Dag dames allemaal,
Amai, ik had wel effe tijd nodig om bij te lezen hier..
Dit is by the way, die andere "ouwe doos" hier, he Liezeke. (In meer dan een opzicht dan, ik ben op Moppie na, de oudste mammie van de bende? )
En ik heb weer bij geleerd. Ik dacht dat dat gepriegel in mijn buik nog voorzien was van een genitale knop, die absoluut nog niet op "een mossel" ging lijken, laat staan op een vis.
En ik wist dat de hersenfunctie nu al op gang gekomen was en dus tot beweging ging leiden. Maar dit soort beweging had ik toch nog niet in gedachten... Een appeltje dus met een steeltje aan... DIKKE proficiat.
Nog effe en dan ook hier de nekplooi meting. Stel nu dat het eens niet is wat je hoopt? Ik zou er echt niet goed van zijn. Eindelijk zo ver geraken, en dan.... Ik werk dagelijks met mensen met een (verstandelijke) beperking.Ik wéét dat vandaag een goed kwalitatief leven binnen het bereik ligt. Maar toch, een gemakkelijke weg wordt het nooit....
Enfin, ik hoop dat zo een moeilijke beslissing mij (en ons) bespaart zal blijven.
Ik begin ook te merken dat de knop van mijn broek mij geen deugd meer doet. Vooral bij zit is het erg. Maar ik heb dat dus ook, ik durf niet achter een boek gaan. Ik geraak echt die drempel niet over. zo zot. Ik slof hier in huis rond als ma Flodder in mijn trainingsbroeken. (Dan nog met klodders verfspatten op wegens verbouwingen. En mijn alleroudste zit nu eenmaal het beste)

Enfin, manlief wordt geacht alleen de bovenkant in het oog te houden. (Ik heb precies een tweede pubertijd doorgemaakt. Oh, mochten die toch eens blijven staan.)
Aan de dames die zich zorgen maken over pijn aan stuit, soms echt wel hevige krampen of constant vies gevoel in de onderbuik. Geen paniek, dat hoort er echt bij.Ik ben tijdens mijn eerste weken bij een vriendin een paar yogha-oefeningen gaan doen, speciaal bedoeld om de onderrug te stretchen. Mensen, wat deed dit deugd... Daar is wel echt veel gaande hé, daar beneden.
Aan allen nog een dikke zoen en tot binnenkort. X