Bevallen in augustus 2010
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
dag lieverds,
ff laten weten dat ik gisterenavond om kwart voor zeven (al negen uur na de inleiding) ben bevallen van een prachtige mooie jongen; Matéo*.
in tegenstelling tot heeeel veel verdriet heb ik heel veel liefde gevoeld en voelde ik me echt een echte 'moeke'!
ik schrijf later meer op het andere topic om jullie niet bang te maken.
ik denk dat er nog verdriet komt maar ook veel mooie momenten en matéo* zorgt voor ons en voor jullie.
liesje
ff laten weten dat ik gisterenavond om kwart voor zeven (al negen uur na de inleiding) ben bevallen van een prachtige mooie jongen; Matéo*.
in tegenstelling tot heeeel veel verdriet heb ik heel veel liefde gevoeld en voelde ik me echt een echte 'moeke'!
ik schrijf later meer op het andere topic om jullie niet bang te maken.
ik denk dat er nog verdriet komt maar ook veel mooie momenten en matéo* zorgt voor ons en voor jullie.
liesje
-
Evyke
- Berichten: 73
- Lid geworden op: 12 januari 2010, 13:17
Lieve liezeke,
Ik wil jullie zo graag en hart onder de riem steken, je hebt het zo fantastisch gedaan ookal kan ik me voorstellen dat het een zeer zware dag is geweest...! jullie zijn zo moedig en de manier hoe jullie er mee omgaan is zo sereen en mooi en geeft denk ik vele onder ons hier een hart onder de riem. ik hoop dat jullie mooi afscheid kunnen nemen hebben van jullie sterretjes dat glinsterd aan de mooie open hemel.
Lieve Matéo* waak over je lieve moeke en papa...
Er gaat alleen maar veel bewondering uit naar jou en je man echt waar. Je bent een hele sterke vrouw en ik weet zeker dat jullie op een mooie manier afscheid gaan kunnen nemen van jullie lieve Matéo.
xxxxxxxxx
xxx
Ik wil jullie zo graag en hart onder de riem steken, je hebt het zo fantastisch gedaan ookal kan ik me voorstellen dat het een zeer zware dag is geweest...! jullie zijn zo moedig en de manier hoe jullie er mee omgaan is zo sereen en mooi en geeft denk ik vele onder ons hier een hart onder de riem. ik hoop dat jullie mooi afscheid kunnen nemen hebben van jullie sterretjes dat glinsterd aan de mooie open hemel.
Lieve Matéo* waak over je lieve moeke en papa...
Er gaat alleen maar veel bewondering uit naar jou en je man echt waar. Je bent een hele sterke vrouw en ik weet zeker dat jullie op een mooie manier afscheid gaan kunnen nemen van jullie lieve Matéo.
xxxxxxxxx
xxx
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Liezeke,
Ik heb gisteren en vandaag al heel de dag aan jullie gedacht! Ik ben heel blij je te horen en voor mij mag je hier je verhaal ook doen hoor, ik heb er geen problemen mee!
Matéo* wat een mooie naam voor een schattig lief klein wondertje! Dikke kus en knuffel en een dikke proficiat met jullie zoontje!!!
Ik heb gisteren en vandaag al heel de dag aan jullie gedacht! Ik ben heel blij je te horen en voor mij mag je hier je verhaal ook doen hoor, ik heb er geen problemen mee!
Matéo* wat een mooie naam voor een schattig lief klein wondertje! Dikke kus en knuffel en een dikke proficiat met jullie zoontje!!!
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Nessieke,
Ik was vergeten te antwoorden op jouw berichtje... Goh gelukkig heb je nog geen ontsluiting/verweking!!! Zoals je zegt, het is niet gemakkelijk om thuis te rusten. Ik heb wel het geluk gehad dat ventje alles deed (met mijn bloedingen) maar ik denk dat als je al een kind hebt, het praktisch onmogelijk is om alle taken aan één persoon over te laten! Wat je wel kan doen is per dag 1 ding doen. Zo probeer ik het nu te doen (alleen kuisen, dit doe ik niet). De was en strijk de ene dag en dan opruimen en afstoffen de andere dag. De afwas proberen we steeds met twee te doen en voor te koken wisselen we af. Van het moment dat ik dan krampjes voel of dat ik voel dat ik moe word stop ik en ga ik eventjes liggen. Het is vooral belangrijk dat je voldoende rust en niet te zware lasten tilt of te veel bukt. Doe alles op je gemak en ik duim dat de ontsluiting/verweking maar goed wegblijft!
Ik was vergeten te antwoorden op jouw berichtje... Goh gelukkig heb je nog geen ontsluiting/verweking!!! Zoals je zegt, het is niet gemakkelijk om thuis te rusten. Ik heb wel het geluk gehad dat ventje alles deed (met mijn bloedingen) maar ik denk dat als je al een kind hebt, het praktisch onmogelijk is om alle taken aan één persoon over te laten! Wat je wel kan doen is per dag 1 ding doen. Zo probeer ik het nu te doen (alleen kuisen, dit doe ik niet). De was en strijk de ene dag en dan opruimen en afstoffen de andere dag. De afwas proberen we steeds met twee te doen en voor te koken wisselen we af. Van het moment dat ik dan krampjes voel of dat ik voel dat ik moe word stop ik en ga ik eventjes liggen. Het is vooral belangrijk dat je voldoende rust en niet te zware lasten tilt of te veel bukt. Doe alles op je gemak en ik duim dat de ontsluiting/verweking maar goed wegblijft!
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Zeg voor wie het zou interesseren: 7 t.e.m. 9 mei zijn het babydagen in paradisio. Als je op de site gaat en de folder opendoet kan je bonnen uitknippen (tot 20%). Je krijgt ook (net als bij baby-dump) een maxi-cosi gratis bij je wandelwagen (het is wel niet met alle merken maar wel de meeste). Bij ons kwam de wandelwagen bij baby-dump duurder uit dus daarmee dat we het daar kopen.
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Hey meisjes,
Ik weet niet of ik mij ongerust moet maken... Mijn ventje kent maar het halve verhaal, want anders zat ik nu al op de spoedgevallen, 't is nogal een panikeur...
Gisteren had ik een hele drukke dag, en ik zit al met een ferm slaaptekort wegens zieke dochter. De vermoeidheid zal dus ook wel meespelen. Gisteren dus een halve dag rechtstaan (terwijl ik anders een bureaujob heb), dan nog boodschappen gaan doen voor een personeelsfeestje en wat teveel moeten sleuren. Gevolg: harde buiken die toch wel tamelijk pijnlijk werden.
Dan door een communicatieprobleem met mijn ventje mij ongelooflijk ongerust gemaakt. Hij had mij gezegd dat hij na het werk nog weg moest, ik dacht dat het een receptie was, bleek het een hele diner te zijn. Hij bleef naar mijn gevoel veel te lang weg, zijn gsm was plat dus ik kon hem niet bellen, kortom: ik was nog net de politie niet aan't bellen om hem als vermist op te geven (ik ben zwanger, ik mag overdrijven
)
De harde buiken werden dus alsmaar erger, en korter op mekaar. Uiteindelijk zie ik dan ook nog een rozig slijmpje opduiken bij het afvegen, en ik was helemaal in paniek natuurlijk.
Met heel stillekes te blijven liggen, is het beter gegaan en ben ik uiteindelijk voor een paar uur in slaap gesukkeld. Deze morgen was het beter, maar eens ik opgestaan was, begon het gewoon opnieuw.
Weer wat rozig slijm dat begint te neigen naar bruinverlies, en veel harde buiken.
Kan dit komen door de situatie en kan ik afwachten? Of zouden jullie toch ongerust zijn?
Zolang ik mij rustig hou, valt het wel mee, maar als ik begin rond te lopen krijg ik last.
Ik voel haar nog wel goed bewegen, dus dat is wel oke denk ik.
Ben maar bang dat, als ik ermee ga, ik direct op "rust" gezet word, en zoals hierboven ook al gezegd, da's gewoon onmogelijk voor't moment.
Pfff, weet het niet goed meer...
Ik weet niet of ik mij ongerust moet maken... Mijn ventje kent maar het halve verhaal, want anders zat ik nu al op de spoedgevallen, 't is nogal een panikeur...
Gisteren had ik een hele drukke dag, en ik zit al met een ferm slaaptekort wegens zieke dochter. De vermoeidheid zal dus ook wel meespelen. Gisteren dus een halve dag rechtstaan (terwijl ik anders een bureaujob heb), dan nog boodschappen gaan doen voor een personeelsfeestje en wat teveel moeten sleuren. Gevolg: harde buiken die toch wel tamelijk pijnlijk werden.
Dan door een communicatieprobleem met mijn ventje mij ongelooflijk ongerust gemaakt. Hij had mij gezegd dat hij na het werk nog weg moest, ik dacht dat het een receptie was, bleek het een hele diner te zijn. Hij bleef naar mijn gevoel veel te lang weg, zijn gsm was plat dus ik kon hem niet bellen, kortom: ik was nog net de politie niet aan't bellen om hem als vermist op te geven (ik ben zwanger, ik mag overdrijven
De harde buiken werden dus alsmaar erger, en korter op mekaar. Uiteindelijk zie ik dan ook nog een rozig slijmpje opduiken bij het afvegen, en ik was helemaal in paniek natuurlijk.
Met heel stillekes te blijven liggen, is het beter gegaan en ben ik uiteindelijk voor een paar uur in slaap gesukkeld. Deze morgen was het beter, maar eens ik opgestaan was, begon het gewoon opnieuw.
Weer wat rozig slijm dat begint te neigen naar bruinverlies, en veel harde buiken.
Kan dit komen door de situatie en kan ik afwachten? Of zouden jullie toch ongerust zijn?
Zolang ik mij rustig hou, valt het wel mee, maar als ik begin rond te lopen krijg ik last.
Ik voel haar nog wel goed bewegen, dus dat is wel oke denk ik.
Ben maar bang dat, als ik ermee ga, ik direct op "rust" gezet word, en zoals hierboven ook al gezegd, da's gewoon onmogelijk voor't moment.
Pfff, weet het niet goed meer...
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi Katleentje,
Je hebt inderdaad een heel zware dag achter de rug. Niet enkel fysisch maar ook mentaal. En dit kan zeker de oorzaak van dit bloedverlies zijn!
Meisje ik zou toch naar de dokter gaan hoor... Je moet tenslotte eerst aan je kindje en aan jou denken!
Ik zou alvast goed rusten en vooral zoveel mogelijk plat blijven liggen. Het feit dat je haar voelt bewegen is toch al een goed teken.
Hopelijk komt het snel weer in orde!!!
Je hebt inderdaad een heel zware dag achter de rug. Niet enkel fysisch maar ook mentaal. En dit kan zeker de oorzaak van dit bloedverlies zijn!
Meisje ik zou toch naar de dokter gaan hoor... Je moet tenslotte eerst aan je kindje en aan jou denken!
Ik zou alvast goed rusten en vooral zoveel mogelijk plat blijven liggen. Het feit dat je haar voelt bewegen is toch al een goed teken.
Hopelijk komt het snel weer in orde!!!
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Kathleentje: mocht ik jou zijn dan zou ik bellen naar de dokter. Ik zou me ook ongerustmaken. Ik denk niet dat je ongerust moet zijn, maar je hebt er reden toe. Zolang je ze voelt bewegen zal alles wel oke zijn, maar dat wil je gewoon liever van een professional horen. Dus bellen meid.
Nessieke: ga hiermee eens naar je huisdokter? Misschien dat hij wel voorschrijft om te stoppen met werken. Misschien is kraamhulp ofzoiets in dien aard een oplossing om wat huishoudelijk werk over te nemen? Om de hoeveel dagen wordt je nu opgevolgd? Wekelijks? Tweewekelijks? Ik begrijp je ongerustheid volledig. Het beste dat je idd kan doen is liggen zodat de druk op je bmh niet meer wordt. Op die manier kan die ook niet verweken. Voor alles zijn oplossingen. Zo zal je schoonmoeder en waarschijnlijk ook uw eigen moeder met plezier inspringen en proberen om je strijk te doen en te kuisen. Kuisen is ook echt niet de ramp he. Op twee weken tijd ligt je huis niet onder een stoftapijt hoor. En Yoran zal nu zelf meer moeten opruimen of even helpen met de tafel af te zetten en je man zal wat meer moeten doen, maar hebben ze dat allemaal niet over voor hun zusje, dochter? Als je nu genoeg rust, heb je een kans dat alles beter is (of hetzelfde) tegen de communnie zodat je die helemaal kan meemaken.
Nessieke: ga hiermee eens naar je huisdokter? Misschien dat hij wel voorschrijft om te stoppen met werken. Misschien is kraamhulp ofzoiets in dien aard een oplossing om wat huishoudelijk werk over te nemen? Om de hoeveel dagen wordt je nu opgevolgd? Wekelijks? Tweewekelijks? Ik begrijp je ongerustheid volledig. Het beste dat je idd kan doen is liggen zodat de druk op je bmh niet meer wordt. Op die manier kan die ook niet verweken. Voor alles zijn oplossingen. Zo zal je schoonmoeder en waarschijnlijk ook uw eigen moeder met plezier inspringen en proberen om je strijk te doen en te kuisen. Kuisen is ook echt niet de ramp he. Op twee weken tijd ligt je huis niet onder een stoftapijt hoor. En Yoran zal nu zelf meer moeten opruimen of even helpen met de tafel af te zetten en je man zal wat meer moeten doen, maar hebben ze dat allemaal niet over voor hun zusje, dochter? Als je nu genoeg rust, heb je een kans dat alles beter is (of hetzelfde) tegen de communnie zodat je die helemaal kan meemaken.
-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Hier ben ik weer terug. Gebeld naar verloskwartier, en daar wilden ze mij liever even zien, zodat we allemaal gerustgesteld waren.
Dus een half uurtje aan de monitor gehangen, maar natuurlijk, als ik neerlig of zit, geen harde buiken.
Echo gemaakt van baarmoederhals, en die was nog oke, ze hebben een vaginale wisser genomen en een urinekweek.
Naar alle waarschijnlijkheid is het een urineweginfectie die harde buiken veroorzaakt. Maandag mag ik bellen voor de uitslag, maar ik heb voor alle zekerheid een dosis Monuril meegekregen.
Die mag ik zodadelijk al nemen, maar de boodschap is voorlopig toch rust te nemen. Niet helemaal platliggen, maar toch niet heffen, niet teveel zware wandelingen gaan doen...
En nu? Nu ga ik slapen!
Slaaplekker!
Katleen
Dus een half uurtje aan de monitor gehangen, maar natuurlijk, als ik neerlig of zit, geen harde buiken.
Echo gemaakt van baarmoederhals, en die was nog oke, ze hebben een vaginale wisser genomen en een urinekweek.
Naar alle waarschijnlijkheid is het een urineweginfectie die harde buiken veroorzaakt. Maandag mag ik bellen voor de uitslag, maar ik heb voor alle zekerheid een dosis Monuril meegekregen.
Die mag ik zodadelijk al nemen, maar de boodschap is voorlopig toch rust te nemen. Niet helemaal platliggen, maar toch niet heffen, niet teveel zware wandelingen gaan doen...
En nu? Nu ga ik slapen!
Slaaplekker!
Katleen
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 10 gasten