Opvoeden

[MA]

Nu even een vraag want ik zie eigenlijk niet zoveel verschil tussen fruitsap en cola...(cola heeft minder caloriËn dan fruitsap en ik denk ook minder zuur dus minder slecht voor gebit, hoe ze zich verhouden qua suiker weet ik niet). Waarom fruitsap wel en cola niet...bij mij beiden niet...IS geen veroordeling he, wil alleen zien of ik hier niets mis.

En ik zeg nu nog dat ik fleur ga weghouden van snoep en ongezond eten, maar het is zoals je zegt...je geeft er toch eens eentje, is toch wel schattig, omgeving stimuleert en je bent vertrokken...zal wel weer zoiets zijn als theorie en praktijk

[Sterretje]

't verschil tss cola en fruitsap.... 'k ben geen voedingsdeskundige maar op sommige fruitsappen staat: geen suikers toegevoegd. Ik denk zelf dat dit vrij betrouwbaar is, en het dus 'beter' zal zijn dan cola omwille van de suikers. Dus als er geen water is, en ik moet kiezen, kies ik zelf altijd fruitsap.

Bij ons thuis zal in elk geval het water primeren en de rest enkel iets zijn voor op speciale gelegenheden....
Hopen dat ik hetzo kan houden

[lisa marie]

Verstandige opmerking Audrey !!
Qua suikergehalte is fruitsap inderdaad even slecht als cola. Het verschil is wel dat het natuurlijke suikers zijn en geen toegevoegde...

Water zal hier ook primeren.
Fruitsap geeft mij nog altijd het (valse) gevoel van 'het is natuurlijk'. Cola is volgens mij een hoop brol...

[JD]

Lisa Marie,

Cola is inderdaad brol, maar de opmerking van Audrey is wel terecht. Fruitsap mag dan wel natuurlijke suikers bevatten, maar je leert ze er wel zoete dranken door kennen. En zoete dranken gaan er nu eenmaal vlotter in dan water... dus dan hebben ze weer minder eetlust...

Wat betreft het verschil in opvoeding: anders is niet per definitie slecht.
TV is niet slecht hé. Je baby kijkt, volgt,... de bewegende beelden, maar trop is teveel hé. Niet tijdens het eten bv, niet als entertainment voor je baby.
Je kan Marie ook leren dat er op andere plaatsen andere gewoontes bestaan hé. Als ze bij oma en opa gaat mag ze frisdrank drinken (en je bespreekt dan met je schoonouders dat ze dat wat beperken), maar thuis moet ze water drinken.
Bij ons thuis was dat ook zo. Frisdrank dat was voor als we weg gingen of als er iemand jarig was of eens als beloning. Maar eens die fles op was, was het gedaan.

Vergeet ook niet dat wat niet mag van mama (TV, snoep, frisdrank) later extra aanlokkelijk wordt hé...
Het lijkt me wel evident dat je met je man tot een overeenkomst komt wat betreft die dingen. Je kan moeilijk zeggen dat Marie geen cola mag drinken bij het eten, terwijl papa dat wel doet. Misschien moet de papa tijdens het eten een glaasje water voor zijn neus zetten en na het eten zijn glas cola drinken?

En misschien is het een uitdaging om van Marie een kritische jonge dame te maken die vroeg of laat tegen oma zegt 'oma, teveel cola drinken is niet gezond hoor'

[wat is er mis?]

Ik denk dat je idd een beetje moet loslaten Lisa Marie op dat vlak. Je gaat jammer genoeg niet alles id hand hebben wat je dochter later doet. En bepaalde personen heb je ook niet id hand. Ik snap heel goed dat je alles volgens JOUW regels wil. Dat is bij mij ook zo. Maar als ouder ben je niet alleen, ook als de papa niet vaak thuis. Hij zal ook zijn zeg willen doen. En je moet proberen daar een gulden middenweg in te vinden. En voor die paar keer dat ze bij je schoonouders gaat is het toch niet zo erg als ze dan eens cola zal drinken of naar tv kijken? Uiteindelijk is het bij de grootouders een beetje verwennerij. En dat is voor mij een reden om Kaan niet dagelijks als opvang naar mijn (schoon)ouders te brengen. Want het zijn grootouders en die verwennen sowieso. Maar alle respect voor zij die wel een beroep doen op hun (schoon)ouders hé als opvang. Ieder zijn keuze daarin.
Maar ik vind wel dat als jij erbij bent dat jij dan baas bent en niet je (schoon)ouders.
Maar het is moeilijk om je daar tegen af te zetten hé. Ik merk dat nu al. Gisteren was ik bij mijn man zijn grootmoeder en die gaf Kaan een stuk appelcake. Kaan wil absoluut niets van brokken, ook nog geen boterham enzo, dus hij trok een super vies gezicht. En ik heb dus niets moeten zeggen. Maar ik vond het toch niet fijn dat zij dat niet eerst vroeg aan de mama of papa of dat mocht. Maar het is zoals Sterretje zegt, ze denken daar niet bij na.
Ik hoor ook vaak anderen zeggen als Kaan zo kijkt naar ons eten, hij wil dat ook. Maar dat is niet zo hoor. Dus ik geef daar niet aan toe. Hij wil echt nog totaal nulkommanul van brokken, dus ja dan wil hij ons eten ook nog niet hé.

Liefs,

Bokje

[wat is er mis?]

Oh ja, vandaag hbb we een eerste 'ik wil mijn zin en krijg ze niet' scene en public meegemaakt. Kaan moest zijn fruitpap opeten. Ik zette hem dus op mijn schoot zodat de papa hem kon eten geven. Amai meneer wou staan. Boos werd hij dat ik hem liet zitten. Hij werd echt rood van colère en wou niet eten. Gewisseld van kant met de papa. Idem daar. En roepen, tieren, tranen, .... Amai nie zeg. En van eten kwam er niets in huis.
Wat doe je dan?

Uiteindelijk hbb we hem al rechtstaand een stuk eten gegeven. En hem na een tijd terug op zijn schoot gezet en mijn papiertje van mijn koekje bij mijn chocomelk gegeven. Zo was hij daardoor begeesterd en at hij rustig zittend.

Maar ja was dit de goede aanpak?

Liefs,

Bokje

[MA]

Oh oh oh, ik zie het al voor me...dat gaan wij met Fleur ook nog wel eens meemaken...Ik denk dat je inderdaad niet veel anders kan doen met die koppige kindjes van ons dan wat je gedaan hebt..'k ga dat onthouden

[Sterretje]

hihi bokje, koppige Kaan ook hé.
'k vind dat je dat goed opgelost hebt. Ze afleiden en dan zo de middenweg vinden. Doe ik metAmber ook soms hoor. Als ze niet wil eten, en mondje op slot doet, neem ik de papfles en vanaf dat het mondje opengaat, lepeltje er in....

Mama knows best zeker?

[dinootje]

over de regels bij anderen : met mijn zoon heb ik dat destijds zo opgelost : de regels van het huis waar hij is, zijn op dat moment van tel. Als hij bij opa is, en hij heeft dorst, moet hij aan opa drinken vragen. Mijn kleinste broer en zus wonen nl. ook nog thuis, ze schelen maar een paar jaar met mijn zoon en ja, wat moet je dan. De regels daar zijn heel anders dan bij mij thuis, maar zo aanvaardt de zoon het goed. Ik heb die lijn dan doorgetrokken naar iedereen (van familie hé), waar hij is, die regels gelden en daaraan moet hij iets vragen. Meestal komt het er op uit, als je de mensen die vrijheid geeft, dat ze toch even afchecken bij jou of iets mag.
Zo heeft mijn zoon geleerd dat frisdranken thuis enkel op zaterdag mogen, en bij een ander als het hem aangeboden wordt. Hij is intussen 9, en vraagt tegenwoordig uit zichzelf "prikwater" omdat hij het belang van weinig frisdrank (nu nog?) inziet.

Met de tweeling die op komst is, plan ik hetzelfde te doen, loopt vlotjes zo.

[dinootje]

Bij mijn zus was het ook eens zo voorgevallen dat ze hem kauwgom gaf. Ikzelf ben daar niet voor, zeker niet voor kinderen. Hij had hem al in zijn mond tegen dat ik het zag. Toen zei ik gewoon "amai je hebt geluk zeg dat je dat van tante gekregen hebt, van mama zou dat niet mogen he ". Mijn zus heeft de boodschap begrepen, voelde zich niet aangevallen en heeft hem sindsdien geen kauwgom meer aangeboden.

[wat is er mis?]

Wij zll hier ons werk nog hebben met meneertje. Amai ik begin nu echt meer en meer het karaktertje te zien. Hij begint zich steeds bozer te maken als hij zijn zin niet krijgt. Maar echt boos hé. Ik vraag me af of alle kindjes dat zo doen. Mijn man zegt vast niet zo erg als bij hem. Hij wordt echt rood, begint te wenen, tieren, traantjes komen boven en hij werkt totaal niet meer mee.
Daarnet met de groentenpap ging het goed tot op een bepaald moment: gedaan. Geen hap er meer in te krijgen. En boos dat ik nog probeerde. Amai niet.

Liefs,

Bokje

[Sterretje]

Ach bokje, klinkt als Amber. Misschien de leeftijd? Dat ze zich bewust worden van hun gedrag en onze reactie daarop? Amber probeert echt wel hoor.
Ze kan zo iets doen en kijken hoe wij reageren. Als ik boos 'nee' roep, kijkt ze al sip en stopt ze ermee. 't is hard hoor voor mijn moederhart om streng te zijn
Ventje zei me gisteren nog dat ik te rap toegeef, dat ik haar langer moet laten huilen. maar 't wordt dan rap een heus concert met brullen en tranen en dat wil ik zover niet laten komen. is dat dan verwennen? 'k weet het ook niet. 't wordt er niet makkelijker op hoe ouder ze worden.
Amber kan al achteruit kruipen en centimeters vooruit maar wordt zo rap colèrig als het niet vooruit gaat en dan geeft ze het op. Bonkt dan met haar hoofd tegen de grond, echt zielig, maar eigenlijk wel grappig.

Wij zeggen altijd: beter eentje met karakter dan een seutje dat zich laat voorbijlopen in het leven...

[MA]

nog een met karakter
Fleur kan zich ook boos maken...als ze eens moet wachten op haar eten, dan brult ze het uit, spert haar mondje ver open, wordt bordeaux en krijst alsof ze lijfstraffen krijgt....Zo overdreven dat het net weer grappig wordt. Als ik dan in de lacht schiet, kan ze er niet echt met meelachen (beperkt gevoel voor humor )

[wat is er mis?]

De laatste dagen is Kaan ons echt aan het uitdagen. Er is toch iets hoor. Hij is niet meer de droombaby die hij was. Ik denk toch dat er iets aan de leeftijd moet zijn. Zoals ik al schreef bij 'mama en moe' is zijn slaappatroon 's nachts nog erger geworden. En hij eet ook niet meer zo goed. Daarnet weer een scene bij de fruitpap (die hij redelijk opgegeten hft maar niet zoveel als anders en genoeg is genoeg hé mama; dat laat hij duidelijk weten).
Een dikke sprong? Is er ook één op 9 maanden? Gefrustreerd omdat hij iets niet kan? Hij probeert precies wel wat te kruipen maar het gaat nog niet echt goed. Toen ik gisteren hier aan het typen was, had ik hem op de speelmat gelegd en plots lag hij er helemaal af, even verderop. Ik heb natuurlijk niet gezien hoe hij dat gedaan hft, want gewoon door om te rollen "verkruipen" ze ook hé.

Liefs,

Bokje

[lisa marie]

Hier is genoeg ook genoeg, en dan is er niks meer in te krijgen. Ze doet dan wel (nog) niet lastig, maar stijf de lippen op mekaar en haar hoofdje wegdraaien.

Sinds een paar weken spreek ik haar wel streng toe als ze zonder reden boos of lastig is. Ik steek dan een bestraffende vinger op en spreek met een strenge stem. En dat kent ze al goed hoor !!! Dan is het onmiddellijk gedaan. Ik "beloon" haar dan wel door te zeggen dat ze dan flink is, met een lieve stem deze keer !