Hehe, we zijn er geraakt, ze drinkt van een flesje. Maar het was vreeee-se-lijk
Roosje had gegeten om 10u, de middagvoeding van 13u zouden we als flesje geven.
Dus vanaf dat Roosje begon te jammeren ben ik vertrokken. Mijn man zou haar dan eten geven. Al telefoon om 14u30, dus ik dacht, jippie, gelukt. Neen hoor, mijn man vroeg advies: haar wakker maken of niet. Ons meisje was gewoon in slaap gevallen

.
Nog een paar uur later, had ze nog steeds niet willen drinken. Gebrul tijdens de pogingen, daartussen was ze rustig en sliep ze af en toe in de draagdoek. Ondertussen zat ik dus bij een vriendin, mij af te vragen of we dit wel moesten doen, hoe lang we het moesten volhouden.
Tegen 18u zag ik het allemaal niet meer zitten, wenend aan de telefoon met mijn ventje, hij wou nog niet opgeven, wou die vreselijk namiddag kunnen afsluiten met iets positief. We hadden afgesproken om het vol te houden tot de avondvoeding.
Tegen 21u kwam ik thuis, samen met mijn ouders. We zouden nog één flesjespoging doen, maar ik zag in de ogen van mijn ventje dat hij het niet meer aankon. Het flesje in de handen van mijn vader gestoken en met ventje naar buitengegaan. Kom mijn vader 2 minuten later

triomfantelijk buiten: "flesje leeg".
Ikke blij, ventje in zak en as.
Tweede flesje (eerste was maar 30ml) ventje laten geven, maar Roosje wou niet. Flesje laten aanbieden door mijn vader terwijl Roosje in mijn man zijn armen zat lukte uiteindelijk wel.
Roosje associeert mijn man dus duidelijk mij en met BV. Ventje voelde het echt als een affront, maar eigenlijk is dat teken dat ze hem goed kent en bij hem de normale gang van zaken verwacht.
K'tje en Loeki, ik dacht zelf ook ze in de creche het probleem te laten oplossen. Nadeel is dat ik volgende week terug begin te werken en mijn man nog 2 weken op haar let. Die weken zijn bedoeld om de vader-dochterband aan te halen, niet om hem te doen afzien met flesjes. Hij moet daar van kunnen genieten en niet met een uitgehongerd babietje zitten. Vandaar dat we kozen om nu al de harde aanpak te opteren.
Rest van de week dus trainen om flesje door mijn man te laten geven (mijn vader staat stand-by) en vooral het trauma van gisteren te verwerken
BTW: Roosje heeft vannacht en deze ochtend op hetzelfde ritme gedronken als anders, dus geen inhaalmaneouvre. Voor mij een bewijs dat ze weinig gemist heeft gisteren...