Misschien zit het regenweer er ook voor iets tussen, en de hormonon, en het binnenzitten, en de vermoeidheid, en ....
Dikke knuf voor jou meid. We hadden het dus samen 'te pakken' gisteren. Ik ben zelf geen type dat makkelijk ruzie kan maken, en ik heb ook al geleerd dat er meer verdriet uit voortkomt dan dat er oplossingen uit verder komen.
'k hoop dat je het kan bijleggen met 't ventje.
Tuurlijk wil je niet bij't ventje weg, zie hoe een perfecte mooie baby jullie gefabriceerd hebben! En wat is Yveske en brusje, zonder z'n mammie en pappie...
Tenzij er echt een serieus onderliggend probleem in jullie relatie is, maar hé, jullie hebben al heel wat meegemaakt, dus er kan nog wel wat bij niet ?
Tja, en loslaten ... ofwel langzaamaan ofwel alles of niets... 't blijft wikken en wegen. Niets boos te zijn op jezelf! Vergeet die stoute hormonen niet
Morgen weer een andere dag, hopen dat hij beter is!
Moest er echt iets serieus mis zijn, dan zou ik me iedere dag wel ongelukkig voelen zeker? 
(hij heeft gelijk maar hoe los ik dat op?)
Ik hoop toch dat hij 't een en 't ander kan oplossen. En ik mss ook. 
), ventje snapt gewoon veel dingen niet.