Zwanger en bang

[Loeki]

Klinkt helemaal niet raar Zabbie. Je beebje is ook weg hé...

Superdikke knuffel en alvast een spoedig fysiek herstel toegewenst! De rest zal tijd vragen...

[Wappie]

Dikke dikke knuff Zabbie
Natuurlijk voel je je leeg, ik vind het ook helemaal niet raar klinken... Veel veel sterkte!

[Ellentje29]

Hallo

Ik zal me even voorstellen: ik ben 30j oud en na 4 IUI's en 2 verse pogingen eindelijk het verlossende telefoontje gekregen: proficiat, u bent zwanger.

Ik ben nu ongeveer 5 weken ver en heb al 3 dagen lichte bloedingen, maar geen krampen.
Het HCG was vrijdag meer dan verdubbeld, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat alles dan automatisch goed is.

Iedereen zegt dat ik positief moet blijven denken, maar ik ben zo bang dat het misgaat.

Ik weet wel dat het bloedverlies geen goed teken is, maar heeft iemand van jullie toevallig al gehoord of meegemaakt dat het toch nog goedkwam?

[NatSar]

Ik heb het meegemaakt dat het toch nog goedkwam!
Ik was 5 weken en 5 dagen zwanger en had een lichte bloeding gehad. We wisten al van bij de eerste bloedafname dat mijn progesterongehalte véél te laag was, maar toen heeft de gyn ook nog ontdekt dat ons beebje helemaal niet goed ingenesteld was. Uiteindelijk door platte rust, progynova, utrogestan en daar bovenop nog om de 2 dagen een depot progesteron is alles goedgekomen!
Ik hoop dat het bij jullie ook echt goedkomt.

[JD]

Alhoewel het absoluut niet leuk is dat bloedverlies, kan ik je garanderen dat het wel meer voorkomt en heel vaak ook goed afloopt.
Ikzelf ben nu voor de tweede keer zwanger en zowel bij mijn eerste zoontje als bij deze zwangerschap heb ik bloed verloren, telkens rond de 5à6 weken.
Ik had ook elke keer krampen. Beide keren heeft het bloedverlies hier maar 1 dag geduurd (tweede dag enkel nog wat sporen van oud bloed), maar de eerste keer vond ik het behoorlijk veel bloed...

Deze keer kwam ik bij een andere gyn terecht omdat de mijne in verlof was en die wist mij te vertellen dat mensen die zwanger worden na IVF en dergelijke vaker bloedingen vertonen omdat door de medicatie het baarmoederslijmvlies vaak dikker is...

'k Hoop dat het je wat moed kan geven, want 't is inderdaad zeer verschietachtig. Veel succes

[Loeki]

Hoi Ellentje,

Eerst dikke proficiat en dikke knuffel dat je zwangerschap zo begint. Je zou liever een roze wolk opkruipen hé, hoewel, eerlijk gezegd, ik ken er niet veel die dat doen na zwanger te zijn geworden met behandelingen. Kdenk dat 99% ongerust is, bang dat het misgaat, en bij het minste steekje, krampje, druppeltje bloedverlies begint te wanhopen.

Je progesteron zullen ze wel nagekeken hebben, dat doen ze automatisch samen met de zwangerschapstest. Dus als dat te laag zou gestaan hebben, zoals bij NatSar, dan hadden ze dat geweten.

Jij bent dus een van de velen die wat bloedverlies hebben de eerste twaalf weken zonder duidelijke oorzaak. Kheb ooit eens gelezen dat dat zelfs bij meer dan 30% van de zwangeren zou voorvallen. Zelf had ik bij m'n eerste bloedingen van week 8 tot en met 14... Dat beebje is nu een peuter en die ligt lekker te ronken boven. Bij nummertje 2 had ik een bloeding op 8 weken, en ik ben intussen ook bijna 20 weken en hij stampt nog lustig in mijn buik. Dus dat is in beide gevallen goedgekomen. Ik was wel al verder ga je zeggen, maar in de statistiekjes val je in hetzelfde vakje. Echt waar meid, in de meeste gevallen komt het goed. Als je Hcg zo mooi verdubbelt, dan is dat een goed teken. En als het bloeden aanhoudt krijg je binnen een weekje misschien al een echo!

Zeker weten kan niet. En het kan altijd mis gaan. Maar als mama in spé ben je gewoon ook ongerust voor je beebje. Das een gevoel dat nooit meer overgaat, ook al lopen ze lustig rond. Probeer het zo te zien. Dat ongerust zijn hoort bij het mama worden of zijn, en das ook oké.

Ik hoop dat je snel gerust gesteld kan worden, door nog een bloedname, een echo, de zwangerschap die vordert, ... Wanneer kan je terug op controle?

[Ellentje29]

Bedankt voor jullie snelle antwoord. Ik ben blij dat het bij jullie toch nog goed gegaan is. Dat geeft me al iets meer hoop.

Ik heb dinsdag volgende bloedname. Als daaruit blijkt dat de waarden gestegen zijn, ga ik aandringen op een echo, denk ik. Ik weet niet of er dan al veel te zien is, maar dan weet ik tenminste of het beebje er nog zit...

Langs de ene kant ben ik zo blij dat ik eindelijk zwanger ben, maar ik ben momenteel zo ongerust...

En dat is natuurlijk ook niet goed, maar ik kan er niets aan doen. Je zou voor minder bij de 4de dag bloedverlies...

[Loeki]

Maak je daar maar niet teveel zorgen over, over dat ongerust zijn. Goh, moest dat heel belangrijk zijn, er zou hier niemand een zwangerschap uitdragen!

Vanaf vijf weken kunnen ze iets zien op echo (een vruchtzakje). Met zes weken een beebje en met zes weken en half (of zelfs al op zes weken) een kloppend hartje! Maar dat wil niet zeggen dat je een uitleg voor het bloedverlies krijgt hé. Meestal zien ze niets, ze kunnen dan wel zeggen of de zwangerschap er oké uitziet op dat ogenblik. Maar er is altijd de week daarna, en de week daarna, ... .

Ik herken zeker het dubbele blij en ongerust gevoel. Je bent blij, maar je durft het ergens ook nog niet echt geloven, voor het geval het misgaat. Das allemaal oké hoor. We duimen dat de tijd snel voorbij gaat. Kan je je gedachten wat verzetten nog vandaag en morgen?

[Loeki]

Ah ja, en als je 't echt niet trekt, weet dan dat je altijd bij spoed terecht kan voor een bloedname (met resultaat na een paar uurtjes wachten) en eventueel een echo...

[stienemien]

Ellentje, ik heb op 6 weken een heel zware bloeding gehad (met heel veel bloedklonters). Ik dacht toen echt dat het een miskraam was aangezien ik ook wel krampen had (en het meer bloed was dan bij maandstonden). Blijkbaar had ik een grote bloedklonter in mijn baarmoeder, maar was met ons eskimo'tje alles goed. Ik snap dat je ongerust bent, maar weet dat er heel veel vrouwen bloedverlies hebben bij een zwangerschap en dat het vaak gewoon goed komt! Succes!

[Fien83]

Ellentje: Ook hier een succesverhaal ondanks bloedverlies. De eerste bloeding op 6 weken gehad, de tweede op 8 weken, de derde op 18 weken en nu onlangs op 36 weken nog eens. De oorzaak blijft onbekend, maar ik ben wel telkens naar de spoed moeten gaan. Belde dan naar de gyn van wacht en zij heeft telkens gecontroleerd of het beebje op dat moment oké was en dat stelde telkens wel gerust. Hopelijk is jouw bloedname morgen goed en dring zeker maar aan op een echo hoor, want die ongerustheid is verschrikkelijk hé.

[inaatje13]

Hier nog zo'n verhaal. Heb bloedingen gehad van 5 weken tot en met 9 weken. Op 5 weken echt tot in m'n schoenen, en tussendoor heel de tijd sliertjes. Op 9 weken echt klinters bloedverlies (dacht toen echt aan een miskraam). Ben ondertussen 35 weken (allé morgen) en tis dus helemaal goed gekomen. Moest idd ook wel extra progesteron nemen. Komt wel goed!!! We duimen!!!

[Ellentje29]

Dag dames

ondanks jullie bemoedigende woorden heb ik vandaag het nieuws gekregen dat ik gevreesd, maar wel verwacht had na 6 dagen bloedingen: waarden zijn heel hard gezakt, dus miskraam.

En nu dus een maandje rust en dan heel die miserie terug opnieuw. Kan niet wachten...

Ik hoop dat ik jullie binnenkort terug gezelschap kan houden op dit topic, maar dan met beter nieuws.

Nog veel succes aan alle zwangeren en niet-zwangeren.

Ellen

[mindyke]

goh Ellentje
Eenhele dikke knuffel voor jou en je partner!
Hopelijk kanje weer snel hier schrijven.

We duimen mee maar voor nu een dikke knuf

[Fien83]

Oh nee, Ellen. Heel veel sterkte gewenst!