Miesje,
Ik leef met je mee ook al weet ik niet wat je nu moet doormaken, moet verschrikkelijk zijn, die onzekerheid.
vind dat je dat fantastisch doet ook al voelt het voor jou helemaal niet zo goed aan. objectief gezien kan je alleen maar afwachten maar een hcg bepalen kan je wel moed geven en je 'subjectief gezien' erdoor helpen.
en anders kan je altijd hier komen tetteren, we trekken je erdoor meideke;)
liesje
Zwanger en bang
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Lieve lieve Mies,
Ik vind het super jammer je hier te treffen. Ik hoop echt dat mini-Mies2 gewoon een grote ravage aan het aanrichten is bij je door zich lekker verder in te nestelen.
En tuurlijk zijn het hoop- en angstmonster gerechtvaardigd in deze situatie. Ik vind het super erg dat je je tweede zwangerschap zo moet starten. Terug met een dikke vette onzekerheid. Zeker als het bloedverlies zo op en af gaat. Vreselijk gewoon.
En platliggen is nooit fijn hé. Maar idd als het zo warm is en je een kleine meid hebt van 6 maanden zijn is het des te frustrerender.
Kan je een beetje buiten liggen? Id schaduw dan want id zon is het echt niet uit te houden.
En toen ik bruinverlies had vroeg mijn gyn of ik nog utro nam. Want dat kan idd bloedverlies veroorzaken. Ik was toen al gestopt en heb dus niet meer verder doorgevraagd waarom. Mijn baarmoederhals hebben ze nagekeken en daar was het niet van. Hebben ze dat bij jou niet gedaan?
Dikke knuf hé meid!!!
Liefs,
Bokje
Ik vind het super jammer je hier te treffen. Ik hoop echt dat mini-Mies2 gewoon een grote ravage aan het aanrichten is bij je door zich lekker verder in te nestelen.
En tuurlijk zijn het hoop- en angstmonster gerechtvaardigd in deze situatie. Ik vind het super erg dat je je tweede zwangerschap zo moet starten. Terug met een dikke vette onzekerheid. Zeker als het bloedverlies zo op en af gaat. Vreselijk gewoon.
En platliggen is nooit fijn hé. Maar idd als het zo warm is en je een kleine meid hebt van 6 maanden zijn is het des te frustrerender.
Kan je een beetje buiten liggen? Id schaduw dan want id zon is het echt niet uit te houden.
En toen ik bruinverlies had vroeg mijn gyn of ik nog utro nam. Want dat kan idd bloedverlies veroorzaken. Ik was toen al gestopt en heb dus niet meer verder doorgevraagd waarom. Mijn baarmoederhals hebben ze nagekeken en daar was het niet van. Hebben ze dat bij jou niet gedaan?
Dikke knuf hé meid!!!
Liefs,
Bokje
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Willen jullie asjeblief nog een beetje voor mij duimen?
Ik heb hier de hoop verloren, de tranen stromen hier over mijn wangen, maar toch mag ik nog niet opgeven en moet ik het minstens volhouden tot morgen. Ook al heb ik best veel bloed verloren.
En anderzijds vind ik dat ik niet verdrietig mag zijn, ik heb al zo'n chance gehad door spontaan zwanger te worden. Velen zullen zowiezo jaloers zijn op mij.
En toch doet het zo'n pijn he...
Ik heb hier de hoop verloren, de tranen stromen hier over mijn wangen, maar toch mag ik nog niet opgeven en moet ik het minstens volhouden tot morgen. Ook al heb ik best veel bloed verloren.
En anderzijds vind ik dat ik niet verdrietig mag zijn, ik heb al zo'n chance gehad door spontaan zwanger te worden. Velen zullen zowiezo jaloers zijn op mij.
En toch doet het zo'n pijn he...
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Mies dikke dikke knufff!! Komaan zenne. Nog één nachtje slapen en je weet al iets meer.
Hoop als je kan en anders niet. 't Maakt voor je embyke toch niets uit. Alleen voor jezelf. Ga maar mee met de rollercoaster aan emoties, laat je meedrijven, niet ertegen vechten...
Wij duimen voor je, tuurlijk!!!
En natuurlijk mag je verdrietig zijn. Zeer zeker! Tis een echt wondertje dat er gebeurd is, en het dan mss moeten afgeven... Tis sowieso vreselijk meid, spontaan of niet, die onzekerheid... Je hebt alle recht om verdrietig te zijn! Heb je steun aan je ventje? Gaat 't voor hem?
Hoop als je kan en anders niet. 't Maakt voor je embyke toch niets uit. Alleen voor jezelf. Ga maar mee met de rollercoaster aan emoties, laat je meedrijven, niet ertegen vechten...
Wij duimen voor je, tuurlijk!!!
En natuurlijk mag je verdrietig zijn. Zeer zeker! Tis een echt wondertje dat er gebeurd is, en het dan mss moeten afgeven... Tis sowieso vreselijk meid, spontaan of niet, die onzekerheid... Je hebt alle recht om verdrietig te zijn! Heb je steun aan je ventje? Gaat 't voor hem?
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Oh Mies, hier draaien de duimen volop! Ween maar meid!!!
En niemand zal op jou jaloers zijn. Zeg wie wil nu een miskraam of je nu spontaan bent zwanger geworden of vie behandeling. Niemand wil een miskraam. Trouwens maakt het dan uit; in the end je ben niet zwanger als je miskraam hebt. Maar dat is allemaal als als als hé. Wij duimen hier volop dat het goed blijft gaan!!!!! En een megamegamega dikke knuf!!!!
Liefs,
Bokje
En niemand zal op jou jaloers zijn. Zeg wie wil nu een miskraam of je nu spontaan bent zwanger geworden of vie behandeling. Niemand wil een miskraam. Trouwens maakt het dan uit; in the end je ben niet zwanger als je miskraam hebt. Maar dat is allemaal als als als hé. Wij duimen hier volop dat het goed blijft gaan!!!!! En een megamegamega dikke knuf!!!!
Liefs,
Bokje
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Miesje miesje toch,
Natuurlijk wordt hier volop voor jou geduimd! Ik weet maar al te goed dat bloedverlies er nooit goed uitziet, maar ik ga even mijn verhaaltje opnieuw doen.
Op de dag voor mijn bloedname (icsi), kreeg ik mijn maandstonden, dacht ik. Poging mislukt, op naar de volgende. Was echt zwaar bloedverlies, leek op hele hevige maandstonden, wat ik op die hele icsi-hormonenwinkel stak.
Voor de formaliteit een bloedname laten doen, en wat bleek? Toch zwanger.
Ik heb bloedverlies gehad op 4 weken, op 6 weken, daarna nog verder bruinverlies tot ik rond 12 weken een mega-bloeding kreeg, en ik er echt helemaal van overtuigd was dat het mis was gegaan.
Pas toen hebben ze gezien op de echo dat ik met een tamelijk grote bloedklonter in mijn baarmoeder zat.
Volgens mijn gyne zal die er waarschijnlijk al gezeten hebben van in't begin, en heeft het vruchtje zich ingenesteld op een ader, wat bloedverlies veroorzaakte, en is dat zich naderhand gaan ophopen in mijn baarmoeder.
Intussen ben ik bijna 35 weken ver, en ik kan met z'n momenten nog altijd niet geloven dat ik echt nog een kindje op de wereld ga zetten...
Dus, de kans is inderdaad 50/50, dat heeft mijn eigen gyne mij ook altijd gezegd tot ik ongeveer 16 weken was, toen was het gevaar zowat geweken.
Maar dat wil niet zeggen dat je niet mag blijven hopen. Dit wonder is jou zooooooooooo hard gegund, je kan het niet geloven hoe content ik ben dat het soms ook nog wel eens zo maar eens wil lukken! Dat geeft hoop en moed aan iedereen hier op DVO!
Hopelijk heb je snel een beetje zekerheid, kom hier maar veel je hart uitstorten, en ik steek intussen een kaarsje aan!
Dikke knuffel
Katleen
Natuurlijk wordt hier volop voor jou geduimd! Ik weet maar al te goed dat bloedverlies er nooit goed uitziet, maar ik ga even mijn verhaaltje opnieuw doen.
Op de dag voor mijn bloedname (icsi), kreeg ik mijn maandstonden, dacht ik. Poging mislukt, op naar de volgende. Was echt zwaar bloedverlies, leek op hele hevige maandstonden, wat ik op die hele icsi-hormonenwinkel stak.
Voor de formaliteit een bloedname laten doen, en wat bleek? Toch zwanger.
Ik heb bloedverlies gehad op 4 weken, op 6 weken, daarna nog verder bruinverlies tot ik rond 12 weken een mega-bloeding kreeg, en ik er echt helemaal van overtuigd was dat het mis was gegaan.
Pas toen hebben ze gezien op de echo dat ik met een tamelijk grote bloedklonter in mijn baarmoeder zat.
Volgens mijn gyne zal die er waarschijnlijk al gezeten hebben van in't begin, en heeft het vruchtje zich ingenesteld op een ader, wat bloedverlies veroorzaakte, en is dat zich naderhand gaan ophopen in mijn baarmoeder.
Intussen ben ik bijna 35 weken ver, en ik kan met z'n momenten nog altijd niet geloven dat ik echt nog een kindje op de wereld ga zetten...
Dus, de kans is inderdaad 50/50, dat heeft mijn eigen gyne mij ook altijd gezegd tot ik ongeveer 16 weken was, toen was het gevaar zowat geweken.
Maar dat wil niet zeggen dat je niet mag blijven hopen. Dit wonder is jou zooooooooooo hard gegund, je kan het niet geloven hoe content ik ben dat het soms ook nog wel eens zo maar eens wil lukken! Dat geeft hoop en moed aan iedereen hier op DVO!
Hopelijk heb je snel een beetje zekerheid, kom hier maar veel je hart uitstorten, en ik steek intussen een kaarsje aan!
Dikke knuffel
Katleen
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Lieve Mies
'k kan me een beetje inleven in hoe je je voelt. Weeral een rollercoaster van emoties. Voorbereid op het ergste en toch zo vol hoop op je wondertje.... de natuur moet ook hier haar gang gaan.
Probeer zo veel mogelijk rationeel te blijven, ook al is dat niet makkelijk.
Ik duim keihard voor jou en mini-mies2! Dat het snel morgen is en je meer nieuws hebt
Dikke knuf van mij en aai van Amber!
'k kan me een beetje inleven in hoe je je voelt. Weeral een rollercoaster van emoties. Voorbereid op het ergste en toch zo vol hoop op je wondertje.... de natuur moet ook hier haar gang gaan.
Probeer zo veel mogelijk rationeel te blijven, ook al is dat niet makkelijk.
Ik duim keihard voor jou en mini-mies2! Dat het snel morgen is en je meer nieuws hebt
Dikke knuf van mij en aai van Amber!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten