ze had gisteren weer lichte koorts maar lag als een schattig baviaantje krijsgeluidjes te maken tussen ons in de zetel! en maar stampen met die voetjes en grijpen naar die teentjes en ons doen smelten met haar lachjes!
nu ligt ze weer superactief te wezen in haar park.
haar hoest komt stilaan los, maar ze hoest dus echt niet veel. het gepiep bij ademhalen is wel nog wat te horen
het aerosollen is geen succes. maar ja, wat wil je. zo een groot masker op zo een klein gezichtje, dat machien dat zo een hels geluid maakt,
antibiotica heb ik nog niet gegeven. ze heeft duidelijk geen pijn, geen koorts
morgen naar kind en gezin, laat ik de consultatiearts nog eens in de oortjes kijken en dan beslissen of de AB nog nodig is of niet.
'k wou dat ik mezelf ook zo super voelde als I er uit ziet, pfff, mijn hoofd zit vol met watten;
'k ga kacheltje aansteken en me in zetel vleien...