Hey meisjes,
Ik ben terug!!! Maandagavond aan het infuus gevlogen, en moest op de spoed wachten tot ze op gynaecologie een kamer gevonden hadden voor mij. Man man, ben ik me daar mottig geweest toen ze dat infuus pas gestoken hadden!
Moest dan op die harde stoelekes in de wachtzaal blijven zitten, had het warm en koud tegelijk, draaide waar ik zat of stond... Echt niet leuk, maar volgens mij was het van dat maagmedicijn dat ze eerst door dat infuus gejaagd hebben. Na een uurtje of zo voelde ik mij al 100 keer beter.
Was toch blij dat ik uiteindelijk een bed had hoor! Ben dan 48u moeten nuchter blijven, vanaf 's avonds te tellen. In't begin ging het wel, maar ik heb echt de uren afgeteld naar mijn eerste beschuitje...
Wanneer ik zou moeten braken, zou de teller weer op nul gezet worden en wéér 48u nuchter blijven. Heb het volgehouden, met de nodige pilletjes, die ik maar vaginaal moest opsteken omdat ik niks mocht drinken.
Uiteindelijk stilaan weer begonnen met een beschuitje, daarna een kom slappe, smakeloze bouillon, en zo altijd een beetje meer. Vanmiddag aardappelpuree met appelmoes en kip gegeten, en niet meer overgegeven.
Voel mij nu eindelijk een normale zwangere vrouw, en mijn gyne zei vandaag nog, ik heb nu gewoon nog de misselijkheid die je de eerste 12 weken zou moeten hebben. Wat een verschil, is gewoon een beetje een wee gevoel in mijn maag als ik niet op tijd eet...
Die verschrikkelijke assistente liep daar dus ook weer rond, en echt waar, die gaat niet lang dokter blijven hoor! Mijn kamergenote was 8w zwanger van een tweeling, ze wist het pas sinds vrijdag dat het er twee waren. Ze was overgebracht uit een ander ziekenhuis omdat ze een bloedstollingsprobleem had en een trombose in haar been. Die assistente (intussen is ze dokter), maakt een echo, en ze komt compleet overstuur terug op de kamer. Blijkt dat één vruchtzakje leeg was, en in het ander was een vruchtje te zien, wat kleiner was dan wat het op 6w zou moeten zijn, en het hartje klopte wel, maar niet echt stevig.
Besluit van de lieve mevrouw: dat loopt fout, kom maandag maar terug voor een curretage! Echt, het kind zat in zak en as, ze is in november al op 24w bevallen van een dochtertje dat dood geboren is, en nu dit weer...
Komt gisteren de prof erbij, en het meisje legt uit dat ze maandag terug moet komen voor een curretage. Roept die prof direct: how how, niet zo snel hoor, ik ga echt geen curretage doen als ik niet 300% zeker ben! Na die doodgeboorte heeft ze maar 1 keer haar maandstonden gehad, en de volgende cyclus was ze zwanger. Prof zegt ook, je weet niet wanneer die eisprong was na zo'n bevalling, kan best zijn dat die door al die hormonen en stress twee weken later was, en dan zit het vruchtje wel mooi op schema! Eerst een week afwachten, en dan zien of het gegroeid is!
Ocharme dat meisje, zo in de onzekerheid zitten! We hebben samen een potje zitten huilen tot haar man daar geraakt was, ik hoop echt dat het vruchtje nog een kans maakt!
Met mij gaat het voorlopig echt wel veel beter, als je ziet wat voor vocht er allemaal door die infusen gegaan is, heb tot gisterenavond continu "getankt".
Zat dan ook al met 3+++ ketonen in mijn urine, het was echt hoog tijd...
En nu ga ik effe met mijn ventje knuffelen, want da's ook al veel te lang geleden
Groetjes, Katleen
pfff... De tripletest zal dan wel goed zijn! Geniet ervan meid!
zie maar dat je niet per abuis in je tenen schiet dan he (of op de gynaecoloog) 
Nu nog wat ruziemaken over de naam, en we zijn er... De meisjes willen haar Josje noemen, duh!! 