Hey Aria, ja he, bij mij ook binnen 2 dagen 12weken-echo. Zo spannend he!
Heb ook veel aan nogeenkeer gedacht en vraag me echt af hoe het is! Hopelijk alles in orde!
Bevallen Oktober/November/December 2014
-
nogeenkeer
- Berichten: 1443
- Lid geworden op: 6 juli 2011, 11:49
Sorry voor de trage reactie, meiden! Ik wou jullie niet ongerust maken! Hier was alles ok!!!! 
Wat een wonder toch, zo'n mooi friemelend bubbeltje...
Ik ben het ganse week-end weggeweest en vandaar dat het er nog niet van kwam hier te reageren. Intussen is mijn man gisteren héél erg hard gevallen op zijn schouder tijdens de marathon in Nederland en die moet vandaag platen laten nemen. Ik hoop dat het meevalt! Zowel voor hem als voor mij, want ik kan de zorg en alle taken in huis niet alleen af...
Wat een wonder toch, zo'n mooi friemelend bubbeltje...Ik ben het ganse week-end weggeweest en vandaar dat het er nog niet van kwam hier te reageren. Intussen is mijn man gisteren héél erg hard gevallen op zijn schouder tijdens de marathon in Nederland en die moet vandaag platen laten nemen. Ik hoop dat het meevalt! Zowel voor hem als voor mij, want ik kan de zorg en alle taken in huis niet alleen af...
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
gelukkig is alles inorde nog een keer!!! oef seg!!
geniet er maar van!! verzorg je ventje maar goed!
hopelijk valt het allemaal goed mee en is hij snel weer de oude!
Inderdaad symptomen komen en gaan.. en de ene heeft dit en de andere heeft dat.. de gedachte geen bloed is goed is het beste wat je op dit moment kunt hanteren.. en verder afwachten wat de echo en de bloeduitslagen zeggen..
Proficiat!! en probeer toch wat te genieten van het goede nieuws!!!
PS ik ben 25 weken zwanger en ik twijfel nog elke dag.. zeker als ik hem een uur niet gevoeld heb?! dan komt het al weer op ze
geniet er maar van!! verzorg je ventje maar goed!
hopelijk valt het allemaal goed mee en is hij snel weer de oude!
Inderdaad symptomen komen en gaan.. en de ene heeft dit en de andere heeft dat.. de gedachte geen bloed is goed is het beste wat je op dit moment kunt hanteren.. en verder afwachten wat de echo en de bloeduitslagen zeggen..
Proficiat!! en probeer toch wat te genieten van het goede nieuws!!!
PS ik ben 25 weken zwanger en ik twijfel nog elke dag.. zeker als ik hem een uur niet gevoeld heb?! dan komt het al weer op ze
-
Summerfeeling
- Berichten: 358
- Lid geworden op: 13 juli 2013, 17:07
-
AnTan
- Berichten: 1062
- Lid geworden op: 5 september 2012, 12:32
Vraagtekens, wanneer voelde jij voor het eerst je baby?
En wanneer had je ECHTE zwangerschapsbuik? (want nu heb ik zo'n buik, het zou evengoed kunnen zijn dat ik gewoon verzwaard ben (en wie weet is dat zo, met mijn 3/4 kilo's erbij...).
Morgen 12weken echo... Maar hij sprak niet van bloedtest. Is dat normaal? Is echo voldoende? Anders ga ik naar HA voor bloedtest? Wat moet er gecontroleerd worden?
Bvb stollingsproblemen, progesteron,... moet dat niet ns gecheckt worden?
Want de NIPT bloedtest is toch totaal iets anders? (die laat ik normaal ook doen)
En wanneer had je ECHTE zwangerschapsbuik? (want nu heb ik zo'n buik, het zou evengoed kunnen zijn dat ik gewoon verzwaard ben (en wie weet is dat zo, met mijn 3/4 kilo's erbij...).
Morgen 12weken echo... Maar hij sprak niet van bloedtest. Is dat normaal? Is echo voldoende? Anders ga ik naar HA voor bloedtest? Wat moet er gecontroleerd worden?
Bvb stollingsproblemen, progesteron,... moet dat niet ns gecheckt worden?
Want de NIPT bloedtest is toch totaal iets anders? (die laat ik normaal ook doen)
-
nogeenkeer
- Berichten: 1443
- Lid geworden op: 6 juli 2011, 11:49
AnTan, hier is er ook op voorhand niet gesproken over de bloedtest hoor. De vroedvrouw meet gewoon iedere keer mijn bloeddruk en vraagt dan hoever ik ben. Als je 12 weken bent, neemt ze standaard mee de bloedtest. Deze uitslag wordt gecombineerd met de nekplooimeting en zo komt men tot een kansberekening voor een kindje met Down. Als je een heel kleine nekplooi hebt (en de mijne kon amper gemeten worden, jeuj!!) dan is de kans al héééél klein!
Stollingsproblemen en andere zaken zullen er niet gecontrolleerd worden; ik denk dat dit enkel gebeurt indien er aanwijzing is voor problemen.
Ik ben dus nu 12 weken en 2 dagen hebt écht een buikje hoor, je kan er nier meer naast kijken!
Stollingsproblemen en andere zaken zullen er niet gecontrolleerd worden; ik denk dat dit enkel gebeurt indien er aanwijzing is voor problemen.
Ik ben dus nu 12 weken en 2 dagen hebt écht een buikje hoor, je kan er nier meer naast kijken!
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
ooh ik begon vrij snel plopjes in mijn buik te voelen.. inwendige scheetjes precies hihihi
vanaf week 16-17 ongeveer.. maar velen voelen pas iets vanaf week 20 of week 23..
hangt echt af van hoeveelheid vruchtwater, plaats van je placenta en je darmen enzo..
ene voelt het echt veel sneller dan de andere...
met angelsound vond ik toen ook de hartslag..
Verder goh ik had vrij snel een buikje al hoor.. best gek van de baby zit nog onder je buik hahhaha
maar al je ingewanden worden naar boven gedrukt dus vandaar je buikje..
in begin is het buikje vooral vanonder (bij eerste kindje) en dan begint da stillekes aan hoger te komen alsof je een ballon opblaast in je buik..
zo begint da dan ook te voelen.. zo nen bal.. en dan merk je van aha is geen dik zijn buikje is zwanger zijn buikje!
hihihi
kussies
vanaf week 16-17 ongeveer.. maar velen voelen pas iets vanaf week 20 of week 23..
hangt echt af van hoeveelheid vruchtwater, plaats van je placenta en je darmen enzo..
ene voelt het echt veel sneller dan de andere...
met angelsound vond ik toen ook de hartslag..
Verder goh ik had vrij snel een buikje al hoor.. best gek van de baby zit nog onder je buik hahhaha
maar al je ingewanden worden naar boven gedrukt dus vandaar je buikje..
in begin is het buikje vooral vanonder (bij eerste kindje) en dan begint da stillekes aan hoger te komen alsof je een ballon opblaast in je buik..
zo begint da dan ook te voelen.. zo nen bal.. en dan merk je van aha is geen dik zijn buikje is zwanger zijn buikje!
hihihi
kussies
-
AnTan
- Berichten: 1062
- Lid geworden op: 5 september 2012, 12:32
Maar ik ga naar een gynecoloog en die neemt zelf geen bloed af en sprak er ook niet van. Als er bloed moet genomen worden zegt hij dat ik resultaten volgende keer moet meenemen... en heeft hij nu niet gezegd.
Dus moet ik het dan zelf vragen of het nodig is?
Is die bloedtest alleen om bvb downsyndroom op te sporen? Want ik ga wel de NIPT test doen. Is dat dan voldoende?
En buikje, ja, voor mij is het wel zwangerschapsbuikje hoor, 's avonds meer dan 's morgens (maar drink ZOVEEL en scheelt natuurlijk)... Maar voor buitenwereld misschien toch niet.
Probeer het toch nog even te verstoppen. Tot 13 weken denk ik. En op week 14 zou ik het 'vertellen' aan mensen. Misschien. Ben zo voorzichtig nog.
Heeft iedereen het hier al rondverteld? En zoja, vanaf wanneer?
Dus moet ik het dan zelf vragen of het nodig is?
Is die bloedtest alleen om bvb downsyndroom op te sporen? Want ik ga wel de NIPT test doen. Is dat dan voldoende?
En buikje, ja, voor mij is het wel zwangerschapsbuikje hoor, 's avonds meer dan 's morgens (maar drink ZOVEEL en scheelt natuurlijk)... Maar voor buitenwereld misschien toch niet
. Probeer het toch nog even te verstoppen. Tot 13 weken denk ik. En op week 14 zou ik het 'vertellen' aan mensen. Misschien
. Ben zo voorzichtig nog. Heeft iedereen het hier al rondverteld? En zoja, vanaf wanneer?
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
ik kon het al nemeer wegsteken als ik 8 weken was.. dus met kerst en nieuw kreeg ik de vraag gewoon in mijn gezicht.. moest ik het wel vertellen..
Normaal bij nekplooimeting krijg je papieren voor een bloedonderzoek. dat noemt de combinatietest.
als je sowieso de nipt test gaat doen kan het zijn dat hij dat dan niet gaat doen die combinatietest.
Als de nekplooi ok is en de bloedtest daarbij ook.. dan hoef je eigenlijk die NIPT test niet te doen.. dat is jouw keuze natuurlijk
ik heb in enkel nog maar bloed laten trekken voor die combinatietest en dan nu binnen twee weken voor mijn suikertest dat is alles..
sinds Jette afscheid zijn mijn waardes niet meer nagekeken.
Normaal bij nekplooimeting krijg je papieren voor een bloedonderzoek. dat noemt de combinatietest.
als je sowieso de nipt test gaat doen kan het zijn dat hij dat dan niet gaat doen die combinatietest.
Als de nekplooi ok is en de bloedtest daarbij ook.. dan hoef je eigenlijk die NIPT test niet te doen.. dat is jouw keuze natuurlijk
ik heb in enkel nog maar bloed laten trekken voor die combinatietest en dan nu binnen twee weken voor mijn suikertest dat is alles..
sinds Jette afscheid zijn mijn waardes niet meer nagekeken.
-
Aria
- Berichten: 702
- Lid geworden op: 2 januari 2014, 11:08
Hoi allemaal,
ja, hier toch ook 'n buikje... Maar is nog vooral van de darmen en alles dat 'n nieuw plaatske zoekt, denk ik. 's Morgens vrij *plat*, maar eens ik begin te eten is daar voor de rest van de dag 'n buikje, haha.
Bij mij zal er sowieso 'n bloedtest gedaan worden omdat dat moet voor m'n schildklier/correcte dosis medicatie op te volgen, maar anders denk ik niet dat bloedtesten verderop in de zwangerschap echt nodig zijn, hoor.
Bij mij zijn 'n aantal goede vriendinnen op de hoogte naast mijn ouders en schoonouders. Bij mij moest dat ook wel, want ben speciaal naar België gekomen, lol, en mensen stellen zich vragen natuurlijk. Hoewel velen nog altijd niet weten dat ik hier ben, hihi, want wil dat niet aan iedereen uitleggen. (En dat heeft al tot grappige taferelen geleid in de supermarkt als er plots iemand binnenkomt die ik ken, hihi.) En na de 12-weken controle (Ben dan al bijna 13-weken) ga ik 't wel aankondigen, denk ik. Ben al aan 't bedenken hoe, hihi, leuk!
Liefs,
Aria
ja, hier toch ook 'n buikje... Maar is nog vooral van de darmen en alles dat 'n nieuw plaatske zoekt, denk ik. 's Morgens vrij *plat*, maar eens ik begin te eten is daar voor de rest van de dag 'n buikje, haha.
Bij mij zal er sowieso 'n bloedtest gedaan worden omdat dat moet voor m'n schildklier/correcte dosis medicatie op te volgen, maar anders denk ik niet dat bloedtesten verderop in de zwangerschap echt nodig zijn, hoor.
Bij mij zijn 'n aantal goede vriendinnen op de hoogte naast mijn ouders en schoonouders. Bij mij moest dat ook wel, want ben speciaal naar België gekomen, lol, en mensen stellen zich vragen natuurlijk. Hoewel velen nog altijd niet weten dat ik hier ben, hihi, want wil dat niet aan iedereen uitleggen. (En dat heeft al tot grappige taferelen geleid in de supermarkt als er plots iemand binnenkomt die ik ken, hihi.) En na de 12-weken controle (Ben dan al bijna 13-weken) ga ik 't wel aankondigen, denk ik. Ben al aan 't bedenken hoe, hihi, leuk!
Liefs,
Aria
-
Vraagtekens
- Berichten: 2445
- Lid geworden op: 17 augustus 2012, 10:43
-
Aria
- Berichten: 702
- Lid geworden op: 2 januari 2014, 11:08
Wow, zo lang gewacht, sterk! Ik begrijp 't wel, hoor, de angst is nooit ver weg... Maar uiteindelijk moeten we toch ook genieten van de zwangerschap en die angst loslaten... 20 weken wachten: ik zou 't niet kunnen, hihi.
Wat ik heel sterk merkte na m'n 1e miskraam is dat ik wilde dat mijn *kindje* erkend werd, dat het niet werd vergeten. Toen waren ook enkele goede vriendinnen en m'n ouders/schoonouders op de hoogte, maar dus enkel een beperkte kring was op de hoogte en ik had na m'n miskraam/miskramen heel erg de nood om erover te praten, het niet te vergeten. Ik was ook zwanger geweest, ik was ook eventjes mama geweest en ik vond 't heel erg eigenlijk dat zo weinig mensen daarvan op de hoogte waren en ik voor de buitenwereld nog altijd werd gezien als iemand die nog niet met kindjes bezig was...
Mijn band met ons bosbesje is nu al 'n heel stuk sterker, want ik ben een stuk verder als toen, heb echo's gehad met een friemelend klein kindje en dat is dus nu voor mij echt ons kindje. Hoe lang of hoe kort het ook bij ons mag blijven en ik wil dat de wereld dat weet.
Onlangs sprak ik met 'n kennis en ze stuurde me plots 'n berichtje op facebook om te zeggen dat ze ondertussen een dochtertje van 1 maand had. Ik schrok me rot, haha: ze had nooit iets gezegd over 'n zwangerschap, nooit ook maar iets op facebook gepost over die zwangerschap en toen ik dan vroeg waarom zei ze dat ze dat niet wouden vertellen voor als er iets mis ging... Dus ze hadden dat 'n hele zwangerschap verzwegen voor de *buitenwereld*.
Wel, ik denk er dus helemaal anders over. Want als niemand 't weet, zit je daar alleen met je immense verdriet als het toch misgaat en is er geen begrip vanuit de omgeving... Er is geen erkenning voor 't kindje dat er was en het gaat voorbij aan de wereld alsof 't er nooit geweest is. Voor mij voelt dat als oneer aan dat leventje dat er toch even was.
Tuurlijk is het moeilijk om aan iedereen te moeten vertellen dat er iets mis is gegaan, als het toch zo moest gaan, maar... Ik vind 't erger om 't alleen in je eentje te moeten verwerken, want dat is bijna een onmogelijke opgave. Het heeft mij veel geholpen om de steun uit m'n omgeving te hebben. Ook tijdens deze zwangerschap, want daardoor voelde ik me echt gesterkt.
Wat ik heel sterk merkte na m'n 1e miskraam is dat ik wilde dat mijn *kindje* erkend werd, dat het niet werd vergeten. Toen waren ook enkele goede vriendinnen en m'n ouders/schoonouders op de hoogte, maar dus enkel een beperkte kring was op de hoogte en ik had na m'n miskraam/miskramen heel erg de nood om erover te praten, het niet te vergeten. Ik was ook zwanger geweest, ik was ook eventjes mama geweest en ik vond 't heel erg eigenlijk dat zo weinig mensen daarvan op de hoogte waren en ik voor de buitenwereld nog altijd werd gezien als iemand die nog niet met kindjes bezig was...
Mijn band met ons bosbesje is nu al 'n heel stuk sterker, want ik ben een stuk verder als toen, heb echo's gehad met een friemelend klein kindje en dat is dus nu voor mij echt ons kindje. Hoe lang of hoe kort het ook bij ons mag blijven en ik wil dat de wereld dat weet.
Onlangs sprak ik met 'n kennis en ze stuurde me plots 'n berichtje op facebook om te zeggen dat ze ondertussen een dochtertje van 1 maand had. Ik schrok me rot, haha: ze had nooit iets gezegd over 'n zwangerschap, nooit ook maar iets op facebook gepost over die zwangerschap en toen ik dan vroeg waarom zei ze dat ze dat niet wouden vertellen voor als er iets mis ging... Dus ze hadden dat 'n hele zwangerschap verzwegen voor de *buitenwereld*.
Wel, ik denk er dus helemaal anders over. Want als niemand 't weet, zit je daar alleen met je immense verdriet als het toch misgaat en is er geen begrip vanuit de omgeving... Er is geen erkenning voor 't kindje dat er was en het gaat voorbij aan de wereld alsof 't er nooit geweest is. Voor mij voelt dat als oneer aan dat leventje dat er toch even was.
Tuurlijk is het moeilijk om aan iedereen te moeten vertellen dat er iets mis is gegaan, als het toch zo moest gaan, maar... Ik vind 't erger om 't alleen in je eentje te moeten verwerken, want dat is bijna een onmogelijke opgave. Het heeft mij veel geholpen om de steun uit m'n omgeving te hebben. Ook tijdens deze zwangerschap, want daardoor voelde ik me echt gesterkt.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast