Zwanger en bang

[rainbow]

hey lieve dames,

bedankt voor de bezorgdheid, mindy'ke, en voor het medeleven Noa.
Heb zaterdag de hele dag bruinverlies gehad, redelijk veel zelfs, maar geen vers bloed (oef). Gisteren en vandaag nog zeer lichtjes dus ik hoop dat het weer bijna voorbij is..Heb al veel gefluisterd tegen mijn buik dat het 'bolletje' moet blijven zitten, haha.

Gisteren familiefeest, we hebben het daar dan ook maar gezegd (viel nogal op dat ik kersensap dronk en geen cava)en blijkbaar wisten wel meer mensen dan we dachten dat we al lang probeerden.. enfin, niet dat het mij nu veel kan schelen
Maar ik dacht echt dat ik een blaasontsteking had: ben op die 5 uren dat ik er was 7 keer moeten gaan plassen, en dan hield ik me soms nog in Eens thuis, veel water en cranberrysap gedronken, en lijkt vandaag toch een beetje beter.
En tot slot vandaag mijn eerste dag op het nieuwe werk (vooral overdracht van gegevens door degene die ik moet vervangen) en ondanks vroege opstaan en weinig pauze viel het goed mee. nu ben ik wel moe en nogal hoofdpijn, dus zal rustig avondje worden..
Maar ben al iets geruster weer (al durf ik dat op den duur niet meer schrijven)maar duim toch nog maar voor mij
Hoe is't met de andere dames? 't is hier rustig..

succes voor iedereen!

[mindyke]

toch al wat positiever he, oef. wanneer heb je nu weer echo?

ik duim nog altijd super hard mee!!!

[liezeke]

heej zwangerikskes,

rainbow: nog een paar dagen en eerste echo... wachtzaalmoment is megamoeilijk moment. heel evetjes wennen, tussen al de andere dikke buiken in de wachtzaal... hoop vr jullie dat het niet té lang duurt...

mies, hier wordt nog altijd ge-kaarsjebrand voor jullie!

ondertss sluipt het angstmonstertje stilletjesaan meer en meer in ons leven binnen, ontkennen gaat niet meer (ook al zou ik het liefst van al die ffwdknop indrukken), belangrijke echo's komen dichter en dichter en dichter...

liesje

[cimoca]

Hey Liesje zwangerikske,

dikke dikke dikke knuffel !

We duimen hier allemaal ontzettend hard voor jou.

't moet verschrikkelijk zijn om zo in spanning te zitten. En dooddoeners als 'vertrouwen hebben', 'positief zijn' heb je niet nodig hé.

We gaan met zijn allen Murphy een dikke shot onder zijn poep geven, weg weg weg uit de kempen ( 'k ben toch just hé), zijn gps grondig verstoren ( straat niet opgenomen), hem grondig zat voeren zodat hij nie meer weet wat van voor en van achter is. alles om er voor te zorgen dat hij ver weg blijft van jou en je appeltje.

Cinne

Mies, ook voor jou idem dito, Murphy weg weg weg

[E+P]

Hey iedereen,

ik kom hier ook even mijn hart luchten. In mijn omgeving weet buiten mijn zus (had mijn zwangerschapsbroeken terug nodig) niemand dat ik al zwanger ben en ik heb het toch eens nodig om even te ventileren.

Momenteel ben ik 7 weken en een beetje zwanger van mijn 2de kindje. (uitgerekend rond 21 mei 2012). Het echt geloven en er van genieten, kan ik echter nog niet.

Mijn 1ste zwangerschap na PGD-ICSI (mijn man heeft 1/2 kans om neurofibromatose door te geven) was achteraf gezien een horrorverhaal. In totaal heb ik zo'n 8 weken effectief kunnen genieten van mijn zwangerschap. Na de echo van 12 weken bleek immers dat het hartje van 1 kindje van de tweeling gestopt was. Een zware klap want we hadden er echt al naar uit gekeken. Ik heb pas terug kunnen genieten na de echo op 16 weken om terug in thrillerland te belanden na 22 weken. Mijn baarmoederwand zakte uit en rust was noodzakelijk. Platte rust volgde na 24 weken en uiteindelijk beviel ik na 28 weken 5 dagen van een gezonde jongen van 1,2 kg. Gelukkig...

Nu ben ik echter spontaan zwanger aangezien mijn terugbetaalde PGD-pogingen op waren.

Langs de ene kant ben ik ongelooflijk trots dat na al die mislukte pogingen (oké, ons probleem was wel medisch-genetisch maar toch) toch vruchtbaar ben, langs de andere kant heb ik naast de schrik voor een miskraam nog eens de extra stress van de vlokkentest. Indien deze baby immers toch mijn man's ziekte heeft, hebben we met veel spijt al beslist er afscheid van te nemen. Ofschoon de baby zóooo gewenst is!

Als iemand raad heeft om mijn binnenste wat rustiger te krijgen: graag! Anders, al enorm bedankt om eens te luisteren. Het deed deugd om alles eens neer te pennen.

Groetjes van Eva

[nathalie v]

Eva,

Ik begrijp dat je enorm bang bent, ik zou het ook zijn in je plaats...wat een moeilijke situatie seg, maar raad kan ik je niet geven vrees ik. Wel een dikke virtuele steunknuffel.

[liezeke]

Eva, lieverd,

Jullie hebben ook al jullie deel van de shit gehad, hé. Denk dat ik heel goed kan inkomen dat je een zwangerikske bent nu, tis niet alleen die 12-wkn en dan (hopelijk) een goeie vlokkentest die je moet doorkomen, tzijn ook de weken erna die nog heel zwaar zullen zijn voor jullie. Helemaal 'blanco' aan een zwangerschap beginnen zit er niet in voor jullie,hé..
't Is niet zomaar 'uitkijken nr een baby' voor jullie, tis constant verwerken, jullie zwangerschap. Merk al aan hoe je zegt dat je een 'beetje' zwanger bent, net alsof je nog niet wil zeggen dat je écht zwanger bent. Zelfbescherming? Ontkennen?
't Mag allemaal en tzijn gevoelens die 'part of this deal' zijn. Nogmaals, je bent niet 'gewoon' zwanger, hé!
Hier word ik elke week ietsje misselijker, vlgs ventje net door dat verwerken en het niet vinden van rust. Bij onze Matéo* kon ik rustig een half uurtje rusten (en slapen) overdag om de vermoeidheid wat te temperen maar nu durf ik echt mijn koppeke niet neer te leggen of allerlei gepieker begint te draaien in mijn hoofd. Doe het nu (na mental breakdown dit weekend) wel al is het maar om mijn lichaam de rust te gunnen. Maar echt gerust? Niet echt.
Het is vaak (over)leven van dag tot dag, van uur tot uur, van minuut tot minuut. Klinkt raar voor een buitenstaander (want een zwangerschap is toch 'in blijde verwachting' zijn) mr voor jullie is het 'in bange verwachting' zijn.

zoen,

liesje

[rainbow]

hey lieve zwangerikskes,

inderdaad Eva, iedereen zal wel begrijpen dat jij nog lang niet gerust bent, vreselijk als je voor zo'n keuze zal staan.. dikke knuf. maar ik duim dat het niet nodig is, dat het kleintje in je buik supergezond is!!
liezeke: heb jij het ook zo lastig (gehad) meid.. ik begrijp het, en ik leef met je mee... een heel dikke knuffel en veel moed, en ook rust toegewenst, dat het af en toe wel lukt om wat rustig te worden (mentaal en fysiek)

Hier ook weer opflakkering van ongerustheid..gisteren voor ik ging slapen rood bloed bij het afvegen.. ik schrok niet te doen. en dan moest ik dus slapen.. ik ben uiteindelijk in slaap geraakt (met de schrik dat het deze nacht ging mislopen) en na een uur ben ik luidop wenend wakker geworden (mijn ventje zei dat ik echt riep)Ik had dus gedroomd dat ik tijdens de echo te horen kreeg dat het kindje was gestopt met groeien op 5 weken en dat ze het ging verwijderen. Toen ik door had dat ik wakker was, kon ik nog niet stoppen met wenen, ik was zo over mijn toeren en in paniek pff.. rustig nachtje slapen zal deugd doen zeggen ze dan..
het goede nieuws: het heeft niet doorgezet, maar dus-alweer- wat bruinverlies. pff, rotbruinverlies Ik ga zo opgelucht zijn vrijdag als ik goed nieuws krijg bij de echo (maar ervoor zal ik vol schrik afwachten)en dat idd tussen de andere dikke buiken die wss al lang hun 'gevaarlijke' periode voor bij zijn..
Maandagavond ben ik nog zooo mottig geweest, hele tijd erg misselijk (en dan moeten koken ) barstende hoofdpijn en moe, heb na eten hele avond geslapen. gisteren was ook nog drukke dag op't werk, maar iets beter, dan alleen maar uitgeput en gewoon mottig geweest. Vandaag dagje thuis- oef- en ik heb 0,0 energie. Wil alleen maar slapen, voel me zo slap en heb geen honger (forceren dus)pff..
En voila, ik heb weeral eens mijn beklag gedaan
sorry ladies..sommigen van jullie hebben veel meer reden om schrik te hebben en om te klagen he, I know. nog veel succes voor iedereen, ga nog wat rusten..
liefs

[Vi]

Rainbow,

ik snap je ongerustheid volledig. Bloed-, bruinverlies past niet in het plaatje van zwanger zijn hé. Als het je kan troosten, ik heb de eerste 14 weken van mijn zwangerschap ook geregeld bloed-, bruinverlies gehad en niemand die kon thuiswijzen waar het van kwam want op de echo's was niets abnormaals te zien. Maar ondertussen (23/08/2011) ben ik wel de mama geworden van 2 flinke babyzonen. Dus ik duim koppig met je mee dat alles goed is vrijdag en dat het gewoon om innesteling gaat maar zoals ik al gezegd, ik begrijp wel dat je ongerust bent.

Groetjes
Vi

[Noa]

Rainbow, veel geluk met de echo vrijdag! Ik hoop dat alles ok is! Die mottige bloedingen toch. Hier had ik dinsdag echo, bij 8w4d. Alles perfect, en omdat het bloedverslies al een weekje weg was mocht ik weer actiever worden. Guess what, weeral 3 dagen (licht) bloedverlies. Nice. Gelukkig heb ik een fel kleintje die ik nu al kan horen met mijn AngelSounds. Elke dag vlug even luisteren stelt me toch een heel klein beetje gerust.

Liezeke, veel courage, het moet niet makkelijk zijn voor je...

Eva, idem voor jou. Hopelijk is alles ok met het kleintje en mag je deze keer een zorgelozere zwangerschap beleven.

[E+P]

Hartelijk bedankt voor jullie reacties.

Merk al aan hoe je zegt dat je een 'beetje' zwanger bent, net alsof je nog niet wil zeggen dat je écht zwanger bent. Zelfbescherming? Ontkennen?

Liezeke, ik denk dat je je wel wat mislezen hebt. Met "7 weken en een beetje" bedoelde ik "7 weken en enkele dagen". Langs de andere kant heb je het wel goed ingeschat, hoor. Het is inderdaad een groot stuk zelfbescherming dat ik nog niet teveel stil sta bij het feit dat ik zwanger ben.
Oké, ik voel wel de fysieke ongemakken van zwanger zijn en ik voel mijn lichaam veranderen maar voor de rest probeer ik niet teveel te hopen.

Als ze op mijn werk bezig zijn over zwanger zijn (er is er hier eentje die de 12 weken gepasseerd is), spreek ik me ook altijd uit in termen van "als ik later nog eens zwanger ben..." Ook heb ik deze week al eens moeten nadenken waar ik dat fotootje van de echo had gelaten. Da's echt wel het tegenovergestelde gedrag van bij ons eerste kindje. Dan stonden we de avond van de echo al trots met het fotootje bij de ouders te blinken.
Het is dus inderdaad zelfbescherming.

Dinsdag mogen we naar Medische Genetica in Jette om een vlokkentest te regelen en voor mijn part kan het niet rap genoeg zijn. Net zoals de meeste van jullie zijn de slaaploze nachten hier schering en inslag.
Dom, he, je gaat zo relax slapen, je kruipt in je bedje en dan beginnen die gedachten ineens overuren te maken. En dit zonder mogelijkheid om op "STOP" te duwen. Grrr!

Aan iedereen: veel succes bij de komende echo's! Laat ons duimen dat ieder van ons hier toch een succesverhaal mag hebben.

[rainbow]

hello ladies,

voorlopig hoor ik hier (even) niet meer thuis, maar wou jullie wel het goede nieuws melden:
gisteren eerste echo gehad en alles was tiptop in orde
Ons klein garnaaltje is nu 1,7 cm "groot", is goed ingenesteld en we hebben het hartje horen en zien kloppen, jiehaa!

o en ivm het bruinverlies moet ik me niet te veel zorgen maken, alleen als het veel rood bloed wordt wel. Dus ben (voorlopig) wel gerustgesteld..

Ik wens jullie allen ook veel gemoedsrust toe!

liefs

[E+P]

@ rainbow: Geniet van je zwangerschap, zou ik zeggen!

@ Noa: wat is dat, die Angelsounds?

Voor de rest heb ik wat meer info. Voor ons is het D-day op 26/10: onze vlokkentest gaat dan door en op dat moment gaat men ons ook kunnen zeggen hoeveel dagen we moeten wachten op resultaat. Hun voorspelling is 10 dagen.

[Noa]

Eva, dan gaan we op 26/10 onze hele voorraad theelichtjes laten branden! Hopelijk verloopt de vlokkentest voorspoedig, ik zal heel hard duimen dat de uitslag helemaal perfect zal zijn en jullie eindelijk niet meer in onzekerheid hoeven te zitten, dat lijkt me echt killing. Het moeten stressvolle dagen zijn voor jullie, heel veel courage.

Die Angelsounds is zo'n bakje om naar het hartje te luisteren. Ze zeggen dat je het pas rond 12w hoort met dat ding, maar hier lukte het me vanaf 8w4d, was bij mijn dochtertje ook zo. Ik MOET dat gewoon om de 2 dagen doen, anders flip ik bij het minste bruin of bloedverlies, ongeacht wat de dokters ook zeggen!

[wat is er mis?]

Hallo iedereen,

Ik wil me hier aansluiten, al voel ik me hier maar voor de helft thuis. Hetgeen begint met een z durf ik nog niet uit te spreken en ik sluit me dus vooral aan bij de laatste helft: bang.
Ik lees dak niet de enigste ben met bruinverlies, brownies het broertje vd russen. Bah, het maakt me bang en onzeker. Ook al weet ik dat het niet iets ergs hoeft te betekenen (khad het bij mijn zoon ook, al was ik dan wel al 8wkn). Vandaag ben ik normaal 6wkn3d. Tis dus nog heel pril. Kheb een eerste bn gehad 17d na pu: hcg v 360. Afgelopen zondag (dus op 6wkn; 28d na pu): hcg v 6320 (of ongeveer zoiets toch). Maar toch nog heel erg bang en ongerust en dus vandaag een tweede bn laten doen. Khoop zo erg dat het goed zal zijn en het gestegen zal zijn.
Maandag heb ik dan de eerste echo!

Rainbow, jij fluistert tegen je buik dat het bolletje moet blijven zitten. Wel ik wrijf over mijn buik en zeg dan "je bent welkom babylief, blijf nog bij mama en groei uit tot een gezonde jongen of gezond meisje" (geslacht maakt me totaal niets uit). Het stelt me ergens gerust. Elke dag brandt ook onze huwelijkskaars, vijf minuutjes (hbb we bij mijn zoon ook gedaan, en niet bij mijn tweede zw die verkeerd is afgelopen). Kben wel super blij voor je dat de eerste echo goed is!

Liezeke, je weet dat ik super duim voor jou ook dat alles super blijft gaan en de belangrijke echo's positief zll zijn. Wanneer staat zo een belangrijke echo gepland?
Bij mijn zoon was ik ook misselijker toen ik moeër was. Dus je ventje hft wss wel gelijk. Het is moe, in combinatie met zw-hormonen, en het verwerken v alles wat nog moet komen (de grote angst) die je vermoedelijk misselijk maakt. Maar lees het is ook de zw-hormonen hoor. Daar geloof ik sterk in!

Eva, kwou dak je binnenste rustiger kon krijgen, maar kdenk dat het vreselijk is om mee te maken. Wij die eigenlijk ervan uitgaan een gezond kindje te krijgen zijn al zo bang (bang dat het misloopt) maar als je echt bang moet zijn dat het miss niet gezond is en dat je dan moet beslissen om de zw te beëindigen, dat lijkt me ondraaglijk. Dikke knuf. Ik hoop en duim met alles wat ik kan dat het niet nodig is en dat je een gezonde zoon of dochter mag verwachten! Dikke duimen voor 26/10!