Schoonmoeders en moeders

[mies]

Ik vind het echt schokkend wat ik hier allemaal lees...
Dikke knuffel voor jullie allemaal!

Maar ik wilde toch nog iets opmerken: toen ik geboren ben, waren drie van mijn vier grootouders al overleden. Ik had alleen een oma in het buitenland, en zij stierf toen ik 14 was.
Ik moet zeggen dat ik die drie ongekende grootouders nooit gemist heb. Ook niet als andere kindjes over hun grootouders spraken, ik was niet jaloers ofzo.
Mijn oma die ik wél gekend heb, heb ik wel wat gemist natuurlijk. Al had ik er natuurlijk niet zo'n close contact mee omdat ze in het buitenland woonde.

De rest van mijn moeders familie woonde ook in het buitenland. En langs mijn vaders kant stierven er één broer en één zus toen ik kind was (allemaal kanker), maar ik kende ze toch niet (waren ook vaak ergens in het buitenland). En de enige normale levende tante was ook een expat die om de twee jaar ergens anders naartoe verhuisde (al die buitenlanden zijn andere landen haha, tja ik heb niet echt een honkvaste familie).
Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat ik die familie miste. Ik weet dat er met de vroeg overleden zus van mijn vader wat strubbelingen en meningsverschillen waren. Maar ik heb ze dus niet gekend en niet gemist.

Mijn moeder is gestorven toen ik 13 was, dus Meis heeft al 1 grootmoeder minder dan de meeste anderen. Mijn vader is nu reeds dementerend en ik vrees dat Meis hem ook niet echt meer zal kennen en als een echte grootvader zal zien. Ik heb helemaal niet het gevoel dat Meis haar familie ontnomen wordt, omdat ik zelf die grootouders nooit gemist heb... 't is allemaal een ander perspectief, maar het kan misschien wel helpen als je overweegt om met bepaalde grootouders het contact te minderen.....

O ja, Meis haar peter is op dit moment ook een expat, en hij heeft expliciet ermee ingestemd om Meis (mee) op te voeden als er iets met mij of met mijn man en mij gebeurt... voor mij is het ook veel reëler omdat ik het gewoon ben dat mensen veel te vroeg sterven...
het klinkt allemaal luguber, maar uiteindelijk komt het allemaal in orde hoor!

In ieder geval veeeeeeeel succes met het feestje, Cinne!!

[wat is er mis?]

Ik heb het hier denk ik al eens geschreven. Maar ik zal het nog eens herhalen.
Bij mij hbb mijn ouders mijn grootvader nooit van me wll "ontnemen". Maar het was een "zak van een vent". Heel gemeen voor mijn mama altijd (was de papa van mijn vader). Mijn vader kon hem ook niet loslaten hoor, dus het was niet alleen puur voor de kleinkinderen. Maar eigenlijk hft het hem "kennen" ons alleen maar geschaad. Ik heb er nooit liefde van gekregen. Integendeel. Achteraf bekeken had ik hem liever nooit in mijn leven gehad. Is miss heel gemeen om te zeggen, maar het is de waarheid.
Hij trok wel niemand voor, maar dat is misschien omdat zijn lievelingskind (mijn papa zijn zus) geen kinderen had .
Maar we voelden wel heel duidelijk dat zijn "liefde voor ons" niet echt was. Dus voor mij hoeft het dan niet.
Gelukkig is mijn papa totaal anders en zal Adie dus wel liefdevolle grootouders kennen.

[mindyke]

aaaaaaaaaaaaaaalraaait hier nog is een schoonmoederverhaal

komt ze gister eindelijk nog is langs (jeuj) omdat het ventje 2weken geleden is verjaart. (maar toen had ze geen tijd)

Zegt ze ineens zo ist boeleke uitgerekend voor 31december? da wist ik niet!
we zijn al 32weken !!!! da mens luistert dus echt echt echt niet he!
ze heeft dan ook nog een paar keer de woorden tutututut gebruikt als ik iets zei. Zo echt van wat weet jij ervan? echt hatelijk !!!

[mindyke]

en zaterdag mogen we er mee op stap wipie want ze wil perse suikerbonen gaan kopen

al sjans dat ventje mee gaat...

[Sterretje]

mindy,

mijn schoonmoeder is ook meter van ons kleintje en zij heeft 'daarvoor' haar eigen suikerbonen uitgedeeld bij de geboorte 'aan haar eigen volk'
kwaad dat ik was, je kan het niet geloven!
ik heb zelfs niet WILLEN zien wat ze gekocht had, ik was vreselijk boos en gekwetst
want de mensen die dan e cadeau gaven of op bezoek wouden v ons geen suikerbonen meer omdat ze er al gekregen hadden. en ik ben met een mega-overschot blijven zitten

[mindyke]

wa? da kan toch niet he??? ik zou ook echt kwaad zijn ze. dat is dan net alsof jullie suikerbonen niet goed genoeg waren???

Mijn schoonmoeder is geen meter ze. En ik ben zelf al de suikerbonen aan het maken (waar ik alles al voor in huis heb) maar ze wil persé iets betalen. dus gaan we nog grote dozen halen voor gewoon op men werk te zetten en dan koop ik ineens enveloppen in de AVA. Al denkik wel dat ze er nog altijd vanuit gaat dat we alles daar gaan halen hoor ze luistert toch nooit naar wat je zegt...

[lisa marie]

Gisteren weer op mijn tanden moeten bijten. Nu ja, het ligt ook voor een stuk aan mij hoor, ik kan van schoonmoeder nu eenmaal niet veel verdragen. Dat komt ook voor een stuk omdat ik er zo goed als altijd helemaal alleen voorsta. Ik ben mijn meisje echt als mijn meisje gaan beschouwen, en niet zozeer meer als ons meisje.
Gisteren dus eventjes met haar naar schoonmoeder geweest. Vooral uit plichtsbesef, zodat ze me niet kunnen verwijten dat ik daar bijna niet kom.
Jongens, die leert nu precies niet dat ze van die voetjes moet afblijven. Constant daar aan zitten. En dan niet willen merken dat mijn meisje dat eigenlijk niet graag heeft. Allez, die indruk heb ik toch. Ze trok haar voetjes toch heel vaak terug. En dan terwijl ze aan die voetjes zit, constant hetzelfde zeggen. ‘En ons meisje maar rondkijken hè’, ‘en ons meisje maar rondkijken hè’ ‘en ons meisje maar rondkijken hè’… Horendol werd ik van die herhalingen. Soms zelfs 7 keer achter mekaar hetzelfde zeggen. Op den duur begin ik dan te tellen hè. En dan moet ik op mijn tong bijten om niet te zeggen dat we ondertussen wel verstaan hebben wat ze zegt. En zo’n stomme dingen zeggen ‘en wat doen ze ??’
Wie ? Ze ??? Zo zette ze Marie eventjes neer, die begon toen te wenen, ze nam ze meteen terug op. (wat ook fout is, je moet daar niet constant mee haffelen, of niet onmiddellijk reageren als ze protesteert). En dan meteen zo tegen haar zeggen ‘en wat doen ze nu ? ‘. Heb ik meteen bitsig geantwoord dat IK heus niks gedaan heb waardoor ze begon te wenen.
Ik vertelde haar ook dat ze in de namiddag zo lastig en echt boos geweest was. En dan begint die mij tegen te spreken en zo heel onnozel tegen Marie te zeggen (en te herhalen): ‘neen hè, ons meisje is niet lastig hè’. Ok, ze moet op dat moment niks bestraffends tegen Marie zeggen, want mijn meisje weet op dat moment niet meer dat ze een uur eerder super lastig was. Maar dan telkens ontkennen en zeggen dat Marie dat niet kan, lastig zijn. In plaats dat ze bezorgd zou vragen wat er dan zou zijn met ons anders zo vrolijke meid.
En dan begin ik me meer en meer te ergeren, en moet harder en harder op mijn tong bijten. Het ligt ook voor een stuk aan mij hoor, ik moet verdraagzamer zijn. Bij sommige mensen ben ik dat meer dan bij andere. En bepaalde dingen vergroot ik bij haar bijvoorbeeld veel meer uit dan bij iemand anders. Nu, ik kan ook niet schijnheilig zijn. Ik ben echt waar een open boek, en mijn gezicht spreekt vaak boekdelen.

[Sterretje]

hihi >LM, ik zie je schoonmoeder zo al bezig! Echt waar
ik ken ook zo een mensen. Die soms denken dat je tegen zo een kindje ineens BABY achtig moet gaan doen.
Mijn schoonmoeder kan/kon dat ook hoor, en dan tong uitsteken en dan blij zijn als ons meisje ook haar tong uitsteekt...

Ik heb heeeeel in het begin eens een woedeuitbarsting gehad tegen mijn schoonmoeder.
Dit kwam bij ons binnen, keurde mij geen blik of woord waardig, liep parmantig naar ons meisje en begon gekke bekken te trekken, onnozele praat te verkopen, voetjes te kietelen, ... heb haar op de duur dan gewoon aan de deur gezet en gezegd dat ze moet ophouden met zo onnozel tegen dat kind te doen.
Allée, ze is daar erg door gekwetst (mijn zorg niet) en het is sindsdien wel verbeterd...
Maar ik moet nu nog vaaaaaak tanden bijten hoor!

[Loeki]

Dikke knuff LM... Vreselijk hé!!!

Ik probeer soms gewoon mijn ogen te sluiten en te denken aan een veld lavendelbloemen wuivend in de wind... Lavendel... lavendel...

Alleen dat zo prullen met dat kind, dat verdraag ik echt niet. Kvraag dan altijd of zij het leuk zou vinden dat ik zo met haar voeten zou spelen.

[lisa marie]

't Is inderdaad vooral dat schudden en plukken aan die voetjes dat ik niet kan verdragen.

[Loeki]

Kheb dat hier nog al eens gepost denk ik, ik speel dat spelletje dan gewoon mee. Kindje terugnemen en heel onnozel daartegen beginnen vertellen "oooooh, zijn ze met je voetjes aan het spelen, neeeeeeeeee toch, dat vind je niet fijn hé, zo met je voetjes spelen, neeeee, dat moet je niet laten doen hoor".

[Sterretje]

'k zie het al voor mij!

nee, die mensen moet je echt eens op hun plaats zetten.

met ons Amber kan ik dat excuus 'ze vindt het niet leuk' niet gebruiken, want zij geniet van elke vorm van aandacht.
als't mij te veel wordt, neem ik haar gewoon weg en zeg ik : ik denk dat ze een vuile pamper heeft

[Loeki]

Das een goeie Sterretje, dan mogen ze altijd terug bij mama hé.

[cimoca]

dat prullen, dat ken ik jammer genoeg maar al te goed
Mijn schoonvader heeft zo de gewoonte om als hij onze jongen ziet met zijn 2 grote, ruwe, maar echt ruwe naar sigaren ruikende handen over onze jongen zijn gezichtje te wrijven Waarna er natuurlijk een huilconcert volgt en hij in mijn armen komt troost zoeken.en dan krijg ik de opmerking dat ik er een mama's kindje van maak . Ik heb één keer geantwoord dat ik ook troost zou zoeken als er een "muur van sigarenwalm op mij afkwam' waarna ik natuurlijk de slechte tong was.

Bij ons zijn de schoonouders nu ook (efkens waarschijnlijk ) bij mijn man te ver gegaan. Op het verjaardagsfeestje van onze jongen zat mijn schoonpa constant aan 't vertellen dat ze druk gaan helpen bij schoonzus want dat ze aan 't verbouwen zijn en dat het zo ontzettend druk is, dat ze het niet kunnen bolwerken. En dan kwam de clou: tegen mijn man dat kunnen jullie je gewoon niet voorstellen hoeveel stress dat geeft, de rompslomp. Ik had het gelukkig niet gehoord, bij ons kunnen ze nooit helpen. Heb destijds direct na mijn curettage en met serius lage bloeddruk onze ganse boven op mijn eentje leeggemaakt omdat ze parket kwamen leggen. Geen vinger hebben ze toen uitgestoken, heb dag en nacht doorgezeuld met achteraf infectie tot gevolg want hun kinderen moesten hun plan trekken Bij schoonzus moet dat blijkbaar niet.

Enfin, we moeten er zaterdag naartoe voor de sint. Da was ook weer serieus boel om een datum te vinden. En mijn man is boos omdat ik zelf de cadeau's moest halen, hij zegt dat ik het geld nooit ga terugzien

cinne

[wat is er mis?]

LM, ik denk idd dat je soms van bep mensen minder kan verdragen dan van andere mensen. Ik merk dat ook bij mezelf hoor. Van mijn schoonmoeder kan ik minder verdragen dan van mijn eigen moeder. Ik denk dat dat wel normaal is.
Maar mijn moeder of nog andere mensen die ik wel graag heb knn ook zeggen hoor "tis niet hé, je bent nooit lastig". Of "tja je moet toch weten dat je een kind hebt". Wat ben ik nu met zo een commentaar?
En bij u is het met de voetjes, ik kan me je zo je frustratie voorstellen. Want ik heb hetzelfde met mijn schoonvader maar dan met zijn baardje. Adie moet van hem altijd aan zijn baardje komen. En dan heb ik ook zoiets van "als hij daaraan wil komen zal hij dat zelf wel doen" . Ik bijt ook altijd maar op mijn tong.