Bevallen in augustus 2010

[Katleentje]

Oooh!! Super Logost!!
Tja, als je er niet kan naastkijken... Dan kan je wel zeker zijn hè!
Ik kan het bevestigen, zolang je nog niet zwanger bent kan je voorkeuren hebben, maar die verdwijnen al tijdens de zwangerschap, en als het kindje er eenmaal is, kan je je zelfs niet meer voorstellen dat je het andere geslacht had willen hebben.
Bij onze eerste had ik zowieso geen voorkeur, hoewel ik zelf 100% overtuigd was dat het een jongen zou zijn. 't Is een echt meisje
Bij de tweede had ik dan eigenlijk wel een voorkeur voor een jongen, gewoon omdat ik ze allebei wilde hebben, koningswens... Maar ik kan het mij nu echt niet voorstellen dat ze een jongen zou geweest zijn!
En deze keer had ik zelfs geen voorkeur meer!

Bij ons is het opa die niet goed kan verkroppen dat het weer een meisje is. Hij vertikt het van te geloven dat we het al weten, en hij neemt het mij precies kwalijk dat ik hen gezegd heb dat het een meisje wordt. Op onze echo waren ook heel duidelijk de schaamlippen te zien, dus 't is wel zeker.
En nee, da's voor mij geen reden om nog eens door die icsi te gaan om toch maar een jongen op de wereld te zetten. Ik ben blij met wat ons gegeven is, of dat nu jongens of meisjes zijn, en de kans is groot dat een vierde wéér een meisje zou zijn

In mijn familie zijn de laatste twee generaties geen jongens geboren, wel grappig eigenlijk. Ik heb alleen nichtjes en zussen, en die hebben ook allemaal alleen meisjes gekregen. Wij zullen genetisch gemuteerd zijn ergens denk ik, hahahaha!

Weet niet meer wie het vroeg hier, maar onze naam staat al vast hoor! Papa heeft deze keer beslist, en na twee dagen wennen was voor mij ook de keuze gemaakt! Alleen die curieuze familieleden die proberen dat te achterhalen, via ons meisjes nog wel! Maar die kunnen zwijgen!

Ik ga werken!
Groetjes, Katleen

[logost]

Hihi dat van de opa ken ik hoor.
Mijn schoonmoeder heeft alleen maar jongens als kleinkinderen dus de druk is nogal groot. Ik weet nog dat ik vroeger altijd eerst een jongen wou. Sinds ik ben verhuisd naar de 'jongenswijk' (er worden in de straat echt alleen maar jongens geboren - moet vreemde grond zijn) ben ik precies van mening veranderd. Maar ik denk dat ik op dat vlak gestuurd wordt door de schoonmoeder. Als ik nadenk hoe enthousiast mijn familie zou zijn, ben ik ineens weer super fier dat ik mama wordt van een jongetje.
Ik denk dat de papa ergens ook heel graag een meisje had gehad, en dan voel ik me soms ook een beetje schuldig. Ik vind het echt zo erg van mezelf om dat te moeten zeggen.
En als ik dan zelf nadenk waarom ik nu zo graag een meisje zou hebben (er kunnen er later nog komen) dan kan ik eigenlijk geen reden bedenken. Waarschijnlijk omdat kleedjes enzo extra schattig zijn voor meisjes en dan zou ik ook met poppen en barbiepoppen kunnen spelen maar eigenlijk speel ik ok supergraag met lego en ... en kan de papa nu heel erg veel gaan knutselen in de kelder
Enfin ik vind het ergens wel makkelijker nu om het geslacht te weten. Vanavond ga ik eens een heel mannelijk rompertje kopen

Tja en de naam....moeilijk hoor. We hebben nog 12 weken. Als iemand tips heeft waar we inspiratie kunnen opdoen: laat maar weten. We houden van korte krachtige (niet te speciale) namen. In de trand van Wout, Robbe,... (hoewel niet teveel met de doffe e want dat is nu zo in).

[Katleentje]

Die van ons zouden Staf en Rik geweest zijn, moesten het jongens zijn
't Zijn Ella en Mia geworden, dus ik kan mijn namen wel vrijgeven, hahahaha...

Bij ons is't probleem dat mijn zus en ik zowat dezelfde smaak qua namen hebben, en hoewel ik de kans klein zie dat ze ooit nog aan kindjes gaat beginnen, zijn er een paar namen off limit voor ons.
Ik hoor heel graag Rosie, maar dat is haar enige veto nog, als zij ooit nog een dochter gaat hebben, zal dat een Rosie zijn, dus daar moet ik afblijven
'k Heb mij erbij neergelegd, en we gaan nu verder in dezelfde trant: twee lettergrepen, eindigend op een -a en er moet een liedje over bestaan
En gezien wij allebei Tom Waits-fans zijn, denk ik dat veel mensen in onze omgeving al wel weten hoe ze gaat heten

Wat die voorkeur voor meisjes van vele mama's betreft, denk ik dat het eerder onbewust is, omdat je daar zelf als mama dichterbij staat. Je bent zelf opgegroeid met barbiepoppen en vlechtjes en toestanden, dus dat ken je beter. Terwijl ik wel merk dat ons meisjes heel hard naar papa trekken, zie ik bij vriendinnen met zoontjes dat die veel harder aan hun mama hangen.
En schattige kleertjes? Overdosis roze en glitter, dat wel Voor jongens zijn er zo'n schattige, stoere spullen, maar die vallen gewoon niet zoveel op.

Hebben jullie ook zo'n nesteldrang? Het begint bij mij de spuigaten uit te lopen, en mijn lichaam wil niet echt mee... Ik zou hele dagen rommelen en opruimen en poetsen als ik kon! Zit hier op 't werk planningen op te stellen van wat ik allemaal ga doen als ik thuis ben in het pinksterweekend! Heb verlof van vrijdag tot en met woensdag, en ik heb alles al bomvol gepland met opruimwerken, tripjes naar het containerpark, was zelfs aan't denken om mijn vader te vragen om een nieuw laagje verf op de slaapkamermuur te zetten, maar ik realiseer mij dat dat net iets te ver gaat
Gisteren ben ik er iets te enthousiast ingevlogen, met als gevolg dat ik om half negen uitgeteld op de zetel lag met harde buiken dat het kletterde! Zelfs met al die magnesium!

En nu ga ik een beetje werken voor mijn baas, daar word ik tenslotte voor betaald

[Liesel]

Hallo allemaal,

Ik kom eens overwippen van bij de dames die in het najaar bevallen.
Ik ben daar een van de "pioneers". Leuk om anderen met hun vragen te kunnen bijstaan, maar nu ik er zelf met eentje zit, kom ik liever eens luisteren naar de "echte anciens".
Ben gisteren, op 20 weken bij de gyn langs geweest.
Ze geeft nu de afmetingen van hoofdje, buik en nog 2 dingetjes ( Vraag me niet dewelke. Kuit- of dijbeentjes misschien? )Nu zit daar nogal verschil op. Voor zijn buikje ligt hij op kop met 19w en 4d, maar met zijn hoofdje loop hij achter: 18w en 2d.
Mijn alarmbel in mijn hoofd begon meteen te loeien maar ik was te bang voor een negatief antwoord, en heb dus niets gevraagd. Nu zit ik hier op mijn nagels te bijten. Hebben jullie dezelfde ervaringen en is dit dus normaal? Of wijst dit op een mogelijke verstandelijke beperking? Zelf deed ze er heel gewoon over.
Liesel X

[Katleentje]

Hey Liesel,

Ik ben geen echospecialist, maar ik denk echt dat ze er wel iets van gezegd zouden hebben als dit een probleem moest vormen hoor.
Ik denk eerlijk gezegd eerder dat het een probleem moest zijn als het andersom zou zijn, als het hoofd veel groter zou zijn dan het buikje of zo.
En meer dan een dikke week zit er niet op, dus ik zou mij precies niet te veel zorgen maken.

Maar... als jij dat wel doet: telefoon pakken en vragen aan de dokter! Je kan maar gerustgesteld zijn! Die gaan echt met veel plezier antwoorden op je vragen hoor, want de stress waar je nu mee zit (en ik weet niet hoe lang het nog duurt tot je volgende echo)is erger.

Misschien is er een van de andere "anciens" (amai, wie had dat 20 weken geleden kunnen denken dat ik nu een ancien zou zijn ) hier wel ervaring mee heeft...?

Groetjes, Katleen

[logost]

Liesel: ik lees soms mee op het 'najaar forum' en had vanmorgen je vraag al gelezen. Ik dacht dat je het een beetje raar zou vinden mocht ik daar ineens tussen komen om je gerust te stellen.

Al die afmetingen zijn gemiddelden. Je ziet naast elke afmeting ook staan: +/- 2 weken of 1 week of...
Bij mij verschilt dat ook telkens een beetje. Zolang je gemiddeld zit is dat geen probleem. Maar je mag (als je verder bent dan 12 weken) die afstanden niet meer letterlijk nemen. Hoe verder je in de zwangerschap bent, hoe breder het gemiddelde wordt. Als je al eens van een gauss-curve hebt gehoord dan zal je zien dat het middelste stuk van die curve steeds breder wordt naarmate dat je zwangerschap verder vordert. In het begin van je zwangerschap (bij de eerste echo, kunnen ze (als ze hun cursor goed zetten) vrij nauwkeurig zien wanneer de innesteling is gebeurd. Dan heb je maar een minimale range van +/- 5 dagen. Bij mij was de range van de lengte van het dijbeentje op 24 weken +/- 3 weken.
Concreet dus: ik ben uitgerekend 7/08/10. Op de echo van 24 weken kregen we volgende resultaten: De omtrek van zijn hoofdje kwam overeen met een EBD van 08/08/2010 +/- 2 weken en de omtrek van zijn buikje kwam overeen met een EBD van 01/08/2010 +/- 3 weken. Dus telkens je uitgerekende datum ergens in de buurt zit, zit je goed.
Dus geniet maar net zoals ik van je zoontje .

Katleentje: ik ga hier eens meteen de discografie van Tom Waits opzoeken se (Het is nu wel duidelijk dat ik zo nieuwsgierig ben). We gaan wel later eens afspreken om uw dochter aan mijne zoon voor te stellen he. Hoewel dat Nessieke haar dochter ook nog een kans maakt (maar die zal wel ver weg wonen) of Vereltjes dochtertje... Hihi hij zal keuze genoeg hebben alleszins. Tenzij jullie niet willen dat jullie toekomstige schoonzoon op een hondje lijkt

Leuk seg om zo te beseffen dat wij ALLEMAAL een echt levend KINDJE krijgen binnen 2 tot 3 maanden!!!

[logost]

Eventje terug vanonder het stof gehaald.

Liezeke: bevallen van zoontje Mateo* op 20 weken.
K'tje: Uitgerekend 29/07/10. Echo 19/05, geslacht ONBEKEND (wij willen het niet weten)
JufKaat: Uitgerekend 29/07/10. MEISJE
Nessieke: Uitgerekend 06/08/10. Echo ... 2e kindje (zwanger na 6 IUI's en 5 ICSI's, MEISJE
Logost: Uitgerekend 07/08/10. Echo 19/05. 1e kindje. JONGEN
Katleentje: Uitgerekend 17/08/10. Echo .... 3de kindje. MEISJE
Sueke: Uitgerekend 26/08/10. Echo 07/05 2e kindje GEHEIM
Evy'ke: OFFICIEEL 25/08/10 Maar wordt ingeleid 1 of 2 week van augustug. Zwanger van een tweeling. Echo ....(2 en 3de kindje na OI) beebje links een JONGEN,beebje rechts MEISJE
Veerle: Uitgerekend 23/08/10. 1e kindje. JONGEN
Cassyke: Uitgerekend 28/9/2010. ECHO 3/5. 1e kindje MEISJE

[Vereltje]

Liesel, inderdaad niet ongerust in maken hoor! Ik weet niet of dat bij jou ook het geval is, maar bij mijn echo's is er altijd één foto bij waar vanalle nummertjes opstaan. Daar scheelt de zwangerschapsduur ook van lichaamsdeel tot lichaamsdeel hoor. Op de laatste die ik gekregen heb (op 36 weken) was ons kleintje volgens de buikomtrek al 39 weken, terwijl zijn/haar hoofdje nog maar op 37 stond. Vergeet niet dat het allemaal schattingen zijn, en dat de gyne opgeleid is en de ervaring heeft om die schattingen te interpreteren. Zolang alles min of meer binnen de normen valt, is er dan ook niks om je zorgen om te maken.

Mijn gyne is over het algemeen niet veel van zeg, maar als er iets is laat hij het altijd weten. Zo had hij het gewichtje een drietal weken nog op 2,9kg geschat en erbij gezegd dat dat gemiddeld was. Maar nu een weekje geleden zaten we al aan 3,4kg en toen zei hij wel dat het een grote baby was (enfin, hij zei: dat is wel een goeie prijs/kwaliteitverhouding )

Maar als je je toch te veel zorgen maakt kan je best even bellen, dan ben je gerust he!

[Katleentje]

Logost, ik ben meer een kattenmadam

Maar een hondje in huis kan natuurlijk ook heel plezant zijn, hahahaha!
Als het je een troost mag zijn, tijdens mijn vorige zwangerschap ben ik eens wakkergeschoten omdat ik aan't bevallen was van een netje appelsienen

[Liesel]

Alle lieve madammen hier,

SUPER SUPER SUPER bedankt voor de geruststelling. Heb er meteen mijn echootjes bijgehaald ( idd, bij mij ook zo eentje met enkel de afmetingen per "onderdeel" op. )Zo een 15 jaar geleden heb ik nog zitten zwoegen op mijn cursussen statistiek. Maar ik kan zeggen dat mijn lange termijn geheugen toch beperkt aanspreekbaar blijkt te zijn. Ik kan het nu allemaal weer een beetje beter plaatsen. De schrik is alweer vertrokken. Oef!!! Op naar een gezond boeleke.
Nog bedankt, Logost, Vereltje en Katleentje.

Veel succes allemaal met jullie al flink gezwollen buikjes ondertussen. Soms overvalt mij alles een beetje en ben ik megablij dat ik nog een kleine 5 maanden te gaan heb. Maar als ik hiernet die euforische opmerking las, van " Yesss, nog 2 à 3 maanden te gaan!" ,dan is dat toch met iets van "Was het ook maar al zover".

Veel liefs, LieselX

[Liesel]

En Logost,
Ik vind het altijd wel leuk hoor, als er eentje van jullie komt binnen wippen. (Voelt een beetje als beschermende, grote zus met haar wijze raad.) Om eerlijk te zijn had ik eerst in mijn vraagje iets ingevoegd voor jullie, meer ervaren madammen. Maar ik vond dat van mezelf nogal afwijzend tov de najaarsmoeders.
tot later, LieselX

[K'tje]

Hey dames, hier ben ik ook nog eens.

Ik heb een verschrikkelijke dag achter de rug... Gisterenochtend opgestaan, ik voelde me niet zo lekker.

Nuja, ik dacht het gaat wel over, dus ik ben vertrokken naar het werk. Maar in de auto werd het erger, dus heb ik gebeld dat ik me niet goed voelde, en terug naar huis gegaan.

Na een uur of twee begon de miserie; ik kreeg hevige diaree, en moest overgeven. Echt, de hele dag lang heb ik overgegeven, ik hield geen druppel water binnen. Uiteindelijk is de huisarts gekomen om me iets te geven tegen het braken via een spuitje.
Maar heeft dat geholpen? Banee, twee uur later was ik wéér aan't overgeven.

Dan maar gebeld naar mijn gyne, en hij zei om nog af te wachten tot vanochtend, en als het niet beter was moest ik naar't verloskwartier voor een infuus, zodat ik niet zou uitdrogen...

Gelukkig bleek dat niet nodig, vannacht enkele keren opgestaan omdat ik zo'n dorst had, en ik heb het water mooi kunnen binnenhouden.

Ik had zelfs al weer honger (goed teken, deze zwangerschap bestaat enkel uit honger zou je soms denken!)vanochtend!

Nu gaat het iets beter, maar mensenlief voel ik me zwakjes! Gelukkig trekt beebje er zich niks van aan, stampen en doen!

Ik moet zeggen dat ik toch wel ongerust was hoor, heb zeker 6x naar m'n huisarts gebeld, en er spookte vanalles door m'n hoofd, brrr. Ook mijn mama en schoonmama belden om de haverklap, iedereen is véél ongeruster nu ik zwanger ben. (da's normaal, I know, maar toch)

Maar vanavond om 19u heb ik afpraak bij de gyne, dus dan zal ik helemaal gerustgesteld zijn.

Ik ga me sebiet terug in de zetel installeren, en wat rusten, want m'n lichaam is echt uitgeput van het vele overgeven... Ik ben ook redelijk zwak, tja wat wil je, een hele dag niks gegeten, geen water binnengehouden...

Logost, fijn, een jongen!! En Kathleen, ik moet bekennen dat ik ook de discografie van Tom Waits ben gaan opzoeken, en als het dat liedje is wat ik denk, vind ik het een héél mooi lied, amaai!

[logost]

Liesel: Van 5 maanden naar 2 maanden evolueren gaat zoooooooooooo snel. Het lijkt net gisteren dat ik 20 weken zwanger was. WIj zijn ook pas echt aan de voorbereidingen begonnen als ik 24 weken zwanger was, vandaar dat de tijd nu zo snel gaat. Heel eerlijk, moet ik soms nadenken hoeveel weken ik nu ben.
Hihi, alle rationaliteit gaat eruit hoor eens je 'eindelijk' zwanger bent. Ik heb er niets meer van over denk ik, alleen nog maar emoties . Ik hoop dat het ooit terugkomt.

Katleentje: hihi van een netje appelsienen bevallen. SCHITTEREND gewoon. Ik lig hier echt helemaal plat van het lachen. Was je blij met je appelsienen ?
Gelukkig is het toch een mooie dochter geworden he.

Vereltje: zalig om te lezen dat je een goede prijs/kwaliteit baby krijgt . Weet jij eigenlijk welk geslacht het wordt? Waarom zet je je er ook niet bij in de lijst? Al was het maar om ons moed te geven om binnenkort jouw (uiteraard prachtige) bevallingsverhaal te kunnen lezen.

K'tje: meid toch, moet vreselijk geweest zijn. Wat was de oorzaak? Voedselvergiftiging? Buikgriep? Het doet me alleszins terugdenken aan mijn voedselvergiftiging een tijdje geleden... als het je dan een troost mag zijn, het was over na 1 dag afzien. Rust maar een beetje uit in een relax in de tuin ofzo. Het zonnetje geeft extra vitamientjes aan je kleine schat. Je houdt ons wel in spanning hoor met de kleuren van je kamer
Ik denk dat het vrij logisch is dat iedereen zo ongerust is nu je zwanger bent. Ergens vind ik dat ook wel lief. Die bezorgdheid over jou toont alleen maar aan hoe graag mensen jou zien en hoe graag ze je al dit leed willen besparen.

Vannacht heb ik een hele ndacht gedroomd dat ik vergat om borstvoeding te geven. Nu ja, vergeten. Ik wist er helemaal niets van. Niet om de hoeveel uur ik het eten moest geven, hoeveel hij zou moeten drinken, hoelang dat moest duren. Ik heb in mijn droom dan maar beslist dat 4 keer eten per dag genoeg zou zijn. Hij at wel maar 5 minuutjes telkens... Het bewijst dus dat de volgende les van de zwbegeleiding zeer nuttig zal zijn want dan gaat het over bv. Toen ik deze morgen opstond, deden mijn borsten alleszins goed veel pijn .

Ik heb om 18.30u een afspraak met de gyn en voor de eerste keer zal ik hem een kwaaltje moeten meedelen. Ik heb steeds meer last van harde buiken. Ik kan soms ook ineens zo'n vapeurke krijgen. Dat ik rood word, begin te zweten, moeilijk kan ademhalen en dat ik mij echt even moet gaan zetten. Mijne man denkt natuurlijk dat ik dit allemaal maar uitvind omdat er vorige week op de zwbegeleiding een meisje vertelde dat ze thuis werd geschreven omdat ze steeds harde buiken had... Dus ja, ik zeg niets meer tegen hem nu. Gisteren begon ik daarenboven ook nog eens pijn in mijn rug te krijgen en zo een menstruatieachtig gevoel in mijn buik. Ook als ik neerlag. Enfin die harde buiken zijn er vooral 's avonds, maar ze zijn er dan ook wel zeer snel vanaf ik mij recht zet. Ik denk echt dat ik me dit weekend teveel heb ingespannen. Ik heb de plafond van de kinderkamer geschilderd en dan alles zitten afplakken op een laddertje en heel het huis gekuisd (enfin de nesteldrang zeker?). Goed ja, ik veronderstel dat alles wel goed zal zijn met mijn baarmoederhals enzo, maar ik wil toch dat de gyn het weet.

[Nessieke]

Ik zit hier even op een school en heb nog 5 minuutjes tijd. Even laten weten dat ik een dip(je?) heb: ik heb nog zoveel te doen (professioneel en privé) dat ik niet meer weet wat eerst in orde te brengen. Ik voel me verschrikkelijk opgejaagd en geraak maar niet van dat gevoel af. En ik haat dat gevoel hè! Heb hier zelfs nog niet kunnen bijlezen. Hoop dat me dat toch nog lukt vandaag of vanavond ergens. De harde buiken beginnen dan ook al van 's morgensvroeg! Pfff...
Allé, dat was het zo'n beetje.

Groetjes van een opgejaagde Nessie

[Katleentje]

K'tje, dat klinkt niet goed meisje, gelukkig is't nu een beetje beter... Lijkt precies toch op een acute aanval van een buikgriep of zo.
Als we't over hetzelfde liedje hebben, tja, is mooi hè? Is ook één van zijn eerste cd, dus al zo oud als mij

Logost, ik ben blij dat ik niet alleen ben met mijn vapeurkes! Heb hier de laatste tijd ook veel last van, en ik dacht dat ik dat alleen kon krijgen van de suprefact
Bij mijn vorige gyne-bezoek zat ik zo rood als een tomaat te zweten in mijn dun topje, in een wachtkamer vol mensen met jassen aan... De gyne maakte er zich niet druk in, één van de voordelen van zwanger zijn: je moet de verwarming niet zo hoog draaien
Hahahaha, hij zit er niet mee, en mijn collega's vinden het ook niet altijd leuk als die airco hier ineens op 16 graden gezwierd wordt...

Nessieke, lieveke, da's inderdaad geen leuk gevoel. Heb je al een idee wanneer je stopt met werken? Einde schooljaar? Dan kan je daar tenminste al naar aftellen. Ik maak hier constant lijstjes van alles wat ik nog moet doen, en dan kan ik doorkrabben als er iets afgewerkt is, dat lucht op

Die harde buiken zijn mij ook aan't parten spelen, zelfs met die magnesiumzakjes. Gisterenavond had ik zo'n krampen, dat pijn had tot in mijn schouders. Héél stilletjes blijven liggen, maar sinds vanmorgen ook weer harde buiken elke keer als ik rechtsta. Ik zal er maar vanuitgaan dat het niet veel kwaad kan zolang ze niet regelmatig komen en geen pijn doen.
Morgen mijn laatste dagje werken en er komt weer een verlofperiodeke aan, maar mijn planning staat al tamelijk vol.
Toch maar proberen om mij wat in te houden dan...

Groetjes, Katleen