ex-IVF/ICSI-clubje

[liezeke]

L***,

ook hier een dikke knuffel meid.
zelfde woorden en zinnen draaien in mijn hoofd;

'game.set. match. winner: murphy'

maar ook die vechtlust:

'weg met murphy... yes.we.can. eventually...'

zoen,

liesje

[DUYCK]

l***= ik wens je een allerdikke knuffel toe. ik ga vanavond nog eens terugkomen om je aan te moedigen. ga terug gaan werken.

[zandloper]

L***, oh nee, wat een slag zeg. Ik was zo aan het duimen dat het goed zou komen. Ik leef met je mee hoor! Een hele dikke knuffel van mij!

xxx

[L***]

dankjulliewel lieverds allemaal!
ik heb heel veel aan DVO (weeral).

blijkbaar zijn er nog dames hier die een miskraam te verwerken kregen. ook al is het hier misscien niet de plaats ervoor, toch zou ik het even willen vragen... wat zijn jullie ervaringen? waren jullie snel terug zwanger? hebben jullie 1 of meerdere miskramen te verwerken gekregen?
is er iemand die dit wil delen?

mijn grootste schrik hiervOOr was "stel, dan ben je ein-de-lijk zwanger en dan krijg je een miskraam". nu wordt mijn nieuwe grootste schrik "stel dat we meerdere malen een miskraam krijgen? dat er daar OOK een probleem zit?"

het gaat wel met me. ik heb erge buikpijn en veel bloedverlies (ben er blij om, dat zal een curretage overbodig maken) en als ik heel eerlijk ben, ben ik ondanks dit grote verdriet, strijdvaardiger dan ooit: ik wil eigenlijk zo snel mogelijk weer beginnen. en nog liever: weer zwanger worden. raar hoe een mens telkens weer vooruit denkt en verder wil. en zo snel al...

ik ga me in de zetel nestelen (ben voor paar dagen aan zee: uitwaaien, tranen in de wind) met dekentje en bij dvd's, met een pannekoek (en buikkrampen)

xxx

[clau]

L*** hier zijn geen woorden voor... Ik huil in stilte met je mee. Het moet verschrikkelijk zijn Zo dichtbij je droom en dan word je dat zo bruut ontnomen. Hele dikke knuffel meid. Neem je tijd om dit verdriet te verwerken. Sterkte

KIm: Leuk een meisje!!! Dacht gister dat het aan mn pc lag dat ik niet op DVO geraakte, zelfs naar mama gebeld of zij wou checken of het daar wel ging Verslaafd? Nee hoor

Object: Hoe was jou echo?

Hope: ik heb pas 25 okt echo. Ga vanavond wel naar HA om bloed te laten trekken en voor mn rug (enorm last van lage rugpijn). En ik hoop stiekem dat hij een echo wilt maken om me wat gerust te stellen (heeft zo een echoapparaat in zijn praktijk) .

Ik heb even een vraagje: De dames die een piercing hebben... hebben jullie deze uitgedaan? Vanaf hoeveel weken? Ik meen ergens gelezen te hebben dat het slecht is, maar waarom verkopen ze dan zwpiercings?

[Sterretje]

Van mij ook een grote knuf L***. dit is zo oneerlijk.

Huil maar goed uit, dikke troostknuf en ik wens je verder veel succes!
xxx

[Bjorn en Kim]

L*** chapeau dat je zo strijdvaardig bent, ik hoop dat ze je imense verdriet snel gaan belonen met een wondertje!

Clau ik had vroeger een piercing als ik een jaar of 18 was dus die was al jaren uit maar ik heb nu sinds mijn 1e zwangerschap een imens lidteken boven mijn navel, Die twee kleine puntje zijn gans gaan openscheuren dus vraag raad aan je gynae, doe je piercing uit en goed vochtinbrengende creme smeren!!! Heb hier dik spijt van dat ik dit ooit liet doen...

Ik werd gisteren ook bijna gek, ik wou mijn geluk uitschreeuwen en kon niet op DVO zo gemeen!

[clau]

Oei das minder Zal het dan straks maar al ff aan de HA vragen als hij het weet. Zag dat eergisteren toevallig ook bij een vrouw op babyboom, ook een groot litteken waar haar piercing had gezeten. Ik smeer iedere dag zo een zalfje van zwitsal 'mama buik balsem' beetje vroeg nog maarja we kunnen maar beter op tijd beginnen he

Héél gemeen

[dinootje]

hier hetzelfde verhaal ivm piercing Kim

[liezeke]

L***,

ik wou ook meteen terug zwanger worden. was niet alleen verslaafd aan dvo, ook aan zwanger zijn;)
dat je dat meteen weer wil is niet zo vreemd hoor en blijkt uit onderzoek ook niet negatief te zijn voor je rouwproces. alleen is dat rouwproces ook zwaar. maar nog eens; onderschat de kracht die in je zit niet, hé meid. al zijn dat woorden die ik van een andere vrouw heb in de mond gekregen.

dat je een miskraam hebt gehad, tgoh, ik vermoed (al hoop ik van wel) dat er niet veel anders dan 'pech' gaat uit de bus komen. ik zou het graag willen maar niemand kan je de garantie geven dat zoiets verschrikkelijks je niet nog een keer overkomt. shit just happens. jammergenoeg.
hoe je met shit omgaat is bij iedereen verschillend en er is geen succesrecept wel veel tips en ervaringen van anderen, maar dan nog. dan nog komen we hier door en zingen we op het einde van ons leven;
'i did it myyyyyyyyyyyyyyy way...'

zoen,

liesje

[L***]

liesje,

je bent toch zo'n lieverdje, echt ongelooflijk!
dankjewel dat je er bent

yes we can

[knuf]

L***

Ook van hieruit heel veel sterkte. Ik weet perfect wat je doormaakt.

Ik kreeg op 10 september te horen dat ik, na 3,5 jaar met talloze iui en 5 IVF/ICSI, zwanger was, maar dat hcg laag was. 4 dagen nadien verlossende telefoontje dat hcg heel mooi gestegen was. Ik zat weliswaar onder de curve, maar het steeg mooi. 4 dagen later liet ik opnieuw bloed nemen. Daaruit bleek echter dat de stijging van mijn hcg wat vertraagde. Daarom kreeg ik op precies 6 weken een echo. Dat was een grote ontgoocheling: er was niets te zien. 2 dagen later mocht ik terugkomen. Toen zagen ze een klein vruchtzakje en ondertussen bleef mijn hcg stijgen. Ik heb zo 2 weken tussen hoop en wanhoop gezweefd.
Sinds vorige week dinsdag (ik was toen 8 weken) weet ik dat dit definitief op een miskraam uitdraaide. Omdat ik nog steeds geen bloedverlies had, zelfs na stoppen van utro niet, heb ik Cytotec moeten nemen. Deze pillen zijn een soort weeënopwekker. Ik moest deze vaginaal inbrengen om mijn baarmoeder te laten samentrekken.
Het voorbije weekend heb ik die pillen ingebracht. Ik kreeg wel wat bloedverlies, maar niet overdreven en zonder krampen. Eergisteren, dinsdag, heb ik de hele dag rugpijn gehad en het gevoel alsof ik naar t toilet moest gaan. Toen ben ik het eerste vruchtzakje verloren. Vandaag is ook het tweede uitgezakt.

Het doet nog steeds pijn, zeker omdat een goede vriendin van me een week na mij was uitgerekend. Bij haar zie ik de zwangerschap evolueren en denk ik steeds aan hoe het ook bij mij had kunnen zijn.

Maar ik ben ook strijdvaardig. We hebben maar 1 terugbetaalde poging meer tegoed, maar daar willen we voor de volle 100% voor gaan.

Sterkte!

Knuf

[Isolde]

allerliefste L***,

Eerst en vooral wil ik je zeggen hoe hard ik met je meevoel. Ik heb precies hetzelfde meegemaakt bij mijn eerste ICSI. Ik heb me toen 1 weekend hondsellendig gevoeld, gehuild, geschreeuwd, veel geslapen en heel veel brownies gegeten. En op maandagochtend stond ik voor de spiegel mij op te maken om te gaan werken en ik weet nog zo goed dat ik mijn lippen tuitte en naar mijn borsten stond te kijken en ze plechtige beloofde "ik geef niet op, nu niet, morgen niet, nooit niet...ooit zullen jullie melk produceren" en ik vecht tot de laatste terugbetaalde ICSI. Eens op mijn werk was ik terug vertrokken, even energiek as ever en toen ik thuis kwam was ik een ander mens. Ik zat terug vol kracht en goesting om te spuiten, bloed te laten trekken, de ellendige ww in te gaan, het zou me gewoon lukken en daar had ik alles maar dan ook alles voor over. Ik bedacht me ook dat de innesteling dus wel degelijk lukte, dat ik zwanger kon worden, dat het gewoon een chromosonale fout was, kan NIEMAND wat aan doen!

En kijk, lieve L*** tweede ICSI opnieuw zwanger, uiteraard doodsbenauwd geweest voor opnieuw prille miskraam - dat heb je wel ondervonden toen ik dat bewuste zonnige weekend hier kwam schrijven over mijn angst voor bbz enzo - dat was puur de angst van de prille miskraam die kwam opzetten.

Nu gaat het me stukken beter, ik heb de echo gezien en ben nu al verder dan toen ik de miskraam kreeg.

Uiteraard heb ik nog steeds een bang hartje maar dan een gezond bang hartje, zoals elke straffe madame hier op DVO.

Jij bent ook zo een straffe madame L***, goed dat je aan zee bent, huil maar goed, laat het er allemaal maar eens goed uitkomen en troost jezelf met de lekkerste zeepannekoeken ever! Lieverd, ik wacht hier om je terug met open armen te verwelkomen en ik ben er zeker van, lang gaat dat niet duren.

Er is ook een topic bij ICSI zwangeren/niet zwangeren. Ik schrijf daar ook op, schrijf je daar ook af en toe eens op hoe het met je gaat, dan kan ik je zo ook blijven volgen. Deal??

Dikste kus en You can Do it!
Isa X

[Bjorn en Kim]

Lieve meiden, ooit komt er een dag dat het goedkomt geloof me!

Clau en dinootje zo'n lidteken zoals op babyboom heb ik ook, nu na de zwangerschap trekt dat terug wat samen hoor maar toch... niet zo'n aangenaam zicht! Rotte piercing maar ik weet dat ik m'n dochter nu later kan aantonen het nooit te doen

[cara]

L***, elke keer als ik dit topic opende, hoopte ik op enkel goed nieuws. Ik vind het zo erg voor je dat dit deze keer niet het geval was.

Een miskraam, het is een slag in je gezicht. Neem je tijd om dit wat te verwerken, zolang je nodig hebt en op de manier die je nodig hebt. Dat je ondertussen ook al terug uitziet naar het opnieuw zwanger worden, dat je strijdlustig bent om moeder natuur terug op haar plaats te zetten en dat je nu des te meer verlangt naar een klein beebje om te knuffelen, dat zijn allemaal normale reacties. De hoop en de angst zullen elkaar waarschijnlijk wel afwisselen en laat ze allebei maar toe.

Mijn verhaal is niet het beste verhaal om je gerust te stellen, dus ga ik het in dit topic niet helemaal uit de doeken doen, maar het kan een geruststelling zijn dat ik, nadat de behandeling voor het eerst geslaagd was (en ik jammer genoeg een miskraam kreeg), ik meteen bij de volgende behandeling terug zwanger was. En ik weet het, je mag je niet vergelijken met anderen, maar het is soms toch geruststellend om te merken dat je na een miskraam snel terug zwanger kunt raken. Ik wens het je in elk geval heel erg toe!