Bevallen in lente 2012

[Ellentje29]

Noa

Ik heb een voorschrift van de gyne gekregen voor de griepprik en die ben ik dan bij de apotheker gaan afhalen.

Jij kan je zoontje vrijdag nog eens bewonderen. Leuk!

Volgens mijn telling ben ik vandaag 16w5d. Ik heb vandaag mijn eerste cadeautje gekregen van een vriendin: een hemdje met mickey mouse op. Zo schattig.

Dan vind ik het weer zo wonderlijk dat er een beebje in mijn buik zit dat dat binnen een dik half jaar kan dragen

En dan besef ik dat ik nog veel moet doen: kamertje uitruimen (is nu rommelkamer), verven, kasten uitruimen, meubels kiezen,...

Maar ik heb nog tijd. En nu de misselijkheid zo goed als weg is, merk ik dat ik veel meer energie heb. Dus t ventje moet oppassen voor de aankomende opruimwoede

[rainbow]

Hello,

amai, 't is hier stilletjes! Hoe gaat het met iedereen?

Hier gisteren 16-wekenecho gehad (al ben ik nog net geen 16 weken) en alles was weer ok En we kennen het geslacht Toevallig hadden we al min of meer een naam voor dat geslacht (en nog niet voor het andere) dus nu moeten we niet echt verder zoeken..
Morgen gaan we naar babydump met ouders en schoonouders, zij willen samenleggen voor de grote stukken (buggy ed, ook al eens kijken voor kamertje, al vind ik die in ikea ook mooi)
ivm kwaaltjes: ik heb er toch weer redelijk wat (veel last van darmen, kan spastisch colon zijn volgens gyn), sommige dagen echt geen puf, in niets (hang dan heel dag op de zetel en voel me dan zo'n lui mens )soms maagpijn, en draaiingen waarbij het bloed uit mijn gezicht wegtrekt (ventje zegt dat ik dan lijkbleek zie)en ik snel moet gaan zitten. Maar niets ernstigs en ook veel goede dagen, dus we klagen niet hoor! Ben veel te gelukkig dat alles in orde is met onze kleine pruts.

Ik begin een buikje te krijgen, vind het super en loop er maar wat graag mee te pronken, hihi

Prettig weekend allemaal en geniet van het wondertje in jullie buik!!

liefs

[Ellentje29]

T is hier inderdaad heel stilletjes...

Rainbow, leuk dat je je kleintje nog eens mocht bewonderen en dat je het geslacht weet. Dan kan je je toch iets beter voorbereiden, denk ik.

En de extra kwaaltjes: niet zo leuk, maar die nemen we er graag bij, natuurlijk.

Hier weinig te vertellen. Alles nog altijd ok. Ben nu 18w3d en ik wacht vol ongeduld op de volgende echo van 9/12.

Ik geniet volop van de zwangerschap, maar ben toch nog dikwijls ongerust bij elk pijntje of raar gevoel. Vooral omdat ik hem/haar nog steeds niet voel. Maar iedereen zegt dat het normaal is bij een eerste zwangerschap en dat dat pas vanaf 5 maanden het geval zal zijn.

[Polly80]

heykes iedereen,

vandaag vieren wij de 16 weken! Begin me ook al beter te voelen en geniet ook steeds meer. het doet soms nog raar om mensen te vertellen dat ik zwanger ben. soms kom ik 's avonds thuis en zeg ik tegen mijn ventje: 'ik ben toch niet aan't liegen he?' Maar het beginnende buikje liegt er niet om - zalig om je lichaam zo te voelen veranderen. ik draag nu ook af en toe zwangerschapskleren en dat maakt het allemaal echter, hihi.

Ellentje, leuk dat je al een kadootje hebt gekregen - idd een heel speciaal besef dat dat beebje in je buik dat binnenkort zal dragen!
hier ook nog veel werk voor de boeg: rommelkamer uitmesten, verven, gordijnen hangen, etc... die kamer is heel erg verwaarloosd geweest, nooit fut om eraan te beginnen, maar nu is de goesting er dubbel en dik.

Rainbow, ooh fijn dat jij je baby'tje nog eens hebt kunnen bewonderen en het geslacht al weet! pronk maar fijn met je buikje en hopelijk minderen de kwaaltjes ook snel.

Noa, voel jij je mini-mannetje al vaak? lijkt me zalig gevoel en geeft je toch extra zekerheid dat alles ok is daarbinnen. Ik ben vorige week nog eens naar de dokter geweest, enkel en alleen om het hartje te horen - om de 2 weken verlang ik naar bevestiging

Liezeke, hoe is't met jou en je Patéke? lukt het genieten al wat beter? koop toch maar eens iets moois, voor je patéke én voor jezelf - dubbel en dik verdiend.

intussen tel ik heel erg af naar de kerstperiode. weekje verlof, maar vooral de gezelligheid, twordt een emotionele kerst denk ik, van geluk deze keer

[Noa]

Geen nieuws is goed nieuws, dacht ik maar! Maar wel leuk te horen dat het bij jullie allemaal goed verloopt.

Rainbow, ooo, wel leuk dat je het geslacht weet! Dat wordt gericht shoppen. Hopelijk een fijne namiddag beleefd in Babydump! Minder leuk is dat je nog niet van alle kwaaltjes verlost bent, maar zoals je zegt, zolang kleine man of kleine meid een goed rapport krijgt, is al de rest bijzaak!

Ellentje, ik tel met je mee af naar 9/12, ook dan heb ik mijn volgende echo! Ik ben trouwens ook nog vaak ongerust hoor, soms heb ik zo'n raar trekkerig gevoel dat ik me zorgen maak, heb ook eens een pijnscheut in mijn rug gehad, dan denk ik weer blaasontsteking omdat ik plots zo'n druk voel beneden... En bij elk toiletbezoek wordt het wc-papier nog altijd grondig geïnspecteerd, is bijna ziekelijk. Ach ja, ik heb me er al bij neergelegd dat ik me altijd zorgen zal blijven maken. Ik heb altijd gezegd dat als ik ooit nog eens zwanger mocht geraken, ik van begin tot einde zou genieten. yeah right, wat een klucht! Door dat bloedverlies de eerste maanden ben ik echt een paniekerig geval geworden! Ik ben echt content met die Angelsounds, als ik weer een vlaag van paniek heb, dan luister ik 2 seconden en ben ik gerust.

Polly, joehoe, 16 weken alweer! Begint toch al op te tellen hé, 16 weken vind ik al deftig klinken! En geniet maar van de zalige kerstperiode, van de gezelligheid, met kleintje aan boord dit jaar! Geen traantjes van verdriet deze keer! Ik voel mijn mannetje af en toe, maar het rare is dat ik echte schopjes voelde (af en toe hoor, niet zo vaak en enkel op het toilet of in bed) eind week 14, maar da's nu wel verminderd. Soms voel ik hem wel, maar hij is precies voorzichtiger geworden. Och ja, zal anders liggen zeker, want als ik met de Angelsounds luister, is het altijd vollen bak ambiance!

Hier nu 16w3d, en al een dik tonnetje! Al 2,5 kg erbij op de weegschaal. Nu, als ik de toer als bij mijn dochtertje opga, dan zit ik nog goed. Toen kwamen er 18kg bij... Gelukkig droeg ik mooi vooraan, het viel niet zo op. En er zijn er 20kg weer afgegaan, dus maak ik me echt niet meer druk over de kilo's! Met een kleine druktemaker in huis vliegen die er zoooo weer af!

Prettig eindejaar he! En op naar onze volgende echo!

[nelleke]

Dag dames,

Mag ik me aansluiten bij jullie topic? Even voorstellen:
Nelleke, 27j, 6 hormononenstimulatie, 3 IUI, 4 ISCI, 1 cryo en 1 biochemische zwangerschap. In behandeling bij Decleer in Jan Palfijn
Op 22/11 kreeg ik te horen dat ik eindelijk zwanger ben. Volgende vrijdag 02/12 heb ik mijn eerste echo. Als ik goed berekend heb, ben ik vandaag 5w.
Van het forum waarvan ik kom, zijn er vele dames die bij hun eerste zwangerschap toch een MK gehad hebben. Op 6,8,9w ... Dit alles boezemt me natuurlijk veel angst in. Een beetje de dingen zoals ik hier las al in jullie topic.
Het was onwezenlijk dat we na 3j eindelijk te horen kregen dat we zwanger zijn. Ik had een predictor gespaard om te doen na een positieve bloedtest en ik heb toch nog 4 dagen gewacht eer ik het aandurfde. Ik moest ergens een bevestiging hebben omdat ik het zou kunnen geloven. Nu geloof ik het nog altijd niet goed, ik ben ook heel erg bang voor de echo: plat vruchtzakje, geen vruchtje, geen hartje... Alle doemscenario's doen me wakker liggen.
Mijn symptomen zijn ook zo vreemd. In het begin, toen ik nog pregnyl moest spuiten had ik er zoveel: misselijk, pijnlijk groeiende borsten, en 2 weken behoorlijke buikpijn... Sedertdien is alles wat afgenomen. De gynae zei nochtans dat mijn Hcg zo hoog stond dat het kon zijn dat het een tweeling wordt (er werden 2 embryo's teruggeplaatst) Ik heb menstruatiekrampen gehad, ondertussen al wat minder. Mijn borsten groeien niet meer zo hard, maar doen wel nog behoorlijk pijn. Maar misselijk? Gewoon 's morgens maagpijn, soms honger, soms gevoel van te veel gegeten te hebben. Tijdens mijn wachtweken heb ik alles bij elkaar geslapen, nu valt dat precies allemaal wel mee...
Ik wou dat ik kon doorspoelen naar die 12w. Door onze IVF wist onze nabije omgeving ook altijd waar we zaten. Dus iedereen wist nu ook onmiddellijk dat we zwanger zijn, iedereen superblij... hopelijk moet ik ze geen ander nieuws vertellen.
Hopelijk kunnen jullie me wat meer gerust stellen?

Groetjes

[Noa]

Welkom Nelleke!

Dikke proficiat met jullie zwangerschap! Is niet te vatten hé, na zo lang proberen. Ik heb - zonder overdrijven - zeker 15 testen gedaan. Gelukkig zaten er een paar goedkope van het Kruidvat tussen, of ik was geruïneerd
Als zwangerikske eerst klas, ben ik niet echt geplaatst om jou echt gerust te stellen, maar hier mijn ervaring!
Wat die symptomen betreft, da's volkomen normaal! Ik had ook veel krampen tijdens mijn ww, was over tijdens week 5. Borstspanning nam ook soms af, maar stak dan weer de kop op. Alle symptomen kunnen komen en gaan, om gek van te worden. Ik zat soms echt in mijn borsten te knijpen, ze plat te duwen, om maar te checken of ze echt niet weer een beetje pijn deden, haha. Gelukkig was er altijd weer een moment waar ik niet moest knijpen, dat ik er echt wakker van werd. En echt misselijk enzo was bij mij pas later, rond week 6 en duurde tot 14,5 weken. Maar je moet er eigenlijk niet echt op voortgaan, is bij iedereen anders. Elke zwangerschap trouwens ook. Ik heb een icsi dochter van 3 jaar, en ben toen nooit misselijk geweest, nooit bloedingen gehad, enkel meeeeeeegakrampen. Nu ook krampen, maar niet zo heftig. Wel supermisselijk en 5 weken bloedingen gehad. Tja, dan denk je dat je gerust zult zijn eens je zwanger bent, maar da's een utopie hé! Stress voor de eerste echo zoals je schrijft, dan symptomen die afnemen... Elke echo geeft toch wat nervositeit, maar je zult zien dat hoe verder je geraakt, dat je toch "iets" rustiger wordt. Ik denk gewoon dat onze voorgeschiedenis ervoor gezorgd heeft dat we net iets teveel weten, we horen teveel doemscenario's en durven uit zelfbescherming niet teveel te hopen, niet té blij te zijn. Mijn vriendin was na 2 maand proberen "zwanger" (testte 4 dagen voor nod). 5 dagen later "miskraam" en weeeeeeeken ziek van verdriet. Ik begreep haar verdriet, voelde echt met haar mee, maar die naiëviteit van 'o, zwanger, dus er komt een kindje', was voor mij echt raar! Wij denken meer in termen van statistieken: zoveel kans op zwangerschap na ivf, zoveel kans op miskraam... Probeer dag per dag te nemen, en denk eraan dat het veeeeeel meer goed gaat dan fout!

Veel geluk met de eerste echo! Da's weer een mijlpaal verder!

[liezeke]

dag lente-ladies,

ellentje: vanaf het moment dat die energie terug is kan je weer de hele wereld aan, inclusief alle stofhaarden die gekweekt zijn tijdens misselijkheidsfase:)

polly:ein-de-lijk een zwangere kerst:) tzal ws soms wel een beetje dubbel aanvoelen (het leed van alle vorige kersten vergeet je niet met een vingerknip) maar misschien zijn kerst en nieuw niet meer zo donker als vroeger.

nelleke: zoals noa zegt, heel moeilijk voor ferti-girls om superpositief te denken. je hebt al veel te veel minder leuke verhalen gehoord en kent de statistieken maar al te goed dat je wat voorzichtiger bent. zelf zeg ik nog steeds dat ik 'voorlopig' zwanger ben (en hey, ik durf het z-woord al wel uitspreken:)). het vanzelfsprekende is eraf, hé. hoe kom je de eerste weken door? ik paste de 'mies'truuk toe: 's morgens opstaan en juichen dat ik nog steeds zwanger was, nr de badkamer en 'hiep hoi, nog steeds zwanger!', naar de keuken en vieren dat ik nog steeds zwanger was met een stukje chocolade... en zo heel de dag door tot we 's avonds nog klinkten met een glaasje kidibull op weer een dag zwanger. het was echt van minuut tot minuut, van uur tot uur...
symptomen zijn verraderlijk wnt de ene dag wél en de andere dag niet, om stekezot van te worden:) ben je toch té ongerust om de dag door te komen, kan je misschien een extra bn laten doen (hcg spreek voor zich momenteel) en later een extra echo. gynen staan meestal heel begrijpelijk tegenover ongeruste mama's-in-spe en heel evetjes een echo om je kindje te zien is in 'no time' gedaan.

noa: waw, jullie zijn wel allemaal 'slanke' zwangeren:) was op 12 weken al vijf kilo bij:oops: mr ik telde wel ook mijn post-liesbreuk-operatie (drie weken lazy woman uithangen) en mijn stimulatiekilo's erbij. op 17 wkn al zes... maar ach, wat is dat kilootje vet extra tegenover een gezond kindje?

rainbow: weer een stapje verder! babydump is inderdaad een heel toffe winkel (en lekker goedkoop:)), hplk hebben je ouders en schoonouders zich vol-le-dig laten gaan in hun koperij:)
op de echo vorige week moest ik heel even aan jou denken, bij visualisatie vn het tongetje (dwarse coupe) liet ons patéke een paar keer heel mooie slikbewegingen zien en was heel mooi te zien hoe het strottehoofdje omhoog ging. geen afagie dus;)

hier is er weer wat rust. oef!
denk dat ik op zwanger en bang een twee weken geleden postte dat ik een grand mal (grote e-insult) had gedaan waardoor ik met ambulance terug in uzgent ben beland en daar een weekend ter observatie ben gehouden. nogal paniek wel omdat tventje enorm vreesde voor ons patéke. het anders zo coole ventje die met de grootste koelbloedigheid patiënten behandelt en altijd rustig blijft als hij een spoedgeval moet doen was nu totally in shock. de ambulancière wou hem bijna een temesta'tje geven om wat rustig te worden...
maar alles toen goed afgelopen en een patéke met eigen willeke die lustig bleek verder te trappelen (op echo) en zich niets aantrok van alle commotie rondom.
dees bibi zelf heeft nu wel wat last vn de medicatie en voelt zich een sufkop en wat misselijk maar gelukkig wordt dat wel beter binnen een paar weken (om zich dan weer te knn storten op eetgelag vn kerst).

vorige week donderdag bij eigen gyn nog echo gehad en mijn duizend-vragen-sessie gehouden. echo was goed én normaal (verbaast met toch telkens om zo'n normaal kindje te zien) en gyn was ongelooflijk geduldig met mijn vragen.
ze stelde zelf voor om de infosessie (en masse met een groep van-den-eerste-keer zwangeren) te skippen en eens op een moment dat het rustig is op materniteit zelf te gaan kijken. oef!
bevalling zou sowieso met epi zijn, rond partus iets meer kans op tonisch-clonische aanval (bij mij) dus zorgt een epi voor wat 'ontspanning' mr gelukkig geen indicatie vr (tenzij aanval) sectio. nog een oef!

volgende horde: (hopelijk) laatste senatoriële echo in uzgent vrijdag...

liesje

[nelleke]

Hey Lady's,

Merci voor jullie oppeppende boodschappen, ik heb daar wel wat aan.
Hoe ik de dagen doorkom is moeilijk om te zeggen, eigenlijk probeer ik het enigszins wat te verdringen. Door de geringe symptomen kan ik bijna doen alsof ik in mijn rustmaand zit. Tjah, het zal moeten slijten zeker.
Gisteren toch een behoorlijke paniekaanval gehad. Zowel mijn man als ik hadden een hele nacht liggen woelen. Tegen de vroege ochtend (toen hij moest opstaan om te gaan werken) kreeg ik behoorlijke rug- en buikpijn. Het leek alsof ze een mes in mijn liezen staken. Toen ik opstond natuurlijk huilend en in paniek naar mijn moeder gebeld en een smsje gestuurd naar mijn zwangere vriendin. Zij stelde me gerust, het zou mijn baarmoeder zijn die wat oprekt. Toen ik dat es nalas, kan je blijkbaar op de dag dat je een nieuwe week in gaat last hebben van je baarmoeder. Een hele dag niets anders gedaan of kunnen doen dan in de zetel blijven hangen. 's Avonds hebben we gevreeën, de eerste keer sedert we weten dat we zwanger zijn, en ik durfde eigenlijk echt niet goed. Maar sedert dat Hcg is mijn zin toch wel groter geworden
Vandaag heb ik nergens meer last van... Ongelofelijk toch? Kwou dat er een handleiding bestond over onbezorgd zwanger zijn.

Groetjes

[Sun]

Hallo Nelleke

Die messteken in mijn lies heb ik ook vaak. Niet enkel lies, ook zij, onderrug, voorkant buik en zelfs lager

In het begin was ik ook echt in paniek, maar ik overtuig me er nu altijd van dat het vanalles is dat aan het uitrekken is
Het duurt meestal 1 of 2 dagen en dan heb ik er inderdaad een week ofzo geen last van.

Nu we hier toch over bezig zijn: zijn er nog dames die dit hebben? Kwestie van helemaal gerustgesteld te zijn he

[Noa]

Die liessteken heb ik af en toe, maar niet zo vaak eigenlijk. Wel soms als ik een bruuske beweging maak, of hoest, dan kan het enorm veel zeer doen! Maar buik-en rugpijn had ik in het prille begin ook hoor nelleke, ik dacht zelfs dat ik een miskraam deed, maar moet ook de baarmoeder geweest zijn. Door mijn bloedingen is gewoon vrijen hier niet aan de orde. In het begin stond mijn hoofd er totaaal niet naar, maar ik moet zeggen dat ik nu ook wel de geneugten voor de zwangere vrouw heb ontdekt

Sun, jij bent al wat verder hé dan Nelleke, en wat ik nu vaak heb, is een enorm trekkerig gevoel, maar niet in mijn liezen, zo meer over de hele buik. Precies of er zitten een paar stoere bouwvakkers met enorme touwen overal aan te sleuren. Ofwel zijn dat al beetje harde buiken, ik heb geen idee. Soms word ik er haast mottig van. Ik kan me wel herinneren dat ik het bij mijn dochtertje ook had, maar toen was ik zorgelozer, ik dacht steeds: dat hoort er vast wel bij. Nu is het altijd van: als dat er maar gewoon bij hoort!

liezeke, amai, jij houdt ook van spanning zeg, jeetje, wat jullie altijd allemaal moeten doorstaan. Maar wat een dapper patéke! Dat wordt een dulle griet (het was toch een meisje hé, of mis ik nu met iemand anders?). En wat een fantastisch nieuws dat de echo weer helemaal in orde was! Ik duim voor vrijdag, dat het de laatste senatoriële echo mag zijn. Veel geluk! En wat die kilootjes betreft, gewoon niet aandenken. Het ene gestel is ook het andere niet. Ik weet nog dat het bij mij altijd beperkt bleef, tot ik op controle moest op week 22, toen was er in 3 weken een goeie 3 kg bijgekomen. En het is in die trend blijven stijgen

[nelleke]

Hey lady's,

Bedankt voor de geruststellende berichten. Ondertussen gisteren echo gehad en mijn toekomstige tweeling gezien.
Zal mij ook verkassen van topic, aangezien ik uitgerekend ben voor 30/07, wat wel vroeger kan worden, zitten we dan niet echt meer in de lente of toch?

Groetjes

[liezeke]

ff vlug verslagje vn echo

Denk dat dat angstmonsterke hier nooit echt zal weggaan mr weet dat dat ook wel volledig normaal is;) Begin me serieus af te vragen wanneer ik ooit babyspulletjes ga 'durven' kopen. Vrees ervoor dat ons patéke al vijf jaar zal zijn;)
Deze ochtend scary echo part 3 gehad (met enkele tussenepisodes vn scary echo's na grand mal en bij vermoeden placentaruptuur) bij senator vn dienst (tzijn drukke tijden vr politici;)). En die was goed:) Wat leuk om een 'normaal' kindje te zien...
Alleen, ons patéke lag dwars (hm, zou ik dit niet bij topicje 'opvoeden' posten?) en wou niet moven (zelfs niet na lang gepor en geduw en ge'sleur') om een beter zicht te krijgen. Soit, slecht ptn vr 'fotogeniciteit' mr misschien ws ons patéke gewoon een mini-betogingske aant doen;)
Gelukkig ontzettend bekwame gyn die wel vaker dwarsliggers over de vloer krijgt. Toen we afscheid namen vn de gyn gaven we haar een bedankkaartje met een fotootje bij, getrokken net na de bevalling vn onze matéo* (ondertss anderhalf jaar geleden) waar ze ook op stond (was gyn die ook bij bevalling was), was ze (bijna) ontroerd:).

So far, so good...

Liesje

[rainbow]

hey,

Liezeke:
dat is goed nieuws!!! super! ben echt blij voor jou!! Ik snap dat je nog steeds schrik hebt om kleertjes enzo te kopen, maar misschien toch proberen na elke mijlpaal? Ik doe dat Na 12-weken echo eerste rompertjes in jaren gekocht (had er in de begin-probeerperiode al paar gekocht) en woensdag de eerste typische jongenskleertjes ( ) gekocht, naar aanleiding van onze goede 16-weken echo. Word er helemaal blij van als ik er naar kijk. Het geeft me precies ook een beetje geruststelling dat het nu echt is.. Maar als je dat nog te veel het lot tarten vindt, snap ik dat wel hoor. In ieder geval toch klein feestje onder jullie 3, nee?
en ik had op je vorige bericht blijkbaar ook nog niet geantwoord: leuk dat je zo aan mij denkt, zelfs tijdens een echo, ik voel me vereerd
in baby-dump: de (schoon) ouders hebben elk de helft bijgelegd, dus van onze buggy/wandelwagen moeten we helemaal niets zelf betalen, hihi We hebben ze dan maar op frietjes en schuimwijn getrakteerd

Op de andere dames antwoord ik wat later, even mini-siësta houden
liefs

[E+P]

Hey iedereen,

't is lang geleden maar ik kom ook nog eens spieken.

Nu er wat last/stress van de schouders is gevallen, probber ook ik wat meer te genieten van de zwangerschap. Gisteren zijn we zelfs al een kinderwinkel binnengestapt om een afspraak te maken voor de geboortelijst. We gaan al op zo'n 21 weken maar deze keer wil ik kiezen wat er op 't lijstje komt ipv mijn man met een briefje te moeten opsturen omdat ik plat lig. Enfin, ik kijk er echt al helemaal naar uit.

Voor de rest wordt ook hier nog niets echt gekocht. Niet alleen hebben wij natuurlijk al een heleboel spullen van de 1ste, ik ben ook nog eens van het bijgelovige type. Ik denk dat ik daarvoor eerst maar eens de kaap van 26 weken afwacht.

Door mijn bloedingen is gewoon vrijen hier niet aan de orde. In het begin stond mijn hoofd er totaaal niet naar, maar ik moet zeggen dat ik nu ook wel de geneugten voor de zwangere vrouw heb ontdekt

Wij zitten hier in 't zelfde schuitje, Noa. Mijn gynae verontschuldigde zich gisteren toen ik vroeg of het nu terug kon na de cerclage en zei dat we maar creatief moesten zijn. We zullen die raad maar aannemen, zeker?