ongelooflijk! Ik heb altijd heel heel veel buikpijn gehad door mijn endometriose graad vier en twee operaties, ik had nooit durven hopen dat ik kindjes zou mogen krijgen. En kijk, boven ligt er eentje te slapen en beneden slaapt er eentje in haar wiegje! Ook mijn gynacoloog wil ik bedanken voor al het gene hij gedaan heeft om me toch maar gerust te stellen en doorheen me de zwangerschap te loodsen! En uiteraard ook de verdwaalde ooievaar! Jullie heb ik leren kennen via een artikel in de dag allemaal, en dan de boek gekocht en zo de site ondekt! Ook al heb ik nooit veel geschreven hier, bijna dagelijks kwam ik antwoorden zoeken op vragen die ik had omtrent fertiliteit en zwangerschap! Bedankt dat jullie bestaan!
Aan mijn forumvriendinnekes en vriendjes, allemaal een gezond en prachtig kindje toegewenst!
Veel liefs
xxx