@ Suikerboontje: mijn vriend zijn ouders hebben we een cadeau gegeven ("om te gebruiken in de Ardennen, iets kleins"). We hadden een grote doos vol met krantenpapier gedaan en helemaal onderaan kinderbestek. Zij hadden het eerst niet door maar mijn rood hoofd sprak boekdelen denk ik
Mijn ouders en beste vriendin wisten het onmiddellijk, zij waren de enige die wisten wanneer de bn was, en ik stond op 2 km van bij mijn ouders toen ik het positieve nieuws kreeg: ik ben gekend voor mijn impulsiviteit dus stond op vijf minuten voor hun deur. Mijn moeder kent mij, dus die had het direct door toen ik daar stond met een lach zo groot als mijn gezicht. Mijn beste vriendin had haar gsm naast zich liggen, als ik niet gebeld had, had zij het wel gedaan.
Ik wilde het wel persoonlijk tegen mijn ouders zeggen en met niemand erbij. Zij weten hoe moeilijk het geweest is voor ons terwijl niemand anders hiervan op de hoogte is/was.
Ik ga het nog wel tegen mijn broer zeggen want hij heeft steeds de Pregnyl gezet, dus hij verdient ook een bloemetje
.
En de familie, die zijn slimmer dan gedacht
Tja, het al dan niet vertellen, eerst zeg je "neen, we houden het stil" maar ik heb vlagen van euforie en dan moet ik het gewoon verkondigen
.
That's me!
@Syfke: ik hoop met je mee naar de volgende echo toe...
. Weet met momenten met mezelf ook geen blijf.
(wat ik gelukkig toch niet doe). Vooral ook geen verhalen beginnen lezen over miskramen en zo want dan wordt je nog gekker. 
. Maar dat hebben we er voor over!
