Bevallen na de zomer van 2011...

[Zij en haar]

Hey hey dames!!

Sorry voor het lange wachten... maar we zijn hier nog maar pas een beetje op onze plooi.

Onze zoon is geboren op vrijdag 21 oktober. Het is een flinke kerel van 3 kilo 740 en 52 cm. geworden. (Dus toch niet over de 4 kilo.) De weeën van woensdag op donderdag nacht zijn donderdagmiddag toch weer van start gegaan, en ons ventje is dan op vrijdag namiddag geboren. Het was dus een beetje een lange arbeid, maar de bevalling zelf ging heel vlot.

Ondertussen zijn we een paar dagen thuis en proberen hier onze draai een beetje te vinden.

Ik probeer zo snel mogelijk eens bij te lezen en een wat uitgebreider verslag te posten, maar momenteel is het hier nog een beetje druk.

Tot gauw!
Veel liefs,
Z/H

[Zij en haar]

VBD
Stienske: 3 september 2011
Lieskem: 18 oktober 2011, 40 wkn

Volgende echo
Lieskem: 12 september 2011

Bevallen
Vi: 23 augustus bevallen van 2 zoontjes: Xibe en Yorben
Bernadette: 14 september bevallen van een dochtertje
Sofke/sdb: 20 september bevallen van een dochtertje
Marleen: 1 oktober bevallen van een zoontje: Daan
Beurtflight: 7 oktober 2011 bevallen van 2 dochtertjes: Meya en Rosie
Shadow: 6 oktober bevallen van een dochterje: Lio
Anks: bevallen van een dochter
Yago: 22 oktober 2011 bevallen van een zoon: Arthur
Z/H: 21 oktober 2011 bevallen van een zoontje

[NatSar]

Proficiat Zij en haar!

[Shadow]

Dikke proficiat Z/H!! Hoe heet jullie wondertje? Of hou je dat liever voor jezelf?

Geniet van de eerste, nog wat chaotische dagen, hier zitten we nog altijd in die roes na bijna vier weken!

[JD]

Zij en haar, een dikke proficiat! Geniet van jullie roze wolk!

[mindyke]

jipieeeeeeeeee weer een klein wondertje! proficiat

[muisinie]

zij en haar, een dikke proficiat met jullie ventje !!! ben ook wel benieuwd naar de naam

groetjes muis

[Vi]

Z/H, dikke proficiat met je zoontje. Geniet er maar van.

[nathalie v]

Eindelijk he, proficiat Z/H!

[lyse]

proficiat, zij en haar! Enjoy!

[rainbow]

proficiat aan de kersverse mama's!!

hopelijk snel bekomen vd bevalling en geniet van jullie wondertje!!

liefs

[Yago]

proficiat z/h!!! onze zoontjes verschillen dan maar 1 dagje

[Zij en haar]

Hallo dames,

Sorry dat ik nog niet eerder kwam bij- lezen en posten...

Eerst en vooral: dank je wel voor de felicitaties!!

Het loopt hier niet zo vlotjes. De borstvoeding van onze zoon loopt niet zo goed... en ik ben er het hart van in. Er is niemand die begrijpt hoe belangrijk dat voor mij is. Iedereen zegt dat het "toch niet zo erg is om flesjes te geven"... maar ik vind dat wel... ik wil verschrikkelijk graag mijn zoon zelf voeden. Wat er juist is misgelopen, weet ik niet zo goed. Al zijn er wel verschillende factoren die volgens mij meespelen. Eerst en vooral was het VEEL te druk in de kliniek. Ondanks dat we de boot probeerden af te houden, hebben we verschrikkelijk veel bezoek gehad de eerste dagen. Ik ben de vrijdag bevallen, en natuurlijk stond mijn kamer in het weekend vol. Ik was verschrikkelijk moe, want ik had bijna 3 nachten op rij niet geslapen door (voor)- weeën en ik was dus doodop en gestresseerd, wat natuurlijk niet bevorderlijk is voor BV. Bovendien hebben ze mij na 2 dagen al laten afkolven omdat ik zogezegd niet genoeg melk had en mocht ik ons ventje niet meer aanleggen. Uiteindelijk heeft hij nog 1 dag aangelegen voor ik naar huis ging, maar ondertussen zit ik terug aan het kolven, omdat ik gewoon niet genoeg melk heb. De vroedvrouw die aan huis komt, denkt dat het niet meer goed komt en ik gewoon te weinig melk heb. Maar een vriendin van me zegt dat ik echt niet mag opgeven en moet blijven verder doen, dat het wel goed komt. (Zij kolfde 6 weken af en kon dan pas haar kindjes aanleggen.)

Dus ja, tot daar toe dit gedeelte... wie tips heeft: laat maar komen.

En dan heeft onze zoon ook nog erg last van reflux. Met resultaat dat wij na zijn voeding een uur tot een uur n half met hem moeten rondlopen tot de melk goed gezakt is. Maar 's nachts is dat natuurlijk erg vermoeiend... (weer niet goed voor de melkproductie...). Dus ja... hier is momenteel heel weinig tijd, veel tranen ... Maar tussendoor ook wel heel veel genieten...

Liefs,
Z/H

[Sterretje]

eerst en vooral proficiat Z/H. je bent nu een trotse mama van een flinke zoon

wat betreft de borstvoeding. Als BV-fanaat zou ik willen zeggen: volhouden meid! maar als realistische mama moet ik zeggen: denk ook aan jezelf.
als je het al zo zwaar hebt, is het full time kolven in de eerste weken extra moeilijk. de stress is daarbij de killing-factor.
als je vindt dat je vroedvrouw te weinig vertrouwen hebt, kan je eventueel een andere vroedvrouw zoeken, of LLL contacteren.
geef niet zomaar op, maar loop jezelf niet voorbij.
je zoontje is het beste af met een blije en gelukkige mama!

veel veel succes gewens.

[Shadow]

Hoi Z/H!

Ik heb hier een beetje hetzelfde meegemaakt met de borstvoeding. Voor mijn zwangerschap was ik helemaal niet overtuigd van borstvoeding, integendeel, maar geleidelijk aan tijdens de zwangerschap groeide het verlangen om bv te kunnen geven. Toen in het ziekenhuis bleek dat ik niet genoeg melk had en ze kunstvoeding hebben bijgegeven heb ik echt geweend omdat ik me mislukt voelde. Eens thuis heb ik eerst een week uitsluitend de borst aangeboden, maar onze kleine meid vermagerde en de vroedvrouw heeft ingegrepen door me te laten kolven en flesjes te geven. Stilletjes aan steeg mijn melkproductie en nu, 4 weken later, heb ik bijna 3 liter overschot in de diepvriezer zitten!! Ik kolf nu mijn melk nog steeds af, geef flesjes, en af en toe de borst. Bij mij is het vooral psychologisch dat ik ben blijven kolven omdat ik bang ben dat mijn kleine meid terug begint af te vallen.

Ik wil alleen maar zeggen dat de productie bij mij uiteindelijk meer dan goed is gekomen!! Ik heb het heel lastig gehad, voelde me mislukt omdat ik mijn melk in flesjes moest geven en omdat ik voor alle zekerheid een door kunstvoeding in huis moest halen. Maar die doos is nog steeds dicht! En uiteindelijk krijgt onze meid het beste van 't beste: mamamelk!

Maar zoals sterretje zegt, je mag jezelf niet te kort doen. En als je eens wat bij moet geven, dan is dat zo, en dan moet je maar denken dat dat de juiste beslissing is voor je zoontje. Maar ik zou nog niet panikeren wat betreft die productie, ik zou het gerust nog een paar weken de kans geven. Bij mij was het vooral een psychologisch probleem, stress, druk bij mezelf leggen, panikeren omdat mijn dochter haar gewicht maar niet op peil kwam. En das allemaal nefast voor de productie natuurlijk.

Twijfel niet aan jezelf! Doe waar je jezelf het beste bij voelt en laat je niet ontmoedigen door je omgeving. Succes!!