(en toch een tikje jaloers zenne
)Geboorteverhalen
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
wij willen het geslacht niet op voorhand weten, en daarmee zitten we met 4 namen en is het moeilijk nu op voorhand te zeggen welk kindje welke naam zal krijgen.
Bij jongen - meisje staat het vast, bij 2 maal hetzelfde geslacht zullen we de namen geven nadat we beide kindjes gezien hebben en zo beslissen op ons gevoel van dat moment welke naam het beste bij welk kindje zou passen.
Mijn collegaatje wist op voorhand dat het 2 meisjes zouden worden, en zij wist al van toen ze zwanger was welke naam het kindje rechts en het kindje links zouden krijgen.
Bij jongen - meisje staat het vast, bij 2 maal hetzelfde geslacht zullen we de namen geven nadat we beide kindjes gezien hebben en zo beslissen op ons gevoel van dat moment welke naam het beste bij welk kindje zou passen.
Mijn collegaatje wist op voorhand dat het 2 meisjes zouden worden, en zij wist al van toen ze zwanger was welke naam het kindje rechts en het kindje links zouden krijgen.
-
esa
- Berichten: 302
- Lid geworden op: 9 januari 2010, 18:11
Hey dank je wel allemaal
even iets posten tussen de drukte door...
Keizersnede geneest goed, zou moeten rusten maar voorlopig...och ja, eens de structuur er is hé
Wij hadden voor de eerste baby al de naam Jef en de andere Emiel, was al zo van de 3d echo op 28wk. Ze zijn ook zo blijven liggen
Ook een dikke proficiat aan Liesel, de mama van Castor!!!
even iets posten tussen de drukte door...
Keizersnede geneest goed, zou moeten rusten maar voorlopig...och ja, eens de structuur er is hé
Wij hadden voor de eerste baby al de naam Jef en de andere Emiel, was al zo van de 3d echo op 28wk. Ze zijn ook zo blijven liggen
Ook een dikke proficiat aan Liesel, de mama van Castor!!!
-
Jecca
- Berichten: 119
- Lid geworden op: 16 september 2009, 19:23
-
jufnel
- Berichten: 1052
- Lid geworden op: 21 maart 2009, 22:59
Esa, een dikke proficiat met je 2 ventjes!!
Liesel, zit hier met een behoorlijk geval van babyblues dus jouw verhaal brengt hier ook wat teweeg
Maar gelukkig is alles nu goed met Castor. (ben hem trouwens tegengekomen in de streekkrant van die vandaag 
in de bus zat)
En dan... mijn eigen verhaal :
Op zondag 17/10 om 11u heb ik de eerste wee gevoeld. Nog een tijdje in twijfel geweest... is het dit? Is dit voor echt?
Dan maar eens in bad gaan zitten en nee hoor, de weeën gingen niet over.
Aan mijn man gezegd dat hij niet te hard mocht hopen (hij zat al een paar dagen met grote hoop en onrust) maar dat ik dacht dat 't begonnen was.
Om half 3 kwamen we aan op de materniteit. Aan de monitor gelegen. Weeën elke 10 min en 2 cm opening. We mochten van de VV kiezen of we daar wilden blijven of nog terug naar huis wilden voor een paar uurtjes en wachten op meer opening en weeËn die sneller kwamen. Omdat we niet zo ver van 't ziekenhuis wonen en mijn zus die studeert voor VV me had aangeraden om voor 4cm geen epidurale te nemen (dat legt de boel soms stil) zijn we dus nog even naar huis gereden. Manlief speelde nog wat gitaar. Ik hield me bezig op de pc en pufte af en toe een wee weg.
We hebben nog lekker boterhammekes gegeten en heb de vuilzakken nog buiten gezet en om 18u30 waren we terug in 't ZH. Weeën kwamen ondertussen om de 6 min en ik wilde die epidurale NU!
Tegen dat de anesthesist er was (vreselijke man, leek wel dronken en blafte tegen de VV'en) was het al 20u30. Ik was héél blij dat de pijn weg was maar het gevoel van geen controle meer te hebben over mijn lichaam vond ik minder aangenaam.
Ik mocht van de VV (een grappige madam, we waren helemaal alleen op 't verloskwartier, 't was nacht en ze had alle tijd voor ons) beginnen oefenpersen en ondertussen werd de mijn gyn (gelukkig! Ze was van wacht!) opgebeld.
Toen mijn gyn eraan kwam kon ik echt beginnen persen en oh jee, wat was dat moeilijk!!! Ik voelde vanalles... ook dat ik voortdurend stoelgang maakte
Na een tijdje heeft de gyn er een zuigertje bijgehaald want de baby zat vast omdat mijn bekkenbodemspieren te sterk waren. Ze heeft wel 3x moeten proberen en uiteindelijk , om 3u10 kwam onze flinke kerel ter wereld met een geboortegewicht van 4040g en een lengte van 52cm. Onze Finn is er!!!
Hij deed meteen een kakske (aardje naar zijn mama?) en werd op mij gelegd. En daar kwamen de waterlanders. Hij voelde zo warm en zacht aan en ik had ijskoude handen
(ik lag al uren te bibberen door die epidurale) Na een paar minuten werd hij gewogen, gemeten, getest en kwam de VV vertellen dat ze hem even in de couveuse gingen leggen. Het was ons ook al opgevallen dat hij de hele tijd bleef "mekkeren" gelijk een klein geitje. Zijn zuurstofgehalte was wat aan de lage kant doordat ie zolang had vastgezeten
Mijn man is dan met onze Finn naar de couveuse-afdeling gegaan terwijl ik achterbleef om gehecht te worden. (ben volgens de gyn serieus gescheurd)
Na wat wel uuuuuren leek te duren mocht ik ook eindelijk naar ons ventje. Zo mooi dat ie daar lag te wezen.
We hebben daar zo'n tijdje met ons 3tjes gezeten en dan hebben ze ons naar een kamer gebracht. Finn moest nog even in de couveuse blijven.
Uiteindelijk werd hij om 7u30 naar de kamer gebracht en mocht ik hem voor de eerste keer BV geven.
Wat een zalig gevoel!
En toen kon het genieten met z'n 3tjes echt beginnen...
Liesel, zit hier met een behoorlijk geval van babyblues dus jouw verhaal brengt hier ook wat teweeg
Maar gelukkig is alles nu goed met Castor. (ben hem trouwens tegengekomen in de streekkrant van die vandaag in de bus zat)En dan... mijn eigen verhaal
:Op zondag 17/10 om 11u heb ik de eerste wee gevoeld. Nog een tijdje in twijfel geweest... is het dit? Is dit voor echt?
Dan maar eens in bad gaan zitten en nee hoor, de weeën gingen niet over.
Aan mijn man gezegd dat hij niet te hard mocht hopen (hij zat al een paar dagen met grote hoop en onrust) maar dat ik dacht dat 't begonnen was.
Om half 3 kwamen we aan op de materniteit. Aan de monitor gelegen. Weeën elke 10 min en 2 cm opening. We mochten van de VV kiezen of we daar wilden blijven of nog terug naar huis wilden voor een paar uurtjes en wachten op meer opening en weeËn die sneller kwamen. Omdat we niet zo ver van 't ziekenhuis wonen en mijn zus die studeert voor VV me had aangeraden om voor 4cm geen epidurale te nemen (dat legt de boel soms stil) zijn we dus nog even naar huis gereden. Manlief speelde nog wat gitaar. Ik hield me bezig op de pc en pufte af en toe een wee weg.
We hebben nog lekker boterhammekes gegeten en heb de vuilzakken nog buiten gezet
en om 18u30 waren we terug in 't ZH. Weeën kwamen ondertussen om de 6 min en ik wilde die epidurale NU! Tegen dat de anesthesist er was (vreselijke man, leek wel dronken en blafte tegen de VV'en) was het al 20u30. Ik was héél blij dat de pijn weg was maar het gevoel van geen controle meer te hebben over mijn lichaam vond ik minder aangenaam.
Ik mocht van de VV (een grappige madam, we waren helemaal alleen op 't verloskwartier, 't was nacht en ze had alle tijd voor ons) beginnen oefenpersen en ondertussen werd de mijn gyn (gelukkig! Ze was van wacht!) opgebeld.
Toen mijn gyn eraan kwam kon ik echt beginnen persen en oh jee, wat was dat moeilijk!!! Ik voelde vanalles... ook dat ik voortdurend stoelgang maakte
Na een tijdje heeft de gyn er een zuigertje bijgehaald want de baby zat vast omdat mijn bekkenbodemspieren te sterk waren. Ze heeft wel 3x moeten proberen en uiteindelijk , om 3u10 kwam onze flinke kerel ter wereld met een geboortegewicht van 4040g en een lengte van 52cm. Onze Finn is er!!!Hij deed meteen een kakske (aardje naar zijn mama?) en werd op mij gelegd. En daar kwamen de waterlanders. Hij voelde zo warm en zacht aan en ik had ijskoude handen
(ik lag al uren te bibberen door die epidurale) Na een paar minuten werd hij gewogen, gemeten, getest en kwam de VV vertellen dat ze hem even in de couveuse gingen leggen. Het was ons ook al opgevallen dat hij de hele tijd bleef "mekkeren" gelijk een klein geitje. Zijn zuurstofgehalte was wat aan de lage kant doordat ie zolang had vastgezeten Mijn man is dan met onze Finn naar de couveuse-afdeling gegaan terwijl ik achterbleef om gehecht te worden. (ben volgens de gyn serieus gescheurd)
Na wat wel uuuuuren leek te duren mocht ik ook eindelijk naar ons ventje. Zo mooi dat ie daar lag te wezen.
We hebben daar zo'n tijdje met ons 3tjes gezeten en dan hebben ze ons naar een kamer gebracht. Finn moest nog even in de couveuse blijven.
Uiteindelijk werd hij om 7u30 naar de kamer gebracht en mocht ik hem voor de eerste keer BV geven.
Wat een zalig gevoel!
En toen kon het genieten met z'n 3tjes echt beginnen...
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Oooooooooooooooooh wat een mooi verhaal ook!
Precies inderdaad serieus sterke bekkenbodemspieren, als ze dan nog zo hard gescheurd zijn enzo...
En dan waarschijnlijk toch ook effe schrikken toen hij in de couveuse moest...
Maar je hebt dat heel erg goed gedaan zo te horen! En weer een prachtige naam gekozen voor jullie flinke zoon!
Proficiat!
Precies inderdaad serieus sterke bekkenbodemspieren, als ze dan nog zo hard gescheurd zijn enzo...
En dan waarschijnlijk toch ook effe schrikken toen hij in de couveuse moest...
Maar je hebt dat heel erg goed gedaan zo te horen! En weer een prachtige naam gekozen voor jullie flinke zoon!
Proficiat!
-
Jo'tje
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi meiden!
Al lang gelden dat ik hier wat gepost heb...
Esa en Jufnel: een dikke proficiat met jullie flinke zoontjes, geniet er volop van!!!!
Hier is ons Annelore van de week al 1 maand oud
pfff het gaat zo snel soms wou ik dat ik de tijd kon doen stoppen om dubbel zoveel te kunnen genieten maar helaas, dat kan ik nog net niet Ze begint al goed wakker te worden en is heel alert. Ook haar karaktertje begint goed door te komen
Aan alle meiden die op het punt staan om te bevallen: veeeeeeeeel succes, binnenkort kunnen jullie ook genieten van jullie schatjes
Al lang gelden dat ik hier wat gepost heb...
Esa en Jufnel: een dikke proficiat met jullie flinke zoontjes, geniet er volop van!!!!
Hier is ons Annelore van de week al 1 maand oud
pfff het gaat zo snel soms wou ik dat ik de tijd kon doen stoppen om dubbel zoveel te kunnen genieten maar helaas, dat kan ik nog net niet Ze begint al goed wakker te worden en is heel alert. Ook haar karaktertje begint goed door te komen Aan alle meiden die op het punt staan om te bevallen: veeeeeeeeel succes, binnenkort kunnen jullie ook genieten van jullie schatjes
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten