Oh, lieve meid... Dikke knuff hoor
Wat ik je nu vertel is helemaal niet om je te ontmoedigen, maar om een hart onder de riem te steken. Maar tot hun 18maand ong. hebben wij hier vreselijke slapers gehad! Ik was volledig op!! Zowel fysiek als mentaal sleepte ik me door de dag.
Net zoals jij hebben we hier alles geprobeerd, maar dan ook ALLES! We waren radeloos!!
Mijn ouders wisten maar al te goed wat ik doormaakte want ook zij hadden slechte slapers (niet ik, mijn zussen

) Maar konden me helaas ook geen raad geven.
We zijn in augustus allemaal samen op vakantie geweest en daar hebben ook mijn zussen en ouders aan de lijve kunnen ondervinden wat wij elke nacht doormaakte
Ik heb op den duur ook de 'laat-maar-huilen'truuk toegepast. Niet dat ik daardoor meer slaap kreeg, maar ik wist toch niet meer wat ik in godsnaam kon doen om ze te doen doorslapen.
Wat wij wel altijd consequent hebben gedaan is ze nooit uit hun bedje genomen. Als we opstonden (wat soms 20keer per nacht was

) gewoon tutje geven en opnieuw neerleggen. Zo herhaaldelijk veel per nacht, maar ik wilde ze het absoluut niet gewoon maken dat ze na veel krijsen opgepakt zouden worden. En vraag me niet waarom, maar plots hadden wij goede nachten, zomaar uit het niets

De eerste week, na amper 2 Ã 3keer opstaan per nacht, dachten we dat het maar een fase was, maar na de 2de week begonnen we er in te geloven. En nu, 2maand later hebben we goede nachten en ziet het leven er voor mij veel rooskleuriger uit! Ik weet het, het is geen raad waar je iets aan hebt, maar geloof mij, ooit zal hij doorslapen en dan ga je verdorie genieten van elke seconde nachtrust.
Heel heel heel veel knuffels want het is verdomd moeilijk!!