dames, jullie schrik kennen we allemaal hoor. Ik heb het woord "zwanger" geen enkele keer uitgesproken in mijn eerste 12 weken. Ik was echt doodsbang dat het alsnog mis zou gaan. Zeker omdat het bij mij al eens was misgegaan.
Maar kijk ... ik ben nu 17 weken en loop al met een mooi buikje rond. Super fier ben ik erop.
Het enige wat je kan doen is "er vertrouwen in hebben". Klinkt weinig hulpvaardig, maar spijtig genoeg het enige wat je kan doen. Buiten jezelf natuurlijk heel goed verzorgen en heel goed in de watten leggen.
Ik begrijp ook wat de ongerustheid over het uitblijven van de symptomen. Maar geen paniek ... they will come
Als ik ongeveer 6 weken was, begon stilaan de vermoeidheid. Die piekte echt rond week 8. Vanaf week 10 is die stilaan wat weggeebt, maar helemaal gaat die niet meer weg.
Vanaf 6 Ã 7 weken begon de honger ook toe te slaan.
Ik was een dikke 8 weken ver vooraleer ik de eerste ochtend boven de pot hing. heb dat altijd met veel plezier gedaan.
Sinds dit weekend is de ochtendmisselijkheid weg. Maar ik voel onze spruit sinds kort ook, dus dat is dan nu mijn geruststelling.
Jullie komen er wel dames! het gaat allemaal goed lopen! Alvast een dikke proficiat Isolde, L***, en ook ilse natuurlijk
Ilse, ik woon op 30 min rijden van bonheiden, dus ik heb in mijn eigen gemeente een crèche vastgelegd. Vandaag gaan we het contractje halen si. Dus dan is alles officieel in kannen en kruiken.
goede tip van "het land van ooit". het is wel een eindje rijden voor mij, maar aangezien ik verslaafd ben aan het bezoeken van babywinkels, denk ik wel om er eens een kijkje gaan te nemen.
We zijn zelfs al tot in utrecht gereden, dus kontich zal er dan ook nog wel afkunnen
