Net zwanger: bevallen in najaar 2010

[liezeke]

heej paasladies,

bettyboopke, ik heb ook een paar weken het heel zwaar gehad, bleef maar bij het minste ziek worde, heel veel verdriet omtrent mijn job, den bouw en dan nog die winter die grote happen in mijn energievoorraad had genomen om nog maar niet te spreken van mijn hormonen...
voelde me ontzettend down en slecht terwijl ik happy had moeten zijn en dan begon ik me daar schuldig over te voelen, zucht.
ben toen op aanraden van ventje meer beginnen rusten overdag en mezelf toelaten om in de zetel te gaan liggen als ik uitgeput was (daarvoor bleef ik maar verdergaan met alles wat ik bezig was) en dat heeft geholpen (nog steeds vaak down maar toch al veel minder).
heb weer meer energie om te gaan sporten en mezelf te verzorgen en het leven aan te pakken hoewel dat maar heel stilletjes aant komen is.
forceer jezelf niet, geef je lichaam die rust die het nodig heeft.
je beebje zal niet veel hinder ondervinden van een infectie tenzij het door een listeria bacterie of het toxoplamose is! (ff gecheckt bij ventje;))

inneke; super die twaalf weken,nu kan je te pletter beginnen geniet;) bij ons is het nog wachten tot de 12 april, dan weten we of mijn medicatie ons appelke te veel heeft aangedaan.

maar nu voorlopig nog zwanger;)

voel me vaak enorm dik, vooral mijn billen lijken ineens cellulitis te krijgen en uitgezet te zijn, echt sexy voel ik me helemaal niet, integendeel. morgen eens zien wat de weegschaal te zeggen heeft
gek en dan lees ik natuurlijk overal verhalen van vrouwen die maar 5 tot 8 kilo bijkwamen in hun zwsch, niet echt om 'happy' van te worden.

nog ff lijstje opdaten:

Liesje (liezeke),32, 15 weken zwanger van 'appelke', 22/9/2010,een jongen
Cassyke, 24j, 14 weken zwanger van "foempeke", 28/9/2010
Hanneke, 38 jaar, 9 weken zwanger van 'inimini', uitgerekend op 28/9/2010.
Liesel, 37 jaar, hij of zij was een boontje maar is nu naamloos. En wordt verwacht op 07/10/10.
Meisje, 29 jaar, 10 weken zwanger, uitgerekend voor 11/10/10
Ineke (ICU22), 29jaar, zwanger van "foompje" uitgerekend op 11/10/2010
moppie 35j 10 wk zw van ukkie ,20/10/2010
Olivia1, 6 weken zwanger van boelietje, 20/10/2010
Juffie (elke), 34 jaar, 9 weken zwanger uitgerekend 20/10/2010
Dreaming Mom, 36j, zwanger van "Liesje", 21/10/2010
Jo'tje, 34j, volgens eigen berekening 22/10/10
Jessica (Buffalogirltje), 29 jaar, zwanger van 'beebke', 24/10/10
Prins, 32 jr, 9 weken zwanger, VBD 27/10/10
Noeka, 28 jaar, 5 weken zwanger van "prutske", uitgerekend op 31/10/10!
Bettyboopke,35 jr, uitgerekend van boeleke op 01/11/10
Emma, 27 jaar, een 6 weken zwanger, uitgerekend voor 02/11/10
Lissa, 8 weken zwanger van prutske, uitgerekend 2/11/10
Esa, 36jr, morgen 10 weken zwanger!, uitgerekend voor 20/10/2010
Jufnel, 32j, 10 weken zwanger van Sloompje, uitgerekend 21/10/10

[bettyboopke]

Hey Liezeke,
Bedankt voor je open en eerlijke antwoord
De gevoelens die je omschrijft zijn zo herkenbaar voor mij! Alleen schaam ik me er precies wel wat voor...
Ik heb me welgeteld 5 dagen goed gevoeld sinds ik zwanger ben (ben nu 10 weken), dus ben al 6 weken niet goed. Heb me nooit geforceerd, maar dat lukte ook niet, viel gewoon om (letterlijk). Dus heb al veeeeel op de zetel gelegen!
Hierdoor voelde ik me vaak behoorlijk down en slecht gezind èn daarbij dan idd ook heel schuldig! De laatste dagen was ik het echt beu! Neeeeee, dat mag ik niet zeggen, want dan is t net alsof ik niet blij ben met ons boeleke...straks gaat het nog mis...omdat ik het beu ben....Ben het niet beu, ben happy
Pffff, niet gemakkelijk...

Liezeke, is jouw ventje arts ofzo? Dat lijkt me wel heeeeel handig Ter info: Mijn bloed wordt regelmatig onderzocht, er is geen cvs, toxo of listeria. Das toch al iets
Vanaf hoeveel weken ben jij je wat beter beginnen voelen? Want die oververmoeidheid zit er bij mij wel nog altijd hard in! Elke middag een dutje, anders trek ik het niet...
Toen je zo uitgepu was, moest je toen ook werken? En nu? Ik ben momenteel nog in recup, maar over 3 weken moet ik terug beginnen...hopelijk ben ik dan wat sterker...!
Maar nogmaals, heel fel bedankt voor je openhartig antwoord

[Jo'tje]

Bettyboopke,

ik heb ook al enorm afgezien van oververmoeidheid en algeheel slecht voelen. Keelontsteking erbij. Ik ben zelfstandige en kon dus maar beperkt mijn agenda aanpassen, werken was (en is soms nog) een echte zware opgave
Sinds enkele dagen is het stukken beter, ik ben nu 11 weken zwanger. De algehele misselijkheid is nu nog enkel 's avonds, ik hoop dat het verder afbouwt.
Ik durf er ook weinig over zeggen omdat het zo ondankbaar lijkt...
Maar dit is het enige wat ik tot nu toe zie he, ik besef nog steeds niet dat ik zwanger ben. Als een ander niet enthousiast is over de echo, dan doet het me precies ook weinig... ik vat het gewoon nog niet. Een ingebouwde veiligheid? Mijn man is ook al niet thuis sinds de dag nadat we het wisten, hij komt volgende week (eindelijk) thuis. Daardoor ben ik er ook minder mee bezig waarschijnlijk.. waardoor het besef of geloof minder snel komt.
Ik hoop dat veel zal veranderen met een boller buikje... tot zover is dat nog niet het geval.

Maar wat ik wil zeggen: je bent zeker niet alleen met je gevoelens en slecht voelen!! Het zal beteren!

[liezeke]

Heej tweede paasdag ladies,

Bettyboopke, ik schaam(de) me ook over die negatieve gevoelens, hoor. Ze worden niet door iedereen begrepen en meestal kreeg ik de goedbedoelde commentaar meer te genieten van mijn zwsch. En dat wou/wil ik ook zoooooooooo graag maar hoe komt het dan dat ik me zo rot voel, dat ik het net zoals jij 'beu' ben me zo down te voelen. Ik wil die 'happy' zwangere zijn die in het plaatje past. maar nee, ons bibi voelt zich een olifant, zit te bleiten om het minste, is bij wijlen echt onrustig en angstig voor alles wat komen zal, kan alles wat voorbij is niet in één adem verwerken (zeker omdat iedereen nu wel voluit babbelt over wie zwanger is en dat doet me nog steeds pijn) en is vooral heel onzeker over wat ze appelke niet aandoet met die medicatie.
Ventje zegt dat het ook komt met de verhuis nr de kempen, weg van de stad waar ik in een wip in het bruisende leven ben, nr een dorp waar ik de mensen niet ken, mensen die (nu ik er werk ) me als een alien beschouwen (van den aaandere kant) en geen vaste job meer enz...

maar die diepe droefheid is minder geworden met de eerste zonnestralen (rond 14 weken) en ik meer zin kreeg om positieve dingen te 'zien', vaak niets met mijn zwsch te maken omdat als ik te veel aan ons appelke dacht er dat doembeeld van een slechte 17wkn echo boven kwam, wel met de eerste blaadjes aan de bomen, paasbloemen (have you ever), ons fietsreisje binnenkort, ons poezekop die bij me komt zitten snorren...
tot begin maart werkte ik in een school met kinderen met een beperking, daar was mijn contract ten einde en ben ik begin maart weggemoeten (ook een deftige knauw in mijn zelfvertrouwen) en bleef enkel mijn zelfstandig bijberoep over wat ik nu nog steeds doe (maar in twee praktijken).
ik ben eigenlijk heel de tijd blijven werken en vechtend tegen vermoeidheid en verdriet en al die bacteriën die ik moest overwinnen... nu besef ik wel (dankzij ventje die me erop gewezen heeft) dat ik veeeeeeel meer moest rusten ipv te blijven doorgaan (fysiek en mentaal (piekerdepieker)). als ik nu op de baan ben dan durf ik mijn zetel plat te leggen tussen twee patiëntjes in en een kwartiertje mijn oogjes dicht te doen en dat geeft echt weer kracht om verder te gaan. als ik nu ziek ben (door weer één of ander virusje vn een patiëntje gekregen ) dan verzet ik mijn patiëntjes en blijf ik thuis liggen en vecht niet meer.

het gaat nog steeds op en af met mijn down-gevoel maar ik zie veel meer lichtpuntjes;) en hoop dat na mijn echo volgende week het nog beter wordt.

liesje

[bettyboopke]

Dag Jo'ke en Liezeke,
Fijn om jullie berichtjes te lezen, voel me al een stuk minder alleen!
Natuurlijk niet fijn om het te lezen, omdat ik jullie absoluut een happy happy joy joy zwangerschap wens!!!
Liezeke, je hebt het mooi geformuleerd: we willen alleen maar die happy zwangere zijn

Ik ben door de keelontsteking nog eens extra verzwakt. Plus nog eens die ellendige antibiotica: 12 dagen slikken =12 dagen diaree
Mijn temperatuur wil nog altijd niet echt helemaal omlaag: 37,2 - 37,5 (normaal max 36,8). Sommige dagen voel ik me n beetje energieker, maar bij het minste wat ik dan doe, voel ik me weer pudding Moeilijk om dan je moraal hoog te houden hè.

Zo ga ik morgen toch nog ns even de gynae bellen, al is t maar dat ze me kan geruststellen. Tis 3 weken geleden dat ik n echo gehad heb, soms bekruipt het angstmontertje me wel ns..! Hoewel ik enkel ongi.achtige krampjes heb, geen bloedingen ofzo, maar toch... Volgende echo is over n week...

Meisjes, super dat jullie je verhalen met mij willen delen! Het geeft mij moed! En ik hoop van harte dat de zon snel mag gaan schijnen in nze hartjes hè

[inneke]

Hoi dames,

ik ben pril zwanger van mijn 1ste IVF. Mag 13 april op 1ste echo gaan.
Ik heb eens een vraagje aan jullie.
Ik heb bijna continu buikpijn.Overdag niet zo erg maar 's nachts kan dat tamelijk pijn doen. Ik slaap ook zo slecht.
Hebben jullie dat ook?

groetjes,

inneke

[Cassyke]

Hoi inneke,

Eerst en vooral een dikke (voorzichtige) proficiat!
Ik had ook heel veel buikpijn. Ik dacht dat het embryo niet ging houden omdat ik echt MS-pijnen had en zie... Vandaag 15w zwanger Als je niet zeker bent: zeker eens navragen aan de gynaecoloog! Meestal komen die pijnen door het uitzetten van je baarmoeder...
Slecht slapen deed ik ook. Ik kon de slaap maar niet vatten en als ik in het midden van de nacht wakker werd kon ik moeilijk opnieuw in slaap vallen. Dit is nu toch wat verminderd maar nu wordt ik vaak wakker om te gaan plassen

[jufnel]

Hoi ineke,proficiat!

bij mij helemaal 't zelfde als wat cassyke zegt.
De eerste weken veel buikpijn/krampen en slecht kunnen slapen, heel vroeg wakker zijn, ...

Ondertussen kan ik alweer héél lang slapen (na een plaspauze terug in bed)

Liesje (liezeke),32, 15 weken zwanger van 'appelke', 22/9/2010,een jongen
Cassyke, 24j, 14 weken zwanger van "foempeke", 28/9/2010
Hanneke, 38 jaar, 9 weken zwanger van 'inimini', uitgerekend op 28/9/2010.
Liesel, 37 jaar, hij of zij was een boontje maar is nu naamloos. En wordt verwacht op 07/10/10.
Meisje, 29 jaar, 10 weken zwanger, uitgerekend voor 11/10/10
Ineke (ICU22), 29jaar, zwanger van "foompje" uitgerekend op 11/10/2010
moppie 35j 10 wk zw van ukkie ,20/10/2010
Olivia1, 6 weken zwanger van boelietje, 20/10/2010
Juffie (elke), 34 jaar, 9 weken zwanger uitgerekend 20/10/2010
Dreaming Mom, 36j, zwanger van "Liesje", 21/10/2010
Jo'tje, 34j, volgens eigen berekening 22/10/10
Jessica (Buffalogirltje), 29 jaar, zwanger van 'beebke', 24/10/10
Prins, 32 jr, 9 weken zwanger, VBD 27/10/10
Noeka, 28 jaar, 5 weken zwanger van "prutske", uitgerekend op 31/10/10!
Bettyboopke,35 jr, uitgerekend van boeleke op 01/11/10
Emma, 27 jaar, een 6 weken zwanger, uitgerekend voor 02/11/10
Lissa, 8 weken zwanger van prutske, uitgerekend 2/11/10
Esa, 36jr, morgen 10 weken zwanger!, uitgerekend voor 20/10/2010
Jufnel, 32j, 11 weken zwanger van Sloompje, uitgerekend 21/10/10

[buffalogirltje]

Hey ladies,

Jullie verhalen zijn zo herkenbaar. Ik heb ook nog niet echt genoten v zwanger te zijn. Ik heb er bijna 3 jaar zo naar uitgekeken, nu is het zover en voel ik mij cst slecht. Leuk is anders idd. Ik ben vandaag 11w en hoop echt dat ik mij snel beter voel. Donderdag mag ik na 4 lange weken eindelijk nog eens voor een echo, ben wel benieuwd. Ben echt blij dat ik 2 weken vakantie heb, want ik slaap cst tot s middags en s avonds lig ik alweer in de zetel te slapen, zo n beu gevoel pfff.
Maar... in sep/okt/nov worden we ongetwijfeld beloond met het mooiste geschenk!

[bettyboopke]

Hey Buffalogirltje, join the club
Idd niet fijn om je tijdens de zwschap zo rottig te voelen, integendeel! Wat ik er nog het meest vervelend aan vind, is dat je er op den duur zo ook onzeker van wordt (hoe moraal...?).
Fijn dat je donderdag (ein-de-lijk) weer een echo hebt! Veel succes de laatste wachtdagen! Ik hoop voor jou dat ze heeeel snel mogen omvliegen En dat je donderdag dan een hele fijne echo zult hebben, waarbij je je beebietje langs alle kanten kunt bewonderen

Inneke, een heeeeele dikke proficiat!!!
Di pijn is zeer herkenbaar. Ik heb sinds de pu eigenlijk geen dag meer gehad zonder pijntjes in mijn buik (ben nu 10 weken). De pu-krampen zijn gewoon overgegaan in zw.schapskrampen. Ook mijn onderrug en billen deden/doen gezellig mee
Na de pu kon ik ook niet goed het groot toilet, ook dat is gebleven (buiten mijn 12dgn antibiotica dan).
Bij de gynae vraag ik ook steeds of dat normaal is (zeker die maandstondenkrampjes), zij stelt me iedere keer gerust: dat betekent dat alles in beweging is daar en dus groeit en dus ok is.
Dus daar moeten we dan maar vanuit gaan zeker?!
Als je je ongerust blijft voelen, gewoon effe bellen nr je gynae, kan soms deugd doen om door hem/haar gerustgesteld te worden hoor!

Oh ja, dat slecht slapen, had ik ook. Rond 7 weken is dat gebeterd. Vanaf dan kwamen er zelfs middagdutjes bij

Vanmiddag een rommelmarktje gedaan en mijn eerste zw.schapsbroek gekocht! Echt een hele leuke voor in de zomer
Moet het nu wel weer bekopen: temp is 37,6 en kan niet meer op mijn benen staan. En dat van 3 uurtjes slenteren
Ik ga morgen toch nog ns nr de gynae bellen...

[inneke]

Hey ladies,

bedankt voor de geruststelling. Het is fijn om de ervaringen te delen.
Ik denk dat onze zwangerschap nooit volledig onbezorgd zal zijn. Na alles wat we al hebben meegemaakt . Ik zal pas echt gerust zijn met mijn echo.

Veel liefs en een dikke knuffel aan jullie allen.

Inneke

[jufnel]

Hey,

ik herken jullie angstaanvallen en "slechtgezindheid". De echte paniekaanvallen zijn gelukkig gestopt sinds ik de 9 weken gepasseerd was maar ik kan het doemdenken vaak niet stoppen. En vooral op momenten dat ik me niet of minder zwanger "voel" (ik heb geen last gehad van moeheid of misselijkheid dus dat gebeurt best vaak) ben ik een echte donderwolk. In 't begin begon ik daar dan nog over te zeuren tegen mijn man maar daar ben ik maar mee gestopt want dat komt de sfeer hier ook niet ten goede.
Ik hoop dat met de 12w echo volgende week een grote last van me zal afvallen maar garantie daarop heb ik niet.

Het gevoel dat Jo'tje heeft na een echo heb ik ook.De euforie blijft uit en het doemdenken begint meteen weer. Terwijl iedereen dan zegt: "maar de echo was toch heel goed".
Ik vind de echo's wel leuk, maar voel er geen extreme blijdschap of ontroering bij. Gewoon een "oef! Hij/zij leeft nog"

Liezeke, ik zit in de omgekeerde situatie. Ik kom van de Kempen en mijn familie woont daar. Zusjes met wie ik een hele goeie band heb, grootouders waar ik graag kom, ouders, petekindje, ...
10 jaar geleden ben ik "de liefde" gevolgd naar 't Mechelse en ik ben blijven plakken. Al mijn vrienden wonen hier maar ik zou héél graag terug wat dichter bij mijn fam wonen. Alleen is dat niet echt haalbaar omdat de stiefzoon ook hier in de buurt woont en mijn man blijft -uiteraard- graag in de buurt van zijn zoon wonen.
Maar 't blijft moeilijk om "zo ver weg" te wonen van de mensen die ik graag zie. Even snel de auto in springen en eens binnenwippen zit er niet in.
kHoop toch dat je je snel thuisvoelt in de Kempen al weet ik heel goed dat de mentaliteit er veel afstandelijker is dan "in 't stad" .

[esa]

Hey ladies, ben een paar daagjes "ondergedoken" Héél véél gerust, had het nodig, waar een verlend weekend toch goed voor kan zijn, zaaalig, voel me toch beter, want die slechte gevoelens zijn spijtig genoeg héél herkenbaar en ik was niet ziek van griep enkel misselijk...

Een dikke proficiat inneke, we tellen samen met jou mee, komt goed

ICU proficiat met je goede echo (nekplooimeting) ik ga morgen, ben dan EINDELIJK 12 weken. Heb mijn laatste echo op 8 weken gehad Vorige nacht slecht geslapen en ik denk deze nacht ook nog wel...en dan hopelijk morgen het verlossende antwoord!! Let's hope so!

Véél sterkte aan iedereen, véle zonnestraaltjes en rust toegewenst (indien mogelijk...) xxx

[Cassyke]

Hoi iedereen,

Ik heb niet bijgelezen, sorry

Ben vanmorgen weer opgestaan met een bloeding ik ben het zooo beu he, van waar komt het?! Heb met de doppler gehoord en er is een hartslag dus dat is toch al positief. Ik kan van deze zwangerschap echt niet genieten!

[Lissa]

Hei dames,

probeer hier een beetje bij te lezen

Heb ook die gevoelens hoor. Je probeert jaren zwanger te geraken en als je't dan bent; doodgelukkig en misselijk en mottig, moe, uitgeput. En als je je dan beter voelt (zoals ik vandaag); k'voel me totaal niet misselijk of moe, ben je weer aan't panikeren dat het niet meer goed zit. k'Ben vandaag 10 weken en normaal zouden dan je symptomen op z'n hoogst merkbaar zijn; dus weer ni goed in m'n kopke. En idd, na een echo effe supercontent en daarna toch weer vanalles peinzen.

Ik moet nog twee weken wachten op volgende echo; lijkt nog zooooooooo lang. Laatste was op 8 weken en nu zit constant met vragen. Stel je voor dat het misgaat; die utrogestan die ik neem houdt een bloeding tegen. Ik zou het dus niet eens weten. Zat vanmorgen te twijfelen of ik niet naar gyne zou bellen om toch een echo tussendoor te doen, maar k'durf niet goed. Die zal ook wel af en toe denken; 'die van 't fertiliteitsdlubje hé'; zo zot als een deur. Aiaiaiaiai!!!!!!

Hei Cassyke, 't is je echt niet gegund hé, om eindelijk rustig relaxed achteruit te kunnen leunen. En dan zit ik soms te klagen da'k onzeker ben....hoe doe je het meisje. Goed dat je zelf naar de harttonen op zoek kan gaan, toch iets geruststellend.

Allez, k'heb is goe kunnen zagen....nu positief; 't zonneke schijnt, k'ben ni echt moe dus k'ga seffens eens een grote wandeling maken sé en genieten van het prachtige weertje....

Veel liefs nog, Lissa