[
Dan is blijkbaar in die vier jaar niets veranderd. Ik had daar toen beter niet naartoe gegaan, san had ik le nu niet zo schuldig gevoeld om zelfs maar te denken om het niet te proberen. Nu ga ik mijn goede raad weggeven se: als jij dat niet ziet zitten, denk er dan geen twee keer over na en begin er niet aan.
Iedereen hier zegt me ook van dat te doen. Maar omdat ik het bij onze zoon wel heb geprobeerd, heb ik nu zo het idee dat ik het deze baby ook moet gunnen, en toch, denk ik dat, als ik er niet voor 200 % achter sta, het toch niet gaat lukken... Dus waarom me al die stress op de hals te halen.
Mag ik vragen wie die brainwashsessie gaf? Ik heb woensdag een afspraak bij een lactatiekundige van ghb en wil in geen geval iemand die niet luistert en me enkel wil overtuigen. Dan annuleer ik liever en zie ik wel op het moment zelf.
Over de vroedvrouwen op ghb, op de materniteit: allemaal schatten, geel begripvol, ze hadden bij ons heel snel Dior dat ons manneke honger had en hij kreeg al snel extra voeding, niet met fles, omdat hij dan zeker niet meer aan de borst zou willen drinken. Enkel ene keer een 's nachts, dat was een echte tang, alhoewel ze zich heel lief voordeed. Ze gaf me zelfs haar telefoonnummer, want ze werkte ook nog als zelfstandige lactatiekundige en we mochten haar contacteren als we terug thuis waren.
Ons Ventje had honger, en kreeg een ietsiepietsie kV bij. En meer niet: de rest moest hij bij mij halen, maar dat kon hij niet, want er was niks! Het was niet dat hij lui was of zo... Die nacht heeft hij bijna heel de nacht geweend en san zei die trees dat Seat normaal was, dat er zo nog nieuwe mama's aantal rondwandelen waren omdat alle kindjes kraampjes hebben. Akkoord, maar onze sukkelaar had honger!
Na het wisselen van shift was het probleem snel opgelost. En de andere vroedvrouwen zeiden idd dat het een extreme pro-bv madam was
Een goeie raad aan iedereen hier: jullie zijn de mama en met de woorden van een kinderarts op spoed: mommy knows best!
Het instinct is naar het schijnt zo groot, dat je als mama heel goed weet/voelt wat er is, ook al denk je van niet.
Laat je niet afschepen door verpleegsters en zo. Doe wat jij denkt dat goed is.[/quote]
Ik weet niet hoe die dame heette, beetje ouder met bruin haar (daar ben je natuurlijk geen bal mee
)
Ik dacht eerst ook een afspraak te nemen met een lactatiedeskundige, ben van dat idee afgestapt. Ze hebben me daar al genoeg op mijn zenuwen gewerkt met hun powerpoint, brochures en A4tjes vol quotes.
We zullen wel zien wat ik er mee doe, als het niet lukt dan stop ik er onmiddellijk mee. Zoals ik zei: beetje vermoeidheid en stress zorgen voor een heel kort lontje
Voor de sterelisatie van die tutjes: waarom zou je ze nu al eens stereliseren om binnen 3 weken nog eens te herbeginnen?
Als je ze wil stereliseren kan je dat toch het best doen net voor je het in zijn/haar mondje stopt of de dagen ervoor? Stel dat dat in het ziekenhuis is steek je het even onder de warme kraan. Ik zou mij er niet te druk in maken, als je ziet wat kinderen allemaal in hun mondje steken denk ik niet dat een tutje veel gevaar kan vormen. Wacht tot hij een hapje neemt uit de zandbak op school of eens aan de kom van één van de hondjes lekt
En dat lawaai, de meeste kinderen slapen toch door heel veel heen (in een crèche is er toch ook veel lawaai). Zolang het niet oorverdovend is en echt schade aanbrengt aan het gehoor (maar dan zou jij het er ook niet uithouden) denk ik niet dat het een probleem vormt.
Nog 3 weken... nu begint het toch lang te worden!
groetjes,
groetjes,
En dan verzamelen geblazen...