Stommiteiten, ik ken er ook wat van: haal de ovenschotel uit de oven en brand mijn arm aan de bovenkant van de oven! Rekje niet ver genoeg uitgetrokken, dat komt ervan...
Verder hier vlugger vermoeid. Net de trap moeten nemen naar de ingang van het gebouw en puffend als een oude stoomtrein boven gekomen.
's Nachts heb ik eigenlijk nog het meeste "last": mijn buik zit precies de hele tijd in de weg, en ik ben nog maar 22 weken! Hoe ik ook ga liggen, er is altijd een beebje dat niet content is, en het bijgevolg nodig vindt om te beginnen stampen.
Ik slaap al een aantal weken met zo'n speciaal kussen in bed, maar zelfs dat is op het ogenblik niet ideaal. Kan me niet herinneren dat ik dat bij de vorige zwangerschap had, daar heb ik tot 30 weken zonder kussen kunnen slapen.
Maar toch wil ik niet klagen, want ergens is het ook wel heerlijk om van alle kanten die schopjes en stampjes te voelen...
