Loslaten

[Loeki]

Jummie!!!!!!

Wel duuuuuuuuuuuuuuuuuur...

[wat is er mis?]

Kzit er echt aan te denken om dus één te kopen hé. Alé drie : één voor grote vent, kleine vent en één voor mij. Toch ideaal zo alledrie dezelfde pyjama

[Loeki]

Ik wil er op zijn minst een kopen voor mijn zus, ze is een beetje groter dan ik en die pyjama's die ik altijd koop, passen haar net niet en ze vindt dat al jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren zo jammer.

Ideaal kerstgeschenk!

(ik wilde eerst een proud mama sleutelhanger kopen - super juwelen hé van proud mama - maar die bestaat niet met vier kraaltjes - ze heeft vier kindjes)

[mies]

Meis heeft haar papa liever dan mij. Nuja, ik mag eigenlijk niet over hem klagen, hij doet enorm veel in het huishouden en is een echte nieuwe man. En een echte papa die goed zorg draagt voor en vooral heel veel speelt met zijn dochter.

Maar als we met z'n drieën samen zijn, schreeuwt Meis moord en brand als ze op mijn arm zit, want ze wil bij papa. Altijd wil ze bij papa. Al bijna 2 maand is dat zo. Ik kan als mama bijna niks meer goed doen voor haar als papa in de buurt is. Ik tel niet meer mee voor haar op zo'n momenten.

Twee weken geleden was eens de chauffage uitgevallen, en ik heb me opgeofferd om tijdens de middagdut helemaal dubbelgevouwen in haar reisbed-tentje bij haar te liggen gedurende een kleine twee uur, om haar wat warmte te geven. Dat lukte, ze sliep. Diezelfde avond was ze uit haar nachtslaap wakkergeworden en konden we ze alleen in bed nemen bij ons om haar te kalmeren. Ze lag naast mij, en werd direct heel rustig en heel lief. Ik dacht "zie je wel, als het gaat om geborgenheid heeft ze toch liever haar mama. Dat met die papa is meer om te spelen. Het heeft geloond om met haar in dat tentje te liggen". Ze gaf mij haar tutje, en haar beer, en ik praatte zachtjes tegen haar, waarop de papa eventjes over mijn schouder keek om het mooie tafereeltje te aanschouwen... maar toen Meis haar papa had gezien wilde ze absoluut niet meer bij mij liggen, nee ze begon te krijsen want ze wilde bij hem.
Mijn hart brak op dat moment. En is sindsdien niet echt meer geheeld.
Bij de papa lag ze even vredig als bij mij aanvankelijk, en daar heeft ze lekker geslapen. En sindsdien is het alleen nog maar erger geworden, ze vertoont gewoon tekens van verlatingsangst als ze bij hem weg moet. Als hij even naar de wc moet en haar aan mij geeft, is het kot direct te klein. Ik moet haar dan gedurende een minuut vasthouden en ze kan niet snel genoeg bij haar papa terug zijn...

't Is nu weer weekend geweest, en de papa was thuis, en I can't even be bothered om mij met Meis bezig te houden, want vanaf dat ze de papa ziet wil ze toch terug bij hem. Dan laat ik hem maar beter met haar bezig zijn he, 't is gewoon tijdverlies voor mij om heel de tijd met een krijsend kind te zitten waar ik toch niks goeds voor kan doen.

Ik heb nooit gedacht dat ik mijn dochter al zo vroeg moest loslaten, simpelweg omdat ik haar al zo vroeg kwijt zou zijn. Ik weet niet waaraan het ligt. Tuurlijk spelen gedachten als dat ik een slechte mama ben door mijn hoofd. Dat ik niet genoeg met haar speel. Of dat dat gewoon bij meisjes zo is (al hoor ik zulke verhalen niet van andere mama's van dochters van die leeftijd). Ik heb de papa al verweten dat hij Meis te veel op-hypet, te veel haar entertaint. Maar hij vindt van niet, hij doet gewoon verder zoals hij gewoon is. Ook al praten we erover. Het maakt eigenlijk ook niet uit of ik nu ook wilde spelletjes speel met haar of niet, nee ze blijft echt wel altijd de papa verkiezen.
En ondertussen kwijn ik elke dag een beetje meer weg...

[wat is er mis?]

Oh Mies dikke dikke knuf. Ik heb het overlaatst nog gezegd tegen een collega: ik ken een vriendin (alé meer dan één eigenlijk, waaronder jij dus) die meisjes hbb en die zien enkel hun papa staan. En ze willen echt enkel hun papa. En ik zei dat moet toch vreselijk veel pijn doen aan je moederhart. Echt waar, ik besef heel heel goed hoeveel pijn je dat moet doen. Ik mag er niet aan denken dat Adie zo zou doen met mij. Bij ons is het omgekeerd, al is het niet zo extreem als wat jij beschrijft en "knoddert" Adie soms ook wel eens als de papa naar toilet gaat (maar hij doet het meer als ik wegga en hem "achterlaat" bij de papa).
Nu ja, ik vroeg het aan die persoon omdat zij een kindje hebben, een jongen, en zij hft een lesbische relatie. Dus ik vroeg bij wie hij meest wil gaan. En blijkbaar is dat bij hen bij allebei. Ik was daar wel eens nieuwsgierig naar.
Ik vroeg het omdat ik het wist van jullie dat het bij sommige hier zo was dat de meisjes meer naar de mama "trokken". En deze week had ik een vriendin op bezoek die een dochtertje had van jullie leeftijd en ook daar bleek dat zij de mama niet meer ziet staan als de papa er is. En dat dochtertje is de lft van Meis. Ze zei dat haar dochtertje dan echt alleen bij de papa wil zijn en de papa haar in bed moest leggen enzo. Ze zei echt dat alleen zij goed was als de papa er niet was. Maar van de moment dat de papa er was, was het gedaan met de mama-liefde.
En ik herinner me ook nog van mijn ventje zijn nicht. Zij hft een zoon en een dochter. Zoon ging duidelijk naar haar, maar bij de dochter kwam het nog extremer tot uiting. Zij wilde echt altijd alleen bij de papa zijn. Toen ze wat ouder was en kon praten vroeg de mama "zie je papa graag?". Antwoord dochtertje: "Jaaaaaaaaaa" met duidelijke nadruk. Vraag mama: "zie je mama graag". Een duidelijke "neeeeeeeeeeeen".
Ik wil alleen maar aanduiden dat jij GEEN slechte mama bent. En je een heel heel dikke dikke knuf geven!

[Sterretje]

Lieve meis
met een beetje pijn ih hart heb ik jouw post hier gelezen
allereerst: mege dikke troostknuf voor het mega-loslaatgevoel.
en bah voor het 'mss ben ik wel een slechte mama' gevoel, ook al weet je dat dat niet waar is, toch spookt het ergens rond, kan me dat wel inbeelden
Denk je niet dat het 'maar' een periode is?
Heb je al eens vanop e afstand gekeken wat voor een rol de papa aanneemt tov meis? Doen jullie exact hetzelfde tegen haar? zijn er dingen die jij wel met haar doet en papa niet of omgekeerd?

'k moet zeggen nu de papa al e paar dagen full time thuis is, merk ik bij Amber ook wel dat ze liever naar papa gaat
papa doet wilde spelletjes, papa geeft lekkere koekjes, papa doet kiekeboe, terwijl mama hier iets serieuzer is, meer bekommerd is om vuile neusjes en vuile pampers dan om kiekeboe spelletjes
als het is om te troosten, komt amber wel naar mij
doe ik ook e beetje bewust, 's nachts naar haar toe gaan, of haar in bedje leggen, die dingen zijn bijna exclusief voor mij
ik voel momenteel geen steek van jaloezie maar net v blijdschap dat amber haar papa ook graag ziet
ik ben blij even 'bevrijd' te zijn van die zeurende baby om me heen (om het zo effe uit te drukken) na al die tijd dat ik er full time alleen voor stond
maar kan me voorstellen dat het voor jou anders aanvoelt.
dus ik hoop dat het betert dat je terug een verschil gaat merken van dingen die jij exclusief met meis kan doen en dat ze haar papa daarbij eens kan missen!
veel liefs!

[JD]

Hey Mies,

Een dikke knuffel hoor. Ik kan me voorstellen dat het vreselijk moet zijn om te zien hoe je dochter meer en meer naar haar papa trekt en weent als ze bij jou is...

Ik ben er van overtuigd dat je absoluut geen slechte mama bent. Hoogstwaarschijnlijk zal het een fase zijn waar ze door moet.
Ik weet dus niet of je er iets kan/moet aan doen, behalve er zijn voor haar als ze aangeeft dat ze je nodig heeft.

Maar als je toch iets wil doen, kan je dan niet samen met z'n drietjes leuke dingen doen? Kan de papa haar dan niet wat aanmoedigen om naar jou te gaan, terwijl hij in de buurt is? Of zelf tonen hoe graag hij bij jou is en jouw aandacht opeisen?

Wij hebben hier ook al gezien dat zoonlief soms meer naar mij trekt en andere momenten meer naar zijn papa. Maar ik vermoed dat hij nu eerder neigt naar de persoon die er veel aandacht voor heeft en er veel mee speelt. Maar eerlijk, er gaat ook wel een steek door mijn hart als ik zie dat hij heel enthousiast is bij de papa, terwijl hij op dat moment eerder neutraal is bij mij. Moest hij dan nog eens wenen bij mij, dan zou ik zeker lastig worden.

Nogmaals, dikke knuffel!

[Wappie]

Lieve lieve lieve meis...
Je bent absoluut geen slechte mama! Steek dat echt niet in je hoofd, want dat is niet waar.
Misschien moet je idd eens kijken hoe papa met Meis omgaat?
Hier speelt de papa ook meer spelletjes met de jongens, terwijl ik snottebellen afveeg en pampertjes doe. De papa is hier een hele week niet thuis, als hij vrijdag thuiskomt gaan de jongens er steevast naartoe. Maar als ze moe zijn, of er zijn pijntjes, of ze vallen dan merk ik dat ze sneller naar mij toe komen.
Maar ik kan niet echt zeggen dat hier een 'voorkeursouders' is.
Als ik in jouw situatie zat zou ik er ook kapot van zijn, maar ik ben er echt van overtuigd dat het maar een fase is hoor!
Dikke dikke knuff hoor meideke!

[mies]

Dankjewel voor de steun allemaal!

Ik heb er nog een hartig woordje over gesproken met de papa gisterenavond. Voor de zoveelste keer eigenlijk, maar toch doet dat goed.
Hij bekende weer dat hij haar te veel entertaint (en ja, ik speel ook met haar, maar bij hem is het echt continu van 's morgens tot 's avonds poppenkast en allemaal interessante dingen doen enzo, met rare stemmetjes erbij, en dansen en alles erop en eraan). Ze moet ook maar een halve seconde bij hem jengelen of hij pakt haar op en doet iets leuks als beloning. Dus daar ligt zeker één van de oorzaken.

Terwijl ik degene ben die haar wat aan het "opvoeden" is en dus strenger ben (hetgeen we allemaal samen hebben besproken, maar hij houdt zich niet echt aan de deal), mij ziet ze ook veel meer en ze is me gewoon, en ik ben ook degene die haar neus kuist (in haar ogen een marteling), haar afzet in de creche enzovoort.

Papa heeft zich vanmorgen expres ingehouden om niet direct te beginnen liedjes zingen vanaf het moment dat Meis wakker was, en het was een veel rustigere ochtend. Hij brengt haar nu ook naar de creche, zodat ze ook leert dat zelfs papa haar in de steek laat.
Maarja, we weten dus niet of het daarmee "opgelost" is. We zullen zien he.

Het doet me ergens wel goed om ook eens verhalen te lezen over andere meisjes van die leeftijd die hetzelfde gedrag vertonen, of erger (Meis laat me wel nog haar in bed stoppen gelukkig). Waar ik van mezelf eigenlijk nog het meeste van was verschoten, was het gevoel dat het dan ook allemaal niet meer hoefde. Dat ventje niet eens meer moeite moest doen om met Meis naar me toe te komen om te "spelen", omdat in mijn ogen Meis mij gewoon niet meer wilde hebben. Dat ik me wel ging bezighouden met het onderhouden van het gezin, maar dat mijn dochter toch niet meer van mij was...
Meis begreep dan ook niet waarom ik weende, en toen ventje me zei "wat moet Meis daar nu van denken" besefte ik dat ik in een vicieus cirkeltje zat: hoe meer Meis naar de papa trok, hoe meer ik het opgaf, hoe minder ik leuke dingen met haar deed (en zelfs gewoon weende als ik haar zag), hoe meer Meis natuurlijk bij de papa wilde zijn ipv bij mij...

Moeilijk hoor...
Al goed dat het weekend nu gedaan is, nu heb ik weer een weekje tijd om mijn band met Meis terug wat op te bouwen, voordat papa misschien voor het zoveelste weekend de show gaat stelen...

[wat is er mis?]

Mies, ik ben blij te lezen dat jullie er toch nog eens over gepraat hebben. En ben blij dat jullie beiden toch wel wat tot inzicht gekomen zijn (hij dat hij te veel toegeeft - dat herken ik wel bij ons ook - en beloont met iets leuk) en jij dat je "opgeeft". Niet opgeven meid. Probeer leuke dingen te doen met haar.
Weet je soms kan je leuke dingen combineren met nuttige. Gisteren heb ik bv samen met Adie de was opgehangen. Was heel leuk (voor de eerste keer was de was ophangen leuk ). Hij gaf me fier de wasspelden aan en ik daarmee de kleren ophangen. Leuk hoor. Wij hbb wel zo een rekje op wieltjes, waardoor kousen en ondergoed vrij laag tegen de grond kan gehangen worden en ik dus samen met Adie op de grond kan zitten bij het ophangen van die spullen.
Stofzuigen vindt Adie ook leuk, tis te zeggen ik of papa stofzuigen en Adie kruipt erachter. Soms zit hij wel wat id weg, maar dat moet je er maar bijnemen .

[Sterretje]

Leuk mies dat je kunnen praten hebt en hopelijk doet papa er werkelijk iets aan en houdt hij zich ad afspraak
hier is het ook elke dag loslaten en niet te veel foeteren op de papa
gisteren was de sint bij opa geweest: super leuk
alle kleinkindjes direct naar het speelgoed, amber direct naar de letterkoekjes die op de grond lagen!
en ik zou dan direct strenge mama zijn en amber verbieden, maar de papa moedigde haar aan.
daarna nam amber zo een chocolade centje vast en de papa ging onmiddellijk papiertje afhalen, ik heb dan dringend gesmeekt niets te geven, maar de andere familieleden bekijken mij als freaky mama en daarom heb ik toegegeven voor klein stukje chocolade: de allereerste keer chocolade...
terwijl leeftijdsgenootjes v Amber dus hele beker chocolademelk kregen + chocolade beeldje!!!!
dit was voor mij mega-loslaten terwijl het voor andere mama's vanzelfsprekend is!
en waarmee ik dus ook wil zeggen dat mijn man daar snel in toegeeft en zich ook niet aan onze afspraken houdt, 't is soms echt zwemmen tegen de stroom in...

[Loeki]

Dikke dikke knuff Mies! Goh hier is ineens al veel geschreven. Toch leuk hé direct zoveel troostende reakties! Veel heel goede dingen al gezegd ook!

Waar ik nog aan dacht, zou het misschien ook wat zelfbescherming kunnen zijn omwille van de eigen emotionele bagage? Ik denk, moest het mij overkomen, dat ik toch ergens al dan niet onbewust de link zou leggen met het "verliezen" van mijn eigen mama. Misschien dat dat het extra moeilijk maakt voor je? Jij hebt ook je mama verloren, en je voelt nu precies alsof Meis haar mama ook een beetje "verliest" (op een andere manier dan), en wil je ergens onbewust het "proces" voor haar versnellen zodat het voor haar minder pijn zou doen.

Mss rare hersenkronkel, maar ik dacht daar direct aan...

Sterretje Yveske heeft ook een stuk van een chocoladesint gegeten. Twee keer zelfs. Zaterdag bij ons had de Sint een inieminie sintje gebracht, daar heeft hij het hoofdje van opgegeten, en de dag daarna bij mijn zus mocht hij iets kiezen uit de Sint-snoepmand die er was voor iedereen. Jullie gaan me voor gek verklaren maar ik ben blij dat hij geen mandarijn gekozen had. Want die lagen er ook. Ik "mocht" van Kleintjes citrus introduceren op 9 maanden, maar ik heb dat nog altijd niet gedurfd. Ik had wel voor Sinterklaas een mandarijn gekocht voor hem, met het idee dat het toch een mooi moment was om op die manier citrus te introduceren. Maar hij heeft ze niet aangeraakt.

Gisterenavond dan ook nog de haartjes geknipt... 't Was echt nodig, het trok op niks meer. Veel mooier nu maar ook een echte grote man al, mijn klein venteke.

[mies]

Ja Loeki, daar heeft het ook mee te maken...

Bokje, ik breng de laatste tijd veel tijd door met Meis. Daardoor is het noodzakelijk dat ze meedoet met de nuttige dingen die ik moet doen. Ze helpt altijd mee met de was te sorteren, steekt de was dan in de wasmachine, duwt op de knopjes enzovoort... dat is onze normale manier van doen eigenlijk.

Ze vindt het geweldig als ik kinderliedjes speel voor haar op mijn viool. Haar gezicht straalt dan, ze wipt op en neer, klapt in de handjes, ze "zingt" mee. Als wij alleen zijn in de week, blijft het daarbij. Als we met zijn drieën zijn in het weekend, doet de papa mee en dan is het "o zo geweldig dat papa voor die leuke muziek zorgt" en geeft ze hem veel knuffels. Ah ja, de mama heeft haar twee handen bezet en Meis realiseert zich niet eens dat ik het ben die aan het spelen is...

[Vereltje]

Hey Mies, ik kom weer laat met mijn reactie maar toch nog een hele dikke knuffel van mij hoor! Het moet echt niet leuk zijn om mee te maken. Ik denk dat het een fout is die veel papa's maken, die willen vooral de leuke dingen doen en de lastige dingen laten ze aan de mama over, waardoor de kindjes de mama dan soms met lastige dingen gaan associëren. Maar heel goed dat jullie erover gebabbeld hebben en dat je ventje er ook oren naar had. Hopelijk is het een fase die snel voorbij gaat!

[wat is er mis?]

Mies, wel tof toch dat je van nuttige dingen iets leuk kan maken samen met Meis. (het had ook gekund dat je alle nuttige dingen deed tijdens haar dutjes hé)
En dat ze het dan fantastisch vindt van de papa als jij viool speelt is denk ik te wijten aan haar lft. Maar miss moet de papa dan duidelijk wijzen naar de mama en zeggen "de mama maakt toch super leuke muziek hé; bravo voor de mama". Zo zal ze miss iets sneller doorhebben dat jij het bent die die muziek maakt? Of miss moet je het eens opnemen en dan laten afspelen met de papa id buurt en zien hoe ze dan reageert?