Bericht aan JD ;)

[JD]

'k heb net gebeld naar de consultatie... mijn nieuwe gyn is er niet... moet misschien naar de huisarts gaan om bloed te laten prikken.
Ik vraag of ze daaruit een miskraam kunnen afleiden. Krijg ik als antwoord: ah, dat weet ik niet

Allé, ik mag binnen een uurtje terugbellen, ze zal tegen dan de dokter die er is eens spreken (maar 't is die die de vorige keer niet naar spoed wilde komen, dus ik verwacht er niet veel van)

'k Ben op! Zal ik van pure miserie terug naar het fertiliteitscentrum moeten gaan smeken ondanks het feit dat ze gezegd hebben dat ik vanaf nu toch naar mijn nieuwe gyn/zkh moest voor een goede opvolging?

[MA]

JD, ik rij nu naar spoed middelheim...spring in de wagen en rijdt naar de spoed bij jou in de buurt...met een onwillige dokter zijt ge niks...of ze dat in je bloed kunnen zien...als ze een serie van bloedonderzoeken hebben wel...hgc moet nu ook een bepaalde min waarde hebben...Rij maar gewoon naar een spoed.

[Loeki]

Tellen die vorige keren mee dan Audrey? Niks van aantrekken, als het je kan helpen...

JD ik vrees dat je met bloedprikken niet gerustgesteld gaat zijn... Bovendien moet je nog eens dagen wachten als je nu bloed laat prikken bij de huisarts, dat moet dan nog naar een labo, die resultaten heb je toch niet voor 't weekend? Bij een echo weet je 't meteen hé.

Knuffs meisjes, we duimen voor 'n goede afloop hé!

[JD]

'k heb een afspraak weten te versieren voor deze namiddag bij een ander gyn in het ziekenhuis van mijn gyn

En mijn man heeft ontdekt dat de huisarts waar wij naartoe gaan (samen 3 keer in 5 jaar) ook echo's doet... hij heeft tegenwoordig een website waar dat ik geuren en kleuren op staat!

Nu maar hopen dat alles in orde is met onze kleine spruit, want alle zwangerschapskwaaltjes zijn verdwenen als sneeuw voor de zon

[lisa marie]

Dan zijn we uiteindelijk zwanger geraakt, en dan leven we nog niet op een roze wolk.... We voelen enkel een grote dreigende donderdwolk boven ons.
Ik had gedacht dat ik zó blij zou zijn. Pas op, ik ben echt heel blij, maar ik blijf bang. En ben zo futloos... Anders zat ik 's avonds als het huishouden gedaan was, uren te handwerken. Het ene werkje was nog maar net af en ik begon een ander. Maar nu... Ik heb de afgelopen dagen veel gelezen. En gisteren gewoon als een zak voor de tv gezeten, uiteindelijk bijna in slaap gevallen, en dan ben ik om 10 uur maar gaan slapen.

Mijn eigen gynaecoloog is deze week nog met vakantie, het heeft dus geen zin hem te bellen....

Nog 5 nachtjes slapen....

[Sterretje]

Die roze wolk is niet veraf, maar soms echt nog buiten bereik.
Dat is compleet normaal hoor, zeker bij een prille zwangerschap.
Langzaamaan groeit het vertrouwen en neem je af en toe eens een sprong van wolk naar wolk!

[JD]

't Is precies of ge mijn gevoelens beschrijft!

Ik zou zo graag blij willen zijn, dingen opzoeken en lezen over zwangerschap, reclamefolders met babyspullen verslinden... maar dat lukt niet, steeds opnieuw door dat verdomde gevoel dat zegt 'wat als'.

En 's avonds heb ik ook geen energie. Niet dat ik niets zou kunnen doen, maar gewoon geen fut/goesting om aan iets te beginnen... net hetzelfde gevoel als in de tweede wachtweek. Eigenlijk zit ik gewoon af te wachten tot ik kan gaan slapen om dan blij te zijn dat er weer een dag voorbij is

De zomer is half voorbij en ik heb er nog geen seconde van genoten... vreselijk hé.

Ik ben nu de minuten aan het aftellen om naar de gyn te kunnen gaan. 't Zal niet de gyn zijn die mij zal opvolgen, maar dat kan me nu eens geen bal schelen, als ik maar die echo krijg!

Heb je nog verlof in het vooruitzicht of is dat al achter de rug? Ik heb een week gehad tijdens mijn eerste wachtweek en die was zalig, ik hoop dat de twee weken die me nog resten (laatste week aug en eerste week sept) even goed zullen zijn. We zouden nog eens weg willen, maar ik durf gewoon niets vastleggen, want stel dat...

Eigenlijk zouden ze ons toch wekelijks een echo moeten geven... we hebben al zoveel meegemaakt, al zoveel gewacht. Hoe kunnen wij na al wat wij hebben meegemaakt vertrouwen hebben in ons lichaam?

Gelukkig hebben we elkaar hier, dat is zo'n grote steun voor mij, weten dat ik niet kierewiet (aan het worden) ben.

[Nikita76]

JD, bij mij waren ook ineens alle symptomen weg in de 9de week, buiten dat bloedverlies, voel ik totaal niks, nada, en door da bloedverlies voel ik me ook helemaal ni zwanger. Maar alles was oké met ukje, gelukkig. Maar k was ook in begin meer misselijk en had pijnlijke borsten. En dan ineens van dag op dag alles weg. En dan panikeerde ik ook hoor.

Dus k hoop (en da zal wel!) da je n mooie echo krijgt straks met een ferm kloppend hartje.

Ik moet nu ook wachten tot de 13de eer ik nog ns een echo krijg, tenzij ik weer op spoed beland tussendoor met nieuwe bloedingen.. k heb nog altijd bloedverlies, maar zolang t niet helderrood was, moest ik me niet aanmelden zei de gyn. Heb wel een risico-zwangerschap door zo'n hevige bloeding zo vroeg in de zw-schap. Kans op vroegtijdig breken van de vliezen, vroeggeboorte, vroegtijdig platliggen enz... dus k moet t rustig aan doen. En da is een hele opdracht voor mij !
Ik probeer niks te heffen enzo, maar als ik nu ook al geen auto kan/mag wassen... dan begin ik me serieus invalide te voelen .. pffff

Succes Audrey en JD !!! Maar t zal allemaal wel dik in orde zijn !
X

[MA]

Net terug van een dagexcursie naar de spoed. Denk dat ik letterlijk scheel zie van de honger. Blaasontsteking bleek er dan toch geen te zijn. Oef. Echo perfect. 10x oef. Bloedonderzoek ok. Oef. Moet het rustig aan blijven doen en volgende week thuisblijven gezien ook risicozwangerschap. Hebben mij ook een afspraak gegeven voor volgende week. Oef oef oef. En aangeraden om terug naar de pysch te gaan omdat ik anders een hele zware zwangerschap zal krijgen. Op 2,5 jaar huidkanker, 4 miskramen, het verlies van Renéetje en bijkomend het totaal gelijk lopen van de zwangerschap van beebje met deze van Renéetje*, gecombineerd met recente bloedverlies, was volgens gyn een beteke te veel tegelijk. Soit, ik ga het nu lekker rustig aan doen, genieten van het zonneke, mijn paniek knop uitschakelen en verder beebje visualiseren. Kon dat daarstraks in het ziekenhuis zo goed, dat de tranen van ontroering letterlijk in mijn ogen sprongen. Was met mijn kleine pruts haar teentjes aan het spelen

JD, Duim voor jou !

[Nikita76]

jeej blij dat alles in orde is !

Alé, kunnen we met 2 de risico zwangerschap verbijten.

Geniet van je extra "verlof". Ik had ook tot volgende vrijdag, maar mits ik hier maar aan de bureau zit, kan ik ni veel misdoen en ben k maar terug gaan werken. Anders zit ik thuis vanalles te doen wat toch ni mag

[Loeki]

JD bij mij waren ook alle kwaaltjes ineens weg op 7,5 week. Vandaar die spoedecho hé. Maar ik weet 't, je wil dat niet horen nu hé. Nu ja, misschien wel, maar 't stelt je niet gerust. Super dat je op afspraak kan deze namiddag!!! Ben blij voor je. Je gaat dan toch ook lekker gerustgesteld worden.
De banden met je huisarts moeten wel weer aangehaald worden vind ik...

Lisa Marie heel herkenbaar hoor. Tranen heb ik daarvoor gelaten in 't begin van m'n zw, omdat het zo anders was dan ik gedacht had. Ik had wel gedacht dat ik ook bang zou zijn, maar zo, nee... Sterkte meid, nog maar 5 daagjes!!

Gejankt heb ik, met gedachten als "amai zenne, is dit nu zwanger zijn", en (na veel bruinverlies) "als het dan toch moet misgaan, dan nu aub". Heel erg vond ik dat. Kmoet toegeven dat dat echt wel gebeterd is nu, dus meiden, die scherpe kantjes die gaan eraf hoor!

MA 100 keer oef hé! Voel je je al wat beter nu? Zet die knop maar fijn op off nu he!

Nikita braaf zijn daar hé! En vooral dit weekend op de bouw!

[JD]

Hoihoi, ook hier alleen maar goed nieuws. Net terug van de echo (was wel een vluggertje, maar soit) en alles in orde.
De gynae al lachend 'tja, das efkes schrikken hé als je niets meer voelt'.

Ikke zo content dat we het vanavond aan mijn ouders gaan vertellen. Kan niet langer wachten, wil hen nu eens goed nieuws brengen na al dat slecht nieuws.

Nu voel ik me dus efkes zwanger en blij.

En Loeki, jouw verhaal klinkt me bekend in de oren. 'k Heb me ook al schuldig gevoeld omdat ik niet happy ben, heb ook al gedacht van als het verkeerd moet dan nu!

Audrey en Nikita. Doen jullie het maar rustig aan. Ik weet het, als het van moetes is, is daar niets aan, zeker omdat het gepieker dan sneller de bovenhand kan nemen. Maar tijdens mijn verplichte rust probeerde ik te doseren: was uithangen, een uurtje rusten (slapen, lezen, TV, computer,...), eten maken, een uurtje rusten, ... en zo ging de tijd nog redelijk voorbij en heb je niet het gevoel aan de zetel gebonden te zijn.

Mijn man heeft me nu wel plechtig laten beloven dat ik me niet meer laat vangen aan (het ontbreken van) signalen en dat we het nu tot vrijdag 14 augustus moeten volhouden. Hevige krampen blijken geen probleem te zijn, niets voelen blijkt geen probleem te zijn, dus alles daartussen zal ook wel niets zijn

't Is zo'n schat, zeker als hij zelf 10 keer per dag vraagt of ik iets voel, eens kijken wie het eerst zal bezorgd kijken als ik zeg dat ik niets voel

En zo gaan we elkaar hier door die 9 maanden sleuren hé! We zijn goe bezig

[Loeki]

Yay JD, super!!! En tof hé, een begrijpende gyne. Gelukkig dat die er ook zijn!

Kruip maar lekker op de roze wolk (flink ingespen als je daar zit dan kan je er niet meer afvallen ), en geniet van de mededeling vanavond!!

Ik heb me er intussen wel bij "neergelegd" dat dit nu zwanger zijn is voor mij hoor. Dus 't betert wel. Ik zal waarschijnlijk wel de resterende tijd een moeie vod blijven, buikpijn hebben, regelmatig doodongerust zijn, etc etc. Maar de blubjes in mijn buik maken zooooooooooveel goed, en binnenkort de stampjes wellicht nog meer, en ook al voel ik me ellendig voor de rest van 't jaar nog, tis het allemaal dubbel en dik waard!
De miskraamangst is ook weg trouwens. Die heeft plaatsgemaakt voor de "er zal toch niks mis zijn met beebje angst", maar sssst, dat angstmonster slaapt nu even!

Hihi, m'n ventje heeft geen commentaar gegeven toen ik naar spoed wilde. Terwijl hij echt altijd de eerste is om me er nog eens mee te pesten. 't Enige wat ie gezegd heeft is "zie je nu wel" (maar op een lieve manier), maar verder niks, nada. Hij is volgens mij ook mee ongerust, hij toont het alleen niet zo, waarschijnlijk voor mij, de lieverd. (ik ben de laatste dagen weer zo superverliefd op hem, zijn dat ook hormonen? )

[MA]

De roze zwangerschapshormonen

JD, goei nieuws ! Geniet ervan vanavond !!!!

[lisa marie]

Super Audrey en JD dat alles toch goed is !!!!!
Ik wou dat ik ook een reden had om naar spoed te gaan...
De enige reden die ik heb, is dat ik gerustgesteld wil worden.
Ik had/heb nooit echt symptomen gehad, heb ook geen bloeding, gelukkig maar, dus zal ik ze daar ook maar gerust laten en braaf wachten tot woensdag.
Trouwens, als het misloopt, kan je op dit stadium toch niets doen...

Mijn ventje is de laatste tijd toch ook zo lief. Als ik hem vroeger ooit door de dag vanop mijn werk belde, dan vond hij het ooit lastig (is zelfstandige, altijd druk bezig) en vroeg vaak waarom ik nu weer belde.
Maar nu, iedere keer vraagt hij zo lief (en precies ook met een ongeruste toon) hoe het met mij is. En als ik toevallig niet zo opgewekt klink als anders, is hij meteen gealarmeerd. Schattig hè !