Het niet stilbaar verlangen naar kinderen

[trinity]

hmm, 4 kindjes zou ik toch niet zien zitten denk ik

wij gaan het waarschijnlijk bij 2 houden

eentje is maar alleen, en drie.....mja, daar gaan we over nadenken als nummer 2 er is

maar super om zwanger te zijn
en ik heb dan nog bijna ganse zwangerschap thuis gezeten doordat ik mijn ontslag had gekregen, da was een geluk bij een ongeluk
dus ik heb super kunnen genieten en alles op het gemak kunnen voorbereiden, echt super de max! die tijd

[NatSar]

Ik ben het dan weer zeker dat wij het bij 2 gaan houden. Begrijp me niet verkeerd, maar ik wel ergens ook nog iets anders in mijn leven doen dan alleen maar mama zijn. Waarschijnlijk klinkt dit op dit forum behoorlijk fout. Ik wil daar zeker niemand mee kwetsen!!!

Maar soms telt onze T. al voor 10. Of hij heeft in elk geval aandacht nodig voor 10 Nee, hij kan helemaal niet alleen spelen en zou de hele dag met mij willen stoeien en rollebollen en knuffelen. Heel leuk allemaal natuurlijk, maar ik zie mij dat nog niet doen met 3 kindjes!
En opvang vinden zou super problematisch zijn. Ik vraag me nu al af hoe we T. ooit op school zullen krijgen. Want ja, wij werken allebei in ploegen... En onze ouders werken allemaal nog. Ik denk ook niet dat die het dan zien zitten om eventueel 3 kindjes op te vangen.

[trinity]

natsar, compleet te begrijpen
hoe meer kindjes hoe drukker hé

[Sterretje]

ik denk ook dat praktisch gezien drie kinderen toch moeilijker zijn. als je eens (alleen) weg rijdt, drie kinderen in 't oog houden lijkt me een hele opgave... op reis gaan, uit eten gaan. en 't is een mondje meer dat 'kost' hé
opvang is idd ook een moeilijke. financieel is het killing om voor drie kids opvang in de vakantie te voorzien. ik wil dan ook niet afhankelijke zijn van ouders en schoonouders.
plus als je eens een weekendje weg wil of een avondje uit. wie kan en wil drie kindjes oppassen?
dus ja, grote twijfels nog ze

[mindyke]

het hart e het hoofd zeggen niet altijd hetzelfde he
maar zwanger zijn vond ik ook de max ze, zaaaaaaalig! dat zou ik ook 10keer willen doen

[NatSar]

Ik was niet zo graag zwanger. Ik ben daar veel te ongerust voor. Elke dag dacht ik wel dat het mis ging gaan

[LaBatsa]

Ik was ook niet graag zwanger, maar toch mis ik het, raar hè.
En mijn job (vroedvrouw) doet er ook geen deugd aan natuurlijk
Wij hebben geen kosten voor opvang. Mijn man en ik werken beide enkel nachtdiensten (hij voltijds ik halftijds) en we hebben het zo kunnen regelen dat onze nachten bijna nooit overlappen. Dat maakt wel dat we niet vaak samen thuis zijn (soms maar 3 nachten op 3 weken , soms een hele week samen thuis) maar daar staat dan tegenover dat er altijd iemand thuis is voor de kindjes. En in geval van nood is er nog altijd mijn schoonmoeder, die ze met veel plezier opvangt (vaak nog te weinig naar haar zin)
Zelfs ons huis is groot genoeg, we hebben nog een slaapkamer over en we hebben nog maar pas een stuk uitgebreid.
Ik hoop zo dat ik mijn man nog kan overtuigen en breng het onderwerp dus frequent ter sprake. Tot nu toe zonder resultaat, maar ik geef nog niet op! Ik geef het nog een jaar, als ik hem dan niet zover heb kunnen krijgen, hoeft het voor mij ook niet meer, want dan ben ik bijna 36. Dan nog beginnen met behandelen, 9 maand zwanger, ik zal dan in het beste geval 37 zijn tegen dat dat kindje geboren wordt.

[Fien83]

Ik mis het zwanger zijn ook nog hoor, ik vond het een zalige periode! Ik was ook wel ongerust, maar ik voelde mij echt supergoed in mijn vel... Ik zou het zoals Mindyke, nog 10 keer willen doen .

Ik ben er stilaan toch ook concreet over aan het nadenken. Ik heb vandaag tegen het ventje gezegd dat ik in de zomer stop met bv en het CRG zal contacteren om dan eventueel in het najaar onze cryo's (als ze het ontdooien overleven) te laten terugplaatsen. Aan een verse poging wil ik liever nog niet denken, de angsten en onzekerheden daarvan liggen nog te vers in mijn geheugen en het is en blijft een wonde die bij mij ontzettend snel open gaat. Ik ben de plannen aan het maken omdat ik merk dat ik terug wat 'jaloerse' gevoelens krijg bij zwangeren en aankondigingen. Heel gek, want ik ben doodgelukkig met mijn klein meisje, maar toch is er dat kleine steekje door mijn hart als iemand bekend zegt dat er een broertje/zusje komt... We hebben nog twee cryo's en hebben besloten dat als ze het allebei overleven, dat ze allebei teruggeplaatst worden. En als ze dan allebei zouden innestelen, dan is dat het lot en zien we wel wat we doen .

[mindyke]

o een hele stap fien ! en je man ziet het zitten? super. this nog eventjes weg maar kan je je al mentaal voorbereiden he.

hier na 3 maand nog steeds geen
de afspraak bij de gewone gyn is eind februari.Ik hoop dat het allemaal meevalt en niet te lang duurt ,komaan lichaam werk eens meeeeeeeeeeee

[Sterretje]

ik duim voor je hé mindy. maar tja, als t lichaam niet mee wilt

Fien, goed hoor die plannen. kan je je al mentaal voorbereiden ook hé. hopelijk heb je supergoede cryo's. ja, een verse poging is zo veel ingrijpender

't sluit een beetje aan hier op t topic, 'k moet even iets van me afschrijven:
vandaag familiefeestje gehad
heb nichtje gelukkig nieuwjaar gewenst, zij heeft twee kindjes. ze zei direct, ah ja, en er komt er nog een derde bij hé. ze was op dat moment tien weken zwanger van een 'accidentje'. ze wist nog niet hoe ze het allemaal ging geregeld krijgen, maar het kindje was welkom
heb haar oprecht gefeliciteerd, maar met een heel wrang gevoel
langs de andere kant vd zaal stond neef met z'n vriendin, zij proberen al 5 jaar zwanger te worden en hebben al alles geprobeerd... ik kon het niet opbrengen iets tegen hen te zeggen, maar heb hen het allerbest voor 2012 gewenst. heb in hun plaats de hele dag stille tranen gehuild.
het was zo confronterend hé. enerzijds het feit van onverwachts zwanger van een derde, anderzijds wanhopig verlangend om uberhaupt eens zwanger te zijn
ik las zo veel pijn in hun ogen, in hun houding en prompt kwam mijn eigen geleden verdriet in overvloed terug.
ik heb niet zo een goed contact met mijn neef, maar mijn maam houdt mij op de hoogte en ik heb hen vorig jaar ook een acupuncturist aangeraden. ik denk dat ik hen maar eens een lief mailtje ga sturen. maar 't is zo moeilijk om niet tè medelevend over te komen hé

[mindyke]

ja this soms oneerlijk he. Maar dat koppel met het accidentje kunnen er ook niets aan doen he.

als ik jouw was zou ik gewoon een kaartje sturen. Niet te veel woorden. gewoon veel liefs, wij denken veel aan jullie en hopen elke dag mee .
Ofzoiets he zegt meer dan genoeg...

[Sterretje]

nee, en het kindje was zeker gewenst.
't is gewoon zo xxx oneerlijk. 'k weet nog hoe moeilijk het voor mij was tijdens de behandelingen. en toen waren er nog bijna geen achterneefjes en nichtjes. maar keer op keer voorbijgestoken worden, dat moet zo verdomd pijn doen.

en nog iets: hoeveel mensen dat aan ons kwamen vragen: en, nog een derde?
'k had zo veel zin om te zeggen, wie weet, maar een accidentje zal dan eerder een mirakel zijn.
maar heb m'n tong maar afgebeten.

sorry, 't maakte er niet echt een leuk dagje van

[mindyke]

this waar hier vragen de mensen het ook hee veel. komt er een 2de? en zelfs of ik al een afspraak heb gemaakt bij de gyn...

Kheb overlaatst geantwoord dat als we aan een 2de beginnen dat ik dat echt niet aan hun neus ga hangen...

[trinity]

sterretje, dat moet enorm veel pijn doen
er komen zelfs tranen in mijn ogen van het te lezen omdat ik zelf terug denk aan die helse periode
ik heb het er ook nog altijd moeilijk mee en opmerkingen rond dat soort zaken maken mij gewoon zo triest en verdrietig
nu ja, het koppel met het accidentje kan er niks aan doen hé, en ben wel blij voor hen maar omdat we zelf in zo'n situatie zitten of hebben gezeten denken we vlugger aan de gevoelens van dat andere koppel bij wie het niet wil lukken hé

gelukkig heeft er bij ons nog niemand gevraagd wanneer er een tweede komt
ik denk dat ze direct een heel kort bruut antwoord zullen krijgen van mij dat ze direct herinnert dat we een hele moeilijke weg hebben afgelegd voor michiel en dat een tweede niet zo evident is als gewoon eens zeggen 'dit jaar een tweede'
ik hou mij voor niemand meer in, heb genoeg al blijtend in de auto naar huis gereden voor opmerkingen toen we bezig waren met icsi

[NatSar]

Ik heb dat ook soms zo jaloerse gevoelens naar zwangere vrouwen toe en vooral als ze zwanger zijn van een tweede kindje. Een eerste kindje vind ik aanvaardbaarder Ik ga toch echt wel blij zijn hoor als we november naderen! En nu is dit zo dé gangbare leeftijd voor een broer of zus. Al de vrouwen die samen zwanger zijn geweest met mij gaan nu (of zijn al zwanger) voor een brusje. En dan doet het soms echt pijn dat wij nog wat (moeten) wachten.