Opvoeden

[dinootje]

Ik zou het bed niet gebruiken als straf. In de lessen pedagogie heb ik geleerd dat je nooit mag straffen met de "levensnoodzakelijke dingen", zijnde slapen en eten. Dit om hen hierbij geen verkeerde associaties aan te leren en dat ze ook niet meer zullen willen eten of slapen als het gewoon moet, omdat ze dat dan aan straf gaan linken.

Het park gebruikte ik bij de zoon ook, maar dat heb ik dan ook gestopt om bovenstaande reden, omdat ik wilde dat hij er ook tevreden in was als hij er van mij in moest, bvb. als ik moest douchen.

Wij leerden vooral van de werken van Peter Adriaenssens, misschien eens opzoeken wat hij zegt over straf/beloning op de leeftijd van Meis?

[wat is er mis?]

Mies, heel toevallig begon ik gisteren te lezen in die tijdschriftjes van de gezinsbond: "ik word 13/14 maanden". Daarin stond uitleg over straffen. En weet je wat erin stond? Als je kind iets mispeutert dan moet je dus een duidelijk nee zeggen en dan zet je hem/haar in het park. Er stond letterlijk erbij dat er heel veel kans is dat hij/zij gewoon begint te spelen in het park. Maar als je dat consequent doet gaat hij/zij uiteindelijk wel doorhebben dat nee echt nee betekent en dat hij/zij dus iets deed dat niet mag.

[Sterretje]

ik zeg altijd nee, dat mag niet (want: gevaarlijk of warm of )...
ze kent het woordje nee heel goed
in het begin zei ik 3x nee en toen zette ik haar op een andere plaats
ik pas daarbij ook de wijzende vinger (intimidatie) toe.

Nu kent ze heeeeeel goed het woordje nee
en ze geeft altijd een 'weerwoord'. Echt grappig
alsof ze wil zeggen 'ja maar...' of wil vragen 'waarom'.
ik word dus niet echt boos maar verhef wel mijn dreigende stem.

Ik heb ook al gehad dat ik een tik op haar handjes gaf.

En nu kent ze echt heel goed nee en moet ik het maar 2x zeggen alvorens ze stopt

Gisteren kreeg ze nog een woedeaanval aan tafel en heb ik haar in 't park gezet.
zelfde reactie als meis: beginnen tateren en spelen...

[mies]

Dinootje, heel interessant. Tja, ik wist niet wat doen dus gebruikte het park, zonder er echt over na te denken eigenlijk. Van het bed was waarschijnlijk wel verkeerd van mij. Maar nu ik nadenk over het park: waarschijnlijk gaat ze er niet meer zo heel lang in willen spelen, 't zal toch niet meer voor nog 6 maanden zijn ofzo... maarja als ik het echt als strafplaats ga gebruiken dan zal het waarschijnlijk wel heel erg rap gedaan zijn met er nog in te willen
Anyway, je hebt me weer op een schitterend idee gebracht: ik moet dringend nog eens naar de bib om nieuwe opvoedingsboeken te gaan checken. Die van Peter Adriaenssens bijvoorbeeld. En me er dan, na het lezen ervan, eentje uitkiezen en dat dan gaan kopen (ik heb een boekenverslaving, kweetniet of je dat al wist).
Ik heb in de eerste maanden ook veel gehad aan de boeken van de bib (vooral Jouw baby van week tot week; en het boek van Gina Ford als een soort van tegengewicht (niet helemaal akkoord maar soit)). 't Is dus heel hoog tijd dat ik me eens wat boeken in huis haal voor het volgende stadium... peuterpuberteit here I come!

Bokje, da's idd exact hoe het bij ons is gegaan, maar ik weet uiteindelijk niet of het wel goed was wat ik deed... Meis is nog maar 9 maanden, dus qua mentale ontwikkeling is ze nog 4 maanden te jong om echt zo'n straf-methode te begrijpen vrees ik...

Sterretje, Meis kent het woord nee ook heel goed hoor. Ze gebruikt het zelf ook, in de juiste context (als ze iets niet wil, 't was haar eerste woord trouwens ). Als we zeggen "nee, zitten!!" gaat ze na een stuk of drie keer wel uiteindelijk zitten hoor. Maar gisteren was het precies echt uitdagen dat ze deed.
Een weerwoord geeft ze gelukkig nog niet! (en ik hoop dat ze daarmee wacht tot in haar puberteit )

[dinootje]

Nog even aanvullen : net zoals je beter niet straft met de zaken zoals eten en slapen, beloon je ze er ook beter niet mee. Want dan komen die zaken ook weer in het gedrang als ze er niet voor beloond worden, en gaan de kindjes, net als jij, deze zaken gebruiken als "machtsmiddel".
Dus bvb. beter niet langer laten opblijven als beloning. Gelinkt aan een gebeurtenis (filmavondje, verjaardag) kan het dan weer wel. Dit is natuurlijk nog niet van toepassing op de leeftijd van de kindjes nu hé.

[mies]

Dankjewel! Klinkt logisch, maar vaak doen wij zo'n dingen zonder erbij na te denken he. Zoals langer opblijven.
En ze worden rapper groot dan je denkt he

[Loeki]

Ik denk als Meis snapt dat de schakelaar van het licht het licht aan/uit doet, dat ze zeker al noties heeft van oorzaak / gevolg; kan niet anders toch?

Hier overigens idem, ik sta vol schrammen en wordt gewoon uitgelachen. Ik zie me echt al zo'n verwend kind krijgen waar niets mee aan te vangen is.

[Sterretje]

wil er iemand Amber haar driftbuien analyseren?

'k vraag mij ook vaak af, wat wordt dat als ze groter is...

[Loeki]

Zouden het op haar leeftijd niet "gewoon" frustraties zijn?

Hmmm... Yveske is hier de oude makrokranten aan het "uitmesten". Moet ik nu zeggen dat dat niet mag? Hij is er zo leuk met aan het spelen, stopt ze niet in zijn mondje en 't zijn toch oude dingen...

Van mij mag het dus maar tis vast weer een voorbeeld van "slecht opvoeden".

[wat is er mis?]

Bij Amber zijn is het denk ik de koppigheidsfase. Ze hft er toch de lft voor. Of welk soort driftbuien zijn het?

Loeki, zolang Adie het papier niet id mond stopt mag hij er van mij ook mee spelen. Dus dan ben ik ook verkeerd bezig ... nee toch?

[Sterretje]

van mij mag Amber 'zelfs' de Dag Allemaal hebben hoor dus niets opvoedkundig oncorrect.

Goh, de driftbuien: vooral als we haar iets afnemen (mes, vork, ...) dan schreeuwt ze echt (uit frustratie) en colère
gisteren zat ze bij ons aan tafel in kinderstoel (en ze kreeg geen hapje) dus begon ze maar te zeuren. Toen we geen gehoor gaven, ho maar, stampvoeten en met vuistjes slaan, rood worden, krijsen...

even laten 'afkoelen' in de box en 't was gauw over.

Maar dan denk ik wel: wat een karaktertje...

[wat is er mis?]

Dat is dus idd de koppigheidsfase; of hoe noem je dat ook. Nu ja toen ik bij K&G maandag was vroegen ze me of Adie aan de hand kon stappen. Ik liet het hen voortonen hoe hij het deed. En na even stopte ik natuurlijk om terug met de verpleegster te knn praten. En ja reactie van Adie: boos. Zo zich strekken en ook grommen. En toen zei de verpleegkundige dat dat typisch voor die leeftijd is. Dus ik denk dat het bij Amber ook wel zo is dan.

[Loeki]

O ja dat boos herken ik ook in Yveske. Als ik iets afpak waar hij mee aan het spelen is of als ik iets wil doen wat hij niet wil, amai. Krijsen, schoppen en slaan; das het enige soort huilen dat ik vrij makkelijk kan negeren! (ik schiet soms zelfs in de lach, waar ik mij dan vreselijk voor schaam, omdat ik dat echt niet vind kunnen, omdat ik hem dan uitlach met zijn gevoelens hé).

Bokje vooral de reaktie van Sterretje stelt me gerust. Zij scoort toch ietsiepietsie "lager" op de woesie mama score hé.

Oef dat jullie kindjes dat ook "mogen". Nu alleen Yveske nog het verschil leren tussen de makrokrant en mijn loonsbrief.

Yveske heeft trouwens daarnet zodoende een papiertje met telnr teruggevonden dat we al lang kwijt waren. Flink ventje.

[wat is er mis?]

Thnx voor het compliment Loeki . Maar hey wie weet word ik nog wel een super strenge (heb altijd van mezelf gedacht dat ik heel streng ging zijn ).

En je baby's vinden alles hé

[Loeki]

Twas eigenlijk een compliment voor Sterretje hé.

Haha, jij een super strenge!! Dat zou hetzelfde zijn als euhm... ik een super strenge zeker.

Om nog even aan te vullen op hetgeen Dinootje zei, Stefan Kleintjes zegt hetzelfde over belonen/straffen met eten. Niet doen, zo kweek je emo-eters. Maw Yveske gaat voor de buitenwereld nog verwender overkomen, want ook als hij niet "flink zijn bordje leeg eet" zal hij dessert krijgen (als er die dag dessert voorzien is).

(ach ja "te lang" afkolven, rapley, dat zal er ook nog wel bijkunnen zeker)