Zwanger en bang

[Fille]

brrr sterretje, wat een stress zeg! Ik zou ook paniekeren in jouw plaats!

Het toeval wil dat ik onlangs bij mijn gyn heb nagevraagd of ik op bezoek mocht bij een kind met waterpokken. Hij zei dat het geen probleem was, aangezien ik de waterpokken al eens heb gehad. Het was zelfs geen probleem dat ik ze op mijn vier jaar heb gehad en er toen weinig last van had (meer dan 2 of drie rode vlekjes hebben mijn ouders toen niet gezien). Dus ik denk wel dat je gerust kan zijn.

Vervelend hé, zo van die dingen die maar achteraf uitkomen. Een paar weken geleden bij vrienden op bezoek geweest die vertelden dat hun zoontje net de week voordien het rota-virus op bezoek had gehad. Plezant om dat te horen! Toen was ik toch ook effen ongerust, maar uiteindelijk heeft hij mij toch niet aangestoken.

[Sterretje]

angstmonster heb ik al getemperd hoor, maar was er niet helemaal blij mee.

Op zich is de kans zeeeeeeer klein dat ik zelf nog eens windpokken zou krijgen en dan nog is er een kleine kans dat er iets op het babytje zou worden overgedragen.

het wakkert alleen mijn angst weer aan en het besef dat we zo kwetsbaar zijn als het er op aankomt.

Daarbij komt dan nog eens stress op het werk en ik weet dat ik daarmee mijn babytje niet veel goed meegeef...

En ik kan ook geen vakantie meer nemen tot de bevalling

Oei, eigenlijk hoort dit bij het moppertoppic.

[fluffie]

Dikke knuffel sterretje! En als je veel stress hebt op het werk, is dat een dubbel goeie reden om je 's avonds door 't ventje te laten verwennen

Véro.

[alanis]

Hallo iedereen,

Ik lees bijna dagelijks mee en ik had zo iets van als ik nu 11 weken haal en alles gaat goed, ga ik eindelijk meeschrijven!! Natuurlijk liever op het zwanger en blij forum...

Ik ben dus eindelijk zwanger -11 weken- van ons 2e kindje, heb al een prachtige dochter!! Voor deze zwangerschap had ik 2 miskramen, dus deze zwangerschap was ik voor de dood dat er terug iets mis zou gaan. Sommige dagen kan ik mezelf overtuigen dat het niet fout zal gaan maar andere dagen is het sterker dan mezelf!! Heel lastig!! En ik wou dat het anders kon...

Vorige dinsdag bij de gynae zag alles er tip top uit, ze zei dat ik gerust mocht beginnnen zijn. (schat van gynae die mij 2 wekelijks laat gaan) Maar diezelfde nacht krijg ik wel bloedverlies zeker. Niet echt veel druppels maar vooral op het wc papier.... GGGGGrrrr, gerust kan ik dus terug niet zijn!! Ik weet niet vanwaar het kan komen, misschien touchering bij de echo? Het gaat van helderroze naar rood en nu bruin... Wat nu? Ik haat het en kan zo blijven mopperen!! Ergens weet ik wel dat het niet veel is en zonder buikpijn goed is maar waarom moet mij dat nu weer overkomen???Ik bel straks nog eens mijn gynae. Volgende dinsdag moet ik sowieso terug voor de nekplooi...

Ik weet Loeki dat jij dat ook had? Heb je dat nu nog? Ik ben ongeveer even ver dan jouw, normaal voor 4 januari....

Ik hoopte eindelijk eens blij te kunnen meeschrijven, dju toch!!! Het doet veel deugd om tijdens deze voorbije (voor mij angstweken soms) hier te kunnen meelezen en veel dezelfde gevoelens te kunnen lezen!!
Merci hiervoor!!

[Loeki]

Hey Alanis,

Welkom! En ja hoor, de meesten passeren eerst langs zwanger en bang en pas later langs zwanger en blij.

Als het er vorige week top uitzag is je kans op miskraam hooguit 5%. Tis 5% na 8 weken, dus ik veronderstel nog minder na 10 weken.

Ik heb het idd ook, vanaf ik 8 weken was tot nu. Wel alleen bruin maar kheb al gelezen dat een beetje rood ook mag. 't Gaat op en af. Soms is het "veel" (= druppels in het toilet), soms "weinig" (=streepje op inlegkruisje. En inderdaad, zolang het niet erger wordt, zolang je geen krampen hebt, hoef je je geen zorgen te maken maar ja, das mij ook nooit gelukt hoor.

Ik voel me net hetzelfde. Waarom ik weer. Van alle zeldzame dingen zit dit zeldzame ding net weer bij mij. En ik kan dan zo kwaad worden, dat het "mij weer niet gegund is" van de zwangerschap te genieten. Boos op de wereld.

Soms kan niks je geruststellen, al weet je met je verstand dat het heeeeeeeeeeeeeeeeeeel waarschijnlijk niks is. Bel maar lekker naar je gyne! Niet dat ik vind dat het nodig is maar misschien kan zij je geruststellen moest ik dat niet gekund hebben.

Ik mag ook volgende dinsdag voor de nekplooimeting. Ben uitgerekend voor 3/1, das idd wel heel kort bij jouw 4/1.

[Liefje]

Hier ook nog steeds zwanger en bang (nu 6 weken ver), maar als ik logisch redeneer, zou het tot nu nog steeds goed moeten gaan: de hormonen vallen me elke dag wat meer lastig. Niet leuk, maar elk kwaaltje is weer bevestiging, toch? Morgen 3e keer bloed prikken, volgende week vrijdag 1e echo. 'T wordt steeds echter.

[wat is er mis?]

Hallo Alanis,

Welkom hier. Proficiat met je zwangerschap. Wat je schrijft is heel herkenbaar. Ik heb ook gekampt gezeten met bruinverlies. Ik was heel ongerust. Na het bezoek aan de gyn (via spoed), was ik wel gerustgesteld en de keren nadien was ik niet meer zo in paniek, maar wel nog steeds ongerust. Ik had ook steeds weer "dju toch waarom ik". Geleidelijkaan kan je meer zwanger en blij zijn, maar helemaal gerust ben ik nog steeds niet. Dus het volledig normaal dat je nu nog bang bent. Maar het betekent niet dat het daarom mis gaat hé. De kans op een miskraam is nu echt wel klein. De meeste miskramen gebeuren trouwens voor de 6wkn.

Liefje, ja hoor alles loopt goed. De klachten vond ik ook steeds weer een bevestiging. Maar op den duur begin je ook daaraan te twijfelen, hé. Ik hoor twijfel in je schrijfsel. Maar hop naar die eerste echo! Geniet zoveel je kan.

Liefs,

Bokje

[alanis]

Merci allemaal voor mij te steunen. Het is ondertussen wel al gebeterd. Maar dat had ik gisteren overdag ook en s'avonds weer zo'n vlek...

Op de echo dinsdag was er niets verkeerds te zien. Ik heb tijdens mijn eerste zwangerschap ook rond 11 wkn een klonter gehad in mijn baarmoeder en moest toen veel rusten. Dat bloed is nooit afgekomen maar geabsorbeerd. Maar nu was er niets van dat te zien, dus was ik enorm verwonderd en ook veel schrik gezien mijn 2 voorbije miskramen.

En idd ik weet wel dat de kans klein is maar het is toch een dikke merde he!! Altijd zo ongerust zijn!! En tegelijk voel ik me dan schuldig omdat ik denk dat ik het daardoor verbrot! Ik heb dan ook lang gedacht dat mijn miskramen kwamen door mijn ongerustheid!! De gynae stelde mij wel gerust dat het puur aan de slaagkans van de embryo ligt, maar toch!!

Nu volgens haar zou dit door de echo komen. Om mij gerust te stellen heeft ze wel lang gekeken en nogal heen en weer gewiebeld met dat ding, dus ja mss kan het wel!!

Ik weet wel van mijn vorige zw dat er wel altijd iets is om ongerust over te zijn. Dan daarna is het 'voel ik het nog wel" etc... Maar ja wij zijn niet in 1,2,3 zwanger he, dus is het normaal dat je dit wonder echt niet kwijt wil he!!!

[Liefje]

Bokje, de twijfel had je gisteren juist gelezen, maar was natuurlijk onterecht: vanochtend kregen Marb en ik onverwachts al onze eerste echo, inclusief een mooi kloppend hartje! Het is druk daarbinnen op 6,5 week!!

[Loeki]

Proficiat Liefje en marB!

Alanis kopop meisie, we zijn bijna 12 weken, het moet maar goed gaan! Verstand op nul! (zei Loeki, die weer lekker heeft liggen piekeren deze nacht... )

Je leest soms wel eens dat vrouwen die vaak angstig zijn vaker een miskraam hebben. Ik had dat ook gelezen en voelde me ook schuldig. Al stel ik me tegelijk vragen hoor bij zo'n "statistieken". Nu denk ik dat ze de verkeerde conclusie trekken. Misschien voelen die vrouwen zich angstig omdat ze ergens toch aanvoelen dat er iets niet pluis is. Lijkt me zeker zo waarschijnlijk!

Proberen geen kopzorgen te maken, misschien maakt het niet uit voor je beebje, maar het is in ieder geval niet goed voor jou hé.

[wat is er mis?]

Liefje, joepie die twijfel ook weer (even) weggeveegd!!!

En oei is dat zo dat vrouwen die angstiger zijn sneller een mk hbb? Dan heb ik echt al een vechtertje in mijn buik zitten. Want dat angstmonster was soms megagroot.

Alanis, volgens mij kan dat idd van de echo komen hoor. Gewoon lichtjes kwetsen van de baarmoederhals is voldoende. Kop op! Je kan het! En je beebje ook!

Liefs,

bokje

[Loeki]

Je leest dat soms maar of het waar is... Sommige studies zeggen van wel, anderen van niet.

Zaterdag ga ik het vertellen aan de kindjes van m'n zus. Hoe zouden ze reageren? Weer iets om over na te denken... M'n zus vond het een goed idee ons filmpje te laten zien. Ze kennen dat van voor de geboorte van de jongste. Hoe snel zouden ze 't doorhebben? Leuk spannend...

[wat is er mis?]

Zoals ik daarnet schreef ben ik gisteren naar een infosessie in het ziekenhuis geweest in het ziekenhuis waar ik ga bevallen.

Ik heb daar gevraagd of de bevalling en arbeid erfelijk is en het antwoord was neen. Oef voor mij. Het kan natuurlijk dat het hetzelfde is, maar dat is zeker niet zeker zo. Het hangt echt van de persoon af en de ene bevalling is ook de andere niet.

En nu het zwanger en bang gedeelte: ik vond het heel vreemd om al over de bevalling te spreken. Ik ben daar nog niet klaar voor. Ze vertellen over de verschillende manieren hoe je kan bevallen: onder water, op een kruk, gewoon (met of zonder epidurale), in de zetel. Maar ik wil dat nog van me wegduwen. Ik wil nog niet bevallen. Het boezemt me ook angst om er nu al over te spreken en na te denken. Het lijkt me alsof ik het dan forceer. Alsof ik dan al moet bevallen. Vreemd hé.
En dan was er ook iets dat de vroedvrouw zei: als je je kindje minder dan 10 keer per dag voelt, dan kom je best naar de materniteit. Ik voel hem nog geen 10 keer per dag!!! Maar dat wimpelde ze precies weg. Ik weet nu niet wat ze bedoelt met 10 keer per dag: verschillende momenten of de verschillende stampen?
Gelukkig mag ik morgen bij de vroedvrouw (een andere), ik zal het haar dan eens vragen.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Ik moest er al over praten op 8 weken, met die keuze van gyne gedoe voor thuisbevallen. Ik had toen nog altijd zoiets van "als ik ga bevallen, dan ...". Alsof ik nog niet zwanger was. Tegelijk voelde het dan weer erg, omdat ik ook wel vond dat ik er vertrouwen in moest hebben. Dus heel geforceerd ja.

Maar anderzijds heeft het ook wel geholpen denk ik. Door erover te praten krijg je er meer vertrouwen in en durf je al eens nadenken over hoe het zou kunnen zijn. Ik hoop dat het jou ook gaat helpen Bokje!

Tis wel niet leuk hé dat ze dat zo wegwimpelde. Ze had daar wel fatsoenlijk op kunnen antwoorden. Ik denk dat je dat alleen maar kan gebruiken als je, iedere keer dat ie beweegt, je het ook effectief voelt. Misschien is het bij jou nog wat te vroeg daarvoor?
Ik geloof dat ze de verschillende stampen bedoelt. Heb ik eens ergens gelezen. Als je iets voelt, en het stopt, en direct daarna weer, dan is dat twee keer. Je kan rekkertjes rond je hand doen of knoopjes in je broekzak ofzo, en die wisselen als je iets voelt. Zo raak je de tel niet kwijt.

[wat is er mis?]

Voilà netjes het bevallen nog even vooruit geschoven .

Vandaag dus op echo geweest en ik heb navraag gedacht bij de vroedvrouw over de 10 bewegingen die ik moet voelen. Het zijn geen bewegingsmomenten, maar aparte bewegingen: elk stampje telt. Oef! Plus, nu is het nog te vroeg zelfs om er misschien al 10 te voelen. Die uitleg hoort pas vanaf 28wkn. En het is vooral in het kader van bevalling. Plus, het is zeer individueel verschillend. Het is niet zo dat iedereen er 10 moet voelen; het gaat eigenlijk om afwijkend tegenover voorheen. Je moet dat zelf aanvoelen als vrouw.
Dus ik ben weer helemaal gerustgesteld.

Liefs,

Bokje