Dit zwangerikske heeft weer doodsangsten mogen doorstaan... Wij zijn zondag opnieuw naar spoed gegaan omdat ik crepeerde van de pijn. Heb daar een uur moeten wachten, kermend en kreunend, en uiteindelijk moeten overgeven van de pijn. Op de echo was niet echt iets te zien, maar het was een assistente (zondagnacht...). Kreeg na telefoon met de gyn van wacht opnieuw een echo om zeker een BBZ uit te sluiten van één van de twee andere teruggeplaatste embryootjes, maar niks te zien. 's Nachts daar moeten blijven, infuus, pijnstillers en verdovend middel gekregen (maar nog steeds geen oog dichtgedaan). 's Morgens opnieuw een echo en BN, waaruit bleek dat de overstim al aan het wegebben is, maar dat er in mijn linkereierstok een follikel met bloed gevuld is, dat waarschijnlijk voor de hevige pijn zorgt. Het moet gewoon langzaam wegtrekken, zeggen ze, een beetje zoals een blauwe plek... Ben ondertussen weer thuis en de pijn is weer hanteerbaar. Morgen weer naar eigen gyn.
En dan nu het goeie nieuws (trrrr tromgeroffel): heb drie echo's gehad en op elke echo een mooi garnaaltje met flikkerend hartje gezien en zelfs even mogen horen... Ben nog geen zwangerikske-af, maar ben zoooo blij dat we weer een stapje verder zijn... Heb niet echt een goed fotootje gekregen, omdat mijn baarmoeder gekanteld was, maar dat zal mij worst wezen... een (voorlopige) dikke oeffff.
